Upanishads - Katha
Mukhya (Principal)Krishna Yajur Veda119 Verses

Katha

Mukhya (Principal)Krishna Yajur Veda

கಠ உபநிஷத் (கிருஷ்ண யஜுர்வேதம்) முக்கிய உபநிஷத்துகளில் ஒன்று. நசிகேதன்–யமன் உரையாடல் வழியாக மரணம், ஆத்மா, மோட்சம் ஆகியவற்றின் தத்துவம் ஆழமாக விளக்கப்படுகிறது. ‘ப்ரேயஸ்’ (உடனடி இன்பம்) மற்றும் ‘ஶ்ரேயஸ்’ (உயர்ந்த நன்மை) என்ற தேர்வின் விவேகம் சாதனையின் அடிப்படையாக வைக்கப்படுகிறது. ரத உவமை மூலம் இந்திரிய–மனம்–புத்தி கட்டுப்பாடு மற்றும் ஆத்மாவின் உச்சத்தன்மை கூறப்படுகிறது. ஆத்மா அஜன், நித்தியன், அவிநாசி; ஆத்மசாக்ஷாத்காரம் பயம்-துக்கத்தை நீக்கி மோட்சத்தை அளிக்கும் என போதிக்கிறது.

Start Reading

Key Teachings

Naciketā–Yama dialogue: death as a doorway to Self-knowledge, not merely an end

Śreyas vs preyas: ethical discernment as the foundation of spiritual life

Ātman is unborn, eternal, and distinct from body–mind; realization removes fear and grief

Chariot allegory: disciplined governance of senses and mind under buddhi guided by the Self

Hierarchy of inner faculties: sense-objects < senses < mind < intellect < the Great Self

Yoga as restraint and inward stillness; the “razor’s edge” path of steady practice

Critique of mere ritualism and intellectualism; knowledge must become direct realization

Mokṣa as freedom from saṃsāra through Self-realization; immortality as identity with the Self

Adhyayas

This Upanishad is organized into 2 adhyayas.

Adhyaya 1

கட உபநிடதத்தின் முதல் அத்தியாயத்தில் நசிகேதஸ் உண்மையை நாடும் ஆன்ம ஞான தேடலாளராக நிலைபெறுகிறான். தந்தை வாஜஸ்ரவஸ் மதிப்பற்ற முதிய மாடுகளைத் தானம் செய்வதைக் கண்டு நசிகேதஸ் மூன்று முறை கேட்கிறான்—'என்னை யாருக்குக் கொடுப்பீர்?' கோபத்தில் தந்தை 'உன்னை மரணத்துக்குக் கொடுக்கிறேன்' என்கிறான். நசிகேதஸ் யமனின் இருப்பிடம் சென்று மூன்று நாட்கள் காத்திருக்கிறான். யமன் மூன்று வரங்களை அளிக்கிறான்—முதலில் தந்தையின் மகிழ்ச்சி, இரண்டாவது அக்னி வித்தை, மூன்றாவது மரணத்திற்குப் பின் ஆன்மாவின் நிலை பற்றிய ஞானம். யமன் நசிகேதஸை உலக இன்பங்களாலும் தேவதைகளாலும் பலவீனப்படுத்த முயல்கிறான், ஆனால் நசிகேதஸ் அனைத்தையும் நிராகரிக்கிறான். யமன் சிரேயஸ்-ப்ரேயஸ் வேறுபாடு, ஆன்மாவின் பிறவா-அமர இயல்பு, ஓங்காரத்தின் மகிமை ஆகியவற்றை உபதேசிக்கிறான்.

Adhyaya 2

க஠ உபநிடத்தின் இரண்டாம் அத்தியாயம், இறைவன் புலன்களை வெளிப்புறமாக திருப்பியதை விவரிக்கிறது, இதனால் மனிதர்கள் உள்ளே உள்ள ஆத்மாவை காண முடிவதில்லை. அமர்த்துவத்தை நாடும் ஞானி மட்டுமே தன் பார்வையை உள்ளே திருப்புகிறார். ஆத்மாவே விழிப்பு மற்றும் கனவு நிலைகளின் சாட்சி. ஆத்மாவை அந்தர்யாமியாக உணர்ந்து ஞானி மரண பயத்திலிருந்து விடுபடுகிறார்.

Verses of the Katha

119 verses with Sanskrit text, transliteration, and translation.

Verse 1.1.1

उशन् ह वै वाजश्रवसः सर्ववेदसं ददौ। तस्य ह नचिकेता नाम पुत्र आस॥१॥

வாஜஸ்ரவஸ் சொர்க்கப் பயனை விரும்பி, தன் செல்வம் அனைத்தையும் தானமாகக் கொடுத்தார். அவருக்கு நசிகேதன் என்னும் புத்திரன் இருந்தான்.

