Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā

Verse 1

सनंदन उवाच । मूर्द्धास्यबाहुहृत्क्रोडांतर्बस्तिव्यंजसोनखः । जानुजंघांघ्नियुगलं कालांगानि क्रियादयः ॥ १ ॥

சனந்தனன் கூறினார்—தலை, வாய், கரங்கள், இதயம், உடற்பொதி (தண்டு), உள்பை, குறிகள் மற்றும் நகங்கள்; அதுபோல முழங்கால், கால் (ஜங்கா) மற்றும் இரு பாதங்கள்—இவை செயல் முதலியவற்றோடு ‘காலத்தின் அங்கங்கள்’ என அழைக்கப்படுகின்றன.

Verse 2

भौमास्फुजिबुधेंदुश्च रविसौम्यसिताः कुजः । गुरुमंदार्किगुरवो मेषादीनामधीश्वराः ॥ २ ॥

பௌமன், சுக்கிரன், புதன், சந்திரன்; சூரியன், புதன், சுக்கிரன்; மேலும் குஜன்—அவ்வாறே முறையே குரு, சுக்கிரன், சனி, குரு ஆகியோர் மேஷம் முதலிய ராசிகளின் அதிபதிகள் எனப் புகழப்படுகின்றனர்।

Verse 3

होरे विषमभेर्केदोः समये शशिसूर्ययोः । आदिपञ्चनवाधीशाद्रेष्काणेशाः प्रकीर्तिताः ॥ ३ ॥

ஹோரா பிரிவில் விஷம ராசியில் கேதுவின் காலத்தில் சந்திரனும் சூரியனும் தத்தம் காலங்களில் அதிபதிகள்; த்ரேஷ்காணப் பிரிவில் முதல் ஐந்து மற்றும் ஒன்பதாம் ராசியின் அதிபதியிலிருந்து தொடங்கி த்ரேஷ்காணேசர்கள் கூறப்படுகின்றனர்।

Verse 4

पंचेष्टाष्टाद्रिपंचांशा कुजार्कीज्यज्ञशुक्रगाः । ओजे विपर्ययाद्युग्मे त्रिशांशेशाः समीरिताः ॥ ४ ॥

பஞ்சாம்சத்தில் அதிபதிகள்—குஜன், சூரியன், சனி, குரு, புதன், சுக்கிரன்—என்று கூறப்பட்டனர். திரிசாம்சத்தில் ஒற்றை ராசிகளுக்கு நேர்க் கிரமமாகவும், இரட்டை ராசிகளுக்கு எதிர்க் கிரமமாகவும் திரிசாம்சேசர்கள் உரைக்கப்படுகின்றனர்।

Verse 5

क्रियणतौलिकर्काद्या मेषादिषु नवांशकाः । स्वभाद्द्वादशभागेशाः षड्र्गं राशिपूर्वकम् ॥ ५ ॥

மேஷம் முதலிய ராசிகளில் நவாம்சங்கள் ‘க்ரியா, தௌலி, கர்க்க’ முதலான வரிசையால் தொடங்குகின்றன. த்வாதசாம்சத்தில் பாகேசர்கள் தம் சொந்த ராசியிலிருந்து தொடங்குவர். இவ்வாறு ராசியை முதலில் வைத்து ஷட்வர்கம் அமைக்க வேண்டும்।

Verse 6

गोजाश्च कर्कयुग्मेन रात्र्याख्या पृष्टकोदयाः । शेषा दिनाख्यास्तूभयं तिमिः क्रूरः सौम्यः पुमान् ॥ ६ ॥

கோ, அஜா முதலியவை, கர்க்கம்–யுக்மம் என்ற ஜோடியுடன், பின்புற உதயம் (பிருஷ்டோதயம்) உடையதால் ‘இரவு-ராசிகள்’ என அழைக்கப்படுகின்றன. மீதியவை ‘பகல்-ராசிகள்’; திமி இருவகை இயல்புடையது—கடுமையாயின் அசுபம், மென்மையாயின் சுபம்; மேலும் அது ஆண்பால் எனக் கருதப்படுகிறது।

Verse 7

पुमान् स्री च क्लीबश्चरस्थिरद्विःस्वभावकाः । मेषाद्याः पूर्वतोदिक्स्थाः स्वस्वस्थानचरास्तथा ॥ ७ ॥

மேஷம் முதலான ராசிகள் ஆண், பெண், நபுஞ்சக என மூவகை; மேலும் சரம், ஸ்திரம், த்விஸ்வபாவம் எனவும் வகைப்படும். அவை கிழக்குத் திசையிலிருந்து வரிசையாக அமைந்து, தத்தம் நிலையிலேயே இயங்குகின்றன.

Verse 8

अजोक्षेणांगनाकीटझषजूका इनादितः । उच्चानि द्वित्रिमनुयुक्तिथीषुभनखांशकैः ॥ ८ ॥

இங்கு ஆடு, காளை, பெண், பூச்சி, மீன், பேன் முதலியவை கூறப்படுகின்றன. அவற்றின் பெயர்கள் இருவகை, மூவகை வகைப்பாடுகளுடன், நுண்ணிய அங்கங்கள் வரை துணைப்பிரிவுகளோடு, உயர்ந்த வரிசையிலும் விளக்கப்படுகின்றன.

Verse 9

तत्तत्सप्तमनीचानि प्राङ्मध्यांत्यांशकाः क्रमात् । वर्गोत्तमाश्चराधेषु भावाद्द्वादश मूर्तिमान् ॥ ९ ॥

ஒவ்வொரு பாவத்திலும் ஏழாம் அங்கம் நீசஸ்தானம் (பலவீனப் புள்ளி) ஆகும்; அங்கங்கள் முறையே முதல், நடு, கடைசி பகுதிகளாக அமைந்துள்ளன. சரம் முதலிய ராசிகளில் வர்கோத்தமத்தின் சிறப்பு பாவத்திலிருந்து தீர்மானிக்கப்படுகிறது; இவ்வாறு பன்னிரண்டு பாவங்கள் பலன்களில் தெளிவாக உருவெடுக்கின்றன.

Verse 10

सिंहोक्षाविस्रश्चतौ लिकुभाः सूर्यात्रिकोणभम् । चतुरस्रं तूर्यमृत्युत्रिकोणं नवपंचमम् ॥ १० ॥

‘சிம்மம்’, ‘ரிஷபம்’ மற்றும் ‘விஸ்ரஷ’ (தளர்ந்த/சாய்ந்த வடிவு) — இவை நான்குவகைத் தன்மையுடையவை எனக் கூறப்படுகின்றன. சூரியன் முக்கோண வடிவில் நிரூபிக்கப்பட வேண்டும்; நாற்கோணம் ‘தூர்யம்’; முக்கோணம் மரணத்துடன் தொடர்புடையது. ஒன்பதாம், ஐந்தாம் ஆகியவையும் அதுபோல அறியப்படுக.

Verse 11

रिःफाष्टषट्कं त्रिकभं केंद्रं प्राक्तुर्यसप्तखम् । नृपादः कीटपशवो बलाढ्याः केंद्रगाः क्रमात् ॥ ११ ॥

பன்னிரண்டாம், எட்டாம், ஆறாம் இடங்கள் ‘ரிஃப’ குழு; மூன்றாம் ‘த்ரிக-பாவம்’; நடுவிடங்கள் ‘கேந்திரம்’; நான்காம் மற்றும் ஏழாம் சுப ஆதரவு பாவங்கள். முறையே: கேந்திரத்தில் இருப்போர் வலிமை பெறுவர்; த்ரிகத்தில் இருப்போர் பூச்சி-மிருகம் போல தாழ்நிலையை அடைவர்; ரிஃபத்தில் இருப்போர் அரசருக்கு அடிமைச் சேவையாகி நிற்பர்.

Verse 12

केंद्रात्परं पणफरमापोक्लिममतः परम् । रक्तः श्वेतः शुकनिभः पाटलो धूम्रपांडुरौ ॥ १२ ॥

கேந்திரங்களுக்கு அப்பால் பணபர வீடுகள்; அவற்றிற்கும் அப்பால் இக்கொள்கையின்படி ஆபோக்லிம வீடுகள் உள்ளன. அவற்றின் நிறங்கள் முறையே—சிவப்பு, வெள்ளை, கிளி-நிறம் (பச்சைத் தோற்றம்), பாட்டல (மெலிந்த இளஞ்சிவப்பு), புகைநிறம், பாண்டுரம் (மெலிந்த மஞ்சள்மயமானது) என உரைக்கப்படுகிறது।

Verse 13

चित्रः कृष्णः पीतपिंगौ बभ्रुः स्वच्छः प्रभाक्रियात् । साम्याशाख्यप्लवत्वं स्याद्द्वितीये वशिरर्कभात् ॥ १३ ॥

தன் உள்ளொளியின் செயல்பாட்டினால் பலநிறம், கருமை, மஞ்சள்-செம்மஞ்சள், பழுப்பு, அல்லது தெளிவு ஆகிய தோற்றங்கள் உண்டாகின்றன. இரண்டாம் நிலையில் சமநிலை (சாம்யம்), ‘அசாக்ய’ (வாக்கால் சொல்ல இயலாத) நிலை, மேலும் கடத்தும் ஆற்றல் (ப்லவத்வம்) சூரிய ஒளிபோல் பிரகாசித்து எழுகிறது।

Verse 14

कालात्मार्को मनश्चन्द्रः कुजः सत्वं वचो बुधः । जीवो ज्ञानं सुखं शुक्रः कामो दुःखं दिनेशजः ॥ १४ ॥

சூரியன் கால-ஆத்மா; சந்திரன் மனம். செவ்வாய் சத்துவ-வலன் (உயிர்த் தேஜஸ்); புதன் வாக்கு. குரு ஞானம்; சுக்கிரன் இன்பம். சூரியபுத்திரன் சனி ஆசையும் துயரும்.

Verse 15

नृपौ रवीन्दू नेतासृक् कुमारो ज्ञः कवीज्यकौ । सचिवो सूर्यजः प्रेष्यो मतो ज्योतिर्विदां वरैः ॥ १५ ॥

சூரியன், சந்திரன் இரு அரசர்கள் எனக் கருதப்படுகின்றனர்; செவ்வாய் சேனாதிபதி; புதன் ஞானமிகு இளவரசன்; குருவும் சுக்கிரனும் இரு கவிஞர்-ஆசாரியர்; சூரியபுத்திரன் சனி அமைச்சர்; ராகு பணியாளர்—என்று ஜோதிட வித்தகர்கள் உரைக்கின்றனர்।

Verse 16

ताम्रशुक्लरक्तहरित्पीतचित्रासिता रवेः । वर्णा व अव्यहहरीद्रा शचीकौधिपारवेः ॥ १६ ॥

ரவி (சூரியன்) நிறங்கள்—செம்பு நிறம், வெள்ளை, சிவப்பு, பச்சை, மஞ்சள், பலநிறம், கருமை எனக் கூறப்பட்டுள்ளன. இதுபோல மற்றவர்களுடைய நிறங்களையும் அறிய வேண்டும்—அவ்யஹ-மஞ்சள் (மஞ்சள் கிழங்கு போன்ற மெலிந்த மஞ்சள்), மேலும் சசி (இந்திராணி) தொடர்புடையதும், கடல்/நீர்ப்பகுதி தொடர்புடையதும் ஆகிய நிறங்கள்.

Verse 17

रविशुक्रारराह्वर्केन्दुविदीज्या दिगीश्वराः । क्षीणेंद्वर्काररविजाः पापा पापयुतो बुधः ॥ १७ ॥

சூரியன், சுக்கிரன், குஜன் (செவ்வாய்), ராகு, சந்திரன், புதன், குரு மற்றும் திசைத் தலைவர்கள்—இவர்கள் எல்லாம் அதிதேவதைகளாக அறியப்படுவர். தேயும் சந்திரனிலும், சூரிய‑செவ்வாய்‑சனி சேர்க்கையிலும் அசுபம் உண்டாகும்; பாபகிரகத்துடன் சேர்ந்த புதனும் அசுபனாகிறான்.

Verse 18

क्लिबौ बुधार्की शुक्रेन्दू स्रियौ शेषा नराः स्मृताः । शिखिभूमिपयोवारिवासिनो भूसुतादयः ॥ १८ ॥

புதன் மற்றும் சூரியன் நபுஞ்சக (நடுநிலை) இயல்பினர்; சுக்கிரன் மற்றும் சந்திரன் பெண் இயல்பினர்; மற்றவர்கள் ஆண் இயல்பினர் எனச் சொல்லப்படுகிறது. அதுபோல அக்னிவாசி, பூமிவாசி, நீர்வாசி மற்றும் பூசுதன் (செவ்வாய்) முதலியவரும் அதே வகைப்படுத்தலுக்குரியவர்.

Verse 19

कवीज्यौ कुजसूर्यौ च वेदो ज्ञो वर्णपाः क्रमात् । सौरोंऽत्यजाधिपः प्रोक्तो राहुर्म्लेच्छाधिपस्तथा ॥ १९ ॥

கவி (சுக்கிரன்), இஜ்ய (குரு), குஜன் (செவ்வாய்), சூரியன்—இவர்கள் வர்ணங்களின் அதிபதிகளாக முறையே கூறப்படுகின்றனர். சௌரி (சனி) அந்த்யஜர்களின் அதிபதி எனவும்; ராகு மிலேச்சர்களின் அதிபதி எனவும் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 20

चंद्रार्कजीवाज्ञसितौ कुजार्की सात्त्विकादिकाः । देवतेंद्वग्निरैवलाभूकोसखायोपराधिपाः ॥ २० ॥

சந்திரன், சூரியன், குரு, புதன், சுக்கிரன், சனி—இவர்கள் முறையே சாத்த்விகம் முதலான குணநிலைகளாக அறியப்பட வேண்டும்; குஜன் (செவ்வாய்) மற்றும் சூரியன் தீவிர இயல்பினர். இவர்களின் அதிதேவதைகள் சோமன், அக்னி முதலிய தேவர்கள்; அவர்கள் தத்தம் அதிகாரத்தால் பலனை நடத்துவர்.

Verse 21

वस्रं स्थलं नवं वह्निकहतं मद्यदं तथा । स्फुटितं रवितस्तांम्रं तारे ताम्रपुनिस्तथा ॥ २१ ॥

பரப்பி வைத்த துணி, புதிய ஆசனம்/இடம், தீயால் கருகியது, மதுப் பாத்திரம்; பிளந்த பாத்திரங்கள், சூரிய வெப்பத்தால் சிவந்த செம்பு, மீண்டும் மீண்டும் சூடாக்கப்பட்ட செம்பு—இவை தேவகாரியத்தில் அசுத்தமும் தகாததும் எனக் கருதப்படுகின்றன.

