
Sukta 5.33
Atri (Ātreya)
Indra
Triṣṭubh (probable)
अत्रेः स्तुतिरियं इन्द्रस्य अनुत्तमं बलं संग्रामेषु जयप्रदं च सहाय्यं प्रशंसति; सुमतिं प्रबोधयितुं यजमानान् प्रति विजयीं शक्तिं च आनयितुं तम् आह्वयति। अत्र तस्य अहिहननं पराक्रमं स्मार्यते, तथा च धनस्य प्रसादपूर्णं दानम्; समृद्धिः देवप्रेरितः ‘समाहारः’ इव निरूप्यते—यथा गावः सुरक्षितं गोष्ठं प्रविशन्ति।
Mantra 1
महि महे तवसे दीध्ये नॄनिन्द्रायेत्था तवसे अतव्यान् । यो अस्मै सुमतिं वाजसातौ स्तुतो जने समर्यश्चिकेत ॥
महि महे तवसे दीध्ये नॄनिन्द्रायेऽत्था तवसे अतव्यान् । यो अस्मै सुमतिं वाजसातौ स्तुतो जने समर्यश्चिकेत ॥
Mantra 2
स त्वं न इन्द्र धियसानो अर्कैर्हरीणां वृषन्योक्त्रमश्रेः । या इत्था मघवन्ननु जोषं वक्षो अभि प्रार्यः सक्षि जनान् ॥
स त्वं न इन्द्र धियसानो अर्कैर्हरीणां वृषन्योक्त्रमश्रेः । या इत्था मघवन्ननु जोषं वक्षो अभि प्रार्यः सक्षि जनान् ॥
Mantra 3
न ते त इन्द्राभ्यस्मदृष्वायुक्तासो अब्रह्मता यदसन् । तिष्ठा रथमधि तं वज्रहस्ता रश्मिं देव यमसे स्वश्वः ॥
हे इन्द्र, न ते ता अभ्यस्मद् ऋष्वायुक्तासोऽभवन् यद् अब्रह्मता आसन्। तिष्ठ रथम् अधि, वज्रहस्त देव; रश्मिं यमस्व, स्वश्वः—शक्तीः सम्यग्गतौ नियच्छ।
Mantra 4
पुरू यत्त इन्द्र सन्त्युक्था गवे चकर्थोर्वरासु युध्यन् । ततक्षे सूर्याय चिदोकसि स्वे वृषा समत्सु दासस्य नाम चित् ॥
पुरूणि ते, इन्द्र, सन्त्युक्तानि; गवे चकार्थोर्वरासु युध्यन्। ततक्षे सूर्याय चिद् ओकसि स्वे; वृषा समत्सु दासस्य नामापि न्यपातयः।
Mantra 5
वयं ते त इन्द्र ये च नरः शर्धो जज्ञाना याताश्च रथाः । आस्माञ्जगम्यादहिशुष्म सत्वा भगो न हव्यः प्रभृथेषु चारुः ॥
वयं ते, इन्द्र, ये च नरः—शर्धो जज्ञाना याताश्च रथाः। अस्मान् आगच्छतु अहिशुष्म-सत्वा; भग इव हव्यः प्रभृथेषु चारुः।
Mantra 6
पपृक्षेण्यमिन्द्र त्वे ह्योजो नृम्णानि च नृतमानो अमर्तः । स न एनीं वसवानो रयिं दाः प्रार्यः स्तुषे तुविमघस्य दानम् ॥
हे इन्द्र, त्वं पपृक्षेण्यः—अन्वेषणीयः पूरणीयश्च; त्वयि ह्योजो नृम्णानि च सन्ति, हे नृतमानः—मानवान् सुकर्मणि नयन्, अमर्तः। स त्वं वसुभिरावृतः सन्, इदानीं नो रयिं देहि—समृद्धिं पूर्णतां च; अहं प्रार्यः तुविमघस्य तव दानं स्तौमि।
Mantra 8
उत त्ये मा पौरुकुत्स्यस्य सूरेस्त्रसदस्योर्हिरणिनो रराणाः । वहन्तु मा दश श्येतासो अस्य गैरिक्षितस्य क्रतुभिर्नु सश्चे ॥
उत त्ये मां पौरुकुत्स्यस्य सूरेः त्रसदस्योः हिरणिनो रराणाः वहन्तु; अस्य दश श्येतासोऽश्वा मां वहन्तु। अहं चेदानीं गिरिक्षितस्यास्य प्रभोः क्रतुभिः सह सश्चे—संयुज्येय।
Mantra 9
उत त्ये मा मारुताश्वस्य शोणाः क्रत्वामघासो विदथस्य रातौ । सहस्रा मे च्यवतानो ददान आनूकमर्यो वपुषे नार्चत् ॥
उत त्ये मां मारुताश्वस्य शोणाः क्रत्वा मघासो विदथस्य रातौ वहन्तु। च्यवतानो मे सहस्रं ददानः आर्यम् आनूकं वपुषे न अर्चत्—रूपसौन्दर्यार्थमिवोन्नतं स्तोत्रम्।
Mantra 10
उत त्ये मा ध्वन्यस्य जुष्टा लक्ष्मण्यस्य सुरुचो यतानाः । मह्ना रायः संवरणस्य ऋषेर्व्रजं न गावः प्रयता अपि ग्मन् ॥
उत त्ये मां ध्वन्यस्य लक्ष्मण्यस्य च जुष्टाः सुरुचो यतानाः वहन्तु। मह्ना संवराणर्षेः रायः प्रभावेन गावो व्रजं यथा प्रयताः सन्तः स्वे सत्ये निलयेऽपि ग्मन्।
The poet ‘kindles’ a great hymn to Indra’s great might, presenting praise as a force that awakens divine favor and battle-readiness.
The hymn expands into petitions: Indra should come with his host and chariots, bring serpent-crushing power, and be gracious in the offerings like Bhaga in bestowal.
Indra’s decisive, obstruction-breaking energy is invoked as the turning point—victory and plenitude arise when his power and ‘good mind’ are granted.
It closes with an image of wealth and radiant aids arriving in ordered fullness, like cows entering their pen—prosperity gathered, protected, and made stable.
tavase atavyān
ahiśuṣma satvā
vrajaṃ na gāvaḥ
It asks Indra for victorious strength, protection that crushes obstacles, and generous prosperity—along with sumati, a clear and favorable mind for success.
In Vedic poetry the ‘serpent’ (ahi) often represents an obstructing force. Calling Indra ahiśuṣman means asking him to break what blocks progress—outer threats and inner resistance.
It is a metaphor for wealth and benefits arriving in an orderly, secure way—gathered, protected, and settled where they truly belong, not scattered or lost.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.