Opening the text

Rishi: Atharvanic tradition (speculative-ritual hymn)
Devata: Brahmaudana / Yajña personified (ritual entity as devatā)
Chandas: Mixed/prose-like anuṣṭubh-adjacent; treated as mantraic statement (not a strict RV-style stanza)
ಈ ಸೂಕ್ತವು ಬೇಯಿಸಿದ ಓದನವನ್ನು (ಬ್ರಹ್ಮೌದನ/ವಿಷ್ಟಾರಿಣ) ಯಜ್ಞದ ಸ್ವದೇಹವೆಂದು ಗುರುತಿಸಿ ಪವಿತ್ರೀಕರಿಸುತ್ತದೆ: ಛಂದಸ್ಸುಗಳು ಅದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳಾಗುತ್ತವೆ, ಸತ್ಯವು ಅದರ ಬಾಯಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ತಪಸ್ಸು ಅದರ ಜನನಕಾರಿ ಉಷ್ಣತೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅಭಿಷಿಕ್ತ ಆಹಾರವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಪೋಷಣೆಯು ಯಜ್ಞಸಿದ್ಧಿಯಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಲಿ—ಸಮೃದ್ಧಿ, “ಲೋಕಜಯ” ಪುಣ್ಯ, ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಪ್ರಾಪಕ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿತ್ವ—ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಸ್ತುತಿ ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತದೆ; ಜೊತೆಗೆ ಯಜಮಾನನ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಹಾನಿಕರ ಪ್ರತಿಫಲ ಮರಳಿ ಬೀಳದಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಡೆಯುತ್ತದೆ.
Mantra 1
ब्रह्मौदनम्। छन्दां॑सि प॒क्षौ मुख॑मस्य स॒त्यं वि॑ष्टा॒री जा॒तस्तप॒सोऽधि॑ य॒ज्ञः
ಬ್ರಹ್ಮೌದನ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣ-ಓದನ): ಛಂದಸ್ಸುಗಳು ಅದರ ಎರಡು ರೆಕ್ಕೆಗಳು; ಸತ್ಯವೇ ಅದರ ಮುಖ. ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹರಡುವ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಯಜ್ಞವು ಅಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ.
Mantra 2
अ॒न॒स्थाः पू॒ताः पव॑नेन शु॒द्धाः शुच॑यः॒ शुचि॒मपि॑ यन्ति लो॒कम्। नैषां शि॒श्नं प्र द॑हति जा॒तवे॑दाः स्व॒र्गे लो॒के ब॒हु स्त्रैण॑मेषाम्
ಅಸ್ಥಿರಹಿತರು, ಪವಿತ್ರಗೊಂಡವರು, ಪಾವಕವಾದ ಪವನದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾದವರು—ಆ ಶುಚಿಗಳು ಶುಚಿ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಜಾತವೇದ (ಅಗ್ನಿ) ಅವರ ಶಿಶ್ನವನ್ನು ದಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸ್ತ್ರೀಭಾಗವು ಬಹಳ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದೆ.
Mantra 3
वि॒ष्टा॒रिण॑मोद॒नं ये पच॑न्ति॒ नैना॒नव॑र्तिः सचते क॒दा च॒न। आस्ते॑ य॒म उप॑ याति दे॒वान्त्सं ग॑न्ध॒र्वैर्मदते सो॒म्येभिः॑
ವಿಷ್ಟಾರಿಣ ಓದನ (ಪಾಯಸ)ವನ್ನು ಯಾರು ಬೇಯಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ‘ಅನಾವರ್ತಿ’—ಮರುಬರದ ಸ್ಥಿತಿ—ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದು. ಯಮನು ಅಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ಸೋಮ್ಯ ಆನಂದಗಳಲ್ಲಿ ಮದಿಸುತ್ತಾನೆ.
Mantra 4
वि॒ष्टा॒रिण॑मोद॒नं ये पच॑न्ति॒ नैना॑न् य॒मः परि॑ मुष्णाति॒ रेतः॑ । र॒थी ह॑ भू॒त्वा र॑थ॒यान॑ ईयते प॒क्षी ह॑ भू॒त्वाति॒ दिवः॒ समे॑ति
ವಿಷ್ಟಾರಿಣ ಓದನ (ಪಾಯಸ)ವನ್ನು ಯಾರು ಬೇಯಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ರೇತಸ್ (ವೀರ್ಯ/ಸಂತಾನಬೀಜ)ವನ್ನು ಯಮನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ರಥಿಯಾಗಿ होकर ಅವನು ರಥಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ಪಕ್ಷಿಯಾಗಿ होकर ಅವನು ದಿವಸ್ಸಿನ ಪಾರಕ್ಕೂ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.
