Sukta 104

Mantra 1

असावि सोमः पुरुहूत तुभ्यं हरिभ्यां यज्ञमुप याहि तूयम् । तुभ्यं गिरो विप्रवीरा इयाना दधन्विर इन्द्र पिबा सुतस्य ॥

ఓ పురుహూత ఇంద్రా, నీకోసం సోమం పిండబడింది; హరి (నీ తామ్ర/హరిత అశ్వ-శక్తులు) తో యజ్ఞానికి త్వరగా రా. నీకోసం ఋషి-వీరబలం గల (విప్రవీర) స్తుతివాక్యాలు ముందుకు సాగి స్థాపితమవుతున్నాయి; ఓ ఇంద్రా, పిండిన సోమాన్ని పానంచేయి.

Mantra 2

अप्सु धूतस्य हरिवः पिबेह नृभिः सुतस्य जठरं पृणस्व । मिमिक्षुर्यमद्रय इन्द्र तुभ्यं तेभिर्वर्धस्व मदमुक्थवाहः ॥

ఓ హరివన్ (హరులను కలవాడు) ఇంద్రా, అప్సు ధూత—జలంలో శుద్ధమైన—పిండిన సోమాన్ని ఇక్కడే పానంచేయి; పిండువారు నరులతో కలిసి ఆ సోమంతో నీ ఉదరాన్ని నింపు. ఓ ఇంద్రా, అద్రి (పిండే రాళ్లు) నీకోసం దీనిని కలిపాయి; వాటివల్లనే, ఓ ఉక్థవాహ (స్తుతివాక్య వాహకుడా), నీ మదాన్ని పెంచుకో.

Mantra 3

प्रोग्रां पीतिं वृष्ण इयर्मि सत्यां प्रयै सुतस्य हर्यश्व तुभ्यम् । इन्द्र धेनाभिरिह मादयस्व धीभिर्विश्वाभिः शच्या गृणानः ॥

వృషభునికై సత్యమైన, బలమైన పాన-యజ్ఞాన్ని నేను ప్రవర్తింపజేస్తున్నాను—హర్యశ్వ ఇంద్రా, నీకోసం, పిండిన సోమానందం ముందుకు సాగే యాత్రార్థం. ఇంద్రా, ఇక్కడ ధనధారలైన ‘ధేనా’లతోను, సమస్త ‘ధీ’ (బుద్ధి/ప్రేరణ)లతోను మదించుము; నీ ‘శచీ’-శక్తితో స్తుతింపబడినవాడవై, మా కర్మను ప్రకాశింపజేసి విజయానికి నడిపించుము।

Mantra 4

ऊती शचीवस्तव वीर्येण वयो दधाना उशिज ऋतज्ञाः । प्रजावदिन्द्र मनुषो दुरोणे तस्थुर्गृणन्तः सधमाद्यासः ॥

హే శచీవన్, నీ ‘ఊతి’ (సహాయం/రక్షణ)వలన—నీ వీర్యబలంతో శక్తిని ధరించి—ఋతజ్ఞులైన ఉశిజ (ఉత్సుక) జనులు మనుష్యుల దురోణే (గృహంలో) ప్రజావంతులై స్థిరపడుతున్నారు. వారు స్తుతిస్తూ, ‘సధమాద్య’ (సహానంద సహచరులు)గా తమ స్థానాన్ని గ్రహిస్తున్నారు—ఋతసత్యం సుస్థిరమగుటకై।

Mantra 5

प्रणीतिभिष्टे हर्यश्व सुष्टोः सुषुम्नस्य पुरुरुचो जनासः । मंहिष्ठामूतिं वितिरे दधाना स्तोतार इन्द्र तव सूनृताभिः ॥

హే హర్యశ్వ, నీ ‘ప్రణీతి’ (మార్గదర్శక నడిపింపు)లతో, సుస్థోత్రులు, ‘పురురుచ’ (బహు-దీప్తి) జనులు నీ ‘సుసుమ్న’ (కల్యాణానుగ్రహం)ను కోరుతూ, అత్యధికమైన ‘ఊతి’ని విస్తరించి స్థాపిస్తారు. హే ఇంద్ర, నీ ‘సూనృతా’ (సత్య-బలమిచ్చే వాక్కు)లతో స్తోతారులు ఆధారపడతారు—వారి వాక్కు సూటిగా, ప్రభావవంతంగా వికసిస్తుంది।

Mantra 6

उप ब्रह्माणि हरिवो हरिभ्यां सोमस्य याहि पीतये सुतस्य । इन्द्र त्वा यज्ञः क्षममाणमानड्दाश्वाँ अस्यध्वरस्य प्रकेतः ॥

హరివో (హరుల అధిపతీ), నీ హరి-అశ్వయుగంతో పవిత్రమైన బ్రహ్మాణి—స్తుతుల—సమీపానికి రా; పిండిన సోమాన్ని పానము చేయుటకు రా. ఓ ఇంద్రా, ఈ యజ్ఞం నిన్ను మా తోడు సహనంగా నిలిచే వానిగా పిలుస్తుంది; నీవు దాతవు, ఈ అధ్వర (యజ్ఞ-యాత్ర) యొక్క ప్రకేతః—స్పష్టజ్ఞాత—వు.

