Sukta 15

Mantra 1

प्र वेधसे कवये वेद्याय गिरं भरे यशसे पूर्व्याय । घृतप्रसत्तो असुरः सुशेवो रायो धर्ता धरुणो वस्वो अग्निः ॥

నేను వేదస్ (వివేక-నియంత) అయిన ఆ కవికి—వేద్యుడైనవానికి—ఆయన ప్రాచీన యశస్సుకోసం వాక్కును సమర్పిస్తున్నాను. ఘృతముచే ప్రసన్న-ప్రకాశితుడై, అసుర (ప్రబల చైతన్య-శక్తి) మరియు సుశేవ (కల్యాణకారి) అయిన అగ్ని—రాయః (సమృద్ధి) యొక్క ధర్త, ఆధారం, మరియు వసు (ధన-తత్త్వం) యొక్క వాహకుడు.

Mantra 2

ऋतेन ऋतं धरुणं धारयन्त यज्ञस्य शाके परमे व्योमन् । दिवो धर्मन्धरुणे सेदुषो नॄञ्जातैरजाताँ अभि ये ननक्षुः ॥

ఋతం (సత్య-నియమం) ద్వారానే వారు ఋతத்தின் ధారణ-ఆధారాన్ని పరమ వ్యోమంలో, యజ్ఞపు దివ్య తేజస్సులో, స్థిరంగా నిలుపుతారు. దివ ధర్మం ధరించే ఆధారంలో ఆసీనులైన ఆ బలవంతులు, తమలో జనించిన (జాత) శక్తితో, ఇంకా అజాతమైన దానిని చేరి దానిపై అధికారం పొందుతారు.

Mantra 3

अङ्होयुवस्तन्वस्तन्वते वि वयो महद्दुष्टरं पूर्व्याय । स संवतो नवजातस्तुतुर्यात्सिङ्हं न क्रुद्धमभितः परि ष्ठुः ॥

అంహ (క్లేశం)ను సంహరించే యువుడు తన తనువును విస్తరిస్తాడు; పూర్వ్య కార్యార్థం కోసం దాటలేని మహత్తర బలాన్ని వ్యాపింపజేస్తాడు. సంభత్సర చక్రాలలో నవజాతుడై అతడు ముందుకు దూసుకుపోతాడు—క్రోధించిన సింహంలా; అతని చుట్టూ శత్రువులు దూరంగా నిలిచి వలయమేస్తారు.

Mantra 4

मातेव यद्भरसे पप्रथानो जनंजनं धायसे चक्षसे च । वयोवयो जरसे यद्दधानः परि त्मना विषुरूपो जिगासि ॥

తల్లిలా—నీవు ధరించి విస్తరించినప్పుడు—ప్రతి జనాన్ని పోషించి వారికి దృష్టిని ప్రసాదిస్తావు. సత్త్వ జరణం (వృద్ధి) కోసం బలంపై బలాన్ని ధరించుకుంటూ, నీవు నీ స్వీయ ఆత్మబలంతోనే సర్వత్రా సంచరిస్తావు; విభిన్న రూపాలను ధరిస్తావు.

Mantra 5

वाजो नु ते शवसस्पात्वन्तमुरुं दोघं धरुणं देव रायः । पदं न तायुर्गुहा दधानो महो राये चितयन्नत्रिमस्पः ॥

హే దేవా! నీ శక్తి యొక్క పరిపూర్ణత దూరమైన సరిహద్దును కాపాడుగాక. నీ దివ్య రాయ యొక్క దోహనం విశాలం; దాని ఆధారం దృఢం. రహస్యస్థలంలో అడుగుజాడను దాచే ప్రయాణికుడిలా, నీవు గుహలో పాదాన్ని స్థాపిస్తావు; మహత్తర రాయను జాగృతం చేసి, అత్రిని అంధకార మరుగునుండి అవతలికి దాటిస్తావు.