Sukta 34

Mantra 1

ब्रह्मौदनम्। छन्दां॑सि प॒क्षौ मुख॑मस्य स॒त्यं वि॑ष्टा॒री जा॒तस्तप॒सोऽधि॑ य॒ज्ञः

బ్రహ్మౌదనం (బ్రహ్మ యొక్క ఓదనం): ఛందస్సులు దాని రెండు రెక్కలు; సత్యం దాని ముఖం. తపస్సు నుండి జన్మించి, విస్తారంగా వ్యాపించే ఈ యజ్ఞం దానిపై ఉద్భవించింది.

Mantra 2

अ॒न॒स्थाः पू॒ताः पव॑नेन शु॒द्धाः शुच॑यः॒ शुचि॒मपि॑ यन्ति लो॒कम्। नैषां शि॒श्नं प्र द॑हति जा॒तवे॑दाः स्व॒र्गे लो॒के ब॒हु स्त्रैण॑मेषाम्

అస్థిలేనివారు (అనస్థాః), పవిత్రులైన వారు, పవనశోధకుని (పవనేన) చేత శుద్ధులైన వారు—ఆ శుచయులు శుచిలోకాన్ని చేరుతారు. జాతవేదస్ (అగ్ని) వారి శిశ్నాన్ని దహించడు; స్వర్గలోకంలో వారికి స్త్రైణ భాగం విస్తారంగా ఉంటుంది.

Mantra 3

वि॒ष्टा॒रिण॑मोद॒नं ये पच॑न्ति॒ नैना॒नव॑र्तिः सचते क॒दा च॒न। आस्ते॑ य॒म उप॑ याति दे॒वान्त्सं ग॑न्ध॒र्वैर्मदते सो॒म्येभिः॑

‘విష్టారిణ’ ఓదనం (పాయసం/అన్నం) వండేవారిని ‘అనావర్తిః’ (మళ్లీ తిరిగి రాని స్థితి/అప్రత్యావర్తనం) ఎప్పుడూ అంటదు. యముడు అక్కడ ఆసీనుడై ఉంటాడు; దేవుల సమీపానికి చేరుతాడు; గంధర్వులతో కలిసి సోమ్య ఆనందాలలో మదిస్తాడు.

Mantra 4

वि॒ष्टा॒रिण॑मोद॒नं ये पच॑न्ति॒ नैना॑न् य॒मः परि॑ मुष्णाति॒ रेतः॑ । र॒थी ह॑ भू॒त्वा र॑थ॒यान॑ ईयते प॒क्षी ह॑ भू॒त्वाति॒ दिवः॒ समे॑ति

‘విష్టారిణ’ ఓదనం వండేవారిలో యముడు వారి రేతస్ (వీర్యం/సంతతి-బీజం) ను అపహరించడు. రథిగా మారి రథమార్గంలో సాగుతాడు; పక్షిగా మారి ద్యౌ (ఆకాశం/స్వర్గం) ను దాటి చేరుతాడు.

Mantra 5

ष॒ य॒ज्ञानां॒ वित॑तो॒ वहि॑ष्ठो विष्टा॒रिणं॑ प॒क्त्वा दि॒वमा विवे॑श । आ॒ण्डीकं॑ कुमु॑दं॒ सं त॑नोति॒ बिसं॑ शा॒लूकं॒ शफ॑को मुला॒ली। ए॒तास्त्वा॒ धारा॒ उप॑ यन्तु॒ सर्वाः॑ स्व॒र्गे लो॒के मधु॑म॒त् पिन्व॑माना॒ उप॑ त्वा तिष्ठन्तु पुष्क॒रिणीः॒ सम॑न्ताः

యజ్ఞాలలో వాహకులలో శ్రేష్ఠుడు, యజ్ఞం యథావిధిగా విస్తరించబడినప్పుడు ‘విస్తారిణ’ను పాకం చేసి స్వర్గలోకంలో ప్రవేశించాడు. అతడు ఆṇḍీకం, కుముదం విస్తరింపజేస్తాడు—బిసం (bisa), శాలూకం (śālūka), శఫకం (śaphaka), ములాలీ (mulālī). ఈ సమస్త ధారలు నీ సమీపానికి రాగాక—స్వర్గలోకంలో మధుర మధురతతో ఉప్పొంగి నిన్ను పుష్టి చేస్తూ; మరియు చుట్టూ అన్ని వైపులా పుష్కరిణీలు (కమలకుండాలు) నీ దగ్గర నిలిచి ఉండుగాక.

Mantra 6

घृ॒तह्र॑दा॒ मधु॑कूलाः॒ सुरो॑दकाः क्षी॒रेण॑ पू॒र्णा उ॑द॒केन॑ द॒ध्ना। ए॒तास्त्वा॒ धारा॒ उप॑ यन्तु॒ सर्वाः॑ स्व॒र्गे लो॒के मधु॑म॒त् पिन्व॑माना॒ उप॑ त्वा तिष्ठन्तु पुष्क॒रिणीः॒ सम॑न्ताः

ఘృత-హ్రదాలతో, మధు-తీరాలతో, సురా-జలాలతో—క్షీరంతో, ఉదకంతో, దధ్నాతో నిండిన—ఈ సమస్త ధారలు నీ సమీపానికి రాగాక; స్వర్గలోకంలో మధుర మధురతతో ఉప్పొంగి నిన్ను పుష్టి చేస్తూ; మరియు చుట్టూ అన్ని వైపులా పుష్కరిణీలు (కమలకుండాలు) నీ దగ్గర నిలిచి ఉండుగాక.

Mantra 7

च॒तुरः॑ कु॒म्भांश्च॑तु॒र्धा द॑दामि क्षी॒रेण॑ पू॒र्नाँ उ॑द॒केन॑ द॒ध्ना। ए॒तास्त्वा॒ धारा॒ उप॑ यन्तु॒ सर्वाः॑ स्व॒र्गे लो॒के मधु॑म॒त् पिन्व॑माना॒ उप॑ त्वा तिष्ठन्तु पुष्क॒रिणीः॒ सम॑न्ताः

నేను నాలుగు కుంభాలను నాలుగు విధాలుగా స్థాపిస్తాను—క్షీరంతో, ఉదకంతో, దధ్నాతో నిండినవిగా. ఈ సమస్త ధారలు నీ సమీపానికి రాగాక; స్వర్గలోకంలో మధుర మధురతతో ఉప్పొంగి నిన్ను పుష్టి చేస్తూ; మరియు చుట్టూ అన్ని వైపులా పుష్కరిణీలు (కమలకుండాలు) నీ దగ్గర నిలిచి ఉండుగాక.

Mantra 8

इ॒ममो॑द॒नं नि द॑धे ब्राह्म॒णेषु॑ विष्टा॒रिणं॑ लोक॒जितं॑ स्व॒र्ग॑म्। स मे॒ मा क्षे॑ष्ट स्व॒धया॒ पिन्व॑मानो वि॒श्वरू॑पा धे॒नुः का॑म॒दुघा॑ मे अस्तु

ఈ ఓదనాన్ని (వండిన అన్నం) నేను బ్రాహ్మణులలో స్థాపిస్తున్నాను—విస్తరించేది, లోకజయకరం, స్వర్గానికి నడిపేది. ఇది నాకు హాని చేయకూడదు; తన స్వధాతో పుష్టి పొందుతూ, నాకు విశ్వరూపా ధేనువుగా—కామదుఘా, కోరికలను దోహించే దానిగా—ఉండుగాక.