Verse 22

हेमकांस्यायसी त्र्यंशैःशिशिराद्याः प्रकीर्तिताः । सौरशुक्रारचंद्रज्ञगुरुषूद्यत्सु च क्रमात् ॥ २२ ॥

மூன்று பாகங்கள் பொன், காஞ்சியம், இரும்பு எனப் புகழப்பட்டன. மேலும் சிசிரம் முதலான பிரிவுகள், சூரியன், சுக்கிரன், ராகு, சந்திரன், புதன், குரு ஆகியோர் உதயமாவதற்கேற்ப வரிசையாகத் தோன்றும்॥२२॥

Verse 23

त्र्याशत्रिकोणतुर्याष्टसप्तमान्येन वृद्धितः । सौरेज्यारापरे पूर्णे क्रमात्पश्यंति नारद ॥ २३ ॥

நாரதா! த்ர்யம்சம், த்ரிகோணம், நான்காம், எட்டாம், ஏழாம் ஆகியவற்றின் தொடர்ச்சியான வளர்ச்சியைப் பயன்படுத்தி, சௌர, ஜ்யா, ஆரப் பிரிவுகளில் முழுப் பலனை படிப்படியாகக் காண்கிறார்கள்॥২৩॥

Verse 24

अयनक्षणघस्रर्तुमासार्द्धशरदो रवेः । कटुतिक्तक्षारमिश्रमधुराम्लकषायकाः ॥ २४ ॥

ரவி தொடர்பான காலப் பிரிவுகள்—அயனம், க்ஷணம், நாள், பருவம், மாதம், அரைவருடம். அதுபோல சுவைகள்—காரம், கசப்பு, உவர்ப்பு/க்ஷாரம், கலப்பு, இனிப்பு, புளிப்பு, துவர்ப்பு—என்று வகைப்படுத்தப்பட்டன॥২৪॥

Verse 25

त्रिकोणात्सांत्यधाधर्मायुः सुखखोद्यपः सुहृत् । जीवो जीवज्ञौ सितज्ञौ व्यर्का व्याराः क्रमादमी ॥ २५ ॥

த்ரிகோணத்திலிருந்து வரிசையாக அமைதி, தர்மத்தின் அடித்தளம், ஆயுள், இன்பம், உயர்வைத் தரும் உரிய முயற்சி, மேலும் சுஹ்ருத் (உண்மை நண்பன்) தோன்றுகின்றன. பின்னர் ஜீவன், ஜீவங்களை அறிந்தவன், தூய (சித) தத்துவத்தை அறிந்தவன்—இவையும் முறையே கூறப்பட்டன॥২৫॥

Verse 26

वींद्वर्का विकुजेंद्वर्काः सुहृदोऽन्येरवेर्धृताः । मिथोधनव्ययायत्रिबंधुव्यापारगः सुहृत् ॥ २६ ॥

சிலர் பெயரளவிலான நண்பர்கள்—நிலையற்றும் முரண்பாடுமாக இருப்பர்; சிலர் காலரூப ரவியால் தாங்கப்பட்டு நிலைபெறுவர். ஆனால் பெயர்நண்பன் கூட பரஸ்பர செல்வநஷ்டத்தை உண்டாக்கி, மூவகை உறவுப் பிணைப்பில் சிக்கவைத்து, உலகியலான வியாபாரங்களில் இழுத்துச் செல்லக்கூடும்॥২৬॥

Verse 27

ध्येकानुभक्ता मयान् ज्ञात्वा मिश्रीदीत्सहजान्मुने । मत्कालोधिसुहृन्मित्रपूर्वकान्कल्पयेत्पुनः ॥ २७ ॥

முனிவரே, தியானமும் உள்ளுணர்வும் மூலம் பக்தர்களென அறியப்பட்டவர்களை உணர்ந்து, அவர்களை அறிந்தபின், உரிய கால-அளவின்படி, நல்வாழ்த்துநர் மற்றும் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து வாழ்க்கை ஒழுக்கத்தை மீண்டும் ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும்।

Verse 28

स्वोच्चत्रिकोणगेहा प्रनवांशैस्थानजं बलम् । दिक्षु सौम्येज्ययोः सूर्यारयोः सौरे सिताब्जयोः ॥ २८ ॥

உச்சம், திரிகோணம், சொந்த வீடு ஆகிய இடங்களில் இருப்பதாலும், நல்வரமான நவாம்சப் பகுதிகளாலும் கிரகங்களுக்கு ஸ்தானஜ பலம் உண்டாகும். திக் பலம் புதன்-குரு, சூரியனின் பகைவர்கள், சனி, மேலும் சுக்கிரன்-சந்திரன் ஆகியோருக்கு தத்தம் திசைகளில் உரியது எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 29

रवाहृतूदगनेन्ये तु वक्रि च समागमे । उत्तरस्था दीप्तकराश्चेष्टा वीर्ययुता मताः ॥ २९ ॥

தம் இயக்கத்தால் முன்னே சென்று வடதிசை நோக்கி உதயமாகும் கிரகங்கள்—குறிப்பாக வக்கிர (பின்செல்) சேர்க்கைக் காலத்தில்—சேஷ்டா பலம் உடையவை, ஒளிரும் கதிர்கள் கொண்டவை, முழு வீரியம் பெற்றவை எனக் கருதப்படுகின்றன।

Verse 30

निशींदुकुजसौराश्च सर्वदा क्षोह्नि चापरे । क्रूराः कृष्णे सिते सौम्याः मतं कालबलं बुधैः ॥ ३० ॥

இரவு, சந்திரன், செவ்வாய், சனி ஆகியோர் எப்போதும் கடுமையுடையோர் எனக் கருதப்படுகின்றனர்; சிலர் கலக்கம் ஏற்பட்டால் கடுமையடைவார்கள். கிருஷ்ணபட்சத்தில் அவர்கள் தீவிரம், சுக்லபட்சத்தில் மென்மை—இதுவே காலபலத்தைப் பற்றிய ஞானிகளின் கருத்து।

Verse 31

सौरारज्ञेज्यशुक्रेंदुसूर्याधिक्यं परस्परम् । पापास्तु बलिनः सौम्या विवक्षाः कण्टकोपगे ॥ ३१ ॥

சனி, செவ்வாய், குரு, சுக்கிரன், சந்திரன், சூரியன்—இவர்களுக்கிடையேயான மேலாதிக்கத்தைத் தக்கவாறு ஆராய வேண்டும். ஆனால், மென்மையானவரே, பாப கிரகங்கள் வலிமை பெற்றால், சுப கிரகங்கள் முட்குத்து போன்ற தடையால் கட்டுப்பட்டதுபோல் பலனற்றவையாகின்றன।

Verse 32

क्लीबे तदूशनाद्वापि चंद्रार्कांशसमं जनुः । स्वांशे पापाः परांशस्थाः सौम्यालग्नं वियोनिजम् ॥ ३२ ॥

க்ளீப இயல்புடையவரின் பிறப்பு சந்திரன்–சூரியன் அಂசங்கள் சமமாகும் போது எனக் கூறப்படுகிறது. பாபகிரகங்கள் தம் அம்‌சத்தில் இருந்து, சுபகிரகங்கள் பிறர் அம்‌சத்தில் விழுந்து, லக்னம் சுபமாக இருந்தால் அது ‘வியோனிஜ’ பிறப்பு எனப்படும்.

Verse 33

निर्बलं च तदादेश्यं वियोनेर्जन्म पंडितैः । शीर्षं वक्रगले पादावंसौ पृष्टमुरस्तथा ॥ ३३ ॥

பண்டிதர்கள் கூறுவதுபோல், குறைபாடுள்ள அசாதாரண யோனியிலிருந்து உண்டாகும் இப்பிறப்பு ‘நிர்பல’ என அறியப்பட வேண்டும். அதன் அடையாளங்கள்—தலை, வளைந்த கழுத்து, கால்கள், தோள்கள், முதுகு, மார்பு.

Verse 34

पार्श्वे कुक्षी त्वपानांघ्री मेढ्रमुष्कौ तथा स्फिजौ । पुच्छं चतुष्पदांगेषु मेषाद्या राशयः स्मृताः ॥ ३४ ॥

நால்கால உயிர்களின் உடலில் மேஷம் முதலான ராசிகள் இவ்வவயவங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்டதாக மரபு கூறுகிறது—பக்கவாட்டும் வயிறும், மலவாயும் கால்களும், லிங்கமும் விதைப்பைகளும், புட்டங்களும், வாலும்.

Verse 35

लग्नांशाद्ग्रहयुग्दृष्ट्वा वर्णान्बलयुताद्वदेत् । दृक्समानप्रमाणांश्च इष्टे रेखां स्मरस्थितैः ॥ ३५ ॥

லக்ன அம்‌சத்துடன் தொடர்புடைய கிரக ஜோடிகளை ஆராய்ந்து, அவற்றின் பலத்திற்கேற்ப வர்ணங்களை அறிவிக்க வேண்டும். சமமான த்ருஷ்டி அளவுடைய அம்‌சங்களையும், விரும்பிய ‘ரேகை’யை நினைவில் வைத்து, உரிய இடத்தில் குறிக்க வேண்டும்.

Verse 36

खगत्र्यंशे बलाग्नेगे चरमांशे ग्रहान्विते । वांशे स्थलांबुजः सौरेर्द्वीक्षायोगभवा द्विजाः ॥ ३६ ॥

‘கக’ எனப்படும் ராசியில் த்ர்யம்‌சம் வந்து, இறுதி அம்‌சம் கிரகங்களுடன் சேர்ந்திருந்தால், சௌரி (சனி)யின் தாக்கமும் ‘த்வீக்ஷா-யோகம்’ எனும் சேர்க்கையும் காரணமாக ‘ஸ்தலாம்புஜ’ வம்சத்தில் த்விஜர்கள் (பிராமணர்கள்) பிறக்கின்றனர்.

Verse 37

विप्रलैस्तनुजचंद्रेज्यार्कैस्तरूणां जनिं वदेत् । स्थलांबुभेंदोशकृतश्चेतरेषामुदाहृतः ॥ ३७ ॥

பிராமணர், புதல்வர், சந்திரன், ப்ருஹஸ்பதி, சூரியன் ஆகியோரால் மரங்களின் பிறப்பு/தோற்றம் கூறப்படுகிறது. பிற உயிர்களின் தோற்றம் நிலம், நீர், பூமி மற்றும் மலமுதலியவற்றிலிருந்து என உரைக்கப்படுகிறது॥३७॥

Verse 38

स्थलांबु च पतिः खेटो लग्नाद्यावन्मिते गृहे । तावंत एव तखः स्थलजा जलजास्तथा ॥ ३८ ॥

நிலமும் நீரும் ஆளும் கிரகம், லக்னத்திலிருந்து கணக்கிடப்படும் குறிப்பிட்ட அளவுடைய வீட்டில் எத்தனைத் தூரம்/எண்ணிக்கையில் இருப்பதோ, அதே எண்ணிக்கையில் பலன் தரும்; அதுபோல நிலஜமும் நீரஜமும் ஆகிய உயிர்களுக்கும் பலன் அமையும்॥३८॥

Verse 39

अंतःसारा रवौ सौरे दुर्भगाः क्षीरिणो विधौ । भौमे कंटकिनो वृक्षा ईज्ये ज्ञे सफलाफलौ ॥ ३९ ॥

சூரியன் ஆட்சி பெற்றால் மரங்கள் உள்ளார்ந்த சாரமுடன் உறுதியாய் இருக்கும்; சனியின் ஆட்சியில் அவை துர்பாக்கியமடையும். சந்திரன் ஆட்சியில் பால்சாறு (லேடெக்ஸ்) உடையவை; செவ்வாய் ஆட்சியில் முள்ளுடையவை. குரு மற்றும் புதன் ஆட்சியில் பூவும் கனியும் தரும்॥३९॥

Verse 40

पुष्पिता भार्गवे स्निग्धाश्चंद्रेऽथ कटुकाः कुजे । अशुभर्क्षे शुभः खेटः शुभं वृक्षं कुभूमिजम् ॥ ४० ॥

சுக்கிரன் ஆட்சி பெற்றால் மரங்கள் மலர்ச்சியுடன் செழிக்கும்; சந்திரன் ஆட்சியில் மென்மையும் நெய்ப்பும் இனிமையும் பெறும்; செவ்வாய் ஆட்சியில் காரமும் கூர்மையும் உண்டாகும். அசுப நட்சத்திரம் இருந்தாலும் கிரகம் சுபமாக இருக்கலாம்; மரம் சுபமாயினும் பூமியில் பிறந்த அதன் விளைவு (கனி/உற்பத்தி) அசுபமாகலாம்॥४०॥

Verse 41

कुर्याद्विलोमगो वापि स्वांशोक्तपरगैः समम् । कुजेंदुहेतुकं स्त्रीणां प्रतिमासमिहार्तवम् ॥ ४१ ॥

எவர் மாறுபட்ட (ஒழுங்கற்ற) முறையிலே சென்றாலும், இங்கு பெண்களின் மாதந்தோறும் நிகழும் ரஜஸ்சுழற்சி ஸ்வாம்ச-பராம்சம் போலவே நடைபெறும்; இதற்குக் காரணம் செவ்வாய் மற்றும் சந்திரன்॥४१॥

Verse 42

नेष्टस्थेज्येऽन्यथास्ते स्त्रीयुंक्तासन्नरेक्षिते । पापयुक्तेक्षिते द्यूने रुषा प्रीत्या शुभग्रहैः ॥ ४२ ॥

குரு அனிஷ்ட ஸ்தானத்தில் இருந்து சுபலக்ஷணங்களுக்கு மாறாகச் செயல்பட்டு, ஸ்த்ரீகிரகம்/ஸ்த்ரீராசியுடன் சேர்ந்தும் பாதுகாப்புத் திருஷ்டி இன்றியும் இருந்தால்; மேலும் ஏழாம் பாவம் பாபகிரகங்களின் சேர்க்கை அல்லது பார்வையால் பாதிக்கப்பட்டால்—சுபகிரகங்களின் பலனும் இடையிடையே மட்டும் வந்து, கோபம் கலந்ததும், சிலவேளை அருளுடன் கலந்ததும் ஆகும்।

Verse 43

शुक्रार्केंदुजैः स्वांशस्थैरीज्य चांगत्रिकोणगे । भवेदपत्यं विप्रेन्द्र पुंसां सद्वीर्यशालिनाम् ॥ ४३ ॥

ஓ பிராமணேந்திரா! சுக்கிரன், சூரியன், சந்திரன், செவ்வாய் தத்தம் ஸ்வாம்சங்களில் நிலைத்து, குரு திரிகோணத்தில் இருந்தால்—நல்ல வீர்யம் உடைய ஆண்களுக்கு சந்தானப் பேறு உண்டாகும்।

Verse 44

अस्रेऽर्केंदो कुजार्की चेत्पुंस्रियोरामयप्रदौ । व्ययखगो युक्तौ चैकदृष्ट्या नृत्युप्रदौ तयोः ॥ ४४ ॥

எட்டாம் பாவத்தில் சூரியன், சந்திரன் இருந்து, செவ்வாய்-சனி சேர்க்கை ஏற்பட்டால்—ஆண், பெண் இருவருக்கும் நோய் தருவதாகும். மேலும் சேர்ந்து ஒரே கூட்டு பார்வை செலுத்தினால், அவர்களுக்குப் மரணப் பலன் குறிக்கப்படும்।

Verse 45

शुक्रार्क्रौ मातृपितरौ दिवा नक्तं शशीनजौ । मातृष्वसृपितृव्याख्यौ वा पद्मेजि समे शुभौ ॥ ४५ ॥

சுக்கிரன், சூரியன் தாய்-தந்தை என அறியப்பட வேண்டும்; பகலும் இரவும் சந்திரனின் இரு புதல்வர்கள் போலக் கூறப்பட்டுள்ளன. அல்லது, ஓ பத்மஜா! மாத்ருஸ்வஸா (மாமி/மாமி) மற்றும் பித்ருவ்ய (சித்தப்பா/மாமா) சமமாக (வலிமை/நிலை) இருந்தால் சுபம் எனச் சொல்லப்படுகின்றனர்।

Verse 46

पापदृष्टे शुभे क्षीणे तुंगे वा लग्नगेयमे । क्षीणेंदुकुजसंदृष्टे मृत्युमेत्य गता ध्रुवम् ॥ ४६ ॥

ஒரு சுபகிரகம் பாபத் திருஷ்டியால் பாதிக்கப்பட்டு பலம் குன்றி, உச்சத்தில் இருந்தாலும் அல்லது லக்னத்தில் இருந்தாலும்; மேலும் குன்றிய சந்திரன் மற்றும் செவ்வாயின் பார்வையும் பட்டால்—நிச்சயமாக மரண யோகம் என அறிய வேண்டும்।

Verse 47

युगपद्वा पृथक्सस्थौ लग्नेंदू पापमध्यगौ । यदा तदा गर्भयुता नारी मृत्युमवाप्नुयात् ॥ ४७ ॥

லக்னமும் சந்திரனும் சேர்ந்து இருந்தாலும் தனித்திருந்தாலும், இரண்டும் பாபகிரகங்களின் நடுவில் சிக்கினால், அக்காலத்தில் கர்ப்பிணிப் பெண்ணுக்கு மரணயோகம் உண்டாகும்।

Verse 48

लग्नांञ्चद्राच्च तुर्यस्थैः पापैर्निधनगे कुजे । नष्टेंदौ कुजरव्योश्च बंधुरिष्पगयोर्मृतिः ॥ ४८ ॥

லக்னமும் சந்திரனும்—இரண்டிலிருந்தும் நான்காம் வீட்டில் பாபகிரகங்கள் இருந்து, செவ்வாய் மரணஸ்தானத்தில் இருந்தால்; சந்திரன் பாதிக்கப்பட்டு/நஷ்டமடைந்து, செவ்வாய் மற்றும் சூரியன் தொடர்பும் இருந்தால்—உறவினரும் துணையும் மரணயோகம் எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 49

तन्वस्तसंस्थयोर्भौमरव्योः शस्रभवः क्षयः । यन्मासाधिपतिर्नष्टस्तन्मासं संस्रवे त्यजेत् ॥ ४९ ॥

செவ்வாயும் சூரியனும் ‘தன்வஸ்த’ மற்றும் ‘ஸம்ஸ்த’ நிலைகளில் இருந்தால், ஆயுதங்களால் அழிவான இழப்பு உண்டாகும். மேலும் எந்த மாதத்தின் அதிபதி நஷ்டம்/பாதிப்பு அடைந்திருக்கிறானோ, அந்த மாதத்தை முக்கிய சடங்குகள் மற்றும் செயல்களுக்கு தவிர்க்க வேண்டும்।

Verse 50

लग्नेंदुगैः शुभैः खेटैस्त्रिकोणार्थास्तभूखगैः । पापैस्त्रिषष्टलाभस्थैः सुखी गर्भो रवीक्षितः ॥ ५० ॥

லக்னமும் சந்திரனிலும் சுபகிரகங்கள் இருந்து, சுபகிரகங்கள் திரிகோணங்களிலும் தனஸ்தானத்திலும் நிலைத்து, பாபகிரகங்கள் 3, 6, 11-ஆம் வீடுகளில் இருந்தால்—சூரியன் பார்வை இருந்தால் கர்ப்பம் சுகமாகவும் சுபபலனளிப்பதாகவும் இருக்கும்।

Verse 51

ओजभे पुरुषांशेऽर्केज्येंदुलग्नैर्बलान्वितैः । गुर्वर्कौ विषमस्थौ वा युंजन्म प्रवदेत्तदा ॥ ५१ ॥

லக்னம், சந்திரன், குரு (பிரகஸ்பதி) மற்றும் சூரியன் வலிமையுடன் இருந்து, ஒற்றை ராசியிலும் புருஷாம்சத்திலும் இருந்தால்—ஆண் குழந்தை பிறப்பு எனக் கூற வேண்டும். அதுபோல குருவும் சூரியனும் ஒற்றை (ஆண்) நிலைகளில் இருந்தாலும் அதே முடிவு.

