Sukta 100

Mantra 1

नू मर्तो दयते सनिष्यन्यो विष्णव उरुगायाय दाशत् । प्र यः सत्राचा मनसा यजात एतावन्तं नर्यमाविवासात् ॥

ఇప్పుడు గెలుపును కోరే మానవుడు, ఉరుగాయ (విస్తృతంగా గానయోగ్యుడైన) విష్ణువుకు దానం చేస్తాడు. సత్రాచ్ (నిరంతర) మనస్సుతో ముందుకు సాగి యజనం చేసేవాడు, ఆ వీరశక్తిని దాని సంపూర్ణ పరిమాణంలో సమీపించి సేవిస్తాడు—ఆ విశాల దేవుడు అతని आरोహణాన్ని ధారించునట్లు.

Mantra 2

त्वं विष्णो सुमतिं विश्वजन्यामप्रयुतामेवयावो मतिं दाः । पर्चो यथा नः सुवितस्य भूरेरश्वावतः पुरुश्चन्द्रस्य रायः ॥

హే విష్ణో, నీవు మాకు సుమతి—సర్వజన్య, అప్రయుత (అవిచ్ఛిన్న), సదా-యోజిత—బుద్ధిని దయచేయుము; దాని వలన మేము సువిత (సద్గతి) యొక్క విశాలమైన శుభసంపదలను చేరుదుము. అశ్వవత్ (వేగశక్తులతో సమృద్ధమైన), బహుదీప్తిమాన్, పురుచంద్ర (అనేక కాంతులతో ప్రకాశించే) ప్రాచుర్యమైన రయి (ధనసంపద) నూ మాకు ప్రసాదించుము.

Mantra 3

त्रिर्देवः पृथिवीमेष एतां वि चक्रमे शतर्चसं महित्वा । प्र विष्णुरस्तु तवसस्तवीयान्त्वेषं ह्यस्य स्थविरस्य नाम ॥

ఈ దేవుడు (విష్ణు) ఈ భూమిని మూడుసార్లు అడుగులేసి విస్తరించాడు; తన మహిత్వంతో దీనిని శతర్చస్—వంద స్తోత్రాలతో నిండిన—క్షేత్రంగా చేశాడు. విష్ణు ప్రకాశించుగాక—తవస్ కంటే కూడా తవీయాన్ (అధిక శక్తిమంతుడు); ఎందుకంటే ఈ స్థవిర (సనాతన) బలవంతుని నామం ‘త్వేష’ (ఉద్వేగ/వేగవంతుడు) అని.

Mantra 4

वि चक्रमे पृथिवीमेष एतां क्षेत्राय विष्णुर्मनुषे दशस्यन् । ध्रुवासो अस्य कीरयो जनास उरुक्षितिं सुजनिमा चकार ॥

అతడు ఈ భూమిని విస్తరించి కర్మ-క్షేత్రంగా కొలిచాడు; విష్ణు మనుష్యుని సేవించి పోషిస్తూ దానిని స్థాపించాడు. అతని కీరయః (స్తుతిగాయక) జనులు ధృఢులు; వారి కోసం అతడు ఉరుక్షితి (విశాల నివాసం) మరియు సుజనిమా (శుభ జననం/సదుత్పత్తి) ను సృష్టించాడు—ఆత్మకర్మలకు విస్తరించిన, సమన్విత ఆధారం.

Mantra 5

प्र तत्ते अद्य शिपिविष्ट नामार्यः शंसामि वयुनानि विद्वान् । तं त्वा गृणामि तवसमतव्यान्क्षयन्तमस्य रजसः पराके ॥

ఈ రోజు, హే శిపివిష్టా, నీ ఆ నామాన్ని నేను ప్రకటిస్తున్నాను; విధానాలను తెలిసిన ఆర్యుడిగా నీ మార్గాలను నేను వివరిస్తున్నాను. అత్యంత బలవంతుడవు, అజేయుడవు అయిన నిన్ను నేను స్తుతిస్తున్నాను; ఈ రజస్ (దీప్తిమంతమైన అంతరిక్షం) యొక్క దూరమైన పరలోక-ప్రాంతంలో నీవు నివసిస్తున్నావు.

Mantra 6

किमित्ते विष्णो परिचक्ष्यं भूत्प्र यद्ववक्षे शिपिविष्टो अस्मि । मा वर्पो अस्मदप गूह एतद्यदन्यरूपः समिथे बभूथ ॥

హే విష్ణో, నేను బహిరంగంగా ‘నేను శిపివిష్టను’ అని ప్రకటించినప్పుడు, నీ గురించి చూడవలసినది ఇంకేముంది? మా నుండి నీ ఈ రూపాన్ని దాచకు—యుద్ధంలో నీవు ఇతరరూపంగా అవతరిస్తావు; రూపాంతరంతో జయించే ఆ దివ్య యుక్తిని వెల్లడించు.

Mantra 7

वषट् ते विष्णवास आ कृणोमि तन्मे जुषस्व शिपिविष्ट हव्यम् । वर्धन्तु त्वा सुष्टुतयो गिरो मे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

హే విష్ణో, నీకోసం నేను ‘వషట్’ పిలుపు చేస్తున్నాను; హే శిపివిష్టా, నా ఈ హవిని స్వీకరించు. నా సుసంస్కృత స్తుతులు, వాక్యాలు నిన్ను వర్ధింపజేయుగాక; నీవు మమ్మల్ని ఎల్లప్పుడూ స్వస్తి-శక్తులతో—క్షేమం, సన్మార్గంతో కూడి—రక్షించు.