Śrāddha (faith) and Tyāga (renunciation)

Verse 1.1.2

तं ह कुमारं सन्तं दक्षिणासु नीयमानासु श्रद्धा आविवेश सोऽमन्यत ॥२॥

அவன் இளைஞனாக இருந்தபோது, தானப் பசுக்கள் அழைத்துச் செல்லப்படுகையில், அவனிடத்தில் சிரத்தை பிறந்தது, அவன் இவ்வாறு எண்ணினான்.

Śraddhā (Faith) and Dāna (Charity/Sacrificial Giving)

Verse 1.1.3

पीतोदका जग्धतृणा दुग्धदोहा निरिन्द्रिया:। अनन्दा नाम ते लोकास्तान् स गच्छति ता ददन् ॥३॥

அவை தண்ணீர் குடித்து, புல் மேய்ந்து, பால் தந்து, பலமற்றுப் போயின. அவ்வுலகங்கள் ஆனந்தமற்றவை எனப்படும்; இவற்றைத் தானமாகத் தருபவன் அவ்வுலகங்களுக்குச் செல்வான்.

Dāna-phala (Fruit of Charity) and Karmic Consequence

Verse 1.1.4

स होवाच पितरं तत् कस्मै मां दास्यतीति। द्वितीयं तृतीयं तं होवाच मृत्यवे त्वा ददामीति॥४॥

அவன் தன் தந்தையிடம் கேட்டான்: 'என்னை யாருக்குத் தருவீர்?' இரண்டாம் முறை, மூன்றாம் முறை கேட்க, அவர் கூறினார்: 'உன்னை எமனுக்குத் தருகிறேன்.'

Vairagya (Dispassion) and Adhikari (Qualification for Knowledge)

Verse 1.1.5

बहूनामेमि प्रथमो बहूनामेमि मध्यमः। किं स्विद्यमस्य कर्तव्यं यन्मयाद्य करिष्यति॥५॥

பலருள் நான் முதலாமவனாகச் செல்கிறேன்; பலருள் நான் நடுவானவனாகச் செல்கிறேன். எமனுக்கு இன்று செய்ய வேண்டியது என்னவோ, அதை நான் நிறைவேற்றுவேன்.

Dharma and Vrata (Sacred Vow)

Verse 1.1.6

अनुपश्य यथा पूर्वे प्रतिपश्य तथापरे। सस्यमिव मर्त्यः पच्यते सस्यमिवाजायते पुनः॥६॥

முன் வந்தோரைப் பார்; பின் வருவோரையும் பார். தானியம் போல மரணமுற்றவன் முதிர்கிறான்; தானியம் போல மீண்டும் பிறக்கிறான்.

Samsara and Punarjanma (Cycle of Birth and Death)

Verse 1.1.7

वैश्वानरः प्रविशत्यतिथिर्ब्राह्मणो गृहान्। तस्यैतां शान्तिं कुर्वन्ति हर वैवस्वतोदकम्॥

வைஸ்வானரன் எனும் அக்னி தேவன், ஓர் அந்தணர் விருந்தினராக இல்லத்திற்கு வருகிறான். அவருக்கு இச்சாந்தியைச் செய்கின்றனர்: 'வைவஸ்வதனின் நீரைக் கொண்டு வாருங்கள்.'

Atithi Devo Bhava (Guest is God) - Sacred hospitality as spiritual practice

Verse 1.1.8

आशा प्रतीक्षे संगतं सूनृतां च इष्टापूर्ते पुत्रपशूंश्च सर्वान्। एतद्वृड्क्ते पुरुषस्याल्पमेधसो यस्यानश्नन्वसति ब्राह्मणो गृहे॥८॥

நம்பிக்கையும் எதிர்பார்ப்பும், மெய்யுரையாளருடன் தொடர்பும், வேள்விகளும், புதல்வர்களும் கால்நடைகளும், இவை அனைத்தும் அறிவுக் குறைந்தவனுக்கு அழிந்து போகும், அவன் இல்லத்தில் அந்தணர் விருந்தினர் உணவின்றி இருந்தால்.

Dharma of Hospitality (Atithi-dharma) and Spiritual Discrimination

Verse 1.1.9

तिस्रो रात्रीर्यदवात्सीर्गृहे मेऽनश्नन्ब्रह्मन्नतिथिर्नमस्यः। नमस्तेऽस्तु ब्रह्मन्स्वस्ति मेऽस्तु तस्मात्प्रतित्रीन्वरान्वृणीष्व॥९॥

ஓ அந்தணரே, நீர் வணக்கத்திற்குரிய விருந்தினராக என் இல்லத்தில் மூன்று இரவுகள் உணவின்றி தங்கினீர். உமக்கு வணக்கம், ஓ அந்தணரே. எனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். ஆதலால், மூன்று வரங்களைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

Prayaschitta (Atonement) and Varaprada (Granting Boons)

Verse 1.1.10

शान्तसकल्पः सुमना यथा स्याद्वीतमन्युर्गौरवं माभि मृत्यो। त्वत्प्रसृष्टं माभिवदेत्प्रतीत एतत्त्रयाणां प्रथमं वरं वृणे ॥१०॥

ஓ எமனே, நான் அமைதியும் மனவடக்கமும் தூய மனமும் கொண்டவனாக, சினமற்றவனாக ஆக வேண்டும்; பெரும் பயம் எனக்கு வராதிருக்கட்டும். உமது உறுதியைப் பெற்றவனாக, இம்மூன்று வரங்களில் முதலாவதை நான் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.