Verse 52

युग्मभांशस्थितैस्तैस्तु वक्रेंदुभृगुभिस्तथा । यामस्थानगतैर्वाच्यं स्रियो जन्म मनीषिभिः ॥ ५२ ॥

கிரகங்கள் யுக்மப் பகுதிகளில் நிலைத்து, சந்திரனும் சுக்கிரனும் வக்கிரகதியாய் இருந்து, யாமஸ்தானங்களில் அமர்ந்தால், ஞானிகள் பெண் பிறப்பு என அறிவிப்பர்।

Verse 53

द्व्यंगस्था बुधसंदृष्टाः स्वपक्षेय मलंकराः । लग्नं विनौजभावस्थः सौरः पुंजन्मकृत्तथा ॥ ५३ ॥

இரட்டைச் சின்னங்களில் உள்ள கிரகங்கள் புதனின் பார்வை பெற்றால், தம் பக்கத்தில் நன்மை தருவன ஆகும். அதுபோல் லக்னத்தைத் தவிர சம பாவத்தில் உள்ள சூரியன் ஆண் குழந்தைப் பிறப்பை உண்டாக்கும் எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 54

मिथो रवींदूर्ज्ञार्की वा पश्यतः समगं रविः । वक्रो वांगविधू ओजे जज्ञौ युग्मौजसंस्थितौ ॥ ५४ ॥

சூரியனும் சந்திரனும் ஒருவரையொருவர் நோக்க, சூரியன் சமநிலையை அடைந்தான். பின்னர் ஒஜ (ஒற்றை) பகுதியில் வக்கிரகதியுடன் சந்திரன் தோன்றி, யுக்ம-ஒஜ அமைப்பில் நிலைபெற்றான்।

Verse 55

कुजेक्षितेपुमांशेदुहिता क्लीब जन्मदा । समे सितेन्दू ओजस्था ज्ञारांगोज्या नृवीक्षितौ ॥ ५५ ॥

செவ்வாய் ஆண்-அம்சத்தை நோக்கினால் மகள் பிறப்பு உண்டாகும்; க்லீபத்துவச் சுட்டும் இருக்கலாம். சுக்கிரனும் சந்திரனும் சமமாக ஒஜஸ்தானத்தில் இருந்தால் பிறப்பு வலிமை பெறும்; புதன்-சூரியன்-செவ்வாய் சேர்க்கையுடன் லக்னத்தில் குருவின் பார்வை இருந்தால் ஆண் குழந்தை எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 56

लग्नेंदुसमगौ युग्मस्थाने वा यमलंकराः । ग्रहोदयस्थान्द्यंगांशान्पश्यति ज्ञे स्वभागगे ॥ ५६ ॥

லக்னமும் சந்திரனும் சேர்ந்து இருந்தாலோ, அல்லது யுக்ம/இரட்டை இடத்தில் இருந்தாலோ, உடல் யமல-லட்சணம் (இரட்டையெனத் தோன்றும்) பெறும். புதன் தன் பகுதியிலிருந்தால், கிரகங்களின் உதயஸ்தானத்திலும் அங்க-பிரத்யங்கப் பகுதிகளிலும் தன் தாக்கத்தைச் செலுத்தும்।

Verse 57

त्रितयं ज्ञांशकाद्युग्मममिश्रैः सममादिशेत् । लग्ने चापांत्यभागस्थे तदंशस्थबलिग्रहैः ॥ ५७ ॥

ஞான்ஷக முதலான மும்மையும் இரட்டையும் பிறவற்றுடன் கலக்காமல் சம அளவில் விதிக்க வேண்டும். தனுசின் இறுதிப் பகுதியில் லக்னம் வந்தால், அதே அம்சத்தில் உள்ள வலிமைமிக்க கிரகங்களின்படி பலனை உரைக்க வேண்டும்.

Verse 58

वीर्याढ्यज्ञार्किसदृष्टैः कोशस्थावहवोगिनः । सितारेज्यार्कचंद्रार्किज्ञांगेशोर्केंदवोऽधिपाः ॥ ५८ ॥

வீரம், யாகஞானம், முனிவர்-தரிசனப் பலம் ஆகியவற்றால் நிறைந்த கோசத்தில் இருப்போர், பாரம் தாங்குவோர், பலன் அனுபவிப்போர்—இவர்கள் ஆளுநர்கள் எனக் கூறப்படுவர். மேலும் வெண்மையவன் (சுக்கிரன்), நட்சத்திரங்கள், பிரகஸ்பதி, சூரியன், சந்திரன், சனியின் புதல்வன், புதன், அங்கிரசன், சூரிய-சந்திரரும் அதிகாரிகளாக உரைக்கப்படுவர்.

Verse 59

मासानां तत्समं वाच्यं गर्बगस्थस्य शुभाशुभम् । त्रिकोमे ज्ञे परैर्नष्टैर्द्विमुखाह्निकपान्वितः ॥ ५९ ॥

கர்ப்பத்தில் உள்ள குழந்தையின் நன்மை-தீமை குறிகள் மாதங்களுக்கேற்ப அதேபடி கூறப்பட வேண்டும். ஜோதிடஞானி திரிகோண அமைப்பைக் கண்டும் பிற குறிகள் இல்லையெனில், பலன் ‘இருமுகம்’ எனவும், தினசரி அனுஷ்டானங்களிலும் பான பழக்கத்திலும் ஒழுங்கின்மை உடையதாகவும் சொல்லப்படும்.

Verse 60

अवागावाटावशुभैर्भसंधिस्थैः प्रजायते । वीरान्सगीश्चदष्टेध्वष्टार्कातभसंहिताः ॥ ६० ॥

அமங்கல ஒலி-இணைப்புகளாலும் சிதைந்த சந்திகளாலும் குறைபட்ட அமைப்புகள் தோன்றும். மாசுபட்ட பாராயண வரிசையாலும் உடைந்த அமைப்பாலும் வீர உணர்வும் புனிதப் பொருளும் கீறப்பட்டு—திரிந்து அழிகிறது.

Verse 61

आरार्की चेज्यभांशस्थौ सदंतोगर्भकस्तदाः । खर्भेजे भुविमंदारदृष्टे कुब्जस्तु गर्भगः । पर्गुर्मीने यमेद्वारैर्दष्टेथांगेभघसंधिगे ॥ ६१ ॥

தொடர்புடைய கிரகங்கள் குருவின் அம்சத்தில் இருந்தால் ‘சதந்த-கர்ப்ப’ நிலை உண்டாகும். ‘கர்ப’ ராசியில் பூமி-மந்தாரத்தின் பார்வை பட்டால் கர்ப்பஸ்தன் ‘குப்ஜ’ (கூனன்) எனச் சொல்லப்படும். ‘பர்குர்’ மீனத்தில் இருந்து யம-த்வாரங்கள் பீடிக்கப்படின், அங்கங்களின் மூட்டு-சந்திகளில் குறைகள் தோன்றும்.

Verse 62

पापैर्जडो विधौ गर्भः शुभदृष्टिविवर्जिते । मृगांत्यगे वामनकः सौरेंद्रर्कनिरीक्षिते । धीनयोदपगैस्त्र्यंशैः पापास्तैरसिरोह्रदाः ॥ ६२ ॥

சனி பாபகிரகங்களால் பீடிக்கப்பட்டு, சுபத்ருஷ்டி இல்லாத நிலையில் கர்ப்பாதானம் நிகழ்ந்தால் பிறக்கும் குழந்தை மந்தபுத்தியாய் ஆகும். மிருகசீர்ஷத்தின் முடிவில் கர்ப்பம் நிலைத்தால் வாமனத்தன்மை உண்டாகும். சூரியன் மற்றும் குருவின் பார்வை, மேலும் தீன-யோதப முதலிய பாப த்ர்யம்சங்கள் இருந்தால், அந்தப் பாபகிரகங்கள் தலைநோய், இரத்தவிகாரம் போன்ற துன்பங்களைத் தரும்.

Verse 63

रवींदुयुक्ते सिंहेंगे माहेयार्किनिरीक्षिते । नेत्रहीना मिश्रखेटैर्दृष्टे बुद्धुदलोचनाः । व्ययेजो वामनयनं दक्षं सूर्यो विनाशयेत् ॥ ६३ ॥

சிம்மத்தில் சூரியன்-சந்திரன் சேர்ந்து, செவ்வாய் மற்றும் சனியின் பார்வையாலும் கலப்பு கிரகப் பீடையாலும் பாதிக்கப்படின், மனிதர் மந்தபுத்தியும் மங்கிய பார்வையும் உடையவராவர். அத்தகைய யோகம் வியயஸ்தானத்தில் இருந்தால் இடக்கண் நாசம்; காரணம் சூரியன் என்றால் வலக்கண் நாசம்.

Verse 64

नेष्टा योगाः शुभैर्दृष्टाः पापाः स्युर्नात्र संशयः । मंदेऽस्ते मंदभांशेंगे निषैकेब्दत्रये जनिः ॥ ६४ ॥

பொதுவாக சுபம் எனக் கருதப்படும் யோகங்களும் பாப பார்வையால் ஆட்கொள்ளப்பட்டால் அசுபமாகிவிடும்—இதில் ஐயமில்லை. சனி அஸ்தமித்து, லக்னம் சனியின் பகுதியிலே விழுந்தால், நிஷேகத்திற்குப் பின் மூன்று ஆண்டுகளுக்குள் பிறப்பு நிகழும்.

Verse 65

द्वादशाब्दे शशिन्येवं सुतावपि विचिंतयेत् ॥ ६५ ॥

பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கடந்த பின், இதே முறையில் சந்திரனைப் பற்றியும்—தன் மகனைப் பற்றியும்—அவ்வாறே சிந்திக்க வேண்டும்.

Verse 66

आधानेंदुद्वादशांशा पापास्तद्राशिभिः पुरः ॥ ६६ ॥

கர்ப்பாதான காலத்தில் சந்திரனின் த்வாதசாம்சங்கள் பாபகிரகங்களால் பீடிக்கப்பட்டால்—குறிப்பாக அவை தத்தம் ராசிகளுக்கு முன்பாக (பூர்வமாக) அமைந்திருந்தால்—அவை அசுப பலன் தருவதாகக் கூறப்படுகிறது.

Verse 67

शशांके जन्मभागादिद्वि घ्नमिष्टकलाः स्मृताः ॥ ६७ ॥

சந்திரனை எண்ணுகையில், பிறப்புப் பகுதியிலிருந்து தொடங்கி அதன் இரட்டிப்பால் பெறப்படும் சுப கலைகள் என நினைவுகூரப்படுகின்றன।

Verse 68

पितुः परोक्षे जन्मस्यादिन्दौ लग्नमपश्यति ॥ ६८ ॥

தந்தை மறைவாக (பரோட்சமாக) இருக்கையில் பிறப்பு நிகழும்; சந்திரன் காணப்படாவிடில் லக்னம் அறியப்படாது।

Verse 69

मध्याद्भ्रष्टेर्के विदेशस्थे जनने नारिजन्म वै । मंदेंगस्थे कुजेस्ते च ज्ञोस्फुजि मध्यगे विधौ ॥ ६९ ॥

பிறப்புக் காலத்தில் சூரியன் நடுநிலையிலிருந்து வழுவி அயல்நாட்டிடத்தில் இருந்தால் பெண் பிறப்பு குறிக்கப்படுகிறது. அதுபோல் சனி அசுப இடத்தில், செவ்வாயும் அவ்வாறே; மேலும் புதன் ‘ஸ்புஜித்’ ராசியில் இருந்து, சந்திரன் நடுநிலையில் நிற்கும் போது—இவை அந்தப் பலனுக்கான குறிகளென போதிக்கப்படுகின்றன।

Verse 70

पापांगेब्जे त्रिभागे लौ स्वायगैः सद्भिरुद्गतः । सूर्यस्तद्दृष्टिगो वापि ज्ञेयो ज्योतिर्विदां वरैः ॥ ७० ॥

ராசிச்சக்கரமெனும் தாமரையில் ‘லௌ’ எனப்படும் ராசியின் மூன்றாம் பகுதியிலே, நன்கு பயிற்சியுற்ற கணிதர்கள் கணித்தபடி, சூரியன் உதயமானால்; அல்லது சூரியன் அதே திருஷ்டி-வரியில் இருந்தாலும்—ஜோதிட வல்லுநர்களில் முதன்மையோர் அதுவே என அறிவிக்கின்றனர்।

Verse 71

चतुष्पदर्क्षगे भानौ शेर्षैबलयुतैः खगैः । कोशादतौ तु यमलौ जायेते मुनिसत्तम ॥ ७१ ॥

முனிவரே! சூரியன் ‘சதுஷ்பத’ நக்ஷத்திரத்தில் இருக்கையில், கருப்பை-கோஷத்திலிருந்து இரு யமலர் (இரட்டையர்) பிறக்கின்றனர்—தலைச் சின்னங்களுடன், வலிமையுடன், பறவை-இயல்புடையவர்களாக।

Verse 72

सार्क्यारसिंहोज्ञाजांसे भांशतुत्यांगनालयुक् । लग्नमिंदुं च सार्केंदुं न पश्यति यदा गुरुः ॥ ७२ ॥

குரு (பிரகஸ்பதி) லக்னத்தையும், சந்திரனையும், அல்லது சனி-யோக சந்திரனையும் பார்வையிடாமல், மேலும் சிம்மாதி அங்கங்களிலும் புதாதி பிரிவுகளிலும் பாபப் பாதிப்பு மேலோங்கினால்—ஜாதகர் அசுப வாசஸ்தல யோகத்துடன் இணைந்து துன்பங்களால் பீடிக்கப்படுவான்।

Verse 73

सपापगोऽर्को जायो वा परवीर्यप्रसूतिकृत् । पापभस्थौ पापखेटैः सूर्यार्घानत्रिकोणगौ ॥ ७३ ॥

சூரியன் பாப-யோகத்துடன் சேர்ந்தால், அது பராதீன நிலை (ஜாய-பாவம்) அளிக்கும்; அல்லது பிற ஆணின் வீரியத்தால் சந்ததி உண்டாகும் எனக் குறிக்கும். மேலும் பாப ஸ்தானங்களில் பாப கிரகங்கள் இருந்து, சூரியனின் அர்க-விபாகத்தின் திரிகோணங்களில் சூரிய-சந்திரர் இருந்தால்—அத்தகைய பலன்கள் கூறப்படுகின்றன।

