Sukta 105

Mantra 1

कदा वसो स्तोत्रं हर्यत आव श्मशा रुधद्वाः । दीर्घं सुतं वाताप्याय ॥

హే వసూ! నీకు ఆనందం కలిగించేందుకు ఆ స్తోత్రం ఎప్పుడు దిగివస్తుంది—నోరు ప్రాణ-వాయువు నిష్క్రమణను ఎప్పుడు ఆపుకుంటుంది? అప్పుడు దీర్ఘకాలం పిండిన సోమార్థం, వాయు-ప్రాణ పోషణ/బలవృద్ధి కోసం।

Mantra 2

हरी यस्य सुयुजा विव्रता वेरर्वन्तानु शेपा । उभा रजी न केशिना पतिर्दन् ॥

యారికి రెండు హరిత (తామ్రవర్ణ) అశ్వాలు సుయుజ—సరిగా జూదబడి—విస్తార మార్గాల్లో సంచరిస్తూ, బహుమతిని తెచ్చి, లగ్గామును అనుసరిస్తాయో; అతడు కేశిన్ (దీర్ఘకేశుడు) వలె అధిపతిగా ఉండి, రెండు రజి—రెండు లోకమార్గాలను—ధారిస్తాడు।

Mantra 3

अप योरिन्द्रः पापज आ मर्तो न शश्रमाणो बिभीवान् । शुभे यद्युयुजे तविषीवान् ॥

ఇంద్రుడు శత్రువులను దూరంగా తరిమివేశాడు; శ్రమించే మానవుని వలె, అయినా భయపడడు. తవిషీవాన్ (పరాక్రమవంతుడు) శుభమైన, ప్రకాశమయమైన మంగళంతో తనను యుక్తం చేసుకున్నప్పుడు, అతడు ముందుకు సాగాడు।

Mantra 4

सचायोरिन्द्रश्चर्कृष आँ उपानसः सपर्यन् । नदयोर्विव्रतयोः शूर इन्द्रः ॥

ఇంద్రుడు ఆ రెండు (శక్తి)లతో కలిసి శ్రమిస్తాడు; సమీపించేవాడైన సేవకునిలా వాటిని సేవించి పూజిస్తాడు. వీరుడైన ఇంద్రుడు ఆ రెండు విస్తారంగా ప్రవహించే నదీధారలతో కలిసి సంచరిస్తాడు.

Mantra 5

अधि यस्तस्थौ केशवन्ता व्यचस्वन्ता न पुष्ट्यै । वनोति शिप्राभ्यां शिप्रिणीवान् ॥

దీర్ఘకేశములైన, విస్తారంగా వ్యాపించే (శక్తి)లపై వృద్ధి/పుష్టికై స్థితుడైనవాడు—తన రెండు ‘శిప్రా’ (దవడ/గాల శక్తి)లతో జయాన్ని పొందుతాడు; అతడు ‘శిప్రిణీవాన్’ (బలమైన దవడలవాడు).

Mantra 6

प्रास्तौदृष्वौजा ऋष्वेभिस्ततक्ष शूरः शवसा । ऋभुर्न क्रतुभिर्मातरिश्वा ॥

ఉన్నత ఓజస్సుతో బలమైనవాడు (ఇంద్రుడు) స్తుతించాడు; శూరుడు బలంతో, ఆ ఉన్నత (సహాయక) శక్తులతో కలిసి, నిర్మించి/మలిచాడు—ఋభువులా తన ‘క్రతు’ (సంకల్ప-శక్తి)లతో, అలాగే మాతరిశ్వనులా.

Mantra 7

वज्रं यश्चक्रे सुहनाय दस्यवे हिरीमशो हिरीमान् । अरुतहनुरद्भुतं न रजः ॥

దస్యు (అంధకార-అవరోధకుడు)ను సులభంగా సంహరించుటకై వజ్రాన్ని గట్టినవాడు—సువర్ణకేశుడు, దీప్తిమయ శక్తులతో సమృద్ధుడు—ప్రతిఘటన యొక్క దవడలను విరుస్తాడు; అతడు అద్భుతం, విస్తారమైన రజః (ఆకాశ-విస్తృతి) వలె.

Mantra 8

अव नो वृजिना शिशीह्यृचा वनेमानृचः । नाब्रह्मा यज्ञ ऋधग्जोषति त्वे ॥

మా నుండి వక్రతను—అబద్ధ గమనపు వంకరను—దూరం చేసి, పదును పెట్టి తొలగించు; ఋచా, సత్యోచ్చారణచే మేము గెలుచుకొందుము; వాక్/బ్రహ్మం లేనివారమై పోకూడదు. బ్రహ్మ-బలము లేని యజ్ఞము నిన్ను విడిచి వేరుగా ఆనందించనీయకు.

Mantra 9

ऊर्ध्वा यत्ते त्रेतिनी भूद्यज्ञस्य धूर्षु सद्मन् । सजूर्नावं स्वयशसं सचायोः ॥

యజ్ఞస్య సద్మన్‌లో, యజ్ఞపు ధూష్రు (యుగదండాలు/ధురాలు) మీద, నీ త్రేతినీ (త్రి-తంతు/త్రి-ధారా) ఊర్ధ్వంగా లేచినప్పుడు—ఆ రెండు (శక్తులు)తో కలిసి నీవు స్వయశసం (స్వయం-ప్రభ) నావను జోడించితివి; అట్లే గమనం/పారగమనం సిద్ధమగును.

Mantra 10

श्रिये ते पृश्निरुपसेचनी भूच्छ्रिये दर्विररेपाः । यया स्वे पात्रे सिञ्चस उत् ॥

నీ శ్రీ-వృద్ధి కోసం పృష్ని (చిత్తర వర్ణ సమృద్ధి) ఉపసేచన ధారగా కావాలి; నీ శ్రీ-వృద్ధి కోసం దర్వి (కరచుల) నిర్దోషంగా ఉండాలి—దాని ద్వారా నీవు నీ స్వంత పాత్రలోనే పోస్తావు.

Mantra 11

शतं वा यदसुर्य प्रति त्वा सुमित्र इत्थास्तौद्दुर्मित्र इत्थास्तौत् । आवो यद्दस्युहत्ये कुत्सपुत्रं प्रावो यद्दस्युहत्ये कुत्सवत्सम् ॥

అసుర్య సంగ్రామంలో వందసార్లు అయినా—సుమిత్రుడు ఈ విధంగా నిన్ను స్తుతించాడు; దుర్మిత్రుడూ ఈ విధంగా నిన్ను స్తుతించాడు; దస్యు-వధలో నీవు కుత్సపుత్రుణ్ని రక్షించావు; దస్యు-వధలో నీవు కుత్సవత్సుణ్ని ముందుకు తీసుకొచ్చావు.