Sukta 30

Mantra 1

राष्ट्रदेवी । अ॒हं रु॒द्रेभि॒र्वसु॑भिश्चराम्य॒हमा॑दि॒त्यैरु॒त वि॒श्वदे॑वैः । अ॒हं मि॒त्रावरु॑णो॒भा बि॑भर्म्य॒हमि॑न्द्रा॒ग्नी अ॒हम॒श्विनो॒भा

నేను రుద్రులతోను వసువులతోను సంచరిస్తాను; ఆదిత్యులతోను సమస్త విశ్వదేవులతోను సంచరిస్తాను. నేను మిత్ర–వరుణులను ఇద్దరినీ ధరిస్తాను; నేను ఇంద్ర–అగ్నిని ధరిస్తాను; నేను అశ్వినౌ ఇద్దరినీ ధరిస్తాను.

Mantra 2

अ॒हं राष्ट्री॑ सं॒गम॑नी॒ वसू॑नां चिकि॒तुषी॑ प्रथ॒मा य॒ज्ञिया॑नाम्। तां मा॑ दे॒वा व्य॑दधुः पुरु॒त्रा भूरि॑स्थात्रां॒ भूर्या॑वे॒शय॑न्तः

నేను రాష్ట్రీ (రాజ్యదేవి), వసువుల సంగమనీ—ధనాలను సమీకరించేది—వివేకవతి, యజ్ఞియులలో ప్రథమ. దేవులు నన్ను అనేక స్థలాలలో స్థాపించారు—దృఢంగా నిలిచినదానిగా, మరియు నన్ను బహువిధ ప్రవేశం/వ్యాప్తితో నింపుతూ.

Mantra 3

अ॒हमे॒व स्व॒यमि॒दं व॑दामि॒ जुष्टं॑ दे॒वाना॑मुत मानु॑षाणाम्। यं का॒मये॒ तन्त॑मु॒ग्रं कृ॑णोमि॒ तं ब्र॒ह्माणं॒ तमृषिं॒ तं सु॑मे॒धाम्

నేను—అవును, నేనే—స్వయంగా ఈ వాక్యాన్ని పలుకుతున్నాను; ఇది దేవులకు కూడా, మనుష్యులకు కూడా ప్రీతికరం. నేను ఎవరిని కోరుకుంటానో, అతనినే ఉగ్రుడిగా చేస్తాను; అతనినే బ్రాహ్మణుడిగా, అతనినే ఋషిగా, అతనినే సుమేధా (ఉత్తమ బుద్ధి గలవాడు)గా చేస్తాను.

Mantra 4

मया॒ सोऽन्न॑मत्ति॒ यो वि॒पश्य॑ति॒ यः प्रा॒णति॒ य ईं शृ॒णोत्यु॒क्तम्। अ॒म॒न्तवो॒ मां त उप॑ क्षियन्ति श्रु॒धि श्रु॑त श्रु॒द्धेयं॑ ते वदामि

నావల్లనే అతడు తన అన్నాన్ని తింటాడు—అంతర్దృష్టితో చూసేవాడు, ప్రాణం ధరించేవాడు, పలికిన వాక్యాన్ని వినేవాడు. అమతి (బుద్ధిహీనులు) నన్నాశ్రయించి నా సమీపంలో నివసిస్తారు. ఓ శ్రోతా, విను; నేను నీతో చెప్పేది వినదగినదీ, నమ్మదగినదీ.

Mantra 5

अ॒हं रु॒द्राय॒ धनु॒रा त॑नोमि ब्रह्म॒द्विषे॒ शर॑वे॒ हन्त॒वा उ॑ । अ॒हं जना॑य स॒मदं॑ कृणोम्य॒हं॑ द्यावा॑पृथि॒वी आ वि॑वेश

రుద్రునికోసం నేను ధనుస్సును ఎక్కుపెడతాను—బ్రహ్మద్వేషిని సంహరించేందుకు బాణం కోసం. ప్రజల కోసం నేను యుద్ధ సమరారంభాన్ని కలిగిస్తాను; ద్యావా-పృథివీ (ఆకాశం, భూమి) లో నేను ప్రవేశించాను.

Mantra 6

अ॒हं सोम॑माह॒नसं॑ बिभर्म्य॒हं त्वष्टा॑रमु॒त पू॒षणं॒ भग॑म्। अ॒हं द॑धामि॒ द्रवि॑णा ह॒विष्म॑ते सुप्रा॒व्या॒३ यज॑मानाय सुन्व॒ते

లాభప్రదమైన సోమాన్ని నేను ధరిస్తాను; త్వష్టా, అలాగే పూషణ్, భగలను కూడా నేను ధరిస్తాను. హవిస్ అర్పించేవాడికి—సురక్షితంగా—నేను ధనాన్ని స్థాపిస్తాను; సోమాన్ని పీడించే యజమానునికి.

Mantra 7

अ॒हं सु॑वे पि॒तर॑मस्य मू॒र्धन् मम॒ योनि॑र॒प्स्व॑१न्तः स॑मु॒द्रे। ततो॒ वि ति॑ष्ठे॒ भुव॑नानि॒ विश्वो॒तामूं द्यां व॒र्ष्मणोप॑ स्पृशामि

ఈ లోక శిఖరంపై నేను తండ్రిని జనింపజేస్తాను; నా యోని జలాలలో, సముద్రాంతర్భాగంలో ఉంది. అక్కడి నుంచి నేను లేచి సమస్త భువనాలలో వ్యాపించి నిలుస్తాను; నా మహిమతో ఆ దూరంలోని ద్యులోకం (ఆకాశం)నూ స్పృశిస్తాను.

Mantra 8

अ॒हमे॒व वात॑ इव॒ प्र वा॑म्या॒रभ॑माणा॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । प॒रो दि॒वा प॒र ए॒ना पृ॑थि॒व्यौताव॑ती महि॒म्ना सं ब॑भूव

నేనే వాయువులాగా ముందుకు వీచి ప్రవహిస్తాను—సర్వ భువనాలను (లోకాలను) పట్టుకొని పూర్తిగా వ్యాపిస్తాను. ద్యులోకానికి అవతల, ఈ భూమికి అవతల—ఆమె సహాయక మహిమచేత—అతడు సంపూర్ణంగా అవతరించి స్థిరపడ్డాడు.