Character · Ramcharitmanas

ทศกัณฐ์ in the Ramcharitmanas

रावणNamed in 236 verses

Speaks in 60 verses

In this book

Named as
Ravana, Ravana, Sita, Tulsidas as narrator, General audience, Ravana; Tulsidas as narrator, Ravana, then Angada, Ravana, the general audience, Angada and the court, Angada, Ravana and his court, Kakbhushundi
  1. Kanda 123
  2. Kanda 318
  3. Kanda 42
  4. Kanda 550
  5. Kanda 6136
  6. Kanda 77

Key chapters

The chapters where ทศกัณฐ์ matters most.

  1. धर्मविजय का सोपान: बाह्य युद्ध के भीतर अंतःकरण-युद्ध का अनावरण। लंका काण्ड साधक को यह सिखाता है कि ‘रावण’ केवल एक राजा नहीं, अहंकार-रज-तम का संघटित रूप है; और ‘राम’ केवल रण-नायक नहीं, धर्म-बुद्धि-करुण

    Ramcharitmanas 6.9 · 13 verses

  2. यह सोपान ‘भक्ति-पराक्रम’ का द्वार है, जहाँ नाम-स्मरण, विनय, और धर्म-युक्त क्रोध (मर्यादा-रक्षा) एक साथ साधक को ‘अहं-त्याग’ से ‘सेवा-सिद्धि’ तक ले जाते हैं। सुंदरकाण्ड में बाह्य यात्रा (समुद्र-लङ्का) अं

    Ramcharitmanas 5.6 · 12 verses

  3. यह सोपान 'भक्ति की सिद्धि' का द्वार है, जहाँ साधक की साधना (हनुमान-चरित) से कृपा का प्रत्यक्ष फल निकलता है: दर्शन, चिन्ह (चूड़ामणि), और राम-कार्य की सिद्धि। सुंदरकाण्ड में भक्ति कर्म-रूप से प्रकट होती

    Ramcharitmanas 5.4 · 11 verses

  4. यह सोपान ‘धर्म-विजय’ का द्वार है: साधक के भीतर ‘अहं-लंका’ (अभिमान, भय, काम-क्रोध) पर सेतु-बंध के द्वारा विवेक-मार्ग बनता है। यहाँ भक्ति केवल भाव नहीं रहती, वह संगठन, अनुशासन, और ‘नाम-सेतु’ बनकर जीव को

    Ramcharitmanas 6.1 · 10 verses

  5. This sopāna is the stair of Dharma’s decisive victory: the seeker confronts māyā (illusion), rāga (attachment), and ahaṅkāra (Rāvaṇa’s ten-headed pride). Liberation here is not mere conquest but the p

    Ramcharitmanas 6.11 · 9 verses

  6. सोपान-प्रवेश: ‘भक्ति का जन्म’ और ‘अहंकार-रावणत्व’ की पहचान। बालकाण्ड में जगत-व्यवस्था (धर्म) के क्षय का निदान ‘अवतार’ है, यह सीढ़ी साधक को बताती है कि मुक्ति का आरम्भ बाह्य कथा से नहीं, भीतर की शरणागति

    Ramcharitmanas 1.19 · 7 verses

  7. यह सोपान ‘धर्म-विजय’ का नहीं, ‘अहं-क्षय’ का द्वार है। लंका काण्ड में बाह्य युद्ध के साथ अंतर्युद्ध चलता है: भय, करुणा, क्रोध, दर्प, इन सबका शोधन होकर ‘राम-शरणागति’ स्थिर होती है। प्रस्तुत अंश में (दोहा

    Ramcharitmanas 6.7 · 6 verses

  8. सोपान-प्रवेश: ‘आदि-अविद्या’ से ‘श्रद्धा’ की ओर। बालकाण्ड में कथा का जन्म नहीं, साधक की दृष्टि का जन्म होता है, जहाँ जगत-व्यवहार (राजधर्म, भय, मित्रता, छल) के भीतर छिपी ‘दैवी-व्यवस्था’ (भावी/विधि) और ‘न

    Ramcharitmanas 1.18 · 4 verses

  9. वन-मार्ग ‘अन्तर्मुख साधना’ का सोपान है: जहाँ गृह-धर्म की संरक्षा (राज्य/समाज) से हटकर साधक ‘विरह, भय, और विवेक’ के माध्यम से आसक्ति-छेदन करता है। यहाँ सीता-वियोग ‘जीव की आत्म-विस्मृति’ और राम का अन्वे

    Ramcharitmanas 3.4 · 3 verses

  10. भक्ति का जन्म-चरण: जिज्ञासा (प्रश्न) से श्रद्धा, फिर श्रद्धा से शरणागति। बालकाण्ड ‘सोपान’ में साधक को ‘कथा-प्रवेश’ का अधिकार देता है, जहाँ अहं-रहित प्रश्न (उमा) और कृपा-समाधान (शंकर) से मानस-सर में प्र

