Sukta 4

Mantra 1

कृणुष्व पाजः प्रसितिं न पृथ्वीं याहि राजेवामवाँ इभेन । तृष्वीमनु प्रसितिं द्रूणानोऽस्तासि विध्य रक्षसस्तपिष्ठैः ॥

তোমাৰ পাজঃ—দীপ্ত শক্তি—বঢ়োৱা; পৃথিৱীৰ দৰে বিস্তৃত গতি (প্ৰসিতি) স্থাপন কৰা। ৰজাৰ দৰে, বলৱান হাতী-শক্তিসহ আগবাঢ়া। তৃষ্ণাতুৰ ধাৱনৰ পিছত, দ্ৰুত বেগে ধাৱমান হৈ, তুমি ধনুৰ্ধৰ; তোমাৰ অতি-দাহক শক্তিসমূহেৰে ৰক্ষসসকলক বিদ্ধ কৰি দগ্ধ কৰা।

Mantra 2

तव भ्रमास आशुया पतन्त्यनु स्पृश धृषता शोशुचानः । तपूंष्यग्ने जुह्वा पतंगानसंदितो वि सृज विष्वगुल्काः ॥

তোমাৰ ঘূৰ্ণমান শিখাসমূহ দ্ৰুত উৰি যায়; হে ধীৰ বীৰ, দগ্ধ জ্যোতিত স্পৰ্শ কৰি আগবাঢ়ে। হে অগ্নি, তোমাৰ জুহ্বা (হোম-চামুচ)ৰে দহনশীল পাখিধাৰী স্ফুলিঙ্গসমূহ নিক্ষেপ কৰা; অবিচ্ছিন্নভাৱে সকলো দিশে তোমাৰ অঙ্গাৰ-শলাকাসমূহ বিস্তাৰ কৰা।

Mantra 3

प्रति स्पशो वि सृज तूर्णितमो भवा पायुर्विशो अस्या अदब्धः । यो नो दूरे अघशंसो यो अन्त्यग्ने माकिष्टे व्यथिरा दधर्षीत् ॥

শত্ৰুৰ বিৰুদ্ধে প্ৰহৰীসকলক মুকলি কৰা; তুমি সৰ্বাধিক দ্ৰুত হওঁক, এই জনসমাজৰ অব্যৰ্থ ৰক্ষক হওঁক। যি অঘশংস (অকল্যাণকামী) দূৰত আছে বা ওচৰত, হে অগ্নি, তোমাৰ কোনো ব্যথা-দুৰ্দশাই আমাক আঘাত নকৰক।

Mantra 4

उदग्ने तिष्ठ प्रत्या तनुष्व न्यमित्राँ ओषतात्तिग्महेते । यो नो अरातिं समिधान चक्रे नीचा तं धक्ष्यतसं न शुष्कम् ॥

হে অগ্নি, উঠি দাঁড়াও; উত্তৰত সঁহাৰি দি আগলৈ প্ৰসাৰিত হওঁক—তোমাৰ তীক্ষ্ণ অস্ত্ৰে শত্রুসকলক তললৈ ঠেলি দিয়া। যিয়ে তুমি জ্বলি উঠোঁতে আমাৰ বাবে অকল্যাণ ৰচনা কৰিলে, তাক তলত দগ্ধ কৰা—শুকান তন্তু (শণ)ৰ দৰে।

Mantra 5

ऊर्ध्वो भव प्रति विध्याध्यस्मदाविष्कृणुष्व दैव्यान्यग्ने । अव स्थिरा तनुहि यातुजूनां जामिमजामिं प्र मृणीहि शत्रून् ॥

হে অগ্নি, ঊৰ্ধ্বলৈ উঠা, প্ৰতি-আঘাত কৰা; আমাৰ পৰা দেৱীয় শক্তিসমূহ প্ৰকাশ কৰি দিয়া। যাতুজূনাং (যাতু-শক্তিসমূহৰ) দৃঢ় গতি-চলনসমূহ তললৈ পেলাই দিয়া আৰু স্থিৰকৈ প্ৰসাৰিত কৰি থোৱা; শত্রুসকলক—জামি (আত্মীয়-সদৃশ) হওক বা অজামি (অপরিচিত/বহিৰাগত)—সম্পূৰ্ণৰূপে চূর্ণ কৰি দিয়া।

