Sukta 30

Mantra 1

राष्ट्रदेवी । अ॒हं रु॒द्रेभि॒र्वसु॑भिश्चराम्य॒हमा॑दि॒त्यैरु॒त वि॒श्वदे॑वैः । अ॒हं मि॒त्रावरु॑णो॒भा बि॑भर्म्य॒हमि॑न्द्रा॒ग्नी अ॒हम॒श्विनो॒भा

(રાષ્ટ્રદેવી) હું રુદ્રો અને વસુઓ સાથે વિચરું છું; હું આદિત્યો સાથે અને સર્વ દેવો સાથે પણ. હું મિત્ર અને વરুণ—બન્નેને ધારણ કરું છું; હું ઇન્દ્ર-અગ્નિને ધારણ કરું છું; હું અશ્વિનો—બન્નેને ધારણ કરું છું.

Mantra 2

अ॒हं राष्ट्री॑ सं॒गम॑नी॒ वसू॑नां चिकि॒तुषी॑ प्रथ॒मा य॒ज्ञिया॑नाम्। तां मा॑ दे॒वा व्य॑दधुः पुरु॒त्रा भूरि॑स्थात्रां॒ भूर्या॑वे॒शय॑न्तः

હું રાષ્ટ્રી—ધન-વસુઓને એકત્ર કરનારી, વિવેકવતી, યજ્ઞિયોમાં પ્રથમ છું. દેવોએ મને અનેક સ્થાનોમાં સ્થાપી છે—સ્થિર આધારવાળી, બહુવિધ રીતે પ્રવેશ (આવેશ/પ્રભાવ) ભરતાં, મને સમૃદ્ધિથી વ્યાપક કરતાં.

Mantra 3

अ॒हमे॒व स्व॒यमि॒दं व॑दामि॒ जुष्टं॑ दे॒वाना॑मुत मानु॑षाणाम्। यं का॒मये॒ तन्त॑मु॒ग्रं कृ॑णोमि॒ तं ब्र॒ह्माणं॒ तमृषिं॒ तं सु॑मे॒धाम्

હું—હું જ—મારા પોતાના બળે આ વાણી ઉચ્ચારું છું, જે દેવોને પણ અને મનુષ્યોને પણ પ્રિય છે. જેને હું ઇચ્છું, તેને હું ઉગ્ર (ભયંકર/પ્રબળ) બનાવું છું; તેને બ્રાહ્મણ, તેને ઋષિ, તેને સુમેધા (ઉત્તમ બુદ્ધિવાળો) બનાવું છું.

Mantra 4

मया॒ सोऽन्न॑मत्ति॒ यो वि॒पश्य॑ति॒ यः प्रा॒णति॒ य ईं शृ॒णोत्यु॒क्तम्। अ॒म॒न्तवो॒ मां त उप॑ क्षियन्ति श्रु॒धि श्रु॑त श्रु॒द्धेयं॑ ते वदामि

મારા દ્વારા જ તે પોતાનું અન્ન ભોગવે છે—જે વિપશ્યતિ (અંતર્દૃષ્ટિથી જુએ) છે, જે પ્રાણ લે છે, અને જે ઉચ્ચારાયેલ વચનને સાંભળે છે. જે અમન્તવઃ (અબુદ્ધિ/અવિચારશીલ) છે, તેઓ મારા આશ્રયમાં નજીક વસે છે. હે શ્રોતૃ (સાંભળનાર), સાંભળ; હું તને જે કહું છું તે સાંભળવા અને વિશ્વાસ કરવા યોગ્ય છે.

Mantra 5

अ॒हं रु॒द्राय॒ धनु॒रा त॑नोमि ब्रह्म॒द्विषे॒ शर॑वे॒ हन्त॒वा उ॑ । अ॒हं जना॑य स॒मदं॑ कृणोम्य॒हं॑ द्यावा॑पृथि॒वी आ वि॑वेश

હું રુદ્ર માટે ધનુષ્ય તાણું છું—બ્રહ્મદ્વિષે (બ્રહ્મ/મંત્રનો દ્વેષ કરનાર)ને હણવા માટે બાણ માટે. હું જન માટે સમદ (યુદ્ધનો ઉદ્ઘોષ/આક્રમણ) ઊભો કરું છું; હું દ્યાવા-પૃથિવી (આકાશ અને પૃથ્વી)માં પ્રવેશ્યો છું.

Mantra 6

अ॒हं सोम॑माह॒नसं॑ बिभर्म्य॒हं त्वष्टा॑रमु॒त पू॒षणं॒ भग॑म्। अ॒हं द॑धामि॒ द्रवि॑णा ह॒विष्म॑ते सुप्रा॒व्या॒३ यज॑मानाय सुन्व॒ते

હું સોમને ધારણ કરું છું—આહનસ (લાભ/વિજય આપનાર); હું ત્વષ્ટારને, તેમજ પૂષણને અને ભગને ધારણ કરું છું. હવિષ્મતે (હવિષ અર્પણ કરનાર) માટે હું દ્રવિણ (ધન) સ્થાપિત કરું છું—સુપ્રાવ્યા (સુસંરક્ષિત)—યજમાન માટે, સોમ પિષનાર/સુન્વતે માટે.

Mantra 7

अ॒हं सु॑वे पि॒तर॑मस्य मू॒र्धन् मम॒ योनि॑र॒प्स्व॑१न्तः स॑मु॒द्रे। ततो॒ वि ति॑ष्ठे॒ भुव॑नानि॒ विश्वो॒तामूं द्यां व॒र्ष्मणोप॑ स्पृशामि

હું આ જગતના શિખર પર પિતાને જનમ આપું છું; મારી યોનિ જળોમાં છે, સમુદ્રની અંદર. ત્યાંથી હું ઊભો થઈ સર્વ લોકોમાં વ્યાપી જાઉં છું; અને મારી મહત્તાથી તે પરનું આકાશ પણ સ્પર્શું છું.

Mantra 8

अ॒हमे॒व वात॑ इव॒ प्र वा॑म्या॒रभ॑माणा॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । प॒रो दि॒वा प॒र ए॒ना पृ॑थि॒व्यौताव॑ती महि॒म्ना सं ब॑भूव

હું જ, પવનની જેમ, આગળ ધસી નીકળું છું—સમગ્ર વિશ્વનાં સર્વ ભૂવનોને પકડીને. દ્યૌથી પરે, આ પૃથ્વીથી પણ પરે—હા, તેની સહાયક મહિમાથી—તે સર્વથા પ્રગટ થયો છે.