Opening the text

गुहस्य सन्देहः, गङ्गातीर-रक्षा, भरतस्य सत्कारः (Guha’s Suspicion, Securing the Ganga Bank, and Hospitality to Bharata)
अयोध्याकाण्ड
அயோத்தியா காண்டம் 84ஆம் சர்க்கத்தில் கங்கைக் கரையில் பதற்றம் நிறைந்த சந்திப்பு நிகழ்கிறது. நிஷாதர்களின் தலைவன் குகன், நதிக்கரையில் கொடிகளுடன் முகாமிட்டுள்ள பரதனின் படையைப் பார்த்தவுடன் முதலில் சந்தேகமடைகிறான்—இது வனவாசி ராமனுக்கு ஆபத்தாக வருகிற படையா? பரதன் ராமனை கட்டிப் பிடிக்கவோ கொல்லவோ வந்தானா, அல்லது நதிக்கரை மக்களை அடக்க வந்தானா என்று அவன் தந்திரக் கவலைகளை வெளிப்படுத்துகிறான். அதனால் குகன் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளைச் செய்கிறான்—மீனவர்கள், நதிக்காவலர்கள் தத்தம் இடங்களில் நிலைக்கட்டளையிட்டு, முழு ஆயத்தத்துடன் பணியாளர்கள் உடன் ஐந்நூறு படகுகளைத் தயாராக வைத்திருக்கச் சொல்கிறான். அவன் நிபந்தனை தெளிவு: பரதன் ராமனுக்கு விரோதமில்லையென உறுதி ஆனால், அந்த நாளே படை பாதுகாப்பாகக் கடக்கலாம். பின்னர் நிலை தெளிவானதும் குகன் பரதனை அணுகி காணிக்கைகள் அளிக்கிறான்—மீன், மாமிசம், மதுபானம்—மேலும் தன் சேவகர் இல்லத்தில் தங்குமாறு பணிவுடன் வேண்டி, தன் நாட்டை அடங்கியதாகக் காட்டி வரவேற்கிறான். சுமந்திரன் தூதுவழி நடுவராக இருந்து, குகன் ராமனின் முதிய நண்பன் என்றும் தண்டக வனப் பகுதியை அறிந்தவன் என்றும் அறிமுகப்படுத்தி, பரதன் அவனைச் சந்திக்குமாறு அறிவுறுத்துகிறான். இவ்வாறு சந்தேகம் நட்பாக மாறி, கங்கைக் கடத்தல் வழி தர்மமான உடன்பாட்டால் பாதுகாக்கப்பட்ட பாதையாகிறது.
Verse 1
ततो निविष्टां ध्वजिनीं गङ्गामन्वाश्रितां नदीम् ।निषादराजो दृष्ट्वैव ज्ञातीन्सन्त्वरितोऽऽब्रवीत् ॥१॥
அப்போது கங்கை நதிக்கரையை ஒட்டி கொடிகளுடன் படை தங்கியிருப்பதை கண்ட நிஷாதராஜன் குகன் உடனே தன் உறவினரிடம் விரைந்து சென்று கூறினான்.
Verse 2
महतीयमितस्सेना सागराभा प्रदृश्यते ।नास्यान्तमधिगच्छामि मनसापि विचिन्तयन् ॥२॥
இப்புறம் தோன்றும் இந்தப் படை கடலைப் போலப் பெரிதாகத் தெரிகிறது; மனத்தில் எண்ணிப் பார்த்தாலும் இதன் எல்லையை நான் அறிய முடியவில்லை।
Verse 3
यथा तु खलु दुर्बुद्धिर्भरत स्स्वयमागतः ।स एष हि महाकायः कोविदारध्वजो रथे ॥३॥
துர்புத்தியுடைய பரதன் தானே வந்திருக்கிறான் போல் தெரிகிறது; இதோ, தேரில் கோவிதார மரச் சின்னம் கொண்ட அந்தப் பெரும் கொடி தெளிவாகக் காணப்படுகிறது।
Verses 4-5
बन्धयिष्यति वा दाशानथवाऽस्मान्वधिष्यति ।अथ दाशरथिं रामं पित्रा राज्याद्विवासितम् ॥४॥सम्पन्नां श्रियमन्विच्छन्स्तस्य राज्ञ स्सुदुर्लभाम् ।भरतः कैकयीपुत्रो हन्तुं समधिगच्छति ॥५॥
அவன் நம்மைச் சங்கிலிகளால் கட்டுவானா அல்லது நம்மைக் கொல்வானா? அல்லது தன் தந்தையால் அரசியல் நாடுகடத்தப்பட்ட தசரதபுத்திரரான ராமரைக் கொல்வதற்காக, அந்த செழுமையான மற்றும் அரிதான அரசாட்சியைத் தனக்காகக் கைப்பற்றும் நோக்கத்துடன் கைகேயிபுத்திரரான பரதன் இங்கு வந்துள்ளானா?