Mantra 6

स ते जानाति सुमतिं यविष्ठ य ईवते ब्रह्मणे गातुमैरत् । विश्वान्यस्मै सुदिनानि रायो द्युम्नान्यर्यो वि दुरो अभि द्यौत् ॥

হে যৱিষ্ঠ (সৰ্বকনিষ্ঠ) অগ্নি, যিজনে ব্ৰহ্মণ (পবিত্ৰ বাক্য)ৰ বাবে গতি-পথ বিচাৰি পাইছে, সি তোমাৰ সুমতি (সৎ-প্ৰেৰণা) জানে। তাৰ বাবে আৰ্য (উদাৰ/নবেল) শক্তি দীপ্ত হয়—সমৃদ্ধিৰ সকলো উজ্জ্বল দিন আৰু দীপ্ত বিজয়সমূহ; দুৱাৰসমূহ বহলকৈ মেলি পোহৰ ছটিয়ায়।

Mantra 7

सेदग्ने अस्तु सुभगः सुदानुर्यस्त्वा नित्येन हविषा य उक्थैः । पिप्रीषति स्व आयुषि दुरोणे विश्वेदस्मै सुदिना सासदिष्टिः ॥

হে অগ্নি, যিজনে নিত্য হৱিষা আৰু উক্থৈঃ (স্তোত্ৰসমূহেৰে) তোমাক পোষণ কৰে, যি নিজৰ আয়ুষি আৰু দুওণে (গৃহ-আশ্ৰয়ে) তোমাক পূৰ্ণ কৰিবলৈ বিচাৰে—সেইজন নিশ্চয়েই সুভগ (সৌভাগ্যবান) আৰু সুদানু (দানত সমৃদ্ধ) হওক। তাৰ বাবে সকলো সুদিন আৰু সাসদিষ্টিঃ (যজ্ঞ-সিদ্ধি/সম্পূৰ্ণতা) আহি আসন লওক।

Mantra 8

अर्चामि ते सुमतिं घोष्यर्वाक्सं ते वावाता जरतामियं गीः । स्वश्वास्त्वा सुरथा मर्जयेमास्मे क्षत्राणि धारयेरनु द्यून् ॥

মই তোমাৰ সুমতি—সঠিক পথ-প্ৰদৰ্শন—উচ্চস্বৰে, ওচৰত গাইছোঁ; এই গীত বয়স ধৰি ধৰি তোমাৰ বাবে ধ্বনিত হৈ থাকে। সু-অশ্ব আৰু সু-ৰথযুক্ত তোমাক আমি পালিশ কৰি শোভিত কৰোঁ; আৰু দিনৰ পিছত দিন আমাৰ বাবে ক্ষত্ৰাণি—অধিপত্যৰ শক্তিসমূহ—ধৰি ৰাখিবা।

Mantra 9

इह त्वा भूर्या चरेदुप त्मन्दोषावस्तर्दीदिवांसमनु द्यून् । क्रीळन्तस्त्वा सुमनसः सपेमाभि द्युम्ना तस्थिवांसो जनानाम् ॥

ইয়াত তোমালৈ বহুল শক্তি আগবাঢ়ি আহক; হে দীপ্তিমান, ৰাতি-দিনৰ অনুক্ৰমে আত্মাৰ ওচৰলৈ ই আহি পৰক। সুখ-মনৰে তোমাৰ সৈতে ক্ৰীড়া কৰি আমি অনুসৰণ কৰোঁ—মানৱৰ মাজত দ্যুম্না, দীপ্ত শক্তিসমূহত স্থিত হৈ।

Mantra 10

यस्त्वा स्वश्वः सुहिरण्यो अग्न उपयाति वसुमता रथेन । तस्य त्राता भवसि तस्य सखा यस्त आतिथ्यमानुषग्जुजोषत् ॥

যি জন সু-অশ্বযুক্ত, সু-হিৰণ্যসমৃদ্ধ হৈ, হে অগ্নি, বসুমত ৰথেৰে তোমাৰ ওচৰলৈ আহে—তেওঁৰ তুমি ত্ৰাতা হওঁ, তেওঁৰ তুমি সখা হওঁ; যি জন মানৱ-ৰীতিত পুনঃপুনঃ তোমাৰ আতিথ্য গ্ৰহণ কৰি সন্তুষ্ট কৰে।