Shanti (Inner Peace) and Prasada (Divine Grace)

Verse 1.1.11

यथा पुरस्ताद् भविता प्रतीत औद्दालकिरारुणिर्मत्प्रसृष्टः। सुखं रात्रीः शयिता वीतमन्युस्त्वां ददृशिवान्मृत्युमुखात्प्रमुक्तम् ॥११॥

உறுதி பெற்றவர் போல, ஔத்தாலகி ஆருணி என்னுடன் சமாதானம் அடைவார். அவர் கோபமின்றி, இரவுகளில் அமைதியாக உறங்குவார், உன்னை மரணத்தின் வாயிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டதாகக் கண்டு.

Pitr-Putra Sambandha (Father-Son Relationship) and Kshama (Forgiveness)

Verse 1.1.12

स्वर्गे लोके न भयं किञ्चनास्ति न तत्र त्वां न जरया बिभेति। उभे तीर्त्वाशनायापिपासे शोकातिगो मोदते स्वर्गलोके ॥१२॥

சொர்க்க உலகில் எந்தப் பயமும் இல்லை; அங்கே ஒருவர் முதுமையால் பயப்பட மாட்டார். பசி தாகம் இரண்டையும் கடந்து, துக்கத்தை மீறி, ஒருவர் சொர்க்க உலகில் மகிழ்கிறார்.

Svarga (Heavenly Realm) and Vimoksha (Liberation from Suffering)

Verse 1.1.13

स त्वमग्नि स्वर्ग्यमध्येषि मृत्यों प्रब्रूहि त्वं श्रद्दधानाय मह्यम्। स्वर्गलोका अमृतत्वं भजन्त एतद् द्वितीयेन वृणे वरेण ॥१३॥

மரணமே, நீ சொர்க்கத்திற்கு வழிவகுக்கும் அந்த அக்னியை அறிவாய். அதை எனக்குக் கற்பிப்பாய், நான் நம்பிக்கையுடன் இருக்கிறேன். சொர்க்க உலகத்தை அடைபவர்கள் அமரத்துவத்தை அனுபவிக்கிறார்கள். இதை நான் என் இரண்டாவது வரமாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.

Svargaloka (Heavenly World) and Amṛtatva (Immortality)

Verse 1.1.14

प्र ते ब्रवीमि तदु मे निवोध स्वर्ग्यमग्निं नचिकेतः प्रजानन्। अनन्तलोकाप्तिमथो प्रतिष्ठां विद्धि त्वमेतं निहितं गुहायाम् ॥१४॥

நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்; என்னிடமிருந்து கற்றுக்கொள், நசிகேதா, சொர்க்கத்திற்கு வழிவகுக்கும் அக்னியை அறிந்துகொள். அந்த அக்னி அநந்த உலகத்தை அடைதலும் அதன் அடித்தளமும் என்பதை அறிவாய், இது இதயத்தின் ரகசியக் குகையில் மறைந்துள்ளது.

Guhā (Secret Cave of the Heart) and Anantaloka (Infinite World)

Verse 1.1.15

लोकादिमग्निं तमुवाच तस्मै या इष्टका यावतीर्वा यथा वा। स चापि तत्प्रत्यवदद्यथोक्तमथास्य मृत्युः पुनरेवाह तुष्टः ॥१५॥

அவர் அவனுக்கு உலகங்களின் தொடக்கமான அக்னியைச் சொன்னார், என்ன செங்கற்கள், எத்தனை, எப்படி அமைக்கப்பட்டுள்ளன என்பதையும். அவனும் சொல்லப்பட்டபடியே அதை மீண்டும் சொன்னான். அப்போது மரணம், மகிழ்ச்சியடைந்து, அவனிடம் மீண்டும் பேசினார்.

Guru-Śiṣya Paramparā (Teacher-Student Lineage) and Yajña (Sacrificial Ritual)

Verse 1.1.16

तमब्रवीत्प्रीयमाणो महात्मा वरं तवेहाद्य ददामि भूयः। तवैव नामा भवितायमग्निः सृक्ङां चेमामनेकरूपां गृहाण ॥१६॥

மகிழ்ச்சியடைந்த மகாத்மா [யமன்] அவனிடம் சொன்னார்: 'இன்று நான் உனக்கு இன்னொரு வரத்தைத் தருகிறேன். இந்த அக்னி உன் பெயரைத் தாங்கும்; இந்த பலவகை வடிவங்களைக் கொண்ட மாலையை ஏற்றுக்கொள்.'

