సతి

సతీ పలికెను—అప్పుడు ఘోర క్రోధంతో నిండిన సతీ, దక్షుణ్ణి దహించివేయునట్లు క్రూరదృష్టితో చూచెను; అవమానితయై ఆమె అందరినీ కూడా అదే తీక్ష్ణ దృష్టితో వీక్షించెను।

సతీ పలికింది— ఓ సఖులలో శ్రేష్ఠురాలా, ప్రాణప్రియమా! నా విజయానికి నీవే ఆధారం. త్వరగా రోహిణిని అడుగు— ఈ చంద్రుడు ఎక్కడికి వెళ్తున్నాడు?

అత్యంత ప్రసన్నుడైన ప్రభువుకు నమస్కరించి, దక్షుని కుమార్తె సతీ తరువాత భక్తితో అంజలి జోడించి, వినయంతో వంగి పలికింది.

ఇది విని దేవీ సతి, దక్షకుమారిక, చేతి నుంచి కళ్లను తొలగించి (విప్పి) క్షణమాత్రం హృదయంలో ఆలోచించింది।

దాక్షాయణి (సతి)తో కూడి ఆయనను త్వరగా ఇక్కడికి తీసుకురండి; ఆ యోగి శంభువలన సమస్తము అత్యంత పవిత్రమగును।

లోమశుడు అన్నాడు—దాక్షాయణీ మహాయజ్ఞం జరుగుతున్న చోటికి వెళ్లింది; తండ్రి భవనంలో ప్రవేశించి, అది అనేక ఆశ్చర్యాలతో నిండినదిగా చూసింది।

మైత్రేయుడు అన్నాడు—ఇంత చెప్పి శంకరుడు మౌనమయ్యాడు, భార్య సతీకి రెండు వైపులా కలిగే పరిణామాన్ని ఆలోచిస్తూ. సతీ తండ్రి ఇంటి బంధువులను చూడాలని తహతహలాడింది, కానీ భవుని హెచ్చరికకు భయపడింది; అందువల్ల ఆమె మనస్సు దోలుతూ గదిలోనికి బయటకు అలా ఇటూ అటూ…

ఆకాశంలో విహరించే దేవగణుల మాటలు విని దాక్షాయణి సతీదేవి తన తండ్రి నిర్వహిస్తున్న మహా పితృయజ్ఞోత్సవాన్ని తెలిసికొంది. అన్ని దిక్కుల నుంచీ ఉపదేవుల సుందర భార్యలు విమానాలలో, ప్రియులతో కలిసి, శ్రేష్ఠ వస్త్రాలు ధరించి హారాలు–కర్ణాభరణాలతో…

శ్రీశుకదేవ గోస్వామి చెప్పెను—అంతటా వ్యాపిస్తున్న విషం వల్ల జీవులు తీవ్రంగా కలత చెందడాన్ని చూచి, సమస్త భూతాలకు సుహృదుడైన దేవుడు శివుడు కరుణతో అత్యంత ద్రవించి, తన నిత్యప్రియ సతీదేవిని ఇలా పలికెను.

హరిహరాదులకు కూడా అలభ్యమైనది, సత్పురుషులకు అత్యంత ప్రియమైనది, సమాధి ద్వారా పొందదగినది అయిన ఆ నిర్గుణ విద్య, నిరంతరం ఈ సతీ పురాణాన్ని (దేవీ భాగవతం) వినేవారి హృదయ గుహలో భావాన్ని కలిగిస్తుంది.

మాద్రి తన ఇద్దరు శిశువులను కుంతికి అప్పగించి, ధర్మాన్ని పురస్కరించుకుని, సతీధర్మం పాటించాలనే సత్య సంకల్పంతో పతితో పాటు సహగమనం చేసింది.

ఒక వీరుడు శత్రువుచే చంపబడి అంతరిక్షమునకు వెళ్ళి, విమానమున దేవకన్యను పొందెను. ఇంతలో అతని ప్రియురాలు అగ్నిలో తన దేహమును అర్పించి (సతి), స్వర్గమున తన భర్తను బలముగా తిరిగి పొందెను.