Sukta 33

Mantra 1

महि महे तवसे दीध्ये नॄनिन्द्रायेत्था तवसे अतव्यान् । यो अस्मै सुमतिं वाजसातौ स्तुतो जने समर्यश्चिकेत ॥

ಮಹಾ ಮಹಿಮೆಗೆ, ಮಹಾ ತವಸಿಗೆ, ನೃಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ನಾನು ಮಹಾನ್ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅತವ್ಯಾನ್, ಅಂದರೆ ಮೀರಲಾಗದ ಬಲಕ್ಕಾಗಿ. ಯಾರು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ವಾಜಸಾತಿ—ವಿಜಯ-ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಗಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ—ಯಾಚಕನಿಗೆ ಸುಮತಿಯನ್ನು (ಶುಭಬುದ್ಧಿಯನ್ನು) ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸಮರದಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಯ—ರಣವೀರ—ಎಂದು ನಿಜವಾಗಿ ಪರಿಚಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Mantra 2

स त्वं न इन्द्र धियसानो अर्कैर्हरीणां वृषन्योक्त्रमश्रेः । या इत्था मघवन्ननु जोषं वक्षो अभि प्रार्यः सक्षि जनान् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರನೇ, ನೀನೇ ನಮ್ಮ ದೀಪ್ತಿಮಯ ಅರ್ಕಗಳಿಂದ (ಸ್ತುತಿ-ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ) ಧ್ಯಾನಸ್ಥನಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಎರಡು ಹರಿಗಳ (ಅಶ್ವ-ಶಕ್ತಿಗಳ) ವೃಷಣ್ಯ ಯೋಕ್ತ್ರ—ಬಲಿಷ್ಠ ಜೂಗನ್ನು—ಕಟ್ಟುತ್ತೀ. ನಂತರ, ಹೇ ಮಘವನ್, ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದ ಅನುಜೋಷದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ನಿನ್ನ ವಕ್ಷಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯ; ಪ್ರಾರ್ಯ (ಆಕಾಂಕ್ಷಿ) ಜನರನ್ನು ವಿಜಯದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸು.

Mantra 3

न ते त इन्द्राभ्यस्मदृष्वायुक्तासो अब्रह्मता यदसन् । तिष्ठा रथमधि तं वज्रहस्ता रश्मिं देव यमसे स्वश्वः ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಬ್ರಹ್ಮ (ವಾಣಿ/ಮಂತ್ರ)ವಿಲ್ಲದಾಗಿದ್ದ ಆ ದುರುಯುಕ್ತ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು ನಮ್ಮಿಂದ ಬಂದವಲ್ಲ. ವಜ್ರಹಸ್ತನೇ, ನೀನು ರಥದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರು; ಹೇ ದೇವ, ಸುಅಶ್ವವಂತನೇ, ನೀನು ರಶ್ಮಿ (ಲಗಾಮು) ಹಿಡಿದು ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸು.

Mantra 4

पुरू यत्त इन्द्र सन्त्युक्था गवे चकर्थोर्वरासु युध्यन् । ततक्षे सूर्याय चिदोकसि स्वे वृषा समत्सु दासस्य नाम चित् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಉಕ್ಥಗಳು (ಸ್ತುತಿಗೀತೆಗಳು) ಅನೇಕ; ಏಕೆಂದರೆ ವಿಶಾಲ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಾ ಕೂಡ ನೀನು ಗವ (ಗೋವುಗಳು—ಪ್ರಕಾಶಶಕ್ತಿಗಳು)ಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಳ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ನೀನು ಸೂರ್ಯನಿಗೂ ತನ್ನದೇ ಓಕಸ್ (ನಿವಾಸ)ದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದೆ; ವೃಷಭನಂತೆ, ಸಮತ್ಸು (ಸಂಘರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ) ನೀನು ದಾಸ (ಅಂಧಕಾರವಂತ)ನ ಹೆಸರನ್ನೂ ಕುಸಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೀ.