Mantra 5
ष॒ य॒ज्ञानां॒ वित॑तो॒ वहि॑ष्ठो विष्टा॒रिणं॑ प॒क्त्वा दि॒वमा विवे॑श । आ॒ण्डीकं॑ कुमु॑दं॒ सं त॑नोति॒ बिसं॑ शा॒लूकं॒ शफ॑को मुला॒ली। ए॒तास्त्वा॒ धारा॒ उप॑ यन्तु॒ सर्वाः॑ स्व॒र्गे लो॒के मधु॑म॒त् पिन्व॑माना॒ उप॑ त्वा तिष्ठन्तु पुष्क॒रिणीः॒ सम॑न्ताः
ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಹೊರುವವನು, ‘ವಿಸ್ತಾರಿಣ’ವನ್ನು ಪಕ್ವಗೊಳಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಅವನು ಆಣ್ಡೀಕ, ಕುಮುದವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ—ಬಿಸ, ಶಾಲೂಕ, ಶಫಕ, ಮುಲಾಲೀ. ಈ ಎಲ್ಲ ಧಾರೆಗಳು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸಲಿ; ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಧುರಸದಿಂದ ತುಂಬಿ ಉಬ್ಬುತ್ತಿರಲಿ; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಸುತ್ತ ಪುಷ್ಕರಿಣಿಗಳು (ಕಮಲ-ಸರೋವರಗಳು) ನಿಂತಿರಲಿ.
Mantra 6
घृ॒तह्र॑दा॒ मधु॑कूलाः॒ सुरो॑दकाः क्षी॒रेण॑ पू॒र्णा उ॑द॒केन॑ द॒ध्ना। ए॒तास्त्वा॒ धारा॒ उप॑ यन्तु॒ सर्वाः॑ स्व॒र्गे लो॒के मधु॑म॒त् पिन्व॑माना॒ उप॑ त्वा तिष्ठन्तु पुष्क॒रिणीः॒ सम॑न्ताः
ಘೃತ-ಹ್ರದಗಳಿರುವ, ಮಧುರ ತೀರಗಳಿರುವ, ಸುರಾ-ಜಲಗಳಿರುವ—ಹಾಲಿನಿಂದ, ನೀರಿನಿಂದ, ಮೊಸರಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ: ಈ ಎಲ್ಲ ಧಾರೆಗಳು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸಲಿ; ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಧುರಸದಿಂದ ತುಂಬಿ ಉಬ್ಬುತ್ತಿರಲಿ; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಸುತ್ತ ಪುಷ್ಕರಿಣಿಗಳು (ಕಮಲ-ಸರೋವರಗಳು) ನಿಂತಿರಲಿ.
Mantra 7
च॒तुरः॑ कु॒म्भांश्च॑तु॒र्धा द॑दामि क्षी॒रेण॑ पू॒र्नाँ उ॑द॒केन॑ द॒ध्ना। ए॒तास्त्वा॒ धारा॒ उप॑ यन्तु॒ सर्वाः॑ स्व॒र्गे लो॒के मधु॑म॒त् पिन्व॑माना॒ उप॑ त्वा तिष्ठन्तु पुष्क॒रिणीः॒ सम॑न्ताः
ನಾನು ನಾಲ್ಕು ಕುಂಭಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ವಿಧವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ—ಹಾಲಿನಿಂದ, ನೀರಿನಿಂದ, ಮೊಸರಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವವು. ಈ ಎಲ್ಲ ಧಾರೆಗಳು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸಲಿ; ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಧುರಸದಿಂದ ತುಂಬಿ ಉಬ್ಬುತ್ತಿರಲಿ; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಸುತ್ತ ಪುಷ್ಕರಿಣಿಗಳು (ಕಮಲ-ಸರೋವರಗಳು) ನಿಂತಿರಲಿ.
Mantra 8
इ॒ममो॑द॒नं नि द॑धे ब्राह्म॒णेषु॑ विष्टा॒रिणं॑ लोक॒जितं॑ स्व॒र्ग॑म्। स मे॒ मा क्षे॑ष्ट स्व॒धया॒ पिन्व॑मानो वि॒श्वरू॑पा धे॒नुः का॑म॒दुघा॑ मे अस्तु
ಈ ಓದನವನ್ನು (ಬೇಯಿಸಿದ ಅಕ್ಕಿ) ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ—ವಿಸ್ತಾರಗೊಳ್ಳುವ, ಲೋಕಜಿತ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವದು. ಅದು ನನಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದಿರಲಿ; ತನ್ನ ಸ್ವಧೆಯಿಂದ ಪುಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತ, ಅದು ನನಗೆ ವಿಶ್ವರೂಪ ಧೇನು ಆಗಲಿ—ಕಾಮದುಘಾ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ದೋಹಿಸುವದು.
It is cooked odana (porridge/boiled rice) treated as brahman-filled and identified with Yajña’s own body, so the food becomes a carrier of ritual power and merit.
The hymn sacralizes the offering by giving it a cosmic-ritual anatomy: chandas (metres) provide structure and ‘wings,’ satya (truth) is the validating ‘mouth,’ and tapas is the generating heat that makes yajña effective.
It is a protective clause ensuring the charged offering does not rebound negatively on the patron—i.e., the consecration is safe, properly transferred, and yields benefit rather than ritual fault or backlash.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.