Sukta 83

Mantra 1

अच्छा वद तवसं गीर्भिराभिः स्तुहि पर्जन्यं नमसा विवास । कनिक्रदद्वृषभो जीरदानू रेतो दधात्योषधीषु गर्भम् ॥

Magsalita ka sa makapangyarihan gamit ang mga inspiradong salitang ito; purihin si Parjanya ng paggalang at tawagin siyang malapit. Na humahahalakhak, ang toro ng mabilis na pagbibigay ng lakas, inilalagay niya ang binhi ng buhay sa mga damo, ang nakatagong usbong ng paglago sa kalikasan ng lupa.

Mantra 2

वि वृक्षान्हन्त्युत हन्ति रक्षसो विश्वं बिभाय भुवनं महावधात् । उतानागा ईषते वृष्ण्यावतो यत्पर्जन्यः स्तनयन्हन्ति दुष्कृतः ॥

Pinapalo niya ang mga puno at pinapalo niya ang mga puwersa ng kadiliman; ang buong mundo ng pagkakabuo ay nanginginig sa harap ng kanyang dakilang armas. Pati na ang mga walang sala ay nanginginig kapag si Parjanya, na dumadagundong, ay bumabagsak sa mga gumagawa ng kasamaan.

Mantra 3

रथीव कशयाश्वाँ अभिक्षिपन्नाविर्दूतान्कृणुते वर्ष्याँ अह । दूरात्सिंहस्य स्तनथा उदीरते यत्पर्जन्यः कृणुते वर्ष्यं नभः ॥

Tulad sa isang kutchero na humahagupit sa kanyang mga kabayo, pinapaandar niya ang mga ito; hayagan niyang ginagawa ang kanyang mga sugo ng ulan. Mula sa malayo ang mga ungol ay tumataas tulad ng isang leon, kapag si Parjanya ay bumubuo ng ulap na puno ng ulan.

Mantra 4

प्र वाता वान्ति पतयन्ति विद्युत उदोषधीर्जिहते पिन्वते स्वः । इरा विश्वस्मै भुवनाय जायते यत्पर्जन्यः पृथिवीं रेतसावति ॥

Sa unahan ang mga hininga ng buhay ay nagsisimulang gumalaw; ang mga liwanag ay tumatalon at tumatakbo. Ang mga damo ay tumataas at nagigising; ang langit ay pinuno ng sagana. Isang kapangyarihang nagpapakain ay isinilang para sa lahat ng nilalang, kapag si Parjanya ay nagbubuhos ng kanyang likhang binhi sa Lupa.

Mantra 5

यस्य व्रते पृथिवी नन्नमीति यस्य व्रते शफवज्जर्भुरीति । यस्य व्रत ओषधीर्विश्वरूपाः स नः पर्जन्य महि शर्म यच्छ ॥

Sa kaninong batas ang Lupa ay yumuyuko at sumusunod; sa kaninong batas ang mga kapangyarihang may matitibig na paa ay nagsisikap na umabante; sa kaninong batas ang mga damo ay nagkakaroon ng lahat ng anyo, nawa'y ipagkaloob sa amin ni Parjanya ang malawak na kapayapaan at kanlungan.

Mantra 6

दिवो नो वृष्टिं मरुतो ररीध्वं प्र पिन्वत वृष्णो अश्वस्य धाराः । अर्वाङेतेन स्तनयित्नुनेह्यपो निषिञ्चन्नसुरः पिता नः ॥

O mga Marut, ihanda ninyo para sa amin ang ulan mula sa langit; pabayaang magdaloy ang mga agos ng garang kabayo. Pumarito kayo kasama ang kulog; sa pagbubuhos ng mga tubig, O Asura, maging kayo ang aming mapag-ingatang ama.

Mantra 7

अभि क्रन्द स्तनय गर्भमा धा उदन्वता परि दीया रथेन । दृतिं सु कर्ष विषितं न्यञ्चं समा भवन्तूद्वतो निपादाः ॥

Sumigaw nang malakas, dumagundong, at ilagay ang binhi ng gawain sa loob namin; maglibot sa iyong karo na nagdadala ng tubig. Hatakin nang mabuti ang bukas na lalagyan na nakababa, ang mga mataas at mababang lugar ay maging pantay at mapuno.

Mantra 8

महान्तं कोशमुदचा नि षिञ्च स्यन्दन्तां कुल्या विषिताः पुरस्तात् । घृतेन द्यावापृथिवी व्युन्धि सुप्रपाणं भवत्वघ्न्याभ्यः ॥

Magbuhos mula sa dakilang sisidlan; pabayaang magdaloy ang mga bukas na agos sa unahan. Sa linaw na kayamanan, pahiran ang Langit at Lupa; magkaroon ng perpektong inumin para sa mga kapangyarihang hindi pinapatay, ang mga liwanag na nagpaparami.

Mantra 9

यत्पर्जन्य कनिक्रदत्स्तनयन्हंसि दुष्कृतः । प्रतीदं विश्वं मोदते यत्किं च पृथिव्यामधि ॥

Kapag ikaw, O Parjanya, ay sumisigaw nang paulit-ulit, nagdudagundong, binabangga mo ang mga masama at mali; sa pagtugon ang buong mundo ay nagagalak, ang anumang naroon sa ibabaw ng Lupa.

Mantra 10

अवर्षीर्वर्षमुदु षू गृभायाकर्धन्वान्यत्येतवा उ । अजीजन ओषधीर्भोजनाय कमुत प्रजाभ्योऽविदो मनीषाम् ॥

Nagbuhos ka; itinaas mo ang ulan upang matatag na mahawakan, upang ang mga tuyong lugar ay malampasan. Ipinanganak mo ang mga damo para sa aming pagkain; at anong inspirasyon ng unawa ang natagpuan mo para sa mga salinlahi?