Sukta 33

Mantra 1

महि महे तवसे दीध्ये नॄनिन्द्रायेत्था तवसे अतव्यान् । यो अस्मै सुमतिं वाजसातौ स्तुतो जने समर्यश्चिकेत ॥

মহি মহে তৱসে দীধ্যে় নৄন্—ইন্দ্ৰায়, ইথা তৱসে অতৱ্যান্। যো অસ્મৈ সুমতিং ৱাজসাতৌ, স্তুতো জনে সমর্যশ্চিকেত॥

Mantra 2

स त्वं न इन्द्र धियसानो अर्कैर्हरीणां वृषन्योक्त्रमश्रेः । या इत्था मघवन्ननु जोषं वक्षो अभि प्रार्यः सक्षि जनान् ॥

স ত্বং ন ইন্দ্ৰ ধিয়সানো অর্কৈৰ্, হরীণাং বৃষণ্যোক্ত্রমশ্রেঃ। যা ইথা মঘৱন্ননু জোষং, ৱক্ষো অভি প্রার্যঃ সক্ষি জনান্॥

Mantra 3

न ते त इन्द्राभ्यस्मदृष्वायुक्तासो अब्रह्मता यदसन् । तिष्ठा रथमधि तं वज्रहस्ता रश्मिं देव यमसे स्वश्वः ॥

হে ইন্দ্ৰ, আমাৰ পৰা সেই কু-যোজিত প্ৰবৃত্তিসমূহ নাছিল, যেতিয়া সিহঁত ব্ৰহ্ম (গঠনকাৰী বাণী) বিহীন আছিল। বজ্ৰহস্ত হে দেব, তুমি ৰথৰ ওপৰত স্থিৰ হৈ থিয় দিয়া; সু-অশ্বযুক্ত, হে দেব, তুমি ৰশ্মি (লগাম) ধৰা—শক্তিসমূহক সঠিক গতি-প্ৰবাহলৈ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা।

Mantra 4

पुरू यत्त इन्द्र सन्त्युक्था गवे चकर्थोर्वरासु युध्यन् । ततक्षे सूर्याय चिदोकसि स्वे वृषा समत्सु दासस्य नाम चित् ॥

হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ বহু উক্তি (স্তোত্ৰ) আছে; বিস্তৃত ক্ষেত্ৰসমূহত যুদ্ধ কৰোঁতে তুমি গৱ (গাভী—আলোক-শক্তি)সমূহৰ বাবে স্থান কৰি দিছা। নিজ গৃহতেই সূৰ্যৰ বাবেও তুমি এক আসন খোদাই কৰিছা; সংঘাতসমূহত বৃষভৰূপে তুমি দাস (অন্ধকাৰ)ৰ নামো পতিত কৰিছা।

Mantra 5

वयं ते त इन्द्र ये च नरः शर्धो जज्ञाना याताश्च रथाः । आस्माञ्जगम्यादहिशुष्म सत्वा भगो न हव्यः प्रभृथेषु चारुः ॥

হে ইন্দ্ৰ, আমি আৰু সেই নৰসকল—তোমাৰ সদ্যজাত শর্ধ (দল) আৰু আগত ৰথসমূহ—সেই অহিশুষ্ম সত্বা (সৰ্প-দমন শক্তি) আমাৰ ওচৰলৈ আহক। ভাগৰ দৰে, হব্য (আহুতি)ৰ বাবে কাম্য, তুমি প্ৰভৃথ (উপহাৰ-অৰ্পণ)সমূহত অনুগ্ৰহশীল হওঁক, দানত মনোহৰ হওঁক।

Mantra 6

पपृक्षेण्यमिन्द्र त्वे ह्योजो नृम्णानि च नृतमानो अमर्तः । स न एनीं वसवानो रयिं दाः प्रार्यः स्तुषे तुविमघस्य दानम् ॥

হে ইন্দ্ৰ, তুমি পপৃক্ষেণ্য—সন্ধানযোগ্য আৰু পূৰণীয়; কিয়নো তোমাতেই আছে ওজঃ (বল) আৰু নৃম্ণানি (পৌৰুষ-শক্তিসমূহ), হে নৃতমানঃ—মানৱক সৎকৰ্মলৈ নেওঁৱা, অমৃত। সেয়ে, বসুসমূহে আৱৃত হৈ, এতিয়া আমাক ৰয়ি দিয়া—সমৃদ্ধি/পূৰ্ণতা; মই, প্ৰাৰ্য (উদ্যমী আৰ্য), তুৱিমঘ (বহুদাতা) তোমাৰ দানক স্তৱ কৰোঁ।

Mantra 8

उत त्ये मा पौरुकुत्स्यस्य सूरेस्त्रसदस्योर्हिरणिनो रराणाः । वहन्तु मा दश श्येतासो अस्य गैरिक्षितस्य क्रतुभिर्नु सश्चे ॥

আৰু পুৰুকুৎসৰ বীৰ বংশধৰ ত্ৰসদস্যুৰ সেই সোণালী, আনন্দিত শক্তিসমূহে মোক বহন কৰক; তাৰ দশটা শ্বেত অশ্বে মোক বহন কৰক। আৰু এই গিৰিক্ষিত (পৰ্বত-নিবাসী) প্ৰভুৰ ক্রতুভিঃ (ইচ্ছা-শক্তিসমূহে) সৈতে মই এতিয়া সংযুক্ত হওঁ।

Mantra 9

उत त्ये मा मारुताश्वस्य शोणाः क्रत्वामघासो विदथस्य रातौ । सहस्रा मे च्यवतानो ददान आनूकमर्यो वपुषे नार्चत् ॥

আৰু মাৰুতাশ্বৰ সেই শোণাঃ (ৰক্তবৰ্ণ), ক্রত্বা (দৃঢ়-ইচ্ছাৰে) মঘাসঃ (দানশীল) জনে বিদথৰ ৰাতৌ (সভাৰ দান-অনুষ্ঠানত) মোক বহন কৰক। চ্যৱতান, মোক সহস্ৰ দান কৰি, আৰ্যক আনূক (অগ্ৰ-শাৰী)ত দীপ্ত কৰিলে—যেন ৰূপৰ সৌন্দৰ্যৰ বাবে উঠা এক স্তোত্ৰ।

Mantra 10

उत त्ये मा ध्वन्यस्य जुष्टा लक्ष्मण्यस्य सुरुचो यतानाः । मह्ना रायः संवरणस्य ऋषेर्व्रजं न गावः प्रयता अपि ग्मन् ॥

আৰু ধ্বনি আৰু লক্ষ্মণ্যৰ প্ৰিয় সেই দীপ্তিমানসকল—সু-ৰুচিৰে আগবাঢ়ি অহা—মোক বহন কৰক। সংৱৰাণ ঋষিৰ ধনৰ মহিমাৰে, গাভীসমূহ যেন গোহালিত প্ৰৱেশ কৰে, তেনেদৰে সিহঁত প্ৰস্তুত আৰু সঠিক দিশে গৈ তেওঁৰ সত্য আশ্ৰয়লৈ আহিল।