Ishvara Prasada (Divine Grace)

Verse 1.1.17

त्रिणाचिकेतस्त्रिभिरेत्य सन्धिं त्रिकर्मकृत्तरति जन्ममृत्यू। ब्रह्मजज्ञ देवमीड्यं विदित्वा निचाय्येमां शान्तिमत्यन्तमेति ॥१७॥

மூன்று நசிகேத அக்னிகள் மூலம் மூன்று விதமான ஐக்கியத்தை அடைந்து, மூன்று விதமான செயல்களைச் செய்பவர் பிறப்பு மரணத்தைக் கடக்கிறார். பிரம்மத்தை, வணக்கத்திற்குரிய தெய்வத்தை அறிந்து, இந்த அமைதியை உறுதியாகப் பற்றி, ஒருவர் இறுதி நிலையை அடைகிறார்.

Moksha (Liberation from Samsara)

Verse 1.1.18

त्रिणाचिकेतस्त्रयमेतद्विदित्वा य एवं विद्वांश्चिनुते नाचिकेतम्। स मृत्युपाशानृ पुरतः प्रणोद्य शोकातिगो मोदते स्वर्गलोके ॥१८॥

இந்த மூன்று வகை நசிகேத அறிவை அறிந்து, இவ்வாறு நசிகேதத்தைத் தேர்ந்தெடுத்த ஞானி, மரணத்தின் பிணைப்புகளை விலக்கி, துக்கத்தை மீறி சொர்க்க உலகில் மகிழ்கிறார்.

Jivanmukti (Liberation while Living)

Verse 1.1.19

एष तेऽग्निर्नचिकेतः स्वर्ग्यो यमवृणीथा द्वितीयेन वरेण। एतमग्निं तवैव प्रवक्ष्यन्ति जनासस्तृतीयं वरं नचिकेतो वृणीष्व ॥१९॥

நசிகேதா, இதுதான் சொர்க்கத்திற்கு வழிவகுக்கும் அந்த அக்னி, இரண்டாவது வரத்தால் நீ தேர்ந்தெடுத்தது. மக்கள் இந்த அக்னியை உன்னுடையதாகவே அறிவிப்பார்கள். நசிகேதா, மூன்றாவது வரத்தைத் தேர்ந்தெடு.

Vaisvanara Agni - Sacred fire as a means to svarga (heavenly realms)

Verse 1.1.20

येयं प्रेते विचिकित्सा मनुष्येऽस्तीत्येके नायमस्तीति चैके। एतद्विद्यामनुशिष्टस्त्वयाहं वराणामेष वरस्तृतीयः॥२०॥

மனிதன் இறந்த பிறகு இந்தச் சந்தேகம் உள்ளது: சிலர் 'அவன் இருக்கிறான்' என்கிறார்கள், மற்றவர்கள் 'அவன் இல்லை' என்கிறார்கள். உன்னால் கற்பிக்கப்பட்ட இதை நான் அறிந்துகொள்ள விரும்புகிறேன். இது மூன்றாவது வரம்.

Atman (the Self) and Paraloka-vidya (knowledge of the afterlife)

Verse 1.1.21

देवैरत्रापि विचिकित्सितं पुरा न हि सुविज्ञेयमणुरेष धर्मः। अन्यं वरं नचिकेतो वृणीष्व मा मोपरोत्सीरति मा सृजैनम् ॥२१॥

தேவர்களாலும் இது பண்டைக் காலத்தில் ஐயுறப்பட்டது; ஏனெனில் இந்த தர்மம் மிகவும் நுட்பமானது, எளிதில் அறியப்படாதது. நசிகேதா, வேறு வரத்தைத் தேர்ந்தெடு. என்னை மேலும் வற்புறுத்தாதே. இதை என்னிடம் கேட்காதே.

Atma-jnana (Self-knowledge) - The subtle nature of ultimate reality that transcends ordinary comprehension

Verse 1.1.22

देवैरत्रापि विचिकित्सितं किल त्वं च मृत्यो यत्र सुविज्ञेममात्थ। वक्ता चास्य त्वादृगन्यो न लभ्यो नान्यो वरस्तुल्य एतस्य कश्चित् ॥२२॥

தேவர்களாலும் இது ஐயுறப்பட்டது, மரணதேவா; நீர் அதை நன்கு விளக்கினீர், அங்கு அறிவது கடினம். உம்மைப் போன்ற வேறொரு சொற்பொழிவாளர் கிடைக்க மாட்டார், இதற்கு நிகரான வேறு வரமும் இல்லை.

Adhyatma Vidya (Knowledge of the Self)

Verse 1.1.23

शतायुषः पुत्रपौत्रान् वृणीष्व बहून् पशून् हस्तिहिरण्यमश्वान्। भूमेर्महदायतनं वृणीष्व स्वयं च जीव शरदो यावदिच्छसि ॥२३॥

நூறு ஆண்டுகள் வாழும் புதல்வர்களையும் பேரன்களையும் தேர்ந்தெடு. பல கால்நடைகள், யானைகள், தங்கம், குதிரைகள் ஆகியவற்றைத் தேர்ந்தெடு. பெரிய நிலப்பரப்பைத் தேர்ந்தெடு, நீயே விரும்பியவாறு பல ஆண்டுகள் வாழ்ந்திடு.

