Sukta 26

Mantra 1

तममृक्षन्त वाजिनमुपस्थे अदितेरधि । विप्रासो अण्व्या धिया ॥

அவனை—வலச் செழிப்பை அளிக்கும் வாஜினை—அதிதியின் மடியில், நுண்ணிய விவேகமான தியா (தியான-புத்தி) கொண்டு, ரிஷிகள் தூய்மைப்படுத்தினர்.

Mantra 2

तं गावो अभ्यनूषत सहस्रधारमक्षितम् । इन्दुं धर्तारमा दिवः ॥

அவனை நோக்கி ஒளிமிகு பசுக்கள் ஒப்புதலாய் முழங்கின—ஆயிரம் ஓடைகள் உடைய, குறையாத—இந்துவை, திவः-இன் தாரகனாகியவனை.

Mantra 4

तमह्यन्भुरिजोर्धिया संवसानं विवस्वतः । पतिं वाचो अदाभ्यम् ॥

அவனை அவர்கள் பூரிஜோ தியா (பெருவளமான தரிசன-புத்தி) கொண்டு முன்னே செலுத்தினர்—விவஸ்வத்தின் ஒளியில் ஆடையணிந்தவனாய்—வாக்கின் அசைக்கமுடியாத (அதாப்ய) ஆண்டவன்.

Mantra 5

तं सानावधि जामयो हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । हर्यतं भूरिचक्षसम् ॥

அவனை—உச்சியில் நிற்கும் ஹரியை—சகோதரிகள் (ஜாமயः) அத்ரி-கற்களால் (சோம அரைப்புக் கற்களால்) ஊக்குகின்றனர்; அவன் இனிமையானவன், பலக் கண்களையுடையவன், விரிந்தவும் பலவகைத் தரிசனமுடையவன்.

Mantra 6

तं त्वा हिन्वन्ति वेधसः पवमान गिरावृधम् । इन्दविन्द्राय मत्सरम् ॥

ஓ பவமானா! வேதஸ்கள் (ஞானக் கர்த்தர்கள்) கீதங்களால் வளர்ந்த உன்னை ஊக்குகின்றனர்; ஓ இந்து! இந்திரனுக்கான மட்சர (பரவச ஆனந்த/ரச) நிலைக்குள் உன்னைச் செலுத்துகின்றனர்.