Mantra 7

सहस्रवाजमभिमातिषाहं सुतेरणं मघवानं सुवृक्तिम् । उप भूषन्ति गिरो अप्रतीतमिन्द्रं नमस्या जरितुः पनन्त ॥

సహస్రవాజ (వెయ్యి సమృద్ధుల విజేత), అభిమాతిషాహ (శత్రు-ఆక్రమణాలను జయించువాడు), సుతేరణ (పిండిన సోమంలో రమించువాడు), మఘవాన్ (ఉదార దాత), సువృక్తి (సుందర వాక్కు)యుక్తుడు—అటువంటి అప్రతీత (అప్రతిహత) ఇంద్రుని వైపు స్తుతులు అలంకరించుకొని సమీపిస్తాయి. నమస్యుడైన ఆ ఇంద్రుని వైపు జరితృ (గాయకుడు) యొక్క నమస్కార-కర్మలు ప్రవహిస్తాయి.

Mantra 8

सप्तापो देवीः सुरणा अमृक्ता याभिः सिन्धुमतर इन्द्र पूर्भित् । नवतिं स्रोत्या नव च स्रवन्तीर्देवेभ्यो गातुं मनुषे च विन्दः ॥

ఓ ఇంద్రా, పూర్భిత్ (దుర్గభేదకుడా), ఆ సప్త ఆపః—దేవీ స్వరూపిణులు, సురణా (శ్రేష్ఠ ప్రవాహములు), అమృక్తా (అమిశ్రిత) జలధారలు—వాటితో నీవు సింధుమత్ (సముద్రసమ) ప్రవాహాన్ని దాటితివి. దేవులకు మరియు మనుష్యులకు కూడా గాతు (మార్గం)ను నీవు కనుగొంటివి—తొంభై స్రోతసులు, ఇంకా తొమ్మిది ప్రవహించే ధారలు.

Mantra 9

अपो महीरभिशस्तेरमुञ्चोऽजागरास्वधि देव एकः । इन्द्र यास्त्वं वृत्रतूर्ये चकर्थ ताभिर्विश्वायुस्तन्वं पुपुष्याः ॥

నీవు మహత్తరమైన ఆపఃలను అభిశస్తి (దమనము/పీడనము) నుండి విముక్తం చేసితివి; వాటిపై ఏక దేవుడు జాగ్రత్తగా నిలిచెను. హే ఇంద్రా, నీవు వృత్ర-తూర్యే (వృత్రయుద్ధం) లో కార్యం చేసిన ఆ ఆపఃల ద్వారానే, విశ్వాయు (సర్వజీవన)మయమైన నీ తనువును నీవు పోషించుగాక.

Mantra 10

वीरेण्यः क्रतुरिन्द्रः सुशस्तिरुतापि धेना पुरुहूतमीट्टे । आर्दयद्वृत्रमकृणोदु लोकं ससाहे शक्रः पृतना अभिष्टिः ॥

వీర్యవంతమైన క్రతు (పరాక్రమ సంకల్పం) గల, సుశస్తి (సు-స్తుత) ఇంద్రుడు ఆహ్వానింపబడుచున్నాడు; ధేనా (పోషక గోవు/సమృద్ధి ధార) కూడా పురుహూత (బహు-ఆహూత)ుని స్తుతించుచున్నది. అతడు వృత్రుని నలిపెను; అతడు లోకాన్ని (విస్తారమైన జగత్-స్థానాన్ని) నిర్మించెను. శక్రుడు—పృతనాలలో అభిష్టి (విజయోన్ముఖ దాడి)గా—యుద్ధాలను జయించెను.

Mantra 11

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

మన శుభార్థం కోసం మేము మఘవాన్ ఇంద్రుని పిలుచుదము—ఈ భరే (భార-వహనం)లో, వాజసాతి (సమృద్ధి-విజయం)లో, నృతమ (అత్యంత పురుషార్థి)యైనవానిని. అతడు మన మాట విని, సమత్సు (సంఘర్షాలలో) సహాయార్థం ఉగ్రుడై, వృత్రాణి (అవరోధాలను) సంహరించి—ధనముల సంజిత్ (సంగ్రాహక-విజేత)గా నిలుచును.