Sukta 77

Mantra 1

उपो रुरुचे युवतिर्न योषा विश्वं जीवं प्रसुवन्ती चरायै । अभूदग्निः समिधे मानुषाणामकर्ज्योतिर्बाधमाना तमांसि ॥

উষা উদ্ভাসিত হ’ল, যেন যুৱতী নাৰী; সকলো জীৱক আগবঢ়াই চলাৰ বাবে প্ৰসৱ কৰে। মানুহৰ সমিধাৰ্থে অগ্নি উপস্থিত হয়; তেওঁ জ্যোতি সৃষ্টি কৰি অন্ধকাৰসমূহ দূৰ কৰে।

Mantra 2

विश्वं प्रतीची सप्रथा उदस्थाद्रुशद्वासो बिभ्रती शुक्रमश्वैत् । हिरण्यवर्णा सुदृशीकसंदृग्गवां माता नेत्र्यह्नामरोचि ॥

আমালৈ মুখ কৰি, সৰ্বত্ৰ বিস্তৃত হৈ, তাই উঠিল; দীপ্ত বস্ত্ৰ পিন্ধি, শুভ্ৰ-উজ্জ্বল ৰূপে জ্বলিল। সুৱৰ্ণবৰ্ণা, দৰ্শনীয়; গৱামৰ মাতৃ, দিনসমূহৰ নেত্ৰী—উষা প্ৰকাশিত হ’ল।

Mantra 3

देवानां चक्षुः सुभगा वहन्ती श्वेतं नयन्ती सुदृशीकमश्वम् । उषा अदर्शि रश्मिभिर्व्यक्ता चित्रामघा विश्वमनु प्रभूता ॥

দেৱতাসকলৰ চকু বহন কৰি, সৌভাগ্যৱতী উষাই শুভদৰ্শী শ্বেত অশ্বক আগুৱাই নিয়ে। উষা প্ৰকাশ পায়—তাঁৰ ৰশ্মিসমূহ স্পষ্টভাৱে বিস্তৃত; বিচিত্ৰ দান-সম্পদে সমৃদ্ধা, তেওঁ পিছত অহা সকলোৰ ওপৰত প্ৰভাৱশালী হয়।

Mantra 4

अन्तिवामा दूरे अमित्रमुच्छोर्वीं गव्यूतिमभयं कृधी नः । यावय द्वेष आ भरा वसूनि चोदय राधो गृणते मघोनि ॥

নিকট বস্তু আনোতা আৰু শত্রুতাক দূৰলৈ ঠেলি দিওতা উষা, উঠা; আমাৰ বাবে দীপ্ত অনুসন্ধানৰ বিস্তৃত পথ, নিৰ্ভয় অৱকাশ সৃষ্টি কৰা। দ্বেষ দূৰ কৰা; বসুধা-সম্পদ আন; আৰু হে মঘৱতী, গায়কৰ বাবে অনুগ্রহ-ধনক উদ্দীপিত কৰা।

Mantra 5

अस्मे श्रेष्ठेभिर्भानुभिर्वि भाह्युषो देवि प्रतिरन्ती न आयुः । इषं च नो दधती विश्ववारे गोमदश्वावद्रथवच्च राधः ॥

হে দেবী উষা, তোমাৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰশ্মিসমূহেৰে আমাৰ ভিতৰত দীপ্ত হৈ উঠা; আমাৰ আয়ু অবিচ্ছিন্নভাৱে আগবঢ়াই দিয়া। হে বিশ্ববাৰে, আমাক ইষা (উদ্যম-প্ৰেৰণা) দান কৰি, গোমৎ-অশ্বাৱৎ-ৰথৱৎ ৰাধঃ—জ্ঞানৰ দীপ্তি, বল-শক্তি, আৰু গতিশীল সমৃদ্ধি—আমাৰ ভিতৰত স্থাপন কৰা।

Mantra 6

यां त्वा दिवो दुहितर्वर्धयन्त्युषः सुजाते मतिभिर्वसिष्ठाः । सास्मासु धा रयिमृष्वं बृहन्तं यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

হে উষা, সুজাত দ্যৌৰ দুহিতৃ! যাক বশিষ্ঠসকলে দীপ্ত মতি-চিন্তাৰে বৃদ্ধি কৰে—তুমি আমাৰ ভিতৰত ঋষ্ব, বৃহৎ ৰয়ি (সমৃদ্ধি/ঐশ্বৰ্য) স্থাপন কৰা। আৰু হে দেবশক্তিসকল, তোমালোকে সদায় স্বস্তিভিৰে (কল্যাণ-অৱস্থাৰে) আমাক ৰক্ষা কৰা।