เทวี in the Shiva Purana

นันทิเกศวรกล่าวว่า—แล้วอีกครั้งหนึ่ง คุรุได้กั้นม่าน (ติระห์-ปฏะ) ระหว่างทั้งสอง และประทานมนตร์สูงสุด ครั้นวางหัตถ์ดุจดอกบัวลงบนศีรษะของเขาอย่างแผ่วเบา ก็ให้ทั้งสองพร้อมด้วยอัมพิกา ยืนหันหน้าไปทางทิศเหนือ

สิ่งนี้ได้ประกาศว่าเป็นศิวาลัยของพระศิวะผู้เป็นปรมาตมัน และ ณ ที่นั้นเองพระปรเมศวรประทับอยู่พร้อมความเป็นหนึ่งกับปราศักติ

เพราะฉะนั้น โอ้มหาเทวี รุทรाक्षะเป็นผู้ทำลายบาป ผู้ใดสวมใส่ย่อมเป็นที่รักของเรา; โอ้ปารวตี แม้ผู้มีบาปหนักยิ่งก็ย่อมบริสุทธิ์

ครั้นทรงบันดาลให้ปรากฏรูปแห่งอีศวรีผู้บริสุทธิ์แล้ว พรหมันสูงสุดที่เรียกว่า ‘ปรา’ ก็เร้นกาย—เป็นเอกไร้คู่ ไร้ต้นไร้ปลาย เป็นฐานแห่งสรรพปรากฏการณ์ เป็นสภาวะแห่งจิตสำนึก แผ่ทั่วและไม่เสื่อมสูญ.

พระนางนั้นประกาศว่าเป็นศักติ คือ อัมพิกา เป็นปฤกฤติผู้เป็นอิศวรีแห่งสรรพสิ่ง พระนางเป็นมารดานิรันดร์ของตรีเทพ และกล่าวกันว่าเป็นเหตุรากแห่งการปรากฏแห่งสรรพโลก

แท่นบูชาลึงค์คือมหาเทวี (ศักติ) และลึงค์นั้นคือมหेशวรโดยตรง เรียกว่า “ลึงค์” เพราะเป็นสถานแห่งการสลาย (ลยะ) แท้จริงแล้วสรรพจักรวาลทั้งมวลถูกรวมและดับลงในสภาวะนั้น

พระนางทรงมีนามว่า ชยันตี ภัทรกาลี ทุรคา และภควตี; อีกทั้งทรงเป็นที่รู้จักว่า กามาขยา กามทา อัมพา มฤฑานี และสรรวมงคลา ผู้เป็นมงคลยิ่ง

เขาอัญเชิญนางผู้สถิต ณ ฝั่งเหนือแห่งกษีโรทะไว้ในดวงหทัย แล้วเริ่มบำเพ็ญตบะ ด้วยปรารถนาจะได้เฝ้าอัมพิกาโดยตรงต่อหน้า

แล้วแต่บัดนั้น โอ้มุนีผู้ประเสริฐ เมื่อทักษะผู้ทรงยามะและวัตรปฏิบัติทั้งหลายกำลังบูชาพระชคทัมพา พระศิวาเทวีได้ปรากฏต่อหน้าเขาเป็นรูปประจักษ์ชัดเจน।

พรหมากล่าวว่า—ครั้นได้สดับวาจาแห่งชคทัมพาแล้ว ทักษะผู้เป็นประชาบดีปลื้มปีติยิ่งนัก และได้เอ่ยนามเรียกพระเทวีศิวาผู้เป็นมงคลนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ทักษะกล่าวว่า—“โอ้ชคทัมพา โอ้มหามายา หากพระองค์ทรงเป็นผู้ประทานพรแก่ข้าพเจ้าแล้ว ขอทรงสดับถ้อยคำของข้าพเจ้าด้วยความเมตตาปีติ และโปรดให้ความปรารถนาของข้าพเจ้าสำเร็จเถิด”

ทักษะกล่าวว่า “ข้าแต่มเหศานี นอบน้อมแด่พระองค์ โอ้พระมารดาแห่งจักรวาลผู้เป็นนิรันดร์ โปรดเมตตาข้าด้วยเถิด ข้าแต่มหาเทวี ผู้เป็นสัจจะ ผู้มีสภาวะเป็นสัจจะ”

ผู้ใดสรรเสริญพระมารดาแห่งจักรวาล โดยขานพระนามว่า “ภวานี”, “อัมพิกา”, “ชคันมยี” และ “ทุรคา” ผู้นั้นย่อมสำเร็จสมปรารถนาทุกประการด้วยพระกรุณาของพระนาง

โอ มหามายา ที่นั่นเป็นเทวสถานอันศักดิ์สิทธิ์—ฝูงสัตว์ดุร้ายก็สงบลง รายล้อมด้วยฤๅษีและนักบำเพ็ญตบะ และเต็มไปด้วยหมู่สัตว์นานาชนิด.

พระนางนั้นแลเป็นสัจจสวรูป ประทานผลแห่งตบะ ธรรม และทานอันศักดิ์สิทธิ์ เป็นศักติของศัมภู จึงเป็นมหาเทวี ผู้ทำลายคนชั่ว และเป็นปราตปราเหนือยิ่งเหนือยิ่ง.

โอ้ราชาแห่งขุนเขา! อุมา ผู้เป็นชคทัมพาแต่ปฐมกาล เคยบังเกิดเป็นธิดาของทักษะ ครั้นเป็นพระชายาของพระรุทระแล้ว ก็ประทับและเสด็จสำราญบนแผ่นดินเป็นเวลายาวนาน

เมื่อถูกบิดาดูหมิ่น สตีระลึกถึงพรตและปณิธานอันศักดิ์สิทธิ์ของตน แล้วละทิ้งกายนี้และเสด็จสู่ปรมสถานของตน—ดังนี้อัมพิกาจึงสละร่างนั้นไว้เบื้องหลัง।

แล้วหมู่เทพทั้งปวง โดยมีพระวิษณุเป็นต้น ผู้ปรารถนาจะได้เห็นพระนาง ได้รับพระกรุณาที่นั่นเอง และได้ประจักษ์พระจคทัมพา มารดาแห่งจักรวาล

ข้าแต่พระอัมพิกาผู้เปี่ยมพระเมตตา โปรดทรงสดับคำกราบทูลอันนอบน้อมของข้าพเจ้าเถิด ข้าแต่พระเทวี ข้าแต่พระมหาเทวี แม้ข้าพเจ้าต่ำต้อยก็ขอทูลในฐานะผู้รับใช้ของพระองค์เสมอ

พรหมาตรัสว่า—ครั้นกล่าวดังนี้แล้ว พระชคทัมพา เมื่อเหล่าเทพกำลังมองอยู่ โอ้ผู้เป็นที่รัก ก็อันตรธานหายไปจากสายตา และพระศิวาได้ไปถึงโลกของตนโดยเร็ว