Sukta 31

Mantra 1

आ नो देवानामुप वेतु शंसो विश्वेभिस्तुरैरवसे यजत्रः । तेभिर्वयं सुषखायो भवेम तरन्तो विश्वा दुरिता स्याम ॥

మా ఈ శంస (స్తుతివాక్యం) సహాయార్థం దేవుల సమీపానికి చేరుగాక—యజనీయం, సమస్త తుర (వేగవంతులైన) దేవులతో కూడినది. వారితో మేము సుసఖాయః (మంచి సహచరులు) కావాలి; అన్ని దురితాలను దాటి, సత్త్వంలోని వంకర మార్గాలన్నిటినీ అతిక్రమించాలి.

Mantra 2

परि चिन्मर्तो द्रविणं ममन्यादृतस्य पथा नमसा विवासेत् । उत स्वेन क्रतुना सं वदेत श्रेयांसं दक्षं मनसा जगृभ्यात् ॥

ఋత మార్గంలో నమస్కార-భావంతో సేవచేస్తే, ఒక మర్త్యుడుకూడా ధన-నిధిని పరివేష్టించి పొందగలడు. ఇంకా తన స్వక్రతు (జాగృత సంకల్పం)కు అనుగుణంగా వాక్యాన్ని సమ్యక్‌గా పలుకుగాక; మనసుతో మరింత శ్రేష్ఠమైన దక్షం—నైపుణ్యము, వివేచన-శక్తి—గ్రహించుగాక.

Mantra 3

अधायि धीतिरससृग्रमंशास्तीर्थे न दस्ममुप यन्त्यूमाः । अभ्यानश्म सुवितस्य शूषं नवेदसो अमृतानामभूम ॥

ప్రేరిత ధీ (ధీత) స్థాపితమైంది; భాగాలు ప్రవహించాయి. తీర్థం వైపు తరంగాలు సాగినట్లు, అవి ఆ అద్భుతుని సమీపానికి చేరుతున్నాయి. మేము సువిత (సుగమ-గమనం) యొక్క శూషం (బలం)ను అందుకున్నాము; నవ-వేదసులై, అమృతుల విస్తారంలో ప్రవేశించాము.

Mantra 4

नित्यश्चाकन्यात्स्वपतिर्दमूना यस्मा उ देवः सविता जजान । भगो वा गोभिरर्यमेमनज्यात्सो अस्मै चारुश्छदयदुत स्यात् ॥

తన గృహానికి నిత్యాధిపతి, అంతర్వాసి దమూనా, దేవుడు సవితా జన్మింపజేసిన వానికోసం ఎల్లప్పుడూ ప్రయత్నించుగాక. భగుడు లేదా అర్యమన్ అతనిని గో-రశ్ములు (ప్రకాశ-కిరణాలు)తో అభిషేకించుగాక; అప్పుడు అతనికి మనోహరమైన ఆవరణమూ కలుగుగాక, సురక్షితమైన క్షేమమూ కలుగుగాక.

Mantra 5

इयं सा भूया उषसामिव क्षा यद्ध क्षुमन्तः शवसा समायन् । अस्य स्तुतिं जरितुर्भिक्षमाणा आ नः शग्मास उप यन्तु वाजाः ॥

ఈ (మా అర్పణ-వాక్కు) ఉషస్సులవలె ఆ విశాలమైన కాంతి-క్షేత్రంగా కావుగాక; ప్రకాశవంతులు తమ శవసా (బలంతో) సమాయనై (ఒకటిగా) కూడినప్పుడు. గాయకుని స్తుతిని యాచిస్తూ, వాజ—విజయశక్తి యొక్క పరిపూర్ణత—తో కూడిన బలవంతమైన, మంగళకరమైన సమృద్ధి-శక్తులు మా సమీపానికి రాగాక.