Verse 74

विदेशगः पितावृद्धः खेवा राशिवशात्यये । पूर्ण इंढौ स्वभेशेज्ञे शुभे मुव्यंवुजे तनौ ॥ ७४ ॥

ஜாதகர் வெளிநாட்டில் இருப்பதும் தந்தை முதிர்ந்திருப்பதும் இருந்தால், பலன் ராசியின் ஆட்சி/பாதிப்பின்படி தீர்மானிக்க வேண்டும். சந்திரன் பூர்ணமாகவும், சுபமாகவும், தன் ராசியிலோ தன் அதிபதி ராசியிலோ இருந்து—குறிப்பாக தனு-பாவத்தில் சுப யோகம் ஏற்பட்டால்—நல்ல பலன் கிடைக்கும்।

Verse 75

द्यूनस्थे वा विधौ यातेंगना नारी प्रसूयते । अब्धांगमन्भगः पूर्णे ज्यो वा पश्यति नारद ॥ ७५ ॥

நாரதா, புதன் த்யூனஸ்தானத்தில் (ஏழாம் பாவத்தில்) இருப்பதோ அல்லது அங்கு சென்றதோ என்றால், பெண் குழந்தை (கன்னி) பிறக்கும். மேலும் சந்திரனின் அங்க/பாகம் நிறைவு பெற்றால், ஒளிமிகு ஜோதி காணப்படும்।

Verse 76

स्वबंलग्नगः सूतिः सलिले नात्र संशयः । पापदृष्टे यमे गुद्यां जन्मांगाजव्ययस्थिते ॥ ७६ ॥

லக்னம் ஜல ராசியில் இருந்தால், பிரசவம் நீரில் அல்லது நீரருகில் நிகழும்—இதில் ஐயம் இல்லை. யமனின் பாப பார்வை இருந்தால், புள்ளி (பிந்து) குதப் பகுதியில் விழுந்தால், மேலும் பிறப்பு-காரகம் வ்யய பாவத்தில் (பன்னிரண்டாம்) இருந்தால்—அசுப அறிகுறிகள் கூறப்படுகின்றன।

Verse 77

कर्कातिलग्नगेशौरेवटे जन्माब्जवीक्षिते । मंदे जन्मगते लग्ने बुधसूर्येंदुवीक्षिते ॥ ७७ ॥

கடக லக்னம் எழுந்து, லக்னாதிபதி ரிஷபத்தில் நிலைத்து, சுக்கிரன் பிறப்பு லக்னத்தை நோக்கினால்; மேலும் சனி லக்னத்தில் இருந்து, லக்னத்தை புதன், சூரியன், சந்திரன் நோக்கினால்—இவ்வமைப்பு கூறப்படுகிறது.

Verse 78

क्रीडास्थाने देवगेहेप्यूषरे च क्रमाज्जनिः । श्मशाने लग्नदृगसृग्राम्यस्थानेब्जभार्गवौ ॥ ७८ ॥

விளையாட்டு இடம், தேவாலயம், மற்றும் உஷர நிலம்—இவற்றில் முறையே சனியின் தோற்றம்/பலன் கூறப்படுகிறது. சுடுகாட்டில் லக்னத் த்ருஷ்டியால் பற்றுதல் மற்றும் கடுமையான பார்வை குறிக்கப்படும்; கிராமிய இடத்தில் பத்மஜன் (பிரம்மா) மற்றும் பார்கவன் (சுக்கிரன்) சுட்டப்படுவர்.

Verse 79

अग्निहोत्रगृहे जीवोऽर्को भूषाभरणे गृहे । शिल्पालये बुधो जन्म कुर्याद्बलसमन्वितः ॥ ७९ ॥

அக்னிஹோத்ரம் நிலைபெறும் இல்லத்தில் குரு (வியாழன்) வலிமை பெறுவான்; அலங்கார-ஆபரண இல்லத்தில் சூரியன் வலிமை பெறுவான்; கலை-கைத்தொழில் இல்லத்தில் புதன் பிறப்பிலேயே வலிமையுடன் திறன் அளிப்பான்.

Verse 80

भासमाने सरे मार्गे स्थिरे स्वर्क्षांशगे गृहे । त्रिकोणगज आरार्क्योरस्ते वा सृज्यतेऽम्बया ॥ ८० ॥

ஏரி ஒளிர்ந்து பாதை தெளிவாக இருந்து, வீடு தன் நட்சத்திர அಂசத்தின் தாக்கத்தில் நிலையாக இருந்தால்; திரிகோணத்தில் சுப யானை-சின்னம் தோன்றி, சூரியன் முறையான திசை/நடையில் இருந்தாலோ அல்லது அஸ்தமித்தாலோ—அப்போது அம்பா சுப பலன்/சந்ததியை அருள்வாள்.

Verse 81

गुरुदृष्टे तु दीर्घायुः परं च प्राप्यते पुनः । पापदृष्टे विधौलग्नेऽस्तेकुजे तु विनश्यति ॥ ८१ ॥

குருவின் த்ருஷ்டி இருந்தால் நீண்ட ஆயுள் கிடைத்து, மீண்டும் உயர்ந்த நிலையும் அடையப்படும். ஆனால் லக்னம் பாப த்ருஷ்டியால் பாதிக்கப்பட்டால்—புதன் உதயமாகி, செவ்வாய் அஸ்த/தக்தமாக இருந்தால்—அந்த நீண்ட ஆயுள் அழியும்.

Verse 82

भवे कुजार्क्योः संदृष्टे परहस्तगतः सुखी । पापेद्यतायुर्भवति मासः सार्थैः परैरपि ॥ ८२ ॥

பவ-பாவத்தில் செவ்வாய் மற்றும் சூரியன் பரஸ்பர பார்வையில் இருந்தால், பிறர் கையில் சார்ந்திருந்தாலும் மனிதன் மகிழ்வுடன் இருப்பான். ஆனால் பாபகிரகப் பீடையால் அந்த யோகம் கெடின், பிற நல்ல துணைகள் இருந்தாலும் ஆயுள் ஒரு மாதமட்டுமே எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 83

पितृमातृगेहे जन्म तदधीशबलान्मुने । तरुगेहे शुभे नीचे नैकस्थदृष्टौ लग्नेंदुः ॥ ८३ ॥

முனிவரே, நான்காம் பாவத்தின் அதிபதி வலிமையுடன் இருந்தால் தந்தை அல்லது தாயின் வீட்டில் பிறப்பு உண்டாகும். மேலும் லக்னாதிபதி சந்திரன் நீசமாகி, நன்மை தரும் ‘தரு-கிரகம்’ எனும் ராசியில் இருந்து பல கிரகங்களின் பார்வை பெற்றால், மரங்களுடன் தொடர்புடைய குடியிருப்பில்—தோட்டம் அல்லது வனக்குடி—பிறப்பு நிகழும்.

Verse 84

एतल्लक्षणसंपन्ना प्रसीतिर्विजने तदा । मंदर्क्षांशे विधौ तुर्ये मंददृष्टेऽब्जगेऽपि वा ॥ ८४ ॥

இந்த அறிகுறிகளுடன் கூடிய பிறப்பு அப்போது தனிமையான இடத்தில் நிகழும்—சந்திரன் மென்மையான நக்ஷத்திரத்தின் நான்காம் பாதத்தில் இருந்து, சனியின் தாக்கம் மிதமாக இருந்து, புதனும் பலவீனமாக இருந்தாலும்.

Verse 85

मंदार्चने वा तमसि शयनं नीचगेभुवि । शीर्षे पृष्टोदये जन्म तद्वदेव विनिर्दिशेत् ॥ ८५ ॥

இருளில் உறங்குதல், அல்லது தாழ்ந்த நிலத்தில் படுத்தல், அல்லது லக்னம் ‘தலை’ பகுதியில் இருந்து ‘முதுகு’ எழுதல் ஆகியவை இருந்தால்—முன்னர் கூறியதுபோலவே பலன் என அறிய வேண்டும்.

Verse 86

चंद्रास्तसुखगः पापैर्मातुः पीडां समादिशेत् । जीर्णोद्धृतं गृहं मंदे सृजि दग्धं न वा विधौ ॥ ८६ ॥

பாபகிரகங்களால் கெடுபிடிக்கப்பட்ட சந்திரன் அஸ்த-சுகக நிலையில் சென்றால், அது தாய்க்கு துன்பம் எனக் குறிக்கும். மேலும் சனி பலவீனமாக இருந்தால், பழுதடைந்து பின்னர் சீரமைக்கப்பட்ட வீடு குறிக்கப்படும்—அது தீயில் எரியவும் পারে, அல்லது விதிவசத்தால் நிலைத்திருக்காமலும் போகலாம்.

Verse 87

काष्टाढ्यमदृढं सूय बहुशिल्पयुतं बुधे । चित्रयुक्तं नवं शुक्रे दृढे रम्ये गुरौ गृहम् ॥ ८७ ॥

சூரியன் ஆதிக்கத்தில் வீடு மரவளமுடன் இருந்தாலும் மிக உறுதியல்ல; புதன் ஆதிக்கத்தில் பல கலைநுட்பங்களால் அமைந்தது; சுக்கிரன் ஆதிக்கத்தில் புதிதாய் ஓவியங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; குரு ஆதிக்கத்தில் உறுதியும் இனிமையும் கொண்டது ஆகும்।

Verse 88

धटाजकर्क्यलिघटे पूर्वे ज्ञेज्यगृहे ह्युदक् । वृषे पश्चान्मृगे सिंहे दक्षिणे वसतिर्भवेत् ॥ ८८ ॥

கும்பம், மேஷம், கடகம், துலாம், மகரம் ஆகியவற்றில் பிறந்தோர்க்கு குடியிருப்பின் நல்வழி கிழக்கு (புதன், குரு வீடுகளில் வடதிசையும் நன்று). ரிஷபத்திற்கு மேற்கு; மகரம் மற்றும் சிம்மத்திற்கு தெற்கு திசை வசிப்பதற்கு ஏற்றது என விதிக்கப்படுகிறது।

Verse 89

गृहप्राच्यादिगौ द्वौ द्वौ व्द्यंगाः कोणेष्वजादयः । पर्यंके वास्तुवत्पादास्रिषदंकांत्यराशयः ॥ ८९ ॥

கிருஹ-மண்டலத்தில் கிழக்கு முதலிய திசைகளில் (அங்கங்கள்/தேவர்கள்) இரண்டிரண்டாக அமைக்கப்படுகின்றன; மூலைகளில் அஜா முதலியோர் நிலைகொள்கின்றனர். நடுப்பரியங்கில் வாஸ்து முறையின்படி பாதங்கள்—ஆசனம், எண், ராசி வரிசையால் குறியிடப்பட்டுள்ளன।

Verse 90

चंद्रागांतरगैः खेटैः सूतिकाः समुदाहृताः । चक्राद्धि बहिरंतश्च दृश्यादृश्योपरेऽन्यथा ॥ ९० ॥

சந்திரன் செல்லும் பாதையின் உள்ளே தோன்றும் கிரகக் குறியீடுகள் ‘சூதிகா’ என அழைக்கப்படுகின்றன. அவை வட்டத்தின் வெளியிலும் உள்ளிலும் இருக்கலாம்; மேலும் உயர்ந்த உலகங்களில் சில நேரம் காணத்தக்கவையாகவும் சில நேரம் காணாதவையாகவும் வேறு விதமாகவும் வெளிப்படும்।

Verse 91

लग्राशयसमानांगोबालिखेटंसमोपि वा । चंद्रनंदांशवद्वर्णः शीर्षाद्यंगविभाग युक् ॥ ९१ ॥

அவனுடைய உடல் லக்ன ராசியைப் போலச் சீரான அமைப்புடன் சமநிலையாய் இருக்கும். அவன் நிறம் சந்திரனின் இனிய கதிர்களைப் போல ஒளிரும்; தலை முதல் அங்கங்கள் வரை உறுப்புப் பிரிவுகள் ஒழுங்காக அமைந்துள்ளன।

Verse 92

शीर्षकं दक्श्रवे नासा कपोलहनवो मुखम् । कंठांसपार्श्वहृद्द्वोषः क्रोडंनाभिश्च बास्तिकाः ॥ ९२ ॥

தலை, வலது காது, மூக்கு, கன்னங்கள்–தாடைகள் மற்றும் வாய்; தொண்டை, தோள்கள், பக்கங்கள், இதயம், புருவமத்தி; வயிறு, நாபி, மூத்திரப்பை—இவை உடலுறுப்புகளாக எண்ணப்படுகின்றன।

Verse 93

शिंश्नापाते च वृषणौ जघने जानुनी तथा । जंघेपादौ चोभघयत्र त्र्यंशैः समुदितैर्वदेत् ॥ ९३ ॥

ஆணுறுப்பு அடிப்பகுதி மற்றும் விதைப்பைகளில்; புட்டங்களில் மேலும் முழங்கால்களில்; கால் தண்டுகள் மற்றும் பாதங்களில்—ஒவ்வொரு இடத்திலும் மூன்று பாகங்கள் சேர்ந்த அளவு/நிலையைச் சொல்ல வேண்டும்।

Verse 94

पापयुक्ते व्रणस्तस्मिन्नंगे लक्ष्म च तद्युते । स्वर्क्षांशे स्थिरयुक्ते तु नैज आगंतुकोऽन्यथा ॥ ९४ ॥

பாவக் குறியீடு சேர்ந்த உறுப்பில் காயம் இருந்து அதனுடன் உடற்குறியும் காணப்பட்டால், அது தன் நக்ஷத்திரப் பகுதியிலும் நிலையான யோகத்துடனும் நிகழ்ந்தால் ‘நைஜம்’; இல்லையெனில் ‘ஆகந்துகம்’ எனக் கருதப்படும்।

Verse 95

मंदेऽनिलाश्मजो भौमे विषशस्राग्निजो बुधे । भुजेऽर्के काष्टपशुजो जेतुः श्रृंग्यजयोनिजः ॥ ९५ ॥

சனிக்குக் காற்றும் கல்லும் சார்ந்த நிமித்தங்கள்; செவ்வாய்க்கு மண்ணிலிருந்து; புதனுக்கு விஷம், ஆயுதம், தீயிலிருந்து; குருவுக்கு சூரியன், மரம், விலங்குகளிலிருந்து; சுக்கிரனுக்கு கொம்புடைய உயிர்கள் மற்றும் கருவிலிருந்து நிமித்தங்கள் உண்டாகும்।

Verse 96

यस्मिन्संज्ञास्रयः खेटा अंगेस्युस्तत्र निश्चितम् । व्रणोशुभकृतः पृष्टेतनौ राशिसमाश्रिते ॥ ९६ ॥

கிரகங்கள் தங்கள் குறியிடப்பட்ட ஆசனமாக எந்த உறுப்பில் நிலைகொள்கின்றனவோ, அந்த உறுப்பிலேயே அசுபக் காரணத்தால் காயம் நிச்சயமாக உண்டாகும். ‘தனு’ குறியீட்டில் ராசி உடலில் தங்கினால், பலன் முதுகுப் பகுதியில் வெளிப்படும்।

Verse 97

तिलकृन्मसकृदष्टसौम्यैर्युक्तश्च लक्ष्मवान् । चतुरस्रः पिंगदृक् च पैत्तिकोऽल्पकचो रविः ॥ ९७ ॥

திலகம் மற்றும் சிறிய சுப திலச்சின்னங்களுடன், எட்டு சௌம்ய லக்ஷணங்களால் யுக்தனாய், லக்ஷ்மீசம்பத்துடன் விளங்குபவன் ‘ரவி’ எனப்படும். அவன் உடல் சதுர வடிவு, கண்கள் பிங்கல நிறம், பித்தப் பிரகృతి, முடி குறைவு.

Verse 98

वृतो वातकफी प्राज्ञो मंदवाक् शुभदृक् शशी । क्रृरदृक्तरुणो भौमः पैत्तिकश्चपलस्तथा ॥ ९८ ॥

‘சசி’ (சந்திரன்) வட்ட வடிவம் உடையவன், வாத-கபப் பிரகுதி, ஞானி, மெல்லிய பேச்சு உடையவன், சுப நோக்கு கொண்டவன் எனக் கூறப்படுகிறது. ‘பௌம’ (செவ்வாய்) கடுமையான பார்வை, இளமை, பித்தப் பிரகுதி, சஞ்சலம் உடையவன்.

Verse 99

त्रिधानुपवृतिर्हास्यरुचिज्ञः श्लिष्टवाक्तथा । पिंगके श्लक्षणो दीर्घः कफीधीमान्गुरुर्मतः ॥ ९९ ॥

மூன்று வித ஒழுங்குகளால் நடத்தையை கட்டுப்படுத்தி, நகைச்சுவையில் எது இனிமை என அறிந்து, செம்மையான இணைந்த சொற்களால் பேசுபவன்; பிங்கலக் கண்கள், அழகிய ஒத்த உடல், உயரமான உருவம், கபப் பிரகுதி, கூர்மையான அறிவு—இவனே ‘குரு’ என மதிக்கப்படுகிறான்.

Verse 100

सुवपुर्लोचनः कृष्णवक्रकेशो भृगुः सुखी । दीर्घः कपिलदृड्भंदो निलीखरकचोलसः ॥ १०० ॥

அவன் அழகிய உடலும் பிரகாசமான கண்களும் உடையவன்; அவன் முடி கருமையும் சுருளுமாகும். அவன் ப்ருகு வம்சத்தவன்; மன நிறைவு உடையவன். அவன் உயரமானவன், கபில நிறம், உறுதியான அங்கங்கள் உடையவன்; நீல கோடு மற்றும் சூடா-முடிச்சு போன்ற சிறப்பு அடையாளங்கள் கொண்டவன்.

Verse 101

स्नाय्वस्थिरक्तत्वक्शुक्रवसामज्जास्तु धातवः । मंदार्कचंद्रसोम्यास्पुजिज्जीवकुभुवः क्रमात् ॥ १०१ ॥

தாதுக்கள்: நரம்புத் தசை (ஸ்நாயு), எலும்பு, இரத்தம், தோல், சுக்ரம், கொழுப்பு, மஜ்ஜை. இவற்றின் அதிஷ்டாதேவர்கள் முறையே மந்தா, அர்கன் (சூரியன்), சந்திரன், சோம்யா, பூஜீ, ஜீவகன், புவ எனக் கூறப்படுகின்றனர்.

Verse 102

चंद्रांगपापैर्भांत्यस्थैः सेंवुपापचतुष्टयैः । चक्रपूर्वापरे पापसौम्यैः कीटतनौ मृतिः ॥ १०२ ॥

சந்திர-நட்சத்திரங்களும் கிரக நிலையங்களும் தொடர்பான பாபங்களாலும், நான்கு விசேஷ பாபக் கூட்டங்களாலும், முன்னும் பின்னும் யுகங்களில் கடுமை–மென்மை என வகுக்கப்பட்ட பாபங்களாலும்—உயிர் புழு/பூச்சி உடலில் மரணத்தை அடைகிறது।

Verse 103

उदयास्तगतौ पापौ चंद्रः क्रूरयुतैः शुभैः । न चेद्दृष्टस्तदा मृत्युर्जातस्य भवति ध्रुवम् ॥ १०३ ॥

பிறப்புக் காலத்தில் சந்திரன் உதயமும் அஸ்தமனமும் இரண்டிலும் பாப கிரகங்களால் பீடிக்கப்பட்டு, சுப கிரகங்களின் பார்வை இல்லையெனில்—பிறந்த குழந்தைக்கு மரணம் நிச்சயம்.

Verse 104

क्षीणेऽब्जे व्ययगे पापैर्लग्नाष्टस्थैः शुभा न चेत् । केंद्रेषु वाब्जोसंयुक्तः स्मरांत्यमृतिलग्नगः ॥ १०४ ॥

‘அப்ஜ’ (சுக்கிரன்) பலவீனமடைந்து 12-ஆம் பாவத்தில் இருந்து, லக்னமும் அஷ்டமமும் பாப கிரகங்களால் நிரம்பி, சுப ஆதரவு இல்லையெனில்; குறிப்பாக சுக்கிரன் கேந்திரங்களில் கிரகச் சேர்க்கையுடன் இருந்தால்—லக்னம் இறுதிக் கால நினைவும் மரணமும் குறிக்கும்.

Verse 105

केंद्राद्या हस्त सन्खेटैरदृष्टो मृत्युदस्तथा । षष्टेमेब्जेऽसदृष्टेसद्यो मृत्युः शुभेक्षिते ॥ १०५ ॥

கை-எண்ணிக்கை முறையால் நிர்ணயிக்கப்படும் கிரகப் பார்வை/ஆதரவு கேந்திர முதலிய முக்கிய இடங்களில் இல்லையெனில், அந்த அமைப்பு மரணத்தைத் தரும். அதுபோல் 6-ஆம், 11-ஆம் பாவங்கள் பார்வையின்றி இருந்தால் உடனடி மரணம்; சுப பார்வை இருந்தால் நன்மை விளையும்.

Verse 106

समाष्टके मिश्रखेटैर्दृष्टे मृतिः शिशोः । क्षीणेब्जेंगे रन्ध्रकेन्दे पापे पापान्तरस्थिते ॥ १०६ ॥

அஷ்டம பாவத்தில் கலந்த கிரகப் பார்வை இருந்தால் குழந்தை மரணக் குறி தோன்றும். மேலும் பலவீனமான கிரகம் நீர்ராசி பகுதியில் இருந்து, பாப கிரகம் அஷ்டம (ரந்த்ர) மற்றும் கேந்திரத்தில் நின்று மற்ற பாபங்களால் சூழப்பட்டிருந்தால்—அதுவும் மரண அறிகுறி.

Verse 107

भूद्यूननिधने वाब्जे लग्नेऽप्येवं शिशोर्मृतिः । पापैश्चन्द्रास्तगैर्मात्रा सार्द्धं सदृष्टिमंतरा ॥ १०७ ॥

பிறப்புக் காலத்தில் சந்திரன் மரணபாவத்தில் இருந்தால், அல்லது கும்ப லக்னத்திலும் இத்தகைய தீய யோகங்கள் இருந்தால், குழந்தையின் மரணம் குறிக்கப்படுகிறது. மேலும் சந்திரன் அஸ்தமித்து பாப கிரகங்களால் பீடிக்கப்பட்டு, எந்த சுபத்ருஷ்டியும் காக்காவிட்டால், தாயுடன் குழந்தையும் அழிவுறும் என உரைக்கப்படுகிறது.

Verse 108

शुभादृष्टे भान्त्यगेब्जे त्रिकोणोपरतैः खलैः । सग्नस्थे वा विधौपापैरस्तस्थैर्मृतिमाप्नुयात् ॥ १०८ ॥

சுபத்ருஷ்டி இருந்தாலும் ஒரு கிரகம் பகை ராசியில் ஒளிர்ந்து, திரிகோணங்களில் உள்ள பாப கிரகங்களால் சூழப்பட்டால்; அல்லது சந்திரன் லக்னத்தில் இருந்தும் பாப கிரகப் பீடனத்தால் அஸ்தமித்தால்—அத்தகைய யோகத்தில் மரணம் ஏற்படும் என கூறப்படுகிறது.

Verse 109

ग्रस्तेऽब्जेऽसद्भिरष्टस्थै सृज्यवात्मजयोर्मृतिः । लग्ने रवौ तु शस्रेण सवीर्यासद्भिरष्टगैः ॥ १०९ ॥

சந்திரன் கிரஸ்தமாக (கிரகணத்தால் பிடிக்கப்பட்டு) இருந்து, அஷ்டம பாவத்தில் பாப கிரகங்கள் இருந்தால், ஜாதகனுக்கும் அவன் மகனுக்கும் மரணம் குறிக்கப்படுகிறது. மேலும் லக்னத்தில் சூரியன் இருந்து, அஷ்டமத்தில் வலிமையான பாப கிரகங்கள் இருந்தால், ஆயுதத்தால் மரணம் என கூறப்படுகிறது.

Verse 110

कर्केन्द्वीज्ययुते लग्ने केंद्रे सौम्ये च भार्गवे । शषैस्त्र्यरीशगैरायुरमितं भवति ध्रुवम् ॥ ११० ॥

கடக லக்னத்தில் சந்திரனும் குருவும் இணைந்து, கேந்திரங்களில் சுப கிரகங்களும் சுக்ரனும் இருப்பின்—அத்தகைய கிரக யோகத்தால் ஆயுள் நிச்சயமாக அளவற்றதும் மிக நீண்டதுமாகும்.

Verse 111

वंर्गोत्तमे मीनलग्ने वृषेऽब्जे तत्त्वलिप्सिके । स्वतुंगस्थेष्वशेषेषु परमायुः प्रकीर्तितम् ॥ १११ ॥

மீன லக்னம் வர்கோத்தமமாக இருந்து, சந்திரன் ரிஷபத்தில் இருந்து, கும்பத்தில் தத்த்வலிப்ஸை (சத்தியத் தத்துவ விருப்பம்) யோகம் அமைய; மேலும் எல்லா கிரகங்களும் தத்தம் உச்சஸ்தானங்களில் இருந்தால்—உயர்ந்த ஆயுள் எனப் பிரகடனம் செய்யப்படுகிறது.

Verse 112

शुभैर्दृष्टः सवीर्योगे केंद्रस्थे चायुरर्थदः । स्वच्चोब्जे स्वर्क्षगैः सौम्यैः सवीर्येंगाधिपे तनौ ॥ ११२ ॥

ஒரு கிரகம் நன்மை கிரகங்களின் பார்வையால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டு, தன் வலிமையுடன் இணைந்து, கேந்திரத்தில் இருந்தால் அது ஆயுளும் செல்வமும் அளிக்கும். அது தெளிவுடன் சுயராசி அல்லது உச்சத்தில், சௌம்ய கிரகங்களுடன் இருந்து, வலிமைமிக்க லக்னாதிபதி லக்னத்தில் இருந்தால் உடலில் உறுதியான உயிர்வலிமை குறிக்கிறது।

Verse 113

षष्ट्यब्दकेंद्रसौम्येभेष्टशुद्धे सप्ततिर्गुरौ । मूलत्रिकोणगैः सौम्यैर्गुरो स्वोच्चसमन्विते ॥ ११३ ॥

ஷஷ்ட்யப்த புள்ளி கேந்திரத்தில் இருந்து நன்மை கிரகங்களுடன் இணைந்து, சப்ததி நிலையில் குரு இருப்பதும்; மேலும் சௌம்ய கிரகங்கள் தங்கள் மூலத்திரிகோண ராசிகளில் இருந்து, குரு தன் உச்ச நிலையுடனும் கூடியிருப்பதும்—இவை அனைத்தும் மிகச் சிறந்த பலன் தரும் யோகமாகக் கூறப்படுகிறது।

Verse 114

लग्नाधिपे बलयुतशीत्यब्दं त्वायुरीरितम् । सवीर्ये सत्सु केंद्रेषु त्रिंशच्छुद्धियुतेऽष्टमे ॥ ११४ ॥

லக்னாதிபதி வலிமையுடன் இருந்தால் ஆயுள் எண்பது ஆண்டுகள் எனக் கூறப்படுகிறது. அவர் வீரியமுடன் கேந்திரங்களில் இருந்து, அஷ்டம பாவம் முப்பது ‘சுத்தி’ (வலிமை/தூய்மை அளவு) உடையதாக இருந்தால், முழு ஆயுள் குறிக்கப்படுகிறது।

Verse 115

लयेशे धर्मगेजीवेष्टस्थे क्रूरक्षिते जिताः । लग्नाष्टमेशावष्टस्थौ भाब्दमायुः करौ मतौ ॥ ११५ ॥

லயேசன் (சனி) தர்ம பாவத்தில் (ஒன்பதாம்) இருந்து, குரு அஷ்டமத்தில் இருப்பதும், க்ரூர கிரகமான செவ்வாய் அடக்கப்பட்டிருப்பதும்; மேலும் லக்னேசன் மற்றும் அஷ்டமேசன் இருவரும் அஷ்டமத்தில் இருப்பதும்—ஆசார்யர்களின் கருத்தில் ஆயுள் வெறும் ஒரு ஆண்டே எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 116

लग्नेऽशुभेज्यौ ग्लौदृष्टौ मृत्यौ कश्चन चाकृतिः । धर्मांगस्थेशनौ शुक्रे केंद्रेऽब्जे व्ययधर्मगे ॥ ११६ ॥

லக்னம் அசுபத்தால் பாதிக்கப்பட்டு, குருவும் அசுப நிலையில் இருந்து, சந்திரன் க்ரூர கிரகங்களின் பார்வையில் இருந்தால்—மரணத்தைச் சுட்டும் ஒரு விசேஷ யோகம் உருவாகிறது. மேலும் சனி தர்மாங்க ஸ்தானத்தில், சுக்கிரன் கேந்திரத்தில், புதன் வ்யய (12) மற்றும் தர்ம (9) பாவங்களில் இருந்தாலும் மரணலட்சணம் எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 117

शताब्दं गीष्पतौ कर्के कटकस्थसितेज्ययोः । लयेशेंगे शुभैर्हीनेऽष्टमे रवाब्धिमितं वयः ॥ ११७ ॥

குரு கடகத்தில் இருப்பதும், சந்திரனும் குருவும் இருவரும் கடகத்தில் நிலைபெறுவதும் இருந்தால் நூறு ஆண்டுகள் ஆயுள் பெறுவர். ஆனால் லக்னாதிபதி பலவீனமாய், சுபப் பாதிப்புகள் இன்றியிருந்தால், அஷ்டம பாவத்தின் படி ஆயுள் வெறும் பன்னிரண்டு ஆண்டுகளாக அளவிடப்படும்.

Verse 118

लग्ने शेष्टमगेष्टेशे तनुस्थे पंचवत्सरम् । कवीज्ययोगे सौम्याब्जौ लग्ने मृत्यौ च स्वेषवः ॥ ११८ ॥

லக்னாதிபதியும் அஷ்டமாதிபதியும் இருவரும் தேகஸ்தானமான லக்னத்தில் இருந்தால் ஐந்து ஆண்டுகள் ஆயுள் எனக் கூறப்படுகிறது. மேலும் சுக்கிரன்-குரு சேர்க்கை இருந்து, புதனும் சந்திரனும் லக்னத்தில் இருந்தால், மரணம் லக்னத்திலிருந்தே குறிக்கப்படுகிறது.

Verse 119

एतद्योगजमायुः स्यादथ स्पष्टमुदीयते । सूर्याधिक बले पैंडं निसर्गाञ्च विधोर्बले ॥ ११९ ॥

இதுவே யோகஜ ஆயுள் எனச் சொல்லப்பட்டது. இப்போது தெளிவாகக் கூறப்படுகிறது—சூரியன் பலம் மேலோங்கினால் ‘பைண்ட’ (கணித) ஆயுளை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்; சந்திரன் பலம் மேலோங்கினால் ‘நிஸர்க’ (இயற்கை) பகுதியை ஏற்க வேண்டும்.

Verse 120

अंशायुः सबले लग्ने तत्साधनमथो श्रृणु । गोब्जास्तत्त्वतिथी सूर्यास्तिथिः स्वर्गा नखाः क्रमात् ॥ १२० ॥

லக்னம் பலமுள்ளதாயின் அங்கங்களால் (அம்சங்களால்) ஆயுள் ‘அம்சாயு’ என நிர்ணயிக்கப்படும். அதன் கணக்குமுறையை கேளுங்கள்—வரிசையாக ‘கோ’, ‘அப்ஜ’, ‘தத்த்வ’, ‘திதி’, ‘சூர்ய’, ‘திதி’, ‘ஸ்வர்க’, ‘நக’ என்பவை எண்களை முறையே குறிக்கும்.

Verse 121

नखा विधुर्द्वावंकाश्च धृतिः स्वाक्षिखमार्गणाः ॥ १२१ ॥

‘நக’ என்ற சொல் சந்திரனை உணர்த்தும்; ‘த்வௌ’ என்பது இரண்டு என்ற எண்ணை குறிக்கும். ‘த்ருதி’ என்பது நிலைத்தன்மை; ‘ஸ்வாக்ஷி’ என்பது தன் கண்; ‘மார்கணா’ என்பது வழி தேடுதல் எனப்படுகிறது.

Verse 122

पिंडे निसर्गे रवोच्चे नो ग्रहः षट्भाल्पको यदा । चक्रशुद्धस्तदा ग्राह्येस्यांशा आयुषिसंमताः ॥ १२२ ॥

பிறப்புக் காலப் பிண்ட-நிசர்கத்தில் சூரியன் உச்சத்தில் இல்லாமல், எந்தக் கிரகமும் ஆறு பாகங்களால் பலஹீனமடையாமல் இருந்தால், அப்போது ஜாதகச் சக்கரம் ‘சுத்தம்’ எனக் கருதப்படும்; ஆயுள் நிர்ணயத்திற்கு ஏற்றதாக ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட அம்‌சங்களே எடுத்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும்।

Verse 123

अंशोनाः शंत्रुभे कार्या ग्रहं वक्रगतिं विना । मंदशुक्तौ विनार्द्धोना ग्रहस्यास्तंगतस्य च ॥ १२३ ॥

அசுப/சத்ரு-யோகத்தில் கிரகத்தின் பலன் ஒரு குறிப்பிட்ட அம்‌ச அளவிற்கு குறைந்ததாகக் கொள்ள வேண்டும்—அது வக்கிரகதி இல்லாதபோது. மந்த நிலையில், மேலும் அஸ்தம் (அதೃশ্য/தக்த) ஆன கிரகத்தின் வலிமை பாதியாகக் கொள்ளப்படுகிறது।

Verse 124

हानिद्वयेऽधिकाः कार्या यदा क्रूरस्तनौ तदा । विहायारीनंशाद्यैर्हन्यादायुर्लवान् भजेत् ॥ १२४ ॥

இருவகை இழப்பு நேர்ந்தால் குறைந்த இழப்பையே தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். மேலும் கொடிய பகைவன் தன் உடல்மேல் தாக்கினால், தயக்கம் விட்டு அத்தகைய பகைவர்களை முதலியவற்றை அழித்து ஆயுள்-பகுதியை காக்க வேண்டும்।

Verse 125

भगणांशैर्लब्धहीनास्तेषां कार्या विचक्षणैः । पापस्यांशाः समग्रोना सौम्यस्यार्द्धविवर्जिताः ॥ १२५ ॥

கிரகக் கூட்டத்தின் பகுப்பு-அம்‌சங்களால் கிடைத்ததில் குறைவு இருந்தால், அதன் மதிப்பை அறிவுடையோர் கணக்கிட வேண்டும். பாப (தீய) தொடர்புடைய அம்‌சங்கள் முழுமையாக எடுத்தாலும் குறைத்துக் கொள்ள வேண்டும்; சௌம்ய (நன்மை) தொடர்புடைய அம்‌சங்கள் பாதியை விட்டு எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்।

Verse 126

स्पष्टास्तेंशाः खषट्त्र्यासा गुणयित्वा स्वकैर्गणैः । वर्षाणि शेषमर्कध्नं हारात्संमासकाः स्मृताः ॥ १२६ ॥

தெளிவாகக் கூறப்பட்ட அந்த அம்‌சங்களைத் தத்தம் குணகங்களால் பெருக்கினால் எஞ்சுவது ஆண்டுகள்; மேலும் ‘அர்கத்ன’ எனப்படும் எஞ்சியது ஹார (வகுத்தெண்) மூலம் கணிக்கப்பட்ட மாதங்களாகக் கருதப்படுகிறது।

Verse 127

तच्छेषश्च त्रिगुणितः तेनैवाप्तं दिनानि च । शेषे षष्ट्या हते भक्ते हारेण घटिकादिकम् ॥ १२७ ॥

அந்த மீதியை மூன்று மடங்காக்கினால் அதனால் நாட்களின் எண்ணிக்கை கிடைக்கும். மீதியைக் அறுபதால் பெருக்கி பகாரியால் வகுத்தால் घटிகை முதலான நுண்ணிய கால அளவுகள் பெறப்படும்.

Verse 128

हित्वा भाज्यंगभागादीन्कलीकृत्य खखाक्षिभिः । भजेद्वर्षाणि शेषे तु गुणिते द्वादशादिभिः ॥ १२८ ॥

பகாரியத்தின் துணைப்பாகங்கள், பாகப்பிரிவுகள் முதலியவற்றை விட்டு, ‘க-க-அக்ஷி’ எண்களால் மீதியை கலியுகக் கணக்காக மாற்றி ஆண்டுகளை கணக்கிட வேண்டும். மீதி இருந்தால் அதை பன்னிரண்டு முதலான காரகங்களால் பெருக்க வேண்டும்.

Verse 129

द्विसप्तांशे च मासादिलग्रायुर्जायते स्फुटम् । अशायुषी सलग्नानां खेटानामंशका हृताः ॥ १२९ ॥

த்வி-ஸப்தாம்சத்தில் மாதம் முதலிய காரகங்களோடு, லக்னத்துடன் கூடிய ஆயுள் தெளிவாக நிர்ணயமாகிறது. ‘அசாயுஷீ’ லக்னங்களில் கிரகங்களின் ஒதுக்கப்பட்ட அಂசங்களை கழிக்க வேண்டும்.

Verse 130

खयुगैरायुरंशाः स्युस्तत्संस्कारं वदामि ते । ग्रहनलग्नं षड्रात्यं चेत्संस्कारोऽन्यथा नहि ॥ १३० ॥

கயுகங்களால் ஆயுள் அಂசங்கள் குறிக்கப்படுகின்றன; அதற்கான சீர்செய் சடங்கை உனக்குச் சொல்கிறேன். கிரகண காலத்தில் லக்னம் ஆறு இரவுகள் நிலைத்தால் சம்்ஸ்காரம் செய்ய வேண்டும்; இல்லையெனில் அவ்வாறு வேண்டாம்.

Verse 131

तदंशः स्वाग्नयो भक्ता लब्धोनोभूर्गुणो भवेत् । यदैकाल्यं तदास्तांशाः स्वाग्र्याप्तोना च भूर्गुणः ॥ १३१ ॥

அந்த பங்கை தன் அக்னிகளுக்கும் பக்தர்களுக்கும் தனித்தனியாகப் பகிர்ந்து அளித்தால் புண்ணியம் பெரிதாகப் பெருகாது. ஆனால் ஒரே ஒன்றான ஒருமுக அர்ப்பணமாக (ஐகால்யம்) செலுத்தினால், அந்த பங்குகள் உன்னதத்தை அடைந்து புண்ணியம் பலமடங்கு உயரும்.

Verse 132

सौमयस्यार्द्धेन पापस्य समग्रेणेति निश्चयः । गुमकध्नाश्चायुरंशाः संस्कारोऽयमुदाहृतः ॥ १३२ ॥

இச்சம்ஸ்காரம் சௌம்ய யாகத்தின் அரை பலனை அளித்து, பாவத்தை முழுமையாக அழிக்கிறது என்பது உறுதியாகக் கூறப்படுகிறது. மேலும் க்ஷய முதலிய நோய்களை நீக்கி, ஆயுள் பங்குகளைப் பெருக்குகிறது—இவ்வாறு இச்சம்ஸ்காரம் உரைக்கப்படுகிறது॥१३२॥

Verse 133

आयुरंशकलाभक्ताद्विंशत्याब्दा इनाहतम् । शेषं द्विशतभक्तं स्युर्मासाः शेषा दिनादिकम् ॥ १३३ ॥

ஆயுளை அம்‌ச-கலைகளாகப் பகுத்து கிடைக்கும் பகுத்தெண்ணை இருபதால் பெருக்கினால் ஆண்டுகள் கிடைக்கும். மீதியை இருநூறால் பகுத்தால் மாதங்கள்; அதன் பின் மீதமுள்ளது நாட்கள் முதலிய (சிறு அளவுகள்) ஆகும்॥१३৩॥

Verse 134

लग्नायुरंशास्त्रिगुणा दिग्भिक्ता स्युः समास्ततः । शेषेऽर्कादिगुणे भक्ते दिग्भर्मासादिकं भवेत् ॥ १३४ ॥

லக்னம் மற்றும் ஆயுள் அம்‌சங்களை மூன்றுமடங்கு செய்து திசைகளால் பகுத்தால் மொத்த அளவு கிடைக்கும். மீதியை சூரியன் முதலிய (கிரகக் காரக) காரணிகளால் பகுத்தால் திக்-பாகம் முதலிய பிரிவுகள் பெறப்படும்॥१३৪॥

Verse 135

सबलेंगेभतुल्याब्दैर्युतमायुर्भवेत्स्फुटम् । अंशद्विध्नमक्षांशं मासाः खत्र्यादिसंगुणात् ॥ १३५ ॥

காரகங்கள் வலிமையாயின் கணிக்கப்பட்ட ஆயுள் தெளிவாகும்; சிம்மம் முதலிய ராசிக்கு இணையான ஆண்டுகளைச் சேர்க்க வேண்டும். அக்ஷாம்சத்தை அம்‌சங்களில் இருமடங்காக்கி ‘க’ முதலிய நிலைமாறிலிகளால் பெருக்கினால் பலன் மாதங்களாகக் கிடைக்கும்॥१३५॥

Verse 136

शेषा दिनादिकं योज्यं नैतत्पिंडनिसर्गयोः । लग्नार्कचन्द्रमध्ये तु यो बली तद्दशा पुरा ॥ १३६ ॥

மீதமுள்ள பகுதியை நாட்கள் முதலியவையாகச் சேர்க்க வேண்டும்—பிண்டம் மற்றும் நிசர்கம் ஆகியவற்றில் இவ்விதி பொருந்தாது. ஆனால் லக்னம், சூரியன், சந்திரன் இவற்றில் யார் வலிமையோ, அவருடைய தசை முதலில் நடைமுறைக்கு வர வேண்டும்॥१३६॥

Verse 137

ततः केंद्रादिगानां तु द्वित्र्यादौ सबलस्य च । बह्वायुर्यो वीर्यसाम्येर्काद्युतस्य प्राक् याचकः ॥ १३७ ॥

பின்னர் கேந்திர முதலிய பாவங்களில் இரண்டாம், மூன்றாம் முதலியவை வலிமையாயின் ஆயுள் நீடிக்கும். வலிமை சமமாயின் முன் உதயமாவதுதான் சூரியாதி தொடர்புடைய முதன்மை பலனளிப்பதாகக் கூறப்படும்.

Verse 138

षड्वर्गार्द्धस्य त्रिंशस्य त्रिकोणगश्च स्मरगः । सप्तमासस्य तूर्यस्य चतुरस्रगतस्य च ॥ १३८ ॥

ஷட்வர்கத்தின் அரை வடிவமான திரிஂசாம்சத்தில் முக்கோணத்தில் உள்ள ‘ஸ்மரக’ (காம சம்பந்த) கூறு கூறப்படுகிறது. அதுபோல ‘தூர்ய’ எனப்படும் சப்தமாம்சம் சதுர (சதுரஸ்ர) அமைப்பில் இருப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 139

क्रमः केंद्रादिकोऽत्रापि द्वित्र्यादौ सबलस्य च । पाकपस्याब्धिनागाश्च ह्यर्णवा सहगस्य च ॥ १३९ ॥

இங்கேயும் வரிசை கேந்திரங்களிலிருந்து தொடங்கி, இரண்டாம் மூன்றாம் முதலிய இடங்களில் கிரகத்தின் வலிமையை எண்ணுகிறது. பலன்கள் கிரகத்தின் ‘பாக’ (முதிர்ச்சி/பரிணாமம்) நிலையில் அறியப்பட வேண்டும்; மேலும் கடல்கள், நாகராஜர்கள், அர்ணவம் முதலிய குறியீடுகள் மற்றும் உடனிருக்கும் கூறுகளோடு சேர்ந்து.

Verse 140

त्रिकोणस्थस्य चाष्टाक्षिसूर्याद्यूनगतस्य च । तुर्याष्टगस्य तु स्वर्गा गुणकाः परिकीर्तिताः ॥ १४० ॥

முக்கோணத்தில் இருப்பது, ‘அஷ்டாக்ஷி’ யோகத்தில் இருப்பது, மேலும் சூரியாதிகளை விட குறைந்த இயக்கமுடையது—இவற்றின் பெருக்குக் காரகங்களாக ‘ஸ்வர்கங்கள்’ கூறப்பட்டுள்ளன.

Verse 141

दशागुणैर्हता भक्त्या गुणैक्येन समागताः । शेषेऽर्कादिहते भक्ते मासाद्यैक्येन नारद ॥ १४१ ॥

பக்தி பத்துமடங்கு பன்மையை அடக்கினால் குணங்களின் ஒன்றுமை கிடைக்கும். மீதமுள்ள பக்தியும் சூரியத் தாபத்தில் மாசு எரிவதுபோல் கரைந்துவிட்டால், நாரதா, ஒரு மாதத்திலேயே முழு ஒன்றுமை நிறைவேறும்.

Verse 142

अंतर्दशासु विदशास्तासु चोपदशास्तथा । दशेशमित्रस्वोच्चक्षंगोब्जोब्ध्येकाद्रिवृद्धिगः ॥ १४२ ॥

அந்தர்தசை, விசேஷ தசை, உபதசை ஆகியவற்றில் தசாதிபதி நண்பன் ராசி, ச்வராசி, உச்சம் அல்லது சுபவர்கங்களில் வலிமையுடன் இருந்தால், வளர்ச்சியும் பெருக்கமும் அளிப்பான்।

Verse 143

शुभगो यद्भगस्तद्भिस्न्वादिस्थेन तद्धिकृत् । प्रोक्तेतरस्थानगतस्तत्तद्भावक्षयं करः ॥ १४३ ॥

‘சுபக’ என்ற வடிவம் ‘பாக்கியமுள்ளவன்’ எனப் பொருள் தரும். அதே சொல் ஸ்ன்வாதி-கணப் பிரத்தியயத்துடன் வந்தால் ‘அதை நிகழ்த்துபவன்’ என்ற கர்த்தர்வாசகமாகும். கூறப்பட்ட சொல் வேறு இடத்தில் பயன்பட்டால், அதே நிலையின்குறைவு அல்லது அழிவு என உணர்த்தும்.

Verse 144

खगस्य यद्भवेद्द्रव्यं भावभे क्षणयोगजम् । जीविकादिफलं सर्वं दशायां तस्य योजयेत् ॥ १४४ ॥

கிரகம் பாவம், நக்ஷத்திரம் ஆகியவற்றில் இருப்பதாலும் கணநேர யோகங்களாலும் உண்டாகும் செல்வம்—வாழ்வாதாரம் முதலிய எல்லாப் பலன்களும்—அந்தக் கிரகத்தின் தசைக்கே சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்।

Verse 145

विशन्यापदशायां यो वैरिदृष्टो विपत्तिकृत् । शुभमत्रेक्षितश्चेष्टसद्वर्गस्थश्च यो ग्रहः ॥ १४५ ॥

அசுபம் அல்லது ஆபத்துத் தசையில் பகைவர் பார்வையால் பாதிக்கப்பட்ட கிரகம் துன்பத்தை உண்டாக்கும். ஆனால் அதே கிரகம் சுப பார்வை பெற்று, ஷட்வர்கங்களில் நல்ல நிலையில் இருந்தால் நன்மை பலன் தரும்.

Verse 146

तत्काले बलवानापन्नाशकृत्समुदाहृतः । यस्याष्टवर्गजं चापि फलं पूर्णशुभं भवेत् ॥ १४६ ॥

அந்நேரத்தில் ‘ஆபன்னாஶக்ருத்’ எனப்படும் வலிமையான பரிகாரம் கூறப்பட்டுள்ளது. அதைச் செய்பவருக்கு அஷ்டவர்கத்திலிருந்து வரும் பலன் முழுமையாக சுபமாக நிறைவேறும்.

Verse 147

यश्च मूर्तितनुग्लावो वृद्धिगः स्वोच्चभस्थितः । स्वत्रिकोणसुहृद्भस्थस्तस्य मध्यमसत्फलम् ॥ १४७ ॥

ஒரு கிரகம் உடல்வலத்தில் குன்றியிருந்தாலும், வளர்ச்சி நிலையில் இருந்து தன் ராசி, உச்ச ராசி, தன் திரிகோணம் அல்லது நண்பன் ராசியில் இருந்தால், அது மிதமான நற்பலனை அளிக்கும்।

Verse 148

श्रेष्ठं शुभतरं वाच्यं विपरीतगतस्य तु । नेष्टमुत्कटमिष्टं तु स्वल्पं ज्ञात्वा बलं वदेत् ॥ १४८ ॥

வழிதவறியவரிடம் மிகச் சிறந்ததும் அதிக மங்களமானதும் பேச வேண்டும். விருப்பமற்ற அல்லது கடுமையான சொற்களைச் சொல்லாமல், தன் வலிமை குறைவு என்பதை அறிந்து மென்மையாகவும் கட்டுப்பாட்டுடனும் பேச வேண்டும்।

Verse 149

चरे सन्मध्यदुष्टाभ्यामंगभंगे विपर्ययात् । स्थिरे नेष्टष्टमध्या च होरायास्त्र्यं शकैः फलम् ॥ १४९ ॥

சர ராசிகளில் ஹோராவின் பலன் நன்று, நடுத்தரம், தீமை எனக் கூறப்படுகிறது; ஆனால் உடல் காயம் (அங்கபங்கம்) பற்றிய இடத்தில் குறிகள் எதிர்மாறாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். நிலை ராசிகளில் பலன் அனிஷ்டம்; குறிப்பாக அஷ்டமமும் நடுவும் தொடர்புற்றால். இவ்வாறு ஶகர்கள் ஹோராவின் மும்மடங்கு பலனை உரைத்தனர்।

Verse 150

स्वामीज्यज्ञयुता होरा दृष्टा वा सत्पलावहा । विनाश दृष्टयुक्ता च पापांतरगतान्यथा ॥ १५० ॥

ஹோரா தன் ஆண்டவனின் ஆராதனையும் யாகமும் தொடர்புடையதாகத் தோன்றினால் அது நற்பலன் தரும். ஆனால் அழிவு குறியுடன் சேர்ந்தால் அழிவைத் தரும்; இல்லையெனில் மேலும் ஒரு பாவநிலைக்குள் நுழைவைச் சுட்டும்।

Verse 151

प्राग्ध्वांक्षा बंधु मृत्याय तयोर्द्यूने रविः स्वभात् । वक्रात्स्वादिवसाञ्चार्के शुक्राद्यूनां तु षड्रतः ॥ १५१ ॥

கிழக்குப் பாதியில் குறையும் திதி உறவினருக்கு அமங்களமாகவும் மரணத்திற்குக் காரணமாகவும் கருதப்படுகிறது. அதே நாள்-பகுதியில் சூரியன் தன் சொந்த ஒளியால் பிரகாசிக்கிறான். மேலும் சூரியன் வக்கிரகதியில் இருந்தால் ‘ஸ்வாதி’ திதி முதலாக சுக்கிரன் முதலியவற்றின் ரத/கால அளவு ஆறுமடங்கு எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 152

धर्मध्यायारिगो जीवादिकत्र्यारिगो विधोः । पृध्यंत्यधीतपाः सुज्ञा ततोवृद्ध्यंत्यबंधुराः ॥ १५२ ॥

தர்மமும் தியானமும் எதிர்ப்போர், உயிர்களைத் துன்புறுத்துவோர்—இத்தகைய இறைவனின் பகைவர்களைப் பற்றிச் சுஜ்ஞரும், அத்யயன-தபத்தில் நிலைத்தவரும் விவாதிக்கின்றனர்; அந்த விவாதத்தால் ஒற்றுமையற்ற சண்டைக்காரர்கள் மேலும் மேலும் பெருகுவர்।

Verse 153

वृद्धिगोंगात्सधनघीतपः स्वाराच्छशी शुभः । स्वदूवृध्यस्तादिषु पृधात्ससाष्टौ पंचयोपगः ॥ १५३ ॥

கிடைத்த பாடத்தில் இந்தச் சுலோகம் சிதைந்த/குலைந்த நிலையில் உள்ளது; ஆகவே சமஸ்கிருதத்தில் நிலையான பொருள் அமையவில்லை. நம்பகமான நாரதபுராணப் பாடம் அல்லது விமர்சனப் பதிப்பு இன்றி துல்லியமான மொழிபெயர்ப்பு இயலாது; எனவே பாடக் குறைபாடு மட்டும் குறிப்பிடப்படுகிறது।

Verse 154

षट्त्र्यायधीस्थो मंदाञ्च ज्ञाद्द्वित्र्यायाष्टकेंद्रगः । केंद्राष्टायांत्य इज्याद्वा ज्ञज्यायास्तत्र स्वे कवेः ॥ १५४ ॥

சனி ஆறாம் அல்லது மூன்றாம் பாவத்தில் இருந்து, புதன் இரண்டாம் அல்லது மூன்றாம் பாவத்தில், அல்லது எட்டாம் பாவத்தில் அல்லது கேந்திரத்தில் இருந்தால்; மேலும் குரு கேந்திரம், எட்டாம் அல்லது இறுதிப் பாவத்தில் இருந்தால்—அந்த ஜாதகத்தில் சுக்கிரனை விட புதன் மேலோங்கும்।

Verse 155

वृद्धाविनात्सादिधिया मंगा मायारिगो विधोः । केंद्राष्टापार्थगः स्वर्क्षान्मंदाद्गोष्टायकेंद्रगः ॥ १५५ ॥

செவ்வாய் சனியின் சேர்க்கை/தாக்கத்தால் புத்தி பாதிக்கப்பட்டால், அது சந்திரனுக்கு பகையாகிறது. கேந்திரம் அல்லது எட்டாம் பாவத்தில் இருந்து, சொந்த ராசியிலிருந்தாலும், சனியின் காரணமாக தாழ்ந்த நட்பு மற்றும் மந்தை போன்ற (இழிந்த) சூழலில் அடைப்பு/கட்டுப்பாடு உண்டாக்கும்—சனி கேந்திரத்தில் இருந்தால் குறிப்பாக।

Verse 156

षट् त्रिधी भवतः सौम्यात्षड्वांशाष्टगो भृगोः । कर्मायव्ययषष्टस्थो जीवाद्भौमः शुभः स्मृतः ॥ १५६ ॥

சௌம்யன் (புதன்) திரிபாகப் பிரிவில் ‘ஆறு’ பலன் எனக் கூறப்படுகிறது; ப்ருகு (சுக்கிரன்) ஷடாம்சப் பிரிவில் ‘எட்டு’ பலன். செயல், நோய், செலவு குறிக்கும் ஆறாம் பாவத்தில் ‘ஜீவ’ காரணத்திலிருந்து வந்த செவ்வாய் இருந்தால் அது சுபமாக நினைக்கப்படுகிறது।

Verse 157

कवेर्द्ध्याषष्टमोध्याये सन्ज्ञोमंदान्सधीत्रये । साक्षास्ते भूमिजाज्जीवाद्ययारिभवमृत्युगः ॥ १५७ ॥

கவியின் அறுபத்திரண்டாம் அதிகாரத்தில் ‘மந்த’ எனப் பெயருடைய தெய்வம், தீ (புத்தி) மற்றும் மும்மையுடன் கூடி, நேரடியாகப் பூமியில் பிறந்தவன் என உரைக்கப்படுகிறது; உயிர்களிடையே பிறப்பு முதல் இறப்பு வரைச் சென்று, சிதைவைத் தரும் பகைவராக விளக்கப்படுகிறது।

Verse 158

धर्मायारिसतांत्येर्कात्साद्यत्रिस्वगता स्वभात् । षट्खायाष्टाब्धिखोष्विज्यात्सहाद्येषु विलग्नतः ॥ १५८ ॥

சூரியனின் சொந்த ஒளியால் மேஷம் முதலான பிரிவுகளில் நகரும் போது, பலன் லக்னத்தால் அறியப்படும்—ஆறு பாவங்களிலும் எட்டு வர்க்கங்களிலும், நக்ஷத்திரம் முதலான துணை காரணங்களுடன்; இவ்விதம் உதய லக்னத்தை நிர்ணயிக்க வேண்டும்।

Verse 159

दिक्वाष्टाद्यस्तबंध्याये कुजात्खात्सत्रिके गुरुः । सात्र्यंके सन् रवेः शुक्राद्धीखगो दिग्भवारिगः ॥ १५९ ॥

திக் முறையில் எட்டாம் இடத்திலிருந்து தொடங்கும் ‘பந்த்ய’ அமைப்பில், குஜம் முதலான மும்மையில் குரு குறிக்கப்படுகிறார். சனி குறியிடும் மும்மையில், மேலும் சூரியன் மற்றும் சுக்கிரன் வழியாக, ‘தீ-கக’ (புதன்) திக்-சுட்டி, பாவ-சுட்டி, பகை-நாசகன் ஆகிறான்।

Verse 160

चंद्राद्वीशार्थगोस्तेषु मन्दाद्धीत्रिषडंत्यगः । गोब्धिधीषट्खखाद्या ये ज्ञात्सद्यूने विलग्नतः ॥ १६० ॥

சந்திரனைத் தொடக்கமாகக் கொண்டு, அதிபதி-அர்த்தம்-‘கோ’ முதலான எண்/சங்கேதப் பெயர் அமைப்புகளில், மும்மை மற்றும் அறுகூட்டத்திற்குப் பின் வரும் கடைசி எழுத்தை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்; மேலும் ‘கோ, ப்தி, தீ, ஷட், க, க’ முதலியவற்றை அறிந்தால், லக்ன இணைப்பின்படி பலன் உடனே உறுதியாகும்।

Verse 161

आशु तेशाष्टगोष्वंगःत्सांतेष्वब्जात्सितः शुभः । स्वात्सज्ञेषु त्रिधीगोब्धी दिक्छिद्रासिगतोर्कजात् ॥ १६१ ॥

விரைவாக அந்த எட்டங்கங்களிலும் ‘கோ’ இடங்களிலும், தாமரையில் பிறந்த நன்மைமிகு வெண்மை (சாத்த்விக) தத்துவத்தைத் தியானித்து நிறுவ வேண்டும். அவர்களது சொந்த தொழில்நுட்பப் பெயர்களால் குறிக்கப்படும் இடங்களில், மும்மைத் தீயையும் ‘கோப்தி’யையும் திசை, இடைவெளி, வாள் போன்றப் பிரிவுகள் படி, அர்க (சூரிய) பரம்பரையின் போதனைப்படி அமைக்க வேண்டும்।

Verse 162

रंध्रायव्यचगः सूर्यादोष्टधीखे सगोर्गुरो । ज्ञाब्धित्र्यायारिगोरात्रिषट्ध्यध्यांत्यगोषु च ॥ १६२ ॥

இச்சுலோகம் கதையல்ல; மந்திர-ந்யாசம் போன்று ஒலி-குறியீடுகளின் மறைமுறை வரிசை. ‘ரந்த்ர’ முதல் ‘ஆய-வ்யா-ச-க’ முதலிய குழுக்கள், பின்னர் ‘சூர்ய’, ‘ஓஷ்ட-தீ-கே’, ‘ஸ-கோஃ-குரோ’ போன்ற ஒலிகளின் நிர்ணயிக்கப்பட்ட அமைப்பு—இது சடங்கு/தொழில்நுட்பப் பயன்பாட்டிற்கே.

Verse 163

त्रिधीशारिषु मन्दः खात्साक्षांत्येषु शुभो सृजः । केंद्रायाष्टधनेष्वर्का लग्नाद्वृद्ध्याद्यबंधुषु ॥ १६३ ॥

மூன்றாம், ஆறாம், பதினொன்றாம் பாவங்களில் சனி நன்மை தருவான். இரண்டாம், பத்தாம், ஏழாம் பாவங்களில் சுபகிரகங்கள் மங்கள பலன் அளிக்கும். சூரியன் கேந்திரங்களில், மேலும் எட்டாம் மற்றும் இரண்டாம் பாவங்களிலும் சிறப்பு; லக்னத்திலிருந்து பதினொன்றாம் (லாபம்), ஒன்பதாம் (பாக்கியம்), நான்காம் (இல்லம்-உறவு) பாவங்களிலும் சுபம்.

Verse 164

गोध्वष्टापारिखांत्येज्ञाच्चंद्राल्लाभत्रिषद्भतः । षडष्टांत्यगतः शुक्राद्गुरीर्द्वीशांत्यशत्रुषु ॥ १६४ ॥

சந்திரனை ஆதாரமாகக் கொண்டு லாபம் மற்றும் மூன்றாம்-ஆறாம் பாவங்களின் நிலையை ஆராய வேண்டும். சுக்கிரன் ஆறாம், எட்டாம் அல்லது பன்னிரண்டாம் பாவத்தில் இருந்தால் துன்பக் குறி; குறிப்பாக இரண்டாம், ஆறாம், பன்னிரண்டாம் மற்றும் பகை இடங்களில் துயரப் பலன் தரும்.

Verse 165

उक्तस्थानेषु रेखादो ह्यनुक्तेषु तु बिंदुदाः । जन्मभाद्वद्विमित्रोच्चस्वभेधिष्टं परेष्वसत् ॥ १६५ ॥

கூறப்பட்ட இடங்களில் கோடு முதலிய குறியீடுகளால் குறிக்க வேண்டும்; கூறப்படாத இடங்களில் புள்ளியால் சுட்ட வேண்டும். ஜன்ம நக்ஷத்திரத்திற்குப் பின் வரும் நக்ஷத்திரங்களில் கிரகம் நட்பு, உச்சம் அல்லது சுவ-விபாகத்தில் இருந்தால் அதுவே மிகப் பலன் தரும்; மற்ற இடங்களில் பலன் குறைவு.

Verse 166

कष्टमर्थक्षयः क्लेशः समतार्थसुखागमः । धनाप्तिः सुखमिष्टाप्तिरिति रेखाफलं क्रमात् ॥ १६६ ॥

கோடுகளின் பலன் வரிசையாக—கஷ்டம், செல்வ இழப்பு, துன்பம், சமநிலை, பொருள்-இன்பம் வருதல், செல்வப் பெறுதல், சுகம், மற்றும் விரும்பியது கிடைத்தல்.

Verse 167

पितृमातृद्विषन्मित्रभ्रातृस्त्रीभृतकाद्रवेः । स्वामिलग्राजयोः स्वस्थाद्भेदर्कस्वयशोशयात् ॥ १६७ ॥

சூரியனால் தந்தை‑தாய் தொடர்பான துன்பங்கள், பகைவர்‑நண்பர், சகோதரர், மனைவி, பணியாளர் காரணமான இடர்கள் உண்டாகும். அதுபோல எஜமானன், லக்னம், அரசர்கள் தொடர்பான தொல்லைகளும் வரும்; வலிமையான சூரியனாலும் பிளவு மற்றும் தன் புகழ் சிதைவு நிகழும்.

Verse 168

तृणस्वर्णाश्वधोरणाद्यैरर्कांशे वृत्तिमादिशेत् । कृष्यंबुजस्रीभ्योब्जांशे कौजे धात्वस्रसाहसैः ॥ १६८ ॥

சூரியப் பகுதி (ஆர்காஂச) யில் புல்/மேய்ச்சல், பொன், குதிரை, பராமரிப்பு முதலியவற்றைச் சார்ந்த வாழ்வாதாரம் கூறப்படுகிறது. சந்திரப் பகுதி (அப்ஜாஂச) யில் வேளாண்மை, நீர், செழிப்பு; செவ்வாய் (கௌஜ) யில் உலோகங்கள், இரத்தச் சிந்தல், துணிச்சல் முயற்சிகள் மூலம் வாழ்வு அமையும்.

Verse 169

काव्यशिल्पादिभिर्बोधे जवे देवद्विजाकरैः । शौक्रे रजतगोरत्नैर्मांदे हिंसश्रमाधमैः ॥ १६९ ॥

புதன் தாக்கத்தில் கவிதை, கலை/கைவினை முதலியவற்றால் அறிவு பெறப்படும். குரு தாக்கத்தில் விரைவு மற்றும் தேவர்‑பிராமணர், சுரங்கங்கள் தொடர்பான லாபம் உண்டாகும். சுக்கிரன் தாக்கத்தில் வெள்ளி, மாடுகள், ரத்தினச் செல்வம்; சனி தாக்கத்தில் வன்முறை மற்றும் கடுமை உழைப்பால் குறிக்கப்படும் தாழ்ந்த தொழில்கள் ஏற்படும்.

Verse 170

स्वोञ्चेष्वार्की तथा ज्यारैरुक्तैकांगे नृ पाधिपाः । लग्रे वर्गोत्तमेऽब्जे वा चतुरादिग्रहेक्षिते ॥ १७० ॥

சனி தன் ராசியிலோ உச்சத்திலோ இருந்து, குருவும் கூறப்பட்ட ஏகாங்க யோகத்தில் இருந்தால்; மேலும் லக்னம் வர்கோத்தமமாகவோ அல்லது கும்பத்தில் இருப்பதாகவோ இருந்து, நான்காம் முதலான கிரகங்களின் பார்வை பெற்றால்—அவன் அரசர்களில் தலைவனாகிறான்.

Verse 171

द्वाविंशभूपास्तुंगेसृक्चापेर्केन्दूयमस्तनौ । भूपकृत्तुंगगोर्कोगेस्तेसाजार्कोखभे गुरौ ॥ १७१ ॥

இருபத்திரண்டாம் பகுப்பில் உச்சப் புள்ளிகளுக்கான ‘பூப’ (அதிபதிகள்) கணிக்கப்படுகின்றனர்—தனுசு மற்றும் கடகத்தில் சூரியன், சந்திரன், யமன் ஆகியோரின் இடங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன. உச்ச ராசியில் ‘அரசன்‑ஆக்கி’ (ராஜ்யம் அளிப்பவன்) எனச் சொல்லப்படுகிறது; மேலும் சூரியப் பகுதியின் ஆகாச ராசி (கும்பம்) யில் குருவை கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

Verse 172

यमेंदुतुंगगौ लग्ने षष्टेऽर्कज्ञौ तुलाजगौ । सितासृजो गुरौ कर्को साराजे लग्नगे नृपाः ॥ १७२ ॥

யமனும் உச்சநிலையிலுள்ள சந்திரனும் லக்னத்தில் இருந்து, ஆறாம் பாவத்தில் சூரியனும் புதனும் துலா மற்றும் தனுசு ராசிகளில் அமர்ந்து; சுக்கிரன், செவ்வாய் குருவுடன் சேர்ந்து, கடகம் வலிமைபெற்று சந்திரன் மீண்டும் லக்னத்தில் இருந்தால்—அத்தகையவர் அரசராகிறார்।

Verse 173

वृषेगेब्जेर्केज्यसौरैः सुहृज्जायाखगैर्नृपः । मंदे मृगांगेत्र्यर्यकांशस्थैरजादिभिर्नृप ॥ १७३ ॥

அரசே, ரிஷப லக்னத்தில் புதன், குரு, சனி சேர்ந்து இருந்தால் ஆளுநருக்கு நண்பர்கள், மனைவி, புதல்வர்கள் கிடைப்பர். மேலும் சனி மகரத்தில் இருந்து த்ர்யர்யமன் முதலிய அம்சங்களில் அமர்ந்து மேஷம் முதலிய ராசிகளுடன் தொடர்புற்றாலும் அதே போன்ற பலன் கூறப்படுகிறது।

Verse 174

सेज्याजेश्वे मृगमुखे कुजे तुंगेर्क्षभागेवौ । लग्नेऽथ सेज्यकर्केंगे ज्ञाजशुक्रैर्भवोपगैः ॥ १७४ ॥

குரு அதிபதியாக இருந்து, செவ்வாய் மகரத்தில் உச்சநிலையிலிருந்து; லக்னம் கடகமாகி அதில் குரு அமர்ந்து, புதன்–செவ்வாய்–சுக்கிரன் தத்தம் இடங்களில் நிலைத்திருந்தால்—இந்த யோகம் கூறிய பலனை அளிக்கும் எனச் சொல்லப்படுகிறது।

Verse 175

मेषेऽर्के भूमिपासेंदौ एषे षांग्रेर्कपपासृजः । सिंहकुंभमृगस्थाश्चेद्भूपः सारेतनावजे ॥ १७५ ॥

சூரியன் மேஷத்தில் இருந்து, சந்திரன் ராஜயோகக் காரக கிரகங்களுடன் சேர்ந்து, காரகங்கள் மேஷத்திலேயே நிலைத்திருந்து; மேலும் சிம்மம், கும்பம் அல்லது மகரத்தில் நிலை பெற்றாலும்—அந்த ஜாதகர் வலிமையுடன் சிறந்த சேனையுடைய அரசனாவார்।

Verse 176

आर्केजीवे तनौ वापि नृपोऽथोः कुजभास्करौ । धीस्थौ गुर्विदुकवयो भूमौ स्त्र्यगे बुधैर्नृपः ॥ १७६ ॥

லக்னத்தில் சனி அல்லது குருவின் ராசி வந்தால் அவன் அரசனாவான்; அதுபோல செவ்வாய் மற்றும் சூரியன் ஏழாம் பாவத்தில் இருந்தாலும். குரு ஒன்பதாம் பாவத்தில் இருந்தால் ஆசாரியன் ஆவான்; புதன் இரண்டாம் பாவத்தில் இருந்தால் பண்டிதனும் வாக்காற்றலும் பெறுவான்; சந்திரன் நான்காம் பாவத்தில் இருந்தால் ஞானிகள் அவனை ஆளுநன் எனக் கூறுவர்।

Verse 177

मृगास्यलग्नगैः सौरेजाब्जर्क्षहरयः सयाः । कविक्षौ तुलयुरमस्थौ वै भूपः कीर्तिमान्भवेंत् ॥ १७७ ॥

பிறப்புக் காலத்தில் மிருகசீர்ஷ (மிருகாஸ்ய) லக்னத்தில் சனி, குரு, சுக்கிரன், சூரியன், சந்திரன், புதன் ஆகியோர் அமர்ந்து, மீதிய கிரகங்கள் துலா ராசியிலும் ஏழாம் பாவத்திலும் இருந்தால், அந்த ஜாதகர் புகழ்மிக்க அரசனாவான்।

Verse 178

यस्य कस्यापि तनयः प्रोक्तैर्योगैर्नृपो भवेत् । वक्ष्यमाणैर्नृपसुतो ज्ञेयो भूयो मुनीश्वर ॥ १७८ ॥

முன்னர் கூறிய யோகங்களால் யாருடைய மகனும் அரசனாகலாம்; ஆனால், முனிவர்களின் தலைவரே, இனி சொல்லப்படவுள்ள யோகங்களால் மீண்டும் ‘அரசன் மகன்’ (இளவரசன்) யார் என்பதை அறிய வேண்டும்।

Verse 179

स्वोच्चे त्रिकोणभगतेस्त्र्याद्यैर्बलयुतैर्नृपः । सिंहेऽर्के मेषलग्नेऽजे मृगे भौमे घटेऽष्टमे ॥ १७९ ॥

அரசே, சூரியன் முதலிய கிரகங்கள் தம் சொந்த ராசி, உச்சம் அல்லது திரிகோணப் பகுதி ஆகியவற்றில் இருந்து வலிமை பெறும்போது—குறிப்பாக சூரியன் சிம்மத்தில், லக்னம் மேஷத்தில், செவ்வாய் மகரத்தில், எட்டாம் பாவம் கும்பத்தில் இருந்தால்—இவ்வியோகம் குறிக்கப்படுகிறது।

Verse 180

चापे धरानाथःस्यादथ स्वर्क्षगे भृगौ । पातालगे धर्मगेऽब्जे शुभदृष्टे युते मुने ॥ १८० ॥

முனிவரே, பூமிநாதன் தனுசில் இருந்து, சுக்கிரன் தன் சொந்த ராசியில் அமர்ந்து, குரு பாதாள நிலையில் (கீழ்நிலையில்) இருந்து, சூரியன் துலாவில் இருந்து நற்பார்வையும் சேர்க்கையும் பெற்றிருந்தால்—அவ்வியோகம் நன்மை தரும்.

Verse 181

त्रिलग्नभवगैःशेषैर्धराधीशः प्रजायते । सौम्ये वीर्ययुतेंऽगस्थे बलाढ्येशुभगे शुभे ॥ १८१ ॥

மூன்று லக்னங்களும் பாவங்களும் வழியாக மீதிய நற்காரகங்கள் அமைந்து, காரக கிரகம் சௌம்யமாகவும் வீரியமுடையதாகவும் தன் இடத்தில் நிலைத்து வலிமை பெற்று நற்கதியுடனும் நற்பார்வையுடனும் இருந்தால்—அப்போது பூமியின் அதிபதி (அரசன்) பிறக்கிறான்।

Verse 182

धर्मार्थोपचयस्थैश्चशेषैर्धर्मयुतोनृपः । मेषूरणायतनुगाः शशिसूर्यजसूरयः ॥ १८२ ॥

தர்மமும் அர்த்தமும் பெருகச் செய்யும் மீதமுள்ள காரணங்களால் இணைந்த அரசன் தர்மமிகுந்தவனாகிறான். சந்திரன், சூரியன் ஆகியோரிலிருந்து தோன்றிய முனிவர்கள் மேஷம், ஊரணம், ஆயதனம் எனத் தத்தம் நிலையோடு தொடர்புடையவர்களென உரைக்கப்படுகிறது.

Verse 183

ज्ञारौ धनेशितरवा हिबुके भूपतिस्तदा । वृषेंऽगेऽब्जोधनारिस्थो जीवार्की लांभगाः परे ॥ १८३ ॥

தாடையில் ஞாரன் மற்றும் இரு ஒளிமிகு கிரகங்கள்; கழுத்தில் செல்வத்தின் அதிபதி மற்றும் இரு தெய்வ வைத்தியர்கள்; பின்னர் அண்ணத்தில் அரசன் நிலைகொள்கிறான். ரிஷபத்தின் தோளில் தாமரையில் பிறந்தவன் மற்றும் செல்வத்தின் பகைவன் குழுவில் ஒருவர் நிற்கிறார்; வேறிடத்தில் குருவும் சூரியனும் ‘லாம்பக’ (லாபம் தருவோர்) எனப் புகழப்படுகின்றனர்.

Verse 184

सुखे गुरुः खेरवींदूयमो लग्ने भवे करै । लग्ने वक्रासितौ चंद्रेज्यसितार्कबुधाः क्रमात् ॥ १८४ ॥

சுகஸ்தானமான நான்காம் பாவத்தில் குரு இருக்கிறார். லக்னத்தில் கேர, ரவி, இந்து, யமன் உள்ளனர்; மேலும் லக்னத்தில் வரிசையாக வக்கிரமும் நேர்மையும் உடையவர்களாக சந்திரன், குரு, சுக்கிரன், சூரியன், புதன் எனவும் கூறப்படுகிறது.

Verse 185

सुखास्तु शुभखाप्तिस्थानरेशं जनयंत्यपि । कर्मलग्नगरवेटस्य दशायां राज्यसंगतिः ॥ १८५ ॥

சுகங்களும் நல்வாழ்வான லாபங்களும் உண்டாகி, நற்பேறு-ஸ்தானத்தின் அதிபதியையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. கர்மமும் லக்னமும் தொடர்புடைய கிரகத்தின் தசையில் அரச அதிகாரத் தொடர்பு பெறப்படுகிறது.

Verse 186

प्रबलस्य दशायां वा शत्रुनीचा दिगार्तिदाः । आसन्नकेंद्रद्वयगैर्वर्गदाख्यः सकलग्रहैः ॥ १८६ ॥

வலிமையான கிரகத்தின் தசையிலும், பிற கிரகங்கள் பகைமை அல்லது நீச நிலையில் இருந்து திசைத் துன்பங்களை அளித்தால், அப்போது எல்லாக் கிரகங்களும் இரு கேந்திரங்களுக்கு அருகில் இருப்பின் அந்த அமைப்பு ‘வர்கத’ என அழைக்கப்படுகிறது.

Verse 187

तन्वस्तगैश्च सकटं विहगो राज्यबंधुगैः । श्रृङ्गाटकं धिगौगस्थैर्लग्नायस्थैर्हलं मतम् ॥ १८७ ॥

தன்வம் மற்றும் அஸ்தகம் இடங்களில் அமைந்த கிரகங்களால் ‘சகடம்’ (வண்டி) எனக் கூறப்படுகிறது. விஹகம், ராஜ்யபந்து இடங்களில் இருந்தால் ‘சிருங்காடகம்’ (முக்கோணச் சந்தி) எனவும்; லக்னம், ஆயம் இடங்களில் இருந்தால் ‘ஹலம்’ (நாங்கல்) எனவும் கருதப்படுகிறது.

Verse 188

वर्ज्जोङ्गेस्थे सत्स्वसत्सु तुर्यखस्थैर्यवोन्यथा । विमिश्रैः कमलं प्राहुर्वायाकंटकबाह्यगैः ॥ १८८ ॥

மனம் உடலில் நிலைத்திருந்தும் சத்-அசத் இரண்டிலும் அலைந்து, துரிய நிலையிலான நிலைமை வேறுவிதமாகக் குலைந்தால்—அத்தகைய கலப்பினால் முனிவர்கள் அதை ‘கமலம்’ எனக் கூறுவர்; அது வெளியில் காற்றும் முள்ளும் தொடுவதுபோல்.

Verse 189

लग्नाच्चतुर्भुगैर्यूपःशरस्तूर्याच्चतुर्भुगैः । द्यूनाद्वेदक्षगैः शक्तिं र्दऽखादिचतुर्भगैः ॥ १८९ ॥

லக்னத்திலிருந்து நான்கு பாகப் பிரிவின்படி ‘யூபம்’ (யாகத் தூண்) நிர்ணயிக்கப்படுகிறது; துரிய (நான்காம்) இடத்திலிருந்து நான்கு பாகப் பிரிவின்படி ‘சரம்’ (அம்பு) நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. ஏழாம் (த்யூன) இடத்திலிருந்து வேதாட்சரக் கணக்கினால் ‘சக்தி’ (வேல்/ஆயுதம்) தீர்மானிக்கப்படுகிறது; மேலும் ‘ர்த-க’ முதலிய மீதிப் பிரிவுகளிலும் நான்கு பாகங்களின்படி ஒழுங்கு வகுக்கப்படுகிறது.

Verse 190

लग्नात्क्रमात्सप्तभगैर्नोकाकूटस्तु नुर्यतः । छत्रमस्तात्स्वभाद्यायोन्यस्मादर्द्धेन्दुनामकः ॥ १९० ॥

லக்னத்திலிருந்து வரிசையாக ஏழு பாகக் கணக்கிடுதலால் ‘நோகாகூட’ எனும் புள்ளி கிடைக்கிறது. அதிலிருந்து மேற்குத் திசையில் ‘சத்ர’ எனும் புள்ளி பெறப்படுகிறது; மேலும் வேறு ஆதாரத்திலிருந்து ‘அர்தேந்து’ (அரையிலா) எனும் புள்ளி அறியப்படுகிறது.

Verse 191

लग्नादेकांतरगतैश्चक्रमर्थात्सरित्पतिः । षह्युस्थानेषु वीणाद्याः समसप्तर्क्षगैः ॥ १९१ ॥

லக்னத்திலிருந்து ஒன்றுக்கு ஒன்று இடைவெளியாக அமைத்தால் ‘சக்கரம்’ உருவாகும் எனக் கூறப்படுகிறது. அங்கே ‘சரித்பதி’ (நதிகளின் அதிபதி) நிறுவப்பட வேண்டும்; மேலும் ‘ஷஹ்யு’ எனப்படும் நிலையங்களில் வீணை முதலிய குறிகள், சமநிலையில் உள்ள சப்தரிஷிகளுடன் சேர்த்து, அமைக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 192

वीणादामपाशकेदारभूशूलयुगगोलकाः । ग्रहैःश्चरभगै राजयोगः प्रकीर्तितः ॥ १९२ ॥

கிரகங்கள் சர ராசிகளிலும் ஒற்றை (ஆண்) ராசிகளிலும் இருந்து வீணா, தாம, பாச, கேதார, பூ, சூல, யுக, கோலக எனும் அமைப்புகளை உருவாக்கினால், அது ராஜயோகம் எனப் புகழப்படுகிறது।

Verse 193

स्थिरस्थैर्यमुसलं नाम द्विशरीणतैर्नलः । भाला केंद्रस्थितैः सौम्यैः पापैस्सर्प उदाहृतः ॥ १९३ ॥

நிலையான ராசிகளில் நிலைத்தன்மை இருப்பதால் இதற்கு ‘முசல’ எனப் பெயர்; ‘இரு உடல்’ நிலை காரணமாக ‘நல’ என்றும் கூறுவர். இனியவரே! சுப கிரகங்கள் கேந்திரங்களில