Mantra 11

महो रुजामि बन्धुता वचोभिस्तन्मा पितुर्गोतमादन्वियाय । त्वं नो अस्य वचसश्चिकिद्धि होतर्यविष्ठ सुक्रतो दमूनाः ॥

মই বাক্যৰে মহৎ বান্ধৱতা ভাঙি উন্মোচন কৰোঁ; ই মোৰ পিতৃ গৌতমৰ পৰা অনুগামী হৈ মোৰ ওচৰলৈ আহিছে। হে হোতাৰ, অতি যুৱ, শুভ-সংকল্প, গৃহস্বামী—আমাৰ এই বাক্যৰ প্ৰতি তুমি সচেতন হওঁ।

Mantra 12

अस्वप्नजस्तरणयः सुशेवा अतन्द्रासोऽवृका अश्रमिष्ठाः । ते पायवः सध्र्यञ्चो निषद्याग्ने तव नः पान्त्वमूर ॥

জাগৰণৰ পৰা জন্মা, ত্বৰিত আৰু কল্যাণময়, অক্লান্ত, নেকুৰা-নোহোৱা, অতি কম ক্লান্ত—সেই ৰক্ষকসকল একেলগে ওচৰে বহি, হে অগ্নি, আমাক ৰক্ষা কৰক; সিহঁত তোমাৰেই, আৰু মোহ নোহোৱাকৈ ৰক্ষা কৰে।

Mantra 13

ये पायवो मामतेयं ते अग्ने पश्यन्तो अन्धं दुरितादरक्षन् । ररक्ष तान्त्सुकृतो विश्ववेदा दिप्सन्त इद्रिपवो नाह देभुः ॥

হে অগ্নি, তোমাৰ সেই ৰক্ষকসকলে মামতাৰ পুত্ৰক ৰক্ষা কৰিলে—দুৰ্ভাগ্যৰ পৰা, অন্ধ স্থানটোও দেখি। হে বিশ্ববেদা, সুকৃতৰ বলত তুমি সিহঁতক সুৰক্ষিত ৰাখিলা; শত্রুসকলে ক্ষতি কৰিব খুজিলেও একেবাৰে সফল নহ’ল।

Mantra 14

त्वया वयं सधन्यस्त्वोतास्तव प्रणीत्यश्याम वाजान् । उभा शंसा सूदय सत्यतातेऽनुष्ठुया कृणुह्यह्रयाण ॥

তোমাৰ সহায়ত আমি সঠিক জয় লাভ কৰিবলৈ সক্ষম; তোমাৰ আশ্ৰয়ত, তোমাৰ পথ-প্ৰদৰ্শনত আমি বল-সমৃদ্ধিৰ ভঁৰালত উপনীত হওঁ। সত্যৰ সন্তান, আমাৰ দুয়োটা স্তৱ-প্ৰশংসা সমৃদ্ধ কৰাঁ; যথাযথ ক্ৰমে, তাড়াহুড়া বা খোঁচা নোহোৱাকৈ, ই সম্পন্ন কৰাঁ।

Mantra 15

अया ते अग्ने समिधा विधेम प्रति स्तोमं शस्यमानं गृभाय । दहाशसो रक्षसः पाह्यस्मान्द्रुहो निदो मित्रमहो अवद्यात् ॥

এই সমিধাৰে, হে অগ্নি, আমি তোমাক সেৱা কৰোঁ; উচ্চাৰিত হৈ থকা এই স্তোত্ৰ-গীত তুমি প্ৰতিদানস্বৰূপে গ্ৰহণ কৰাঁ। ৰক্ষসৰ কুটিল অন্ধকাৰ-শক্তিসমূহ দগ্ধ কৰাঁ; আৰু হে মহান-মিত্ৰতাৱান, ধোঁকাবাজ আৰু নিন্দুকৰ পৰা, সত্যৰ পৰা সৰি যোৱা সকলো নিন্দনীয় বস্তুৰ পৰা আমাক ৰক্ষা কৰাঁ।