Verse 6
भर्ताचैव सखाचैव रामो दाशरथिर्मम ।तस्यार्थकामास्सन्नद्धा गङ्गाऽनूपे प्रतिष्ठत ॥६॥
தசரதன் புதல்வன் ராமன் எனக்கு ஆண்டவனும் நண்பனும் ஆவான். ஆகையால் அவன் நலனுக்காக ஆயத்தமாய் கங்கையின் கரையோரத்தில் நிலைபெறுங்கள்.
Verse 7
तिष्ठन्तु सर्वे दाशाश्च गङ्गामन्वाश्रिता नदीम् ।बलयुक्ता नदीरक्षा मांसमूलफलाशनाः ॥७॥
மாமிசம், கிழங்குகள், கனிகள் உண்டு வாழும் வலமுடைய நதிக்காவலரான எல்லா மீனவர்களும் கங்கை நதிக்கரையெங்கும் தங்கி நிலைத்திருப்பாராக.
Verse 8
नावां शतानां पञ्चानां कैवर्तानां शतं शतम् ।सन्नद्धानां तथा यूनां तिष्ठन्त्वित्यभ्यचोदयत् ॥८॥
அவன் ஊக்குவித்து ஆணையிட்டான்—“ஐந்நூறு படகுகள் தயார் நிலையில் இருக்கட்டும்; மேலும் ஒவ்வொரு படகிலும் நூறு நூறு இளைய கேவட்டர்கள் முழு ஆயத்தத்துடன் நின்று தயாராயிருக்கட்டும்.”
Verse 9
यदाऽऽदुष्टस्तु भरतो रामस्येह भविष्यति ।सेयं स्वस्तिमती सेना गङ्गामद्य तरिष्यति ॥९॥
இங்கே பரதன் ராமனுக்கு எதிராகத் தீய எண்ணமில்லாதவனாக இருப்பது உறுதியானால், இந்த மங்களமிக்க சேனை இன்று தானே கங்கையை நலமுடன் கடந்து செல்லும்.
Verse 10
इत्युक्त्वोपायनं गृह्य मत्स्यमांसमधूनि च ।अभिचक्राम भरतं निषादाधिपतिर्गुहः ॥१०॥
இவ்வாறு கூறி நிஷாதாதிபதி குகன் மீன், மாமிசம், மதுபானம் முதலிய காணிக்கைகளை எடுத்துக்கொண்டு பரதனைச் சந்திக்கச் சென்றான்.
Verse 11
तमायान्तं तु सम्प्रेक्ष्य सूतपुत्रः प्रतापवान् ।भरतायाऽचचक्षेऽथ विनयज्ञो विनीतवत् ॥११॥
அவன் வருவதைக் கண்ட வீரமிகு சூதபுத்திரன் சுமந்திரன்—நடையறிந்தவன்—பரதனிடம் பணிவுடன் அறிவித்தான்.
