Sukta 104

Mantra 1

असावि सोमः पुरुहूत तुभ्यं हरिभ्यां यज्ञमुप याहि तूयम् । तुभ्यं गिरो विप्रवीरा इयाना दधन्विर इन्द्र पिबा सुतस्य ॥

ಸೋಮನು ನಿನಗಾಗಿ ಪೀಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ಓ ಬಹುಆಹ್ವಾನಿತ (ಪುರುಹೂತ) ಇಂದ್ರ; ಹರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞದ ಬಳಿಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಾ. ನಿನಗಾಗಿ ವಿಪ್ರವೀರ ಗಿರಃ—ಋಷಿಬಲದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿ—ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಓ ಇಂದ್ರ, ಸುತ ಸೋಮವನ್ನು ಪಾನಮಾಡು.

Mantra 2

अप्सु धूतस्य हरिवः पिबेह नृभिः सुतस्य जठरं पृणस्व । मिमिक्षुर्यमद्रय इन्द्र तुभ्यं तेभिर्वर्धस्व मदमुक्थवाहः ॥

ಓ ಹರಿವಃ (ಹರಿಗಳ ಸ್ವಾಮಿ), ಅಪ್ಸು ಧೂತ—ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಗೊಂಡ—ಸುತ ಸೋಮವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪಾನಮಾಡು; ನೃಭಿಃ (ಪೀಡಕರ) ಜೊತೆಗೆ ಆ ಆನಂದದಿಂದ ನಿನ್ನ ಜಠರವನ್ನು ತುಂಬಿಸು. ಅದ್ರಯಃ (ಪೀಡನ ಕಲ್ಲುಗಳು) ನಿನಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಮಿಶ್ರಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನ ಮದವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸು, ಓ ಉಕ್ಥವಾಹಃ—ಸ್ತುತಿ-ವಾಣಿಯ ವಾಹಕ.

Mantra 3

प्रोग्रां पीतिं वृष्ण इयर्मि सत्यां प्रयै सुतस्य हर्यश्व तुभ्यम् । इन्द्र धेनाभिरिह मादयस्व धीभिर्विश्वाभिः शच्या गृणानः ॥

ಹೇ ವೃಷಣ (ಬಲಿಷ್ಠ) ಇಂದ್ರ! ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ಸತ್ಯವಾದ, ಪ್ರಬಲವಾದ ಸೋಮಪಾನವನ್ನು ನಾನು ಪ್ರೇರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಹೇ ಹರ್ಯಶ್ವ (ಹಳದಿ ಅಶ್ವಗಳವನೇ) ಇಂದ್ರ, ಸುತ ಸೋಮರಸದ ಅಗ್ರಗಾಮಿ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ. ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಇಲ್ಲಿ ಧೇನಗಳಂತೆ ಹರಿಯುವ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಧಾರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಧೀಗಳು (ಪ್ರೇರಿತ ಚಿಂತನೆಗಳು) ಜೊತೆಗೆ ಮದಿಸು; ನಿನ್ನ ಶಚೀ (ಕಾರ್ಯಸಾಧಕ ಶಕ್ತಿ)ಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಜಯ ಉದಯಿಸಲಿ.

Mantra 4

ऊती शचीवस्तव वीर्येण वयो दधाना उशिज ऋतज्ञाः । प्रजावदिन्द्र मनुषो दुरोणे तस्थुर्गृणन्तः सधमाद्यासः ॥

ಹೇ ಶಚೀವಸ್ (ಕಾರ್ಯಸಾಧಕ ಶಕ್ತಿಯ ಸ್ವಾಮಿ) ಇಂದ್ರ! ನಿನ್ನ ಊತಿ (ಸಹಾಯ)ಯಿಂದ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ವೀರ್ಯದಿಂದ ಬಲವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಉಶಿಜ (ಉತ್ಸುಕ) ಋತಜ್ಞರು (ಋತವನ್ನು ತಿಳಿದವರು) ಮಾನವನ ದುರೋಣೆಯಲ್ಲಿ—ಪ್ರಜಾವಂತ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ—ಸ್ಥಿರರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತ, ಸಧಮಾದ್ಯರು (ಸಾಮೂಹಿಕ ಆನಂದದ ಸಂಗಾತಿಗಳು) ಆಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ—ಋತದ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಸತ್ಯ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಲೆಂದು.