Mantra 5

वयं ते त इन्द्र ये च नरः शर्धो जज्ञाना याताश्च रथाः । आस्माञ्जगम्यादहिशुष्म सत्वा भगो न हव्यः प्रभृथेषु चारुः ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಾವು ಮತ್ತು ಆ ಪುರುಷರು—ನಿನ್ನ ನವಜಾತ ಶರ್ಧ (ದಳ) ಮತ್ತು ಬಂದಿರುವ ರಥಗಳು—ಅಹಿಶುಷ್ಮ ಸತ್ವ (ಸರ್ಪ-ನಾಶಕ ಬಲ) ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿ. ಭಗನಂತೆ, ಹವ್ಯ (ಅರ್ಪಣೆ)ಗೆ ಇಷ್ಟನೀಯನಾಗಿ, ನೀನು ಪ್ರಭೃತೇಷು (ಅರ್ಪಣಗಳಲ್ಲಿ) ಕೃಪಾಳುವಾಗಿರು; ದಾನದಲ್ಲಿ ಮನೋಹರ, ಸುಂದರವಾಗಿರು.

Mantra 6

पपृक्षेण्यमिन्द्र त्वे ह्योजो नृम्णानि च नृतमानो अमर्तः । स न एनीं वसवानो रयिं दाः प्रार्यः स्तुषे तुविमघस्य दानम् ॥

ಓ ಇಂದ್ರನೇ, ನೀನೇ ಹುಡುಕಲ್ಪಡಬೇಕಾದವನು, ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದವನು; ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಬಲವೂ ನರವೀರ್ಯದ ಪರಾಕ್ರಮಗಳೂ ಇವೆ—ಓ ನೃತಮ, ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಸತ್ಕರ್ಮದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುವವನೇ, ಅಮರನೇ. ಆದಕಾರಣ, ವಸುಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿ, ನಮಗೆ ಈಗ ರಯಿ—ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು—ಕೊಡು; ನಾನು, ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲ ಆರ್ಯನು, ತುವಿಮಘನ ವಿಶಾಲ-ಉದಾರ ದಾನವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 8

उत त्ये मा पौरुकुत्स्यस्य सूरेस्त्रसदस्योर्हिरणिनो रराणाः । वहन्तु मा दश श्येतासो अस्य गैरिक्षितस्य क्रतुभिर्नु सश्चे ॥

ಮತ್ತು ಪೌರುಕುತ್ಸ್ಯ ವೀರನಾದ ತ್ರಸದಸ್ಯುವಿನ ಆ ಸುವರ್ಣ, ಆನಂದಿತ ಶಕ್ತಿಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಿ; ಅವನ ಹತ್ತು ಶ್ವೇತ ಅಶ್ವಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಸಾಗಿಸಲಿ; ಮತ್ತು ಈ ಪರ್ವತ-ನಿವಾಸಿ ಅಧಿಪತಿಯ ಕ್ರತು-ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಈಗ ಸಂಯುಕ್ತನಾಗಲಿ.

Mantra 9

उत त्ये मा मारुताश्वस्य शोणाः क्रत्वामघासो विदथस्य रातौ । सहस्रा मे च्यवतानो ददान आनूकमर्यो वपुषे नार्चत् ॥

ಮತ್ತು ಮಾರುತಾಶ್ವನ ಆ ಕೆಂಪು, ದೃಢ-ಇಚ್ಛೆಯ ದಾತರು ವಿಧಥದ ರಾತಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಿ. ಚ್ಯವತಾನನು ನನಗೆ ಸಹಸ್ರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ, ಆರ್ಯನನ್ನು ತನ್ನ ಮುಂಚೂಣಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿಸಿದನು—ರೂಪಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ತುತಿಯಂತೆ.

Mantra 10

उत त्ये मा ध्वन्यस्य जुष्टा लक्ष्मण्यस्य सुरुचो यतानाः । मह्ना रायः संवरणस्य ऋषेर्व्रजं न गावः प्रयता अपि ग्मन् ॥

ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣ್ಯರಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾದ ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರು, ಶುಭ ಕಿರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರಿದು, ನನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಿ. ಸಂವರಾಣ ಋಷಿಯ ಧನ-ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಅವರು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು—ಗೋವುಗಳು ವ್ರಜಕ್ಕೆ (ಗೋಶಾಲೆಗೆ) ಸಿದ್ಧವಾಗಿ, ಸರಿದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಆವರಣಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ.