Sukta 100

Mantra 1

नू मर्तो दयते सनिष्यन्यो विष्णव उरुगायाय दाशत् । प्र यः सत्राचा मनसा यजात एतावन्तं नर्यमाविवासात् ॥

ഇപ്പോൾ ജയമാഗ്രഹിക്കുന്ന മർത്ത്യൻ ഉരുഗായ (വിശാലമായി പാടപ്പെടുന്ന) വിഷ്ണുവിന് ദാനം അർപ്പിക്കുന്നു. യാർ സത്രാചാ (നിരന്തരം) മനസ്സോടെ മുന്നേറി യജനം ചെയ്യുന്നു. അവൻ ആ നര്യ (വീര) ശക്തിയെ പൂർണ്ണ അളവിൽ സമീപിച്ച് സേവിക്കുന്നു; അപ്പോൾ ആ മഹാവിശാലൻ അവന്റെ ഉയർച്ചയെ താങ്ങി നിലനിർത്തുന്നു.

Mantra 2

त्वं विष्णो सुमतिं विश्वजन्यामप्रयुतामेवयावो मतिं दाः । पर्चो यथा नः सुवितस्य भूरेरश्वावतः पुरुश्चन्द्रस्य रायः ॥

ഹേ വിഷ്ണോ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് സർവ്വജനഹിതമായ സുമതി നൽകുക—അപ്രയുത, എപ്പോഴും യോജിപ്പിക്കുന്ന ബുദ്ധി നൽകുക; അതിലൂടെ ഞങ്ങൾ സുവിതത്തിന്റെ വിശാല മംഗളങ്ങളിലേക്കു എത്തട്ടെ. കൂടാതെ അശ്വവത് (വേഗശക്തികളാൽ സമൃദ്ധമായ), അനേകം പ്രകാശങ്ങളാൽ ദീപ്തമായ സമൃദ്ധമായ റായിയും ഞങ്ങൾക്ക് ദാനം ചെയ്യുക.

Mantra 3

त्रिर्देवः पृथिवीमेष एतां वि चक्रमे शतर्चसं महित्वा । प्र विष्णुरस्तु तवसस्तवीयान्त्वेषं ह्यस्य स्थविरस्य नाम ॥

മൂന്നു പ്രാവശ്യം ദേവൻ ഈ ഭൂമിയെ പാദചുവടുകളാൽ അളന്നു; തന്റെ മഹിമയാൽ അതിനെ ശതർച്ചസ്—നൂറു സ്തുതികളുടെ നിലം—ആക്കി. വിഷ്ണു തവസിനേക്കാളും തവീയാൻ ആയി പ്രകടനാകട്ടെ; കാരണം ഈ സ്ഥിരമായ ശാശ്വത ശക്തന്റെ നാമം ‘ത്വേഷ’—ഉഗ്രൻ, പ്രചണ്ഡൻ—ആകുന്നു.

Mantra 4

वि चक्रमे पृथिवीमेष एतां क्षेत्राय विष्णुर्मनुषे दशस्यन् । ध्रुवासो अस्य कीरयो जनास उरुक्षितिं सुजनिमा चकार ॥

അവൻ ഈ ഭൂമിയെ പാദചുവടുകളാൽ വ്യാപിപ്പിച്ചു—കർമക്ഷേത്രത്തിനായി; വിഷ്ണു മനുഷ്യനെ ദശസ്യൻ, സേവിച്ചു പോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, സ്ഥാപിച്ചു. അവനെ കീർത്തിക്കുന്ന ജനങ്ങൾ ദൃഢരാണ്; അവൻ അവർക്കു ഉരുക്ഷിതി—വിശാല വാസസ്ഥലം—യും സുജനിമാ—ശുഭജന്മം—യും സൃഷ്ടിച്ചു നൽകി, ആത്മാവിന്റെ പ്രവൃത്തികൾക്കായി വിപുലവും സമന്വിതവുമായ അടിസ്ഥാനം ഒരുക്കി.

Mantra 5

प्र तत्ते अद्य शिपिविष्ट नामार्यः शंसामि वयुनानि विद्वान् । तं त्वा गृणामि तवसमतव्यान्क्षयन्तमस्य रजसः पराके ॥

ഹേ ശിപിവിഷ്ടാ, ഇന്ന് ഞാൻ നിന്റെ ആ നാമം പ്രസ്താവിക്കുന്നു; ക്രമങ്ങളെയും പ്രവർത്തനരീതികളെയും അറിഞ്ഞവനായി ഞാൻ നിന്റെ ഉപായങ്ങളെയും മാർഗങ്ങളെയും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഞാൻ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു—പരമബലവാൻ, അജേയൻ—ഈ പ്രകാശമയ ‘രജസ്’ന്റെ ദൂരസ്ഥ പരാ പ്രദേശത്ത് വസിക്കുന്നവനേ.

Mantra 6

किमित्ते विष्णो परिचक्ष्यं भूत्प्र यद्ववक्षे शिपिविष्टो अस्मि । मा वर्पो अस्मदप गूह एतद्यदन्यरूपः समिथे बभूथ ॥

ഹേ വിഷ്ണോ, നിനക്കുറിച്ച് ഇനി എന്താണ് നോക്കേണ്ടത്? കാരണം ഞാൻ തുറന്നുപറഞ്ഞിരിക്കുന്നു—‘ഞാൻ ശിപിവിഷ്ടൻ’. ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് നിന്റെ ഈ രൂപം മറയ്ക്കരുത്—സമരത്തിൽ നീ മറ്റൊരു രൂപം ധരിച്ചു പ്രത്യക്ഷനായതിനെ; രൂപാന്തരത്തിലൂടെ ജയിപ്പിക്കുന്ന ദൈവയുക്തി ഞങ്ങൾക്ക് വെളിപ്പെടുത്തുക.

Mantra 7

वषट् ते विष्णवास आ कृणोमि तन्मे जुषस्व शिपिविष्ट हव्यम् । वर्धन्तु त्वा सुष्टुतयो गिरो मे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ഹേ വിഷ്ണോ, നിനക്കായി ഞാൻ വഷട്-കാരമുയർത്തുന്നു; ഹേ ശിപിവിഷ്ടാ, എന്റെ ഈ ഹവ്യം സ്വീകരിക്കണമേ. എന്റെ സുസംസ്കൃത സ്തുതികളും വാക്കുകളും നിന്നെ വർധിപ്പിക്കട്ടെ; നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ എപ്പോഴും സ്വസ്തി-ശക്തികളാൽ കാത്തരുളുക.