Kama (Worldly Desires) vs. Moksha (Liberation)

Verse 1.1.24

एतत्तुल्यं यदि मन्यसे वरं वृणीष्व वित्तं चिरजीविकां च। महाभूभौ नचिकेतस्त्वमेधि कामानां त्वा कामभाजं करोमि ॥२४॥

இதற்கு நிகரான வரம் என நீ கருதினால், செல்வத்தையும் நீண்ட ஆயுளையும் தேர்ந்தெடு. நசிகேதா, பூமியின் பெரும் ஆட்சியாளனாக இரு; உன்னை எல்லா இச்சைகளையும் அனுபவிப்பவனாக ஆக்குவேன்.

Viveka (Discrimination) between Preya (Pleasant) and Shreya (Good)

Verse 1.1.25

ये ये कामा दुर्लभा मर्त्यलोके सर्वान् कामांश्छन्दतः प्रार्थयस्व। इमा रामाः सरथाः सतूर्या न हीदृशा लम्भनीया मनुष्यैः। आभिर्मत्प्रत्ताभिः परिचारयस्व नचिकेतो मरणं मानुप्राक्षीः॥

மரண உலகில் அரிதான இச்சைகள் யாவும், உன் விருப்பப்படி அனைத்தையும் கேட்க. தேருடனும் பணியாளர்களுடனும் இந்த அழகிய பெண்கள் மனிதர்களால் பெற முடியாதவை. இவற்றால், என்னால் அளிக்கப்பட்டவற்றால், இன்புறு. நசிகேதா, மரணத்தைப் பற்றி வினவாதே.

Vairagya (dispassion) and the rejection of worldly desires for higher spiritual knowledge

Verse 1.1.26

श्वो भावा मर्त्यस्य यदन्तकैतत् सर्वेन्द्रियाणां जरयन्ति तेजः। अपि सर्वम् जीवितमल्पमेव तवैव वाहास्तव नृत्यगीते॥

மரணனே, நாளைய தன்மை கொண்டவை எல்லா உறுப்புகளின் வலிமையைக் குறைக்கின்றன. முழு வாழ்க்கையும் மிகச் சிறியதே. உனக்கே தேர்கள், உனக்கே நடனமும் இசையும்.

Anityata (impermanence) of worldly life and the fleeting nature of sensory pleasures

Verse 1.1.27

न वित्तेन तर्पणीयो मनुष्यो लप्स्यामहे वित्तमद्राक्ष्म चेत्त्वा। जीविष्यामो यावदीशिष्यसि त्वं वरस्तु मे वरणीयः स एव॥

மனிதன் செல்வத்தால் திருப்தி அடைய முடியாது. உன்னைக் கண்டால் செல்வத்தைப் பெறுவோம். நீ ஆட்சி செய்யும் காலம் வரை வாழ்வோம். அந்த வரத்தை மட்டுமே நான் தேர்ந்தெடுப்பேன்.

Mumukshutva (intense desire for liberation) and the supremacy of spiritual knowledge over material wealth

Verse 1.1.28

अजीर्यताममृतानामुपेत्य जीर्यन्मर्त्यः क्वधःस्थः प्रजानन्। अभिध्यायन्वर्णरतिप्रमोदानतिदीर्घे जीविते को रमेत ॥२८॥

அழியாத அமரர்களின் நிலையை அடைந்து, அழியும் மரணன் எங்கே நிற்பான்? இதை அறிந்து, அழகு மற்றும் காதலின் இன்பங்களை விரும்பி, நீண்ட ஆயுளில் யார் மகிழ்வார்?

Amṛtatva (Immortality) vs. Martya (Mortality)

Verse 1.1.29

यस्मिन्निदं विचिकित्सन्ति मृत्यो यत्साम्पराये महति ब्रूहि नस्तत्। योऽयं वरो गूढमनुप्रविष्टो नान्यं तस्मान्नचिकेता वृणीते ॥२९॥

மரணத்தில் ஐயம் கொள்ளப்படுவதும், பேரின்பத்தில் இருப்பதுமான அதை எங்களுக்குச் சொல். இந்த வரம் மறைந்த இடத்தில் நுழைந்துள்ளது; எனவே, நசிகேதா வேறு வரத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க மாட்டான்.

Paraloka Vidya (Knowledge of the Beyond) and Atma-jnana

Verse 1.2.1

अन्यच्छेयोऽन्यदुतैव प्रेयस्ते उभे नानार्भे पुरुषं सिनीतः। तयोः श्रेय आददानस्य साधु भवति हीयतेऽर्थाद्य उ प्रेयो वृणीते ॥१॥

நன்மை ஒன்று, இன்பம் வேறு; இரண்டும் மனிதனை வெவ்வேறு இலக்குகளுக்குப் பிணைக்கின்றன. இவற்றில் நன்மையைத் தேர்ந்தெடுப்பவன் நலம் பெறுகிறான், ஆனால் இன்பத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பவன் இலக்கை இழக்கிறான்.