    Ramcharitmanas 1.13 · 2 verses

Every verse that names ทศกัณฐ์

236 verses

  1. 1.1.15

    เมื่อพระผู้สร้างประทานปัญญาสำคัญเช่นนี้ จิตใจก็ละเว้นความชั่วและตั้งมั่นในคุณธรรม ทว่าด้วยอำนาจของกาลเวลา อุปนิสัย และกรรม แม้ผู้ดีในอำนาจของประกฤติ ย่อมบกพร่องจากความดีในบางคราว ดังที่ภักดิชนของพระหริทรงแก้ไขความบกพร่องนั้น…

  2. 1.3.51

    พระรามทรงให้ที่พึ่งแก่สุครีพและวิภีษณะทั้งสอง ดังที่ทุกคนย่อมทราบ พระนามของพระองค์ทรงอุปถัมภ์ผู้ยากไร้นับไม่ถ้วน พระเกียรติอันประเสริฐรุ่งโรจน์ทั้งในโลกและในพระเวท พระรามทรงรวบรวมกองทัพหมีและวานร…

  3. 1.5.91

    ด้วยความคิดเช่นนี้ ข้าพเจ้าเปิดเผยความหลงผิดของตน ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเมตตาผู้รับใช้ของพระองค์และขจัดความหลงผิดนั้นเสีย อานุภาพแห่งนามของพระรามเป็นอนันต์ พวกนักบุญ พระเวทางค์ และอุปนิษัททั้งหลายต่างสรรเสริญนามนั้น พระศัมภูผู้ไม่สูญสลาย…

  4. 1.5.97

    ราวณะทูลขอให้ตนตายด้วยมือมนุษย์ และองค์พระเจ้าทรงประสงค์จะให้พระวาจาของพระพรหมเป็นจริง หากเราไม่ไป จักเป็นที่เสียใจ ทรงตรึกตรองดูแล้ว พระศิวะหาทางออกมิได้ ด้วยประการฉะนี้ องค์พระศิวะทรงหมกมุ่นอยู่ในความกังวล ในเวลานั้นนั่นเอง ราวณะได้ออกไป…

  5. 1.9.167

    ได้ยินเทพทั้งหลายเล่าความทุกข์ภัยของตนโดยบริบูรณ์ ท่านไตร่ตรองในพระหฤทัย แล้วทรงยิ้มตรัสว่า การตั้งตนเป็นปฏิปักษ์ต่อศัมภูจะไม่นำความดีมาสู่ข้า

  6. 1.12.235

    แม้สตรีจะไม่มีสิทธิ์ตามปกติ แต่ข้าพระองค์เป็นทาสีของพระองค์ทั้งในจิตใจ การกระทำ และวาจา นักบุญทั้งหลายไม่ปกปิดหลักความจริงอันลึกซึ้ง ในที่ใดพบผู้ทุกข์ร้อน ณ ที่นั้นย่อมประทานสิทธิ์ให้ถาม ด้วยความทุกข์ร้อนยิ่งข้าพระองค์ขอถาม ข้าแต่จอมเทพ…

  7. 1.13.260

    ทั้งสองได้ไปเกิดเป็นอสูร ผู้ทรงพลังและเข้มแข็ง คือ กุมภกรรณและราวณะ นักรบผู้กล้าหาญ ผู้เป็นที่รู้จักทั่วโลกว่าเป็นผู้พิชิตพระเทวดา

  8. 1.13.263

    พระหริทรงรับคำสาปของนางนั้นว่าเป็นพระบัญญัติอันแท้จริง พระองค์ผู้ทรงเป็นที่พึ่งแห่งความกรุณา ผู้ทรงเป็นภัณฑารักษ์แห่งเล่ห์เหลี่ยมอันศักดิ์สิทธิ์ ในเรื่องนั้นชลันธรได้กลายเป็นเหตุนำไปสู่ราวณะ ราวณะถูกประหารในสงคราม…

  9. 1.17.352

    ทุกวันจงเชิญพราหมณ์ใหม่แสนคน พร้อมทั้งครอบครัว เพื่อปณิธานของท่าน ข้าพเจ้าจะจัดเลี้ยงให้ทุกวัน

  10. 1.18.367

    โปรดฟัง พระมุนีเจ้า: ในเวลาอันควร พระราชานั้นได้เกิดเป็นอสูร พร้อมด้วยบริวารทั้งหมด ทรงมีสิบเศียรและยี่สิบกระดูกแขนอันมีกำลัง พระนามว่าราวณ วีรบุรุษผู้มีพละกำลังมหาศาล อนุชาของพระราชา นามว่าอริมรรทน ได้เกิดเป็นกุมภกรรณ ดังที่อาศัยแห่งกำลัง…