Mantra 5

प्रणीतिभिष्टे हर्यश्व सुष्टोः सुषुम्नस्य पुरुरुचो जनासः । मंहिष्ठामूतिं वितिरे दधाना स्तोतार इन्द्र तव सूनृताभिः ॥

ಹೇ ಹರ್ಯಶ್ವ ಇಂದ್ರ! ನಿನ್ನ ಪ್ರಣೀತಿಗಳು (ಮಾರ್ಗದರ್ಶನಗಳು) ಮುನ್ನಡೆಸಿದಂತೆ, ಸುಷ್ಟುತಿ ಮಾಡುವ, ಪುರುರುಚ (ಬಹು ಪ್ರಕಾಶವುಳ್ಳ) ಜನರು ನಿನ್ನ ಸುಸುಮ್ನ (ಕಲ್ಯಾಣಕರ ಅನುಗ್ರಹ)ವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮಂಹಿಷ್ಠ ಊತಿ (ಅತಿಪ್ರಚುರ ಸಹಾಯ)ಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಸೂನೃತಾ (ಸತ್ಯ-ಮಧುರ ವಾಣಿ)ಯಿಂದ ಸ್ತೋತಾರರು ಆಧಾರ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ವಾಣಿ ಸರಳವಾಗಿ, ಕಾರ್ಯಸಾಧಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲೆಂದು.

Mantra 6

उप ब्रह्माणि हरिवो हरिभ्यां सोमस्य याहि पीतये सुतस्य । इन्द्र त्वा यज्ञः क्षममाणमानड्दाश्वाँ अस्यध्वरस्य प्रकेतः ॥

ಹೇ ಹರಿವೋ (ಹರಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ), ನಿನ್ನ ಹರಿಗಳ (ತಾಮ್ರವರ್ಣದ ಅಶ್ವಗಳ)ೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಿ—ಪವಿತ್ರ ಸ್ತುತಿಗಳ—ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸು; ಒತ್ತಿಹಾಕಿದ (ಸುತ) ಸೋಮವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಲು ಬಾ. ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಯಜ್ಞವು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಹನಶೀಲ ಸಹಾಯಕನಂತೆ ಕರೆದುತ್ತದೆ; ನೀನು ದಾತ, ಈ ಅಧ್ವರ—ಅರ್ಪಣಯಾತ್ರೆಯ—ಪ್ರಕೇತ (ಸ್ಪಷ್ಟ ಜ್ಞಾನಿ); ಈ ಅಂತರಂಗ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಯವೂ ದೃಢವೂ ಮಾಡು.

Mantra 7

सहस्रवाजमभिमातिषाहं सुतेरणं मघवानं सुवृक्तिम् । उप भूषन्ति गिरो अप्रतीतमिन्द्रं नमस्या जरितुः पनन्त ॥

ಸಹಸ್ರವಾಜ (ಸಾವಿರ ಸಮೃದ್ಧಿಗಳ ವಿಜೇತ), ಅಭಿಮಾತಿಷಾಹ (ವೈರಿಗಳ ಆಕ್ರಮಣಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವವ), ಸುತೇರಣ (ಒತ್ತಿಹಾಕಿದ ಸೋಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವ), ಮಘವಾನ್ (ಉದಾರ ದಾತ) ಇಂತಹ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸುವೃಕ್ತಿ (ಸುಂದರವಾಗಿ ರೂಪಿತ ವಾಣಿ)ಯೊಂದಿಗೆ ಗಿರಃ (ಸ್ತುತಿಗಳು) ಅಲಂಕರಿಸಿ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಅಪ್ರತೀತ (ಅಪ್ರತಿಹತ) ಇಂದ್ರನ ಕಡೆಗೆ ಜರಿತು (ಗಾಯಕ)ನ ನಮಸ್ಯಾ—ವಂದನಕರ್ಮಗಳು—ಹೊರಟು ಹರಿಯುತ್ತವೆ; ಹೀಗಾಗಿ ಅಂತರಂಗ ವಾಣಿ ಸುಂದರವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವಿರೋಧಿಗಳು ಕುಗ್ಗುತ್ತಾರೆ.

