Sukta 13

Mantra 1

आपः। यद॒दः सं॑प्रय॒तीरहा॒वन॑दता हते॑। तस्मा॒दा न॒द्यो॒३ नाम॑ स्थ॒ ता वो॒ नामा॑नि सिन्धवः

હે આપઃ (જળો)! જ્યારે ત્યાં તમે સૌ સાથે વહેતા વહેતા, આઘાત સમયે દિવસે દિવસે ગર્જના કરી, તેથી તમારું નામ ‘નદીઓ’ પડ્યું; હે સિંધવો, એ જ તમારા નામો છે.

Mantra 2

यत् प्रेषि॑ता॒ वरु॑णे॒नाच्छीभं॑ स॒मव॑ल्गत । तदा॑प्नो॒दिन्द्रो॑ वो य॒तीस्तस्मा॑दापो॒ अनु॑ ष्ठन

જ્યારે વરુણ દ્વારા પ્રેરિત થઈ તમે સ્વચ્છ લક્ષ્ય તરફ એકસાથે ધસી ગયા, ત્યારે આગળ ધપતા એવા તમારું ઇન્દ્રે વિજયપૂર્વક અધિકાર કર્યો. તેથી, હે આપઃ (જળો), અનુસરો અને તમારા સ્થાન પર સ્થિર થાઓ.

Mantra 3

अ॒प॒का॒मं स्यन्द॑माना॒ अवी॑वरत वो॒ हि क॑म्। इन्द्रो॑ वः॒ शक्ति॑भिर्देवी॒स्तस्मा॒द् वार्नाम॑ वो हि॒तम्

અપકામ (અનિચ્છિત)માંથી માર્ગ ખોલતા તમે વહેતા વહેતા અવરોધ દૂર કર્યો—હા, તમે આનંદ લાવ્યા. હે દેવીઓ, ઇન્દ્રે પોતાની શક્તિઓથી તમને આવાં બનાવ્યાં; તેથી તમારું વરુણિક સ્વરૂપ કલ્યાણકારી ઉપયોગ માટે સ્થાપિત છે.

Mantra 4

एको॑ वो दे॒वोऽप्य॑तिष्ठ॒त् स्यन्द॑माना यथाव॒शम्। उदा॑निषुर्म॒हीरिति॒ तस्मा॑दुद॒कमु॑च्यते

તમામાં એક દેવ સ્થિર ઊભો રહ્યો, જ્યારે તમે ઇચ્છાનુસાર વહેતા રહ્યા. ‘મહાનીઓએ તેને ઉપર લાવ્યું’—એમ; તેથી તેને ‘ઉદક’ (જળ) કહેવામાં આવે છે.

Mantra 5

आपो॑ भ॒द्रा घृ॒तमिदाप॑ आसन्न॒ग्नीषोमौ॑ बिभ्र॒त्याप॒ इत् ताः। ती॒व्रो रसो॑ मधुपृचा॑मरंग॒म आ मा॑ प्रा॒णेन॑ स॒ह वर्च॑सा गमेत्

જળો શુભ છે; જળો તો ખરેખર ઘૃત જ હતા. અગ્નિ અને સોમને ધારણ કરનાર—એ જળો જ. તેમનો તીવ્ર રસ, મધુથી મિશ્રિત અને નિર્દોષ, પ્રાણ સાથે અને તેજ સાથે મારી પાસે આવે.

Mantra 6

आदित् प॑श्याम्यु॒त वा॑ शृणो॒म्या मा॒ घोषो॑ गच्छति॒ वाङ् मा॑साम्। मन्ये॑ भेजा॒नो अ॒मृत॑स्य तर्हि॒ हिर॑ण्यवर्णा॒ अतृ॑पं य॒दा वः॑

હવે તો હું જોઉં છું; હા, હું સાંભળું છું: મારી પાસે ઘોષ આવે છે—આમાંથી વાણી મારી પાસે આવે છે. હે સુવર્ણવર્ણા, જ્યારે હું—અગાઉ અતૃપ્ત—તમને પ્રાપ્ત કરું છું, ત્યારે હું અમૃતત્વનો ભાગીદાર થાઉં છું એમ મને લાગે છે.

Mantra 7

इ॒दं व॑ आपो॒ हृद॑यम॒यं व॒त्स ऋ॑तावरीः । इ॒हेत्थमेत॑ शक्वरी॒र्यत्रे॒दं वे॒शया॑मि वः

હે આપઃ (જળદેવીઓ), આ તમારું હૃદય છે; આ વત્સ છે, હે ઋત ધારણ કરનારીઓ. આમ જ—અહીં આવો, હે શક્તિશાલિનીઓ—જ્યાં હું તમને નિવાસ કરાવું છું તે સ્થાને.