Shreya vs. Preya - The fundamental Vedantic discrimination between the beneficial and the pleasurable

Verse 1.2.2

श्रेयश्च प्रेयश्च मनुष्यमेतस्तौ सम्परीत्य विविनक्ति धीरः। श्रेयो हि धीरोऽभिप्रेयसो वृणीते प्रेयो मन्दो योगक्षेमाद् वृणीते॥

நன்மையும் இன்பமும் மனிதனை அணுகுகின்றன. ஞானி அவற்றை நன்கு ஆராய்ந்து வேறுபடுத்துகிறான். ஞானி நிச்சயமாக இன்பத்தை விட நன்மையையே தேர்ந்தெடுக்கிறான்; மூடனோ உலகப் பாதுகாப்பிற்காகவும் வளத்திற்காகவும் இன்பத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கிறான்.

Viveka (discrimination) between Śreya (the spiritually beneficial) and Preya (the immediately pleasant)

Verse 1.2.3

स त्वं प्रियान् प्रियरूपांश्च कामानभिध्यायन्नचिकेतोऽत्यस्त्राक्षीः। नैतां सृष्टिं वित्तमयीमवाप्तो यस्यां मज्जन्ति बहवो मनुष्याः॥

நசிகேதா, நீ விரும்பத்தக்க பொருட்களையும் இனிமையான வடிவங்களில் உள்ள ஆசைகளையும் சிந்தித்து அவற்றை நிராகரித்தாய். பல மனிதர்கள் அதில் மூழ்கும் இந்த செல்வம் சார்ந்த படைப்பை நீ ஏற்கவில்லை.

Vairagya (dispassion) and the rejection of worldly desires for higher spiritual pursuit

Verse 1.2.4

दूरमेते विपरीत विषूची अविद्या या च विद्येति ज्ञाता। विद्याभीप्सितं नचिकेतसं मन्ये न त्वा कामा बहवोऽलोलुपन्त॥

அறியாமையும் அறிவு என அறியப்படுவதும் இவை இரண்டும் வெகு தொலைவில் எதிரெதிராக உள்ளன. நசிகேதாவை அறிவை விரும்புபவராகக் கருதுகிறேன். பல ஆசைகள் உன்னை மயக்கவில்லை.

The fundamental opposition between Avidya (ignorance) and Vidya (knowledge) as mutually exclusive paths

Verse 1.2.5

अविद्यायामन्तरे वर्तमानः स्वयं धीराः पण्डितम्मन्यमानाः। दन्द्रम्यमाणाः परियन्ति मूढा अन्धेनैव नीयमाना यथान्धाः॥५॥

அறியாமைக்கு நடுவில் வாழ்ந்து, தங்களை ஞானிகள் எனவும் பண்டிதர் எனவும் கருதிக்கொண்டு, மயக்கமுற்றவர்கள் குருடர்களால் வழிநடத்தப்படும் குருடர்களைப் போல மீண்டும் மீண்டும் சுற்றித் திரிகின்றனர்.

Avidya (Ignorance) and the delusion of intellectual pride

Verse 1.2.6

न साम्परायः प्रतिभाति बालं प्रमाद्यन्तं वित्तमोहेन मूढम्। अयं लोको नास्ति पर इति मानी पुनः पुनर्वशमापद्यते मे॥६॥

செல்வத்தின் மயக்கத்தால் மயங்கி அசாக்கிரதையாக இருக்கும் மூடனுக்கு மறுமை தெர்வதில்லை. இந்த உலகம் மட்டுமே உள்ளது, வேறு உலகம் இல்லை என நினைத்து, அவன் மீண்டும் மீண்டும் என் ஆதிக்கத்திற்கு ஆளாகிறான்.

Samsara and material delusion (vitta-moha)

Verse 1.2.7

श्रवणायापि बहुरभिर्यो न लक्ष्यः श्रृण्वन्तोपि बहवो यं न विद्युः। आश्चर्यो वक्ता कुशलोस्य लब्धाश्चर्यो ज्ञाता कुशलानुशिष्टः॥७॥

பலர் கேட்டும் உணராததும், பலர் கேட்டும் அறியாததுமான அது - வியத்தகு சொல்பவர், திறமையான கண்டுபிடிப்பவர், வியத்தகு அறிபவர், திறமையான குருவால் நன்கு கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டவர்.