Mantra 8

सप्तापो देवीः सुरणा अमृक्ता याभिः सिन्धुमतर इन्द्र पूर्भित् । नवतिं स्रोत्या नव च स्रवन्तीर्देवेभ्यो गातुं मनुषे च विन्दः ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಪೂರ್ಭಿತ್ (ಮುಚ್ಚಿದ ಕೋಟೆಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸುವವನೇ), ಆ ಏಳು ದೇವೀ ಆಪಃ—ಉತ್ತಮ ಪ್ರವಾಹವುಳ್ಳ, ಅಮೃಕ್ತ (ಮಿಶ್ರಣರಹಿತ, ನಿರ್ಮಲ)—ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ನೀನು ಸಿಂಧುಮತ್ (ಸಮುದ್ರಸಮಾನ) ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ದಾಟಿದೆ. ನೀನು ದೇವರಿಗೋ ಮಾನವನಿಗೂ ಗಾತು (ಮಾರ್ಗ/ಗತಿಪಥ)ವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡೆ: ತೊಂಬತ್ತು ಸ್ರೋತ್ಯಾಃ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಒಂಬತ್ತು—ಧಾರೆಯಾಗಿ ಸುರಿದು ಹರಿಯುವವು.

Mantra 9

अपो महीरभिशस्तेरमुञ्चोऽजागरास्वधि देव एकः । इन्द्र यास्त्वं वृत्रतूर्ये चकर्थ ताभिर्विश्वायुस्तन्वं पुपुष्याः ॥

ನೀನು ಮಹಾ ಜಲಗಳನ್ನು ಅಭಿಶಸ್ತಿ (ದಮನ/ಪೀಡೆ)ಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದೆ; ಏಕ ದೇವನು ಸ್ವಧೆಯಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತನಾಗಿ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತನು. ಹೇ ಇಂದ್ರ, ವೃತ್ರ-ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀನು ಯಾವ ಜಲಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಕಾರ್ಯಮಾಡಿದೆಯೋ—ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ವಾಯು (ವಿಶ್ವ-ಜೀವನ)ದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಿನ್ನ ತನುವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿಕೋ.

Mantra 10

वीरेण्यः क्रतुरिन्द्रः सुशस्तिरुतापि धेना पुरुहूतमीट्टे । आर्दयद्वृत्रमकृणोदु लोकं ससाहे शक्रः पृतना अभिष्टिः ॥

ವೀರ್ಯಮಯ ಕ್ರತು (ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ)ಯುಳ್ಳ ಇಂದ್ರನು—ಸುಶಸ್ತಿ, ಸುಪ್ರಶಂಸಿತನು—ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಧೇನಾ (ಪೋಷಕ ಗೋವು, ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಧಾರೆ) ಕೂಡ ಪುರುಹೂತ (ಬಹುಸಾರಿ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ)ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನು ವೃತ್ರನನ್ನು ನುಚ್ಚುನೂರಾಗಿ, ವಿಶಾಲ ಲೋಕ-ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಶಕ್ರನು, ಅಭಿಷ್ಟಿ (ವಿಜಯೋನ್ಮುಖ ಆಕ್ರಮಣ)ಯಾಗಿ, ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು.

Mantra 11

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

ನಮ್ಮ ಶುಭಭಾಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಮಘವಾನ್ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಹುವೆಮೆ—ಈ ಭಾರವಹನದಲ್ಲಿ, ವಾಜಸಾತಿ (ಸಮೃದ್ಧಿ-ವಿಜಯ)ಯಲ್ಲಿ, ನೃತಮ (ಅತ್ಯಂತ ಪುರುಷಾರ್ಥಿ)ನನ್ನು. ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುವವನು, ಸಮತ್ಸು (ಸಂಘರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ) ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಉಗ್ರನು, ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನು (ವೃತ್ರಾಣಿ) ಸಂಹರಿಸುವವನು, ಧನಗಳ ಸಂಜಿತ (ಸಂಗ್ರಾಹಕ-ವಿಜೇತ) ಅವನು.