  11. 1.18.369

    พี่น้องทั้งสามได้บำเพ็ญทักข์ต่างๆ มากมาย เป็นที่เข้มงวดยิ่งนัก ไม่อาจพรรณนาได้ พระพรหมผู้สร้างโลก เห็นการบำเพ็ญทักข์แล้ว เสด็จเข้ามาใกล้และตรัสว่า จงขอพรเถิดบุตรของเรา เราพอใจแล้ว ทศกัณฐ์ทำความอ้อนวอน กุมพระบาท แล้วกล่าวว่า ขอทรงฟัง…

  12. 1.18.371

    พระพรหมประทานพรแก่พวกเขาแล้วเสด็จกลับ พวกเขาต่างชื่นชมยินดีเดินทางกลับสู่นิเวศของตน นางมายามีบุตรีนามว่ามันโททรี เป็นสตรีผู้งดงามยิ่ง เป็นอัญมณีแห่งสตรีเพศ มายานำนางมามอบให้แก่ราวณะ ทราบว่าท่านจะเป็นจอมปีศาจ…

  13. 1.18.373

    ณ ที่แห่งนั้นเคยมีอสูรนักรบผู้ยิ่งใหญ่อาศัยอยู่ แต่ทวยเทพทั้งหลายได้สังหารพวกเขาในสงครามทั้งสิ้น บัดนี้มีผู้เฝ้าระวังสิบล้านของเจ้าแห่งยักษ์ ซึ่งถูกส่งมาโดยพระอินทร์ อาศัยอยู่ ณ ที่แห่งนั้น ทศกัณฐ์ได้ข่าวนี้มาจากที่ใดที่หนึ่ง…

  14. 1.19.377

    ทั้งหมดรู้จักศิลปะแห่งมายาและสามารถแปลงกายได้ตามต้องการ ในตัวพวกเขาไม่มีความชอบธรรมหรือความเมตตา แม้แต่ในความฝัน ครั้งหนึ่งทศพักตร์ราวณะประทับนั่งในราชสภา และเมื่อทอดพระเนตรเห็นตระกูลอันนับไม่ถ้วนของพระองค์ บุตรชายมากมาย ญาติมิตร…

  15. 1.19.378

    หิวโหยและหมดกำลัง เทพทั้งหลายจักมาหาข้าด้วยตนเอง ครั้นทำให้เป็นพวกข้าโดยสมบูรณ์แล้ว ข้าจักฆ่าเขาหรือปล่อยเขาไปก็ได้

  16. 1.19.379

    แล้วทรงเรียกเมฆนาทมาอีกครั้ง ประทานคำสั่ง และเพิ่มพูนกำลังและความเกลียดชัง ทวยเทพผู้มั่นคงในสมรภูมิและมีกำลังเข้มแข็ง ผู้มีความภาคภูมิใจในการรบ จงปราบพวกเขาในสงครามและนำตัวมาผูกมัด บุตรลุกขึ้นรับคำสั่งของบิดา…

  17. 1.19.380

    ด้วยพลังแขนของพระองค์ พระองค์ทรงครอบครองโลกทั้งหมด ไม่มีใครยังคงเป็นอิสระ ราวณะ อัญมณีท่ามกลางกษัตริย์ผู้เป็นเมืองขึ้น ปกครองตามพระทัยและพระปรีชาของพระองค์เอง เทวดา ยักษ์ คันธรรพ์ มนุษย์ กินนร และนางนาค หลังจากพิชิตพวกเขาแล้ว…

  18. 1.19.381

    สิ่งที่ท้าวราวณะตรัสแก่เมฆนาท ดังว่าทั้งหมดนั้นได้กระทำไว้แล้วแต่ก่อน จงฟังการกระทำของผู้ที่พระองค์ทรงบัญชาก่อน และสิ่งที่พวกเขาได้กระทำ ฝูงปีศาจราตรีที่มีรูปกายน่าเกรงขาม เป็นบาปกรรมทั้งหมด เป็นผู้ทรมานเทพยดา ฝูงอสูรก่อความวุ่นวาย…

  19. 1.19.382

    เมื่อใดที่ราวณะได้ยินด้วยหูถึงการสวดมนต์ โยคะ การสละ การบำเพ็ญตบะ หรือการแบ่งส่วนในการเซ่นสรวง เขาก็ลุกขึ้นและวิ่งออกไปเอง ผู้ใดก็ตามไม่อาจหลุดพ้นจากเขาได้ เขาจับทั้งหมดและทำลายให้ย่อยยับ…

  20. 1.19.384

    คนชั่วเพิ่มมากขึ้น มีโจรและนักพนันมากมาย และผู้ที่มีตัณหาในทรัพย์สมบัติและภรรยาของผู้อื่น พวกเขาไม่เคารพมารดา บิดา หรือเทพเจ้า และบังคับให้ผู้ทรงศีลรับใช้พวกตน ภวานี ผู้ใดมีความประพฤติเช่นนี้…