Mantra 6

अस्येदेषा सुमतिः पप्रथानाभवत्पूर्व्या भूमना गौः । अस्य सनीळा असुरस्य योनौ समान आ भरणे बिभ्रमाणाः ॥

నిజంగా, అతని ఈ సుమతి విస్తరించింది; విశాలతలో ప్రాచీన గౌ (గో) ఉద్భవించింది. అసురుని యోనిలో, ఒకే ఆధారంలో కలిసి స్థితులై, వారు సమానమైన భరణంలో (ఆ ఒక కార్యాన్ని) సమన్వయంగా ధరించుచున్నారు.

Mantra 7

किं स्विद्वनं क उ स वृक्ष आस यतो द्यावापृथिवी निष्टतक्षुः । संतस्थाने अजरे इतऊती अहानि पूर्वीरुषसो जरन्त ॥

ఏ వనం, ఏ వృక్షం—దానినుండి వారు ద్యావా-పృథివీని చెక్కారు? స్థాపిత స్థానంలో, అజరంగా, ఆ శక్తి ఆధారంతో, అనేక ప్రాచీన ఉషస్సులు దినాలను నిరంతరం నూతనముగా చేస్తుంటాయి.

Mantra 8

नैतावदेना परो अन्यदस्त्युक्षा स द्यावापृथिवी बिभर्ति । त्वचं पवित्रं कृणुत स्वधावान्यदीं सूर्यं न हरितो वहन्ति ॥

ఇదికి అవతల దానికన్నా వేరొకటి లేదు—ఆ వృషభుడు; అతడే ద్యావా-పృథివీని ధరిస్తాడు. అతడు తన ఆవరణాన్ని పవిత్రకరంగా చేస్తాడు, స్వధావాన్ (స్వనియమబలసంపన్నుడు); అప్పుడు హరిత అశ్వాలు సూర్యుణ్ణి మోసుకుపోతాయి.

Mantra 9

स्तेगो न क्षामत्येति पृथ्वीं मिहं न वातो वि ह वाति भूम । मित्रो यत्र वरुणो अज्यमानोऽग्निर्वने न व्यसृष्ट शोकम् ॥

అక్కడ ప్రేరక వేగం భూమిని దాటి పోతుంది; వాయువులా అది విస్తారంలో మబ్బును చీల్చి చెదరగొడుతుంది. అక్కడ మిత్రుడు ఉన్నాడు, వరుణుడు అభిషిక్తుడవుతున్నాడు; అక్కడ అగ్ని, అడవిలో వలె, తన దహన-శోకాన్ని (జ్వాల) విడుదల చేస్తాడు.

Mantra 10

स्तरीर्यत्सूत सद्यो अज्यमाना व्यथिरव्यथीः कृणुत स्वगोपा । पुत्रो यत्पूर्वः पित्रोर्जनिष्ट शम्यां गौर्जगार यद्ध पृच्छान् ॥

విస్తారిణి, అభిషిక్తురాలై, వెంటనే ప్రసవించినప్పుడు, కంపించినది కంపించనిదిగా మారింది—స్వగోపా (స్వయంరక్షితము). రెండు తల్లిదండ్రుల నుండి మొదటి కుమారుడు జన్మించినప్పుడు, శమ్యా (యోకపు దండ) వద్ద ఆవు మ్రోగింది; ప్రశ్నిస్తున్నట్లుగా—గుప్త సత్యాన్ని వెలికి తీయమని పిలుస్తున్నట్లుగా.

Mantra 11

उत कण्वं नृषदः पुत्रमाहुरुत श्यावो धनमादत्त वाजी । प्र कृष्णाय रुशदपिन्वतोधॠतमत्र नकिरस्मा अपीपेत् ॥

మరియు వారు కణ్వుని ‘నృషద్’ శక్తుల కుమారుడని అంటారు; అలాగే వాజీ శ్యావుడు ధనాన్ని పొందాడు. కృష్ణునికోసం రుశద్ (దీప్తిమంతుడు) దోహనిని ముందుకు నింపాడు; ఇక్కడ అతనికై ‘ఋత’—దాని సత్యవృద్ధి—ఎవ్వరూ తగ్గించలేకపోయారు.