Verse 12
एष ज्ञातिसहस्रेण स्थपतिः परिवारितः ।कुशलो दण्डकारण्ये वृद्धो भ्रातुश्च ते सखा ॥१२॥
இதோ இவன் அந்தத் தலைவன்; ஆயிரக்கணக்கான உறவினரால் சூழப்பட்டவன்—தண்டகாரண்ய வழிகளில் தேர்ந்தவன், வயதில் மூத்தவன், மேலும் உன் அண்ணனின் நண்பனும் ஆவான்.
Verse 13
तस्मात्पश्यतु काकुत्स्थ त्वां निषादाधिपो गुहः ।असंशयं विजानीते यत्र तौ रामलक्ष्मणौ ॥१३॥
ஆகையால், ஓ காகுத்தஸ குலத்தோன்றலே, நிஷாதர்களின் அதிபதி குகன் உன்னைச் சந்திக்கட்டும்; ராமன், லக்ஷ்மணன் எங்கு உள்ளனர் என்பதை அவன் ஐயமின்றி அறிவான்.
Verse 14
एतत्तु वचनं श्रुत्वा सुमन्त्राद्भरत श्शुभम् ।उवाच वचनं शीघ्रं गुहः पश्यतु मामिति ॥१४॥
சுமந்திரரிடமிருந்து இச்சுபவாக்கியத்தை கேட்ட பரதன் உடனே கூறினான்—“குகன் உடனே என்னைச் சந்திக்கட்டும்.”
Verse 15
लब्ध्वाऽभ्यनुज्ञां संहृष्टो ज्ञातिभिः परिवारितः ।आगम्य भरतं प्रह्वो गुहो वचनमब्रवीत् ॥१५॥
அனுமதி பெற்றதும் மகிழ்ந்த குகன் உறவினருடன் சூழ்ந்து பரதனிடம் வந்து, தாழ்ந்து வணங்கி இவ்வாறு உரைத்தான்.
Verse 16
निष्कुटश्चैव देशोऽयं वञ्चिताश्चापि ते वयम् ।निवेदयामस्ते सर्वे स्वके दासकुले वस ॥१६॥
இந்த இடம் உன் தனிப்பட்ட தோட்டம்போலவே; நாங்களும் உன் அடியார்களே. நாங்கள் அனைவரும் விண்ணப்பிக்கிறோம்—உன் சேவகனின் இல்லத்தில் தங்குவாயாக.
Verse 17
अस्ति मूलं फलञ्चैव निषादैस्समुपाहृतम् ।आर्द्रं च मांसं शुष्कं च वन्यं चोच्चावचं महत् ॥१७॥
நிஷாதர்கள் கிழங்குகள், வேர்கள், கனிகள் ஆகியவற்றைச் சேகரித்து கொண்டு வந்துள்ளனர்; ஈரமான மாம்சமும் உலர்ந்த மாம்சமும் உள்ளது; மேலும் காடில் கிடைக்கும் பலவகையான மிகுந்த பொருட்களும் உள்ளன।
Verse 18
आशंसे स्वाशिता सेना वत्स्यतीमां विभावरीम् ।अर्चितो विविधैः कामै श्श्व स्ससैन्यो गमिष्यसि ॥१८॥
உங்கள் படை நன்கு உண்டு திருப்தியடைந்து இவ்விரவை இங்கேயே கழிக்கும் என்று நான் நம்புகிறேன்; பலவகை உபசாரங்களும் இன்பங்களும் பெற்ற நீங்கள் நாளை படையுடன் புறப்படுவீர்கள்।
Guha faces a dharma-laden security dilemma: protect Rāma’s interests and his own river community while avoiding unjust hostility toward Bharata; he responds with conditional defense—prepare boats and guards—until Bharata’s intent is verified.
The episode models prudent ethics: vigilance is compatible with goodwill when guided by evidence, mediation, and respect for legitimate bonds; hospitality becomes a civic instrument that transforms potential conflict into ordered passage.
The Gaṅgā bank (anūpa) is treated as a strategic corridor controlled by boatmen (dāśa/kaivarta) and local polities (Niṣādas), while Dandaka is referenced as the forest-region Guha knows—mapping routes relevant to Rāma and Lakṣmaṇa’s whereabouts.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.