Atman - the difficulty of Self-realization and rarity of true knowledge

Verse 1.2.8

न नरेणावरेण प्रोक्त एष सुविज्ञेयो बहुधा चिन्त्यमानः। अनन्यप्रोक्ते गतिरत्र नास्ति अणीयान् ह्यतर्क्यमणुप्रमाणात् ॥८॥

இதை சாதாரண மனிதனிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள முடியாது, பல வழிகளில் சிந்தித்தாலும் எளிதில் அறிய முடியாது. வேறு எதையும் அறியாத ஒருவரால் கற்பிக்கப்படும்போது மட்டுமே இதை அடைய முடியும். ஏனெனில் இது நுண்ணியதை விடவும் நுண்ணியது, தர்க்கத்திற்கு அப்பாற்பட்டது, அளவிட முடியாதது.

Guru-Shishya Parampara (Teacher-Student Lineage) and the necessity of a realized teacher for Self-knowledge

Verse 1.2.9

नैषा तर्केण मतिरापनेया प्रोक्तान्येनैव सुज्ञानाय प्रेष्ठ। यां त्वमापः सत्यधृतिर्बतासि त्वादृङ्नो भूयान्नचिकेतः प्रष्टा ॥९॥

இந்த ஞானத்தை தர்க்கத்தால் அடைய முடியாது; இது மற்றொருவரால் மட்டுமே தெளிவான அறிவிற்காக உரைக்கப்படுகிறது, அன்பே. நீ அடைந்தது - சத்தியத்தில் உறுதியானது - அதுவே நீ. நசிகேதா போன்ற கேள்வி கேட்பவரை நாங்கள் பெற வேண்டும்.

Prapatti (surrender to divine truth) and the value of sincere spiritual inquiry

Verse 1.2.10

जानाम्यहं शेवधिरित्यनित्यं न ह्यध्रुवैः प्राप्यते हि ध्रुवं तत्। ततो मया नाचिकेतश्चितोऽग्निः अनित्यैर्द्रव्यैः प्राप्तवानस्मि नित्यम् ॥१०॥

செல்வம் நிலையற்றது என அறிவேன், ஏனெனில் நிலையற்ற வழிகளால் நிலையானதை அடைய முடியாது. ஆகையால், நசிகேதா அக்னியை நான் மூட்டினேன்; நிலையற்ற பொருட்களால் நித்தியத்தை அடைந்தேன்.

Nitya-Anitya Viveka (discrimination between eternal and ephemeral) - a key qualification for spiritual seeking

Verse 1.2.11

कामस्याप्तिं जगतः प्रतिष्ठां क्रतोरानन्त्यमभयस्य पारम्। स्तोममहदुरुगायं प्रतिष्ठां दृष्ट्वा धृत्या धीरो नचिकेतोऽत्यस्राक्षीः ॥११॥

ஆசையின் நிறைவை, உலகின் அடித்தளத்தை, யாகத்தின் என்றும் நிறைவை, அச்சமின்மையின் கரையை, பெரிய ஸ்தோத்திரத்தை, விரிந்த அடித்தளத்தைக் கண்டு, ஞானி நசிகேதா உறுதியுடன் தன் ஆசைகளை விடுவித்தான்.

Vairagya (dispassion) and Brahman as the ultimate refuge

Verse 1.2.12

तं दुर्दर्शं गूढमनुप्रविष्टं गुहाहितं गह्वरेष्ठं पुराणम्। अध्यात्मयोगाधिगमेन देवं मत्वा धीरो हर्षशोकौ जहाति ॥१२॥

அவனைக் காண்பது கடினம், மறைந்திருப்பவன், உள்ளே புகுந்தவன், குகையில் வைக்கப்பட்டவன், இரகசிய இடத்தில் வாசம் செய்பவன், பழமையானவன் - அந்தத் தெய்வத்தை ஆன்மீக யோகத்தால் அறிந்து, ஞானி மகிழ்ச்சியையும் துக்கத்தையும் கடந்து செல்கிறான்.

Adhyatma Yoga (inner spiritual practice) and transcendence of dualities

Verse 1.2.13

एतच्छ्रुत्वा सम्परिगृह्य मर्त्यः प्रवृह्य धर्म्यमणुमेतमाप्य। स मोदते मोदनीयँ हि लब्ध्वा विवृतँ सद्म नचिकेतसं मन्ये ॥१३॥

இதைக் கேட்டு முழுமையாக உள்வாங்கிய மரணமுறும் மனிதன், இந்த நுட்பமான தர்மத்தை எடுத்து அதனை அடைகிறான். அவன் மகிழ்ச்சிக்குரியதைப் பெற்று மகிழ்கிறான். நசிகேதன் வெளிப்படுத்தப்பட்ட இருப்பிடத்தை அடைந்தவன் என நான் கருதுகிறேன்.

Sravana (hearing) and realization leading to supreme bliss

Verse 1.2.14

अन्यत्र धर्मादन्यत्राधर्मादन्यत्रास्मात्कृताकृतात् । अन्यत्र भूताच्च भव्याच्च यत्तत्पश्यसि तद्वद ॥१४॥

தர்மத்தைத் தவிர, அதர்மத்தைத் தவிர, செய்தது மற்றும் செய்யாதது என்னும் இந்த உலகத்தைத் தவிர; கடந்த காலத்தைத் தவிர, எதிர் காலத்தைத் தவிர - நீ காணும் அந்த பரம்பொருள் எதுவோ, அதை எனக்குச் சொல்.

Ātman/Brahman as transcending karma and time (akartṛtva, nityatva)

Verse 1.2.15

सर्वे वेदा यत्पदमामनन्ति तपांसि सर्वाणि च यद्वदन्ति । यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति तत्ते पदं संग्रहेण ब्रवीम्योमित्येतत् ॥१५॥

அனைத்து வேதங்களும் போற்றும் அந்த பதவி, அனைத்து தவங்களும் கூறும் அந்த இலக்கு; அதை விரும்பி பிரம்மச்சரியம் மேற்கொள்ளும் முனிவர்கள் - அந்த பதவியை சுருக்கமாக உனக்குக் கூறுகிறேன்: 'ஓம்' - இதுவே அது.

Praṇava (Oṃ) as symbol/support (ālambana) of Brahman; sādhanā toward mokṣa

Verse 1.2.16

एतद्ध्येवाक्षरं ब्रह्म एतद्ध्येवाक्षरं परम् । एतद्ध्येवाक्षरं ज्ञात्वा यो यदिच्छति तस्य तत् ॥१६॥

இதுவே அழியாத பிரம்மம்; இதுவே அழியாத பரம்பொருள். இந்த அழியாத பரம்பொருளை அறிந்து, ஒருவர் எதை விரும்புகிறாரோ, அது அவருடையதே.

Akṣara Brahman; praṇava as gateway to the imperishable; siddhi/fulfillment through right knowledge/meditation

Verse 1.2.17

एतदालम्बनं श्रेष्ठमेतदालम्बनं परम्। एतदालम्बनं ज्ञात्वा ब्रह्मलोके महीयते॥१७॥

இந்த ஆதாரமே சிறந்தது, இந்த ஆதாரமே உயர்ந்தது. இந்த ஆதாரத்தை அறிந்தவன் பிரம்ம உலகில் மகிமை பெறுகிறான்.

Brahman as the ultimate support (ālambana)

Verse 1.2.18

न जायते म्रियते वा विपश्चिन्नायं कुतश्चिन्न बभूव कश्चित्। अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमाने शरीरे॥१८॥

ஞானி பிறப்பதில்லை, இறப்பதுமில்லை; இவன் எங்கிருந்தும் வரவில்லை, எவனாகவும் ஆகவில்லை. பிறக்காதவன், நித்தியன், சாசுவதன், பழமையானவன் - உடல் கொல்லப்படும்போதும் இவன் கொல்லப்படுவதில்லை.

Atman - the eternal, unborn Self

Verse 1.2.19

हन्ता चेन्मन्यते हन्तुं हतश्चेन्मन्यते हतम्। उभौ तौ न विजानीतो नायमन्ति न हन्यते॥१९॥

கொல்பவன் 'நான் கொல்கிறேன்' என நினைத்தாலும், கொல்லப்படுபவன் 'நான் கொல்லப்படுகிறேன்' என நினைத்தாலும், இருவரும் அறியமாட்டார்கள். இவன் கொல்வதில்லை, கொல்லப்படுவதுமில்லை.

Akartṛtva - the non-doership of the Self

Verse 1.2.20

अणोरणीयान्महतो महीयानात्माऽस्य जन्तोर्निहितो गुहायाम्। तमक्रतुः पश्यति वीतशोको धातुप्रसादान्महिमानमात्मनः ॥२०॥

சிறியதை விடச் சிறியவன், பெரியதை விடப் பெரியவன் - ஆத்மா இந்த உயிரின் இதயத்தில் குடிகொண்டிருக்கிறான். ஆசைகளிலிருந்து விடுபட்டவன், படைத்தவனின் கிருபையால் ஆத்மாவின் மகிமையைக் காண்கிறான், துக்கத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.

Atman - The immanent Self that transcends all limitations of size and form

Verse 1.2.21

आसीनो दूरं व्रजति शयानो याति सर्वतः। कस्तं मदामदं देवं मदन्यो ज्ञातुमर्हति ॥२१॥

அமர்ந்திருந்து கொண்டே தொலைவிற்குச் செல்கிறான்; படுத்துக் கொண்டே எங்கும் செல்கிறான். தன்னிலேயே மகிழும், மகிழ்ச்சிக்கு அப்பாற்பட்ட அந்தத் தேவனை நான் அல்லாத வேறு யார் அறிய முடியும்?

Sarvaga-Atman - The all-pervading Self that moves without moving, omnipresent consciousness

Key episodes

  1. Nachiketa and Yama

    Adhyayas 1-2

    With Vajashravasa, Nachiketa and Yama

Ask anything about the Katha Upanishad

Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.

Not sure where to start?

A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.

Read Upanishads in the Vedapath app

Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.

Download on the App StoreGet it on Google Play

Continue reading in the Vedapath app

Open in App
Download on the App StoreGet it on Google Play