Sukta 70

Mantra 1

त्रिरस्मै सप्त धेनवो दुदुह्रे सत्यामाशिरं पूर्व्ये व्योमनि । चत्वार्यन्या भुवनानि निर्णिजे चारूणि चक्रे यदृतैरवर्धत ॥

ఆయనకోసం ఏడు ధేనువులు మూడుసార్లు సత్యమైన ఆశీర్వాదం, సత్యానందాన్ని దోహించాయి—ప్రాచీన విస్తారమైన వ్యోమంలో. ఆయన ఋత నియమాలచే వృద్ధి పొందినప్పుడు, నాలుగు ఇతర సుందర భువనాలను తన ప్రకాశవంతమైన ఆవరణం (నిర్ణిజ)గా నిర్మించాడు.

Mantra 2

स भिक्षमाणो अमृतस्य चारुण उभे द्यावा काव्येना वि शश्रथे । तेजिष्ठा अपो मंहना परि व्यत यदी देवस्य श्रवसा सदो विदुः ॥

సుందరమైన అమృతత్వాన్ని కోరుతూ, ఆయన కవి దర్శనంతో రెండు ద్యావా (రెండు ఆకాశాలు) అంతటా విస్తరిస్తాడు. వేగవంతమైన ఉదారతతో అత్యంత ప్రకాశించే జలాలను చుట్టూ వ్యాపింపజేస్తాడు; దేవుని శ్రవస్ (యశస్సు/మహిమ) వల్ల వారు ఆ సదస్—ఆ ప్రకాశమయ స్థానం—ను తెలిసికొనునప్పుడు.

Mantra 3

ते अस्य सन्तु केतवोऽमृत्यवोऽदाभ्यासो जनुषी उभे अनु । येभिर्नृम्णा च देव्या च पुनत आदिद्राजानं मनना अगृभ्णत ॥

ఆయన కేతువులు (ప్రకాశ-చిహ్నాలు) అమృతమైనవి, అజేయమైనవి కావుగాక—రెండు జన్మలను అనుసరించేవిగా. ఏవాటిచేత—మానవ నృమ్ణముచేత మరియు దివ్య శక్తిచేత—ఆయన పవిత్రం చేస్తాడో, వాటిచేతనే మననరూప ఆలోచనలు నిజంగా రాజా (సోమ)ను పట్టుకొంటాయి.

Mantra 4

स मृज्यमानो दशभिः सुकर्मभिः प्र मध्यमासु मातृषु प्रमे सचा । व्रतानि पानो अमृतस्य चारुण उभे नृचक्षा अनु पश्यते विशौ ॥

అతడు పది సుకర్మములచే శుద్ధి చేయబడుతూ, మధ్యమాతృశక్తులతో కలిసి, అగ్ర-మానంలో (ప్రమే) ముందుకు సాగుతాడు. అమృతపు మనోహర రసాన్ని పానంచేసి, నృచక్షా—మానవదృష్టితో, రెండు జనములను/రెండు లోక-ప్రాంతములను అనుసరించి దర్శిస్తాడు.

Mantra 5

स मर्मृजान इन्द्रियाय धायस ओभे अन्ता रोदसी हर्षते हितः । वृषा शुष्मेण बाधते वि दुर्मतीरादेदिशानः शर्यहेव शुरुधः ॥

ఇంద్రుని ఇంద్రియ-శక్తికై తన్ను మృజమానంగా (మరుగు తొలగించుకుంటూ) చేసుకుంటూ, అతడు రెండు రోదసీ—ద్యావా-పృథివీ—రెండు అంతముల మధ్య స్థితుడై హర్షిస్తాడు. వృషభంలా తన శుష్మ (బలం) తో దుర్మతులను తరిమివేస్తాడు; శర్యహా—వేటగాడిలా అడ్డుకొనేవారిపై దూసుకెళ్లుతూ ముందుకు దూకుతాడు.

Mantra 6

स मातरा न ददृशान उस्रियो नानददेति मरुतामिव स्वनः । जानन्नृतं प्रथमं यत्स्वर्णरं प्रशस्तये कमवृणीत सुक्रतुः ॥

అతడు ప్రకాశించే ఆవులవలె మ్రోగుతూ, మాతృలను పిలుస్తున్నట్లుగా—మరుతుల స్వనంలా నినదిస్తూ సాగుతాడు. ప్రథమ ఋతాన్ని, ఆ స్వర్ణర (స్వర్గ-ధారక) శక్తిని తెలిసికొని, సుక్రతు (దృఢసంకల్పుడు) దానిని తన ప్రశస్తికై ఎంచుకుంటాడు.

Mantra 7

रुवति भीमो वृषभस्तविष्यया शृङ्गे शिशानो हरिणी विचक्षणः । आ योनिं सोमः सुकृतं नि षीदति गव्ययी त्वग्भवति निर्णिगव्ययी ॥

గర్జిస్తూ, భయంకరుడైన ఆ వృషభుడు తన తవిష్యా (బల-తేజస్సు)తో తన శృంగాలను పదును చేస్తాడు—విస్తృతదృష్టిగల హరి (సువర్ణవర్ణుడు). సోముడు సుకృతమైన యోనిలోకి వచ్చి కూర్చుంటాడు; గో-జన్య చర్మం అతని దీప్తిమంతమైన వస్త్రం అవుతుంది, గో-జన్యమే అతని ప్రకాశించే ఆవరణం.

Mantra 8

शुचिः पुनानस्तन्वमरेपसमव्ये हरिर्न्यधाविष्ट सानवि । जुष्टो मित्राय वरुणाय वायवे त्रिधातु मधु क्रियते सुकर्मभिः ॥

శుచియైన పవమానుడు తన దేహాన్ని అరిపసం (కలుషరహితం)గా చేస్తాడు; హరి ఊనిసాను (గొర్రెబొచ్చు మేడ/శిఖరం)పై నిలుస్తాడు. మిత్ర, వరుణ, వాయువులకు ప్రీతికరుడై, త్రిధాతు మధువు సుకర్మలతో నిర్మితమవుతుంది.

Mantra 9

पवस्व सोम देववीतये वृषेन्द्रस्य हार्दि सोमधानमा विश । पुरा नो बाधाद्दुरिताति पारय क्षेत्रविद्धि दिश आहा विपृच्छते ॥

ఓ సోమా, దేవవీతి (దేవుల ఆనంద-భాగం) కోసం ప్రవహించు; వృషేంద్రుడైన ఇంద్రుని హృదయంలోని సోమధామం/సోమాసనంలో ప్రవేశించు. కష్టం, దురితం దాడి చేయకముందే మమ్మల్ని దాటించు; క్షేత్రవిత్‌గా, అడిగేవానికి దిశలను తెలియజెప్పు.

Mantra 10

हितो न सप्तिरभि वाजमर्षेन्द्रस्येन्दो जठरमा पवस्व । नावा न सिन्धुमति पर्षि विद्वाञ्छूरो न युध्यन्नव नो निदः स्पः ॥

కట్టిన అశ్వంలా బలసమృద్ధి వైపు వేగంగా దూసుకుపో; హే ఇందో, ఇంద్రుని జఠరంలో నిన్ను నీవే పవిత్రం చేసుకో. పడవలా మార్గం తెలిసి నదిని దాటి పో; వీరుడిలా యుద్ధం చేస్తూ మా మీదికి వచ్చే శత్రువుల నిందా-దూషణలను దూరం చేయి.