Sukta 56

Mantra 1

मही द्यावापृथिवी इह ज्येष्ठे रुचा भवतां शुचयद्भिरर्कैः । यत्सीं वरिष्ठे बृहती विमिन्वन्रुवद्धोक्षा पप्रथानेभिरेवैः ॥

মহিমান্বিত দ্যাৱা-পৃথিৱী, ইয়াত তোমালোকৰ জ্যেষ্ঠত্বত, শুচি-কৰা ঋক্‌-স্তোত্ৰেৰে আমাৰ বাবে দীপ্ত হওক। যেতিয়া সৰ্বোচ্চ বিস্তাৰত বৃহতী (পৃথিৱী) নিজৰ পৰিসৰ মাপে, তেতিয়া গর্জনশীল বৃষভে নিজৰ প্ৰসাৰিত প্ৰেৰণা-তাড়নাৰে সেয়া বিস্তাৰ কৰে।

Mantra 2

देवी देवेभिर्यजते यजत्रैरमिनती तस्थतुरुक्षमाणे । ऋतावरी अद्रुहा देवपुत्रे यज्ञस्य नेत्री शुचयद्भिरर्कैः ॥

দেৱী দুগৰাকী দেবতাসকলৰ সৈতে—যিসকল পূজনীয়—যজ্ঞত পূজা গ্ৰহণ কৰি অক্ষয়ভাৱে দৃঢ় হৈ থাকে, বৃদ্ধি ঢালি দিয়ে। ঋতৰ ৰক্ষকী, অদ্ৰোহী, দেৱ-পুত্ৰীসকল, শুচি অর্কসমূহেৰে যজ্ঞৰ নেত্ৰী হৈ আগবঢ়ায়।

Mantra 3

स इत्स्वपा भुवनेष्वास य इमे द्यावापृथिवी जजान । उर्वी गभीरे रजसी सुमेके अवंशे धीरः शच्या समैरत् ॥

সেই নিখুঁত কৰ্মকাৰী নিশ্চয়েই জগতসমূহত উপস্থিত আছিল—যিজনে এই দ্যাৱা-পৃথিৱী জন্ম দিলে। বিস্তৃত আৰু গভীৰ সেই দুটা দীপ্ত অঞ্চল সুদৃঢ়ভাৱে স্থাপিত; অবিচ্ছিন্ন বংশধাৰাত ধীৰ ঋষিয়ে নিজৰ শক্‌তি (শচী)ৰে সিহঁতক সমন্বয় কৰিলে।

Mantra 4

नू रोदसी बृहद्भिर्नो वरूथैः पत्नीवद्भिरिषयन्ती सजोषाः । उरूची विश्वे यजते नि पातं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

এতিয়া দ্যাৱা-পৃথিৱীয়ে আমাক তেওঁলোকৰ বৃহৎ আশ্ৰয়সমূহেৰে ৰক্ষা কৰক—পত্নীৰ দৰে সহচৰ-শক্তিসমূহে একসুৰে গতি কৰি। বিস্তাৰ-দীপ্ত, সকলোৰে বাবে পূজনীয়, সিহঁতে আমাক ৰক্ষা কৰক; আৰু ধীয়াৰে আমি যাত্ৰাৰ যোগ্য, পথৰ স্থিৰ সঙ্গী হওঁ।

Mantra 5

प्र वां महि द्यवी अभ्युपस्तुतिं भरामहे । शुची उप प्रशस्तये ॥

হে দ্যুলোকৰ মহিমান্বিত দীপ্তিমান দ্বয়, তোমালোকৰ ওচৰলৈ আমি আগবঢ়াই আনোঁ এই উত্থিত উপস্তুতি-স্তোত্ৰ। শুচি শক্তিসকলৰ প্ৰশস্তিৰ বাবে আমি দীপ্ত প্ৰশংসাৰে ওচৰ চাপোঁ, যি পথ উন্মোচন কৰে।

Mantra 6

पुनाने तन्वा मिथः स्वेन दक्षेण राजथः । ऊह्याथे सनादृतम् ॥

নিজ নিজ তনুত শুচি কৰি, পৰস্পৰে, নিজস্ব দক্ষতাৰে তোমালোক ৰাজ কৰে। সনাতনভাৱে তোমালোক ঋত—সত্য-ব্যৱস্থাক বহন কৰি ধৰি ৰাখা।

Mantra 7

मही मित्रस्य साधथस्तरन्ती पिप्रती ऋतम् । परि यज्ञं नि षेदथुः ॥

মিত্ৰৰ মহৎ কাৰ্য তোমালোক সিদ্ধ কৰাঁ; অতিক্ৰম কৰি তোমালোক ঋত—সত্য-ব্যৱস্থাক পোষণ কৰি পূৰ্ণ কৰাঁ। যজ্ঞক পৰি বেষ্টন কৰি, তাৰ ভিতৰত তোমালোক আসন গ্ৰহণ কৰাঁ, মানৱ অৰ্পণত সামঞ্জস্য স্থাপন কৰি।