Sukta 5

Mantra 1

एकः समुद्रो धरुणो रयीणामस्मद्धृदो भूरिजन्मा वि चष्टे । सिषक्त्यूधर्निण्योरुपस्थ उत्सस्य मध्ये निहितं पदं वेः ॥

ఒకటే సముద్రం—సమస్త సంపదల్ని ధారించే ఆధారం; బహుజన్ముడు మా హృదయంనుండే చూచి వెల్లడిస్తాడు. గుప్త నివాసంలో ‘ఊధర్’ (పాలు ఇచ్చే మడి)ను అనుసంధానిస్తాడు; ఉత్సం మధ్యలో అన్వేషకునికి పాదచిహ్నం/ఆధారాన్ని స్థాపించాడు.

Mantra 2

समानं नीळं वृषणो वसानाः सं जग्मिरे महिषा अर्वतीभिः । ऋतस्य पदं कवयो नि पान्ति गुहा नामानि दधिरे पराणि ॥

ఒకే నీళంలో వృషణులు (బలవంతులు) వస్త్రధారులై—మహిషులు తమ అశ్వ/రథాలతో కలిసి చేరారు. కవులు ఋత యొక్క పాదాన్ని కాపాడుతారు; గుహలో వారు పరమ నామాలను నిలిపారు.

Mantra 3

ऋतायिनी मायिनी सं दधाते मित्वा शिशुं जज्ञतुर्वर्धयन्ती । विश्वस्य नाभिं चरतो ध्रुवस्य कवेश्चित्तन्तुं मनसा वियन्तः ॥

ఋతమార్గిణి మరియు మాయాకారిణి—ఇద్దరూ కలిసి సంధి కుదుర్చుకుంటారు; కొలిచి శిశువును జన్మింపజేసి పెంచుతారు. స్థిరమైన ధ్రువానికి సమీపంగా, సమస్త నాభి చుట్టూ వారు సంచరిస్తారు; మనస్సుతో కవియొక్క తంతువును కూడా వారు నేస్తూ/విస్తరిస్తారు.

Mantra 4

ऋतस्य हि वर्तनयः सुजातमिषो वाजाय प्रदिवः सचन्ते । अधीवासं रोदसी वावसाने घृतैरन्नैर्वावृधाते मधूनाम् ॥

ఎందుకంటే ఋత (ऋ॒त) యొక్క మార్గాలు సుజాతం (సుజన్మ) అయిన తత్త్వంతో కలసి ప్రవహిస్తాయి; ఇషః (ప్రేరణలు) ప్రదివః (ముందరి దివ్యలోకం/అగ్ర-స్వర్గం) నుండి వాజ (బల-సంపద) పరిపూర్ణతకు చేరేలా సంగమిస్తాయి. ద్యౌ–పృథివీ అనే రెండు లోకాలు ఆవరణం ధరించి, ఘృత (శుద్ధసారం) సమృద్ధితోను, ఆనందదాయకమైన అన్నాలతోను, మధూనాం (మధురతల) తీపితోను వృద్ధి చెందుతాయి.

Mantra 5

सप्त स्वसॄररुषीर्वावशानो विद्वान्मध्व उज्जभारा दृशे कम् । अन्तर्येमे अन्तरिक्षे पुराजा इच्छन्वव्रिमविदत्पूषणस्य ॥

జాగ్రత్తగా, జ్ఞానంతో, అతడు మధువులోనుంచి దర్శనార్థం ఏడు అరుషీ (ఎర్రటి) స్వసృలను పైకి తీసి/ప్రకటించాడు. ఈ పురాజ (ప్రాచీన-జన్ములు) అంతరిక్షంలో అంతర్భాగంలోనే నిలుపబడ్డారు; వెదుకుతూ, అతడు పూషన్ (पूषन्) యొక్క దాగిన వ్రి/ఆవరణం (వ్రిమ్) ను కనుగొన్నాడు.

Mantra 6

सप्त मर्यादाः कवयस्ततक्षुस्तासामेकामिदभ्यंहुरो गात् । आयोर्ह स्कम्भ उपमस्य नीळे पथां विसर्गे धरुणेषु तस्थौ ॥

కవులు (ఋషులు) సత్తాలో ఏడు దృఢమైన మర్యాదలు/సరిహద్దులను చెక్కారు; వాటిలో ఒక్క మార్గమే ఉంది—దానిని మాత్రమే ఆ సంకుచితత్వం (అభ్యంహురః) దాటగలదు. అక్కడే పరమ (ఉపమ) తత్త్వపు స్కంభం (ఆధార-స్తంభం) తన గుప్త నీళ (రహస్య నివాసం) లో నిలిచి ఉంది—మార్గాల విసర్గం (విముక్తి/ప్రసారం) లో, ధారణ చేసే పునాదుల్లో (ధరుణేషు) ప్రతిష్ఠితమై.

Mantra 7

असच्च सच्च परमे व्योमन्दक्षस्य जन्मन्नदितेरुपस्थे । अग्निर्ह नः प्रथमजा ऋतस्य पूर्व आयुनि वृषभश्च धेनुः ॥

పరమ వ్యోమంలో—దక్షుని జన్మలో, అదితి యొక్క విశాల ఒడిలో—అసత్ మరియు సత్ ఒకటిగా నిలుపబడ్డాయి. అక్కడ మనకు అగ్ని ఋతస్య తొలి జనుడు—జీవనంలో ప్రాచీనుడు—ఒకేసారి వృషభ-శక్తి కూడా, సమృద్ధి యొక్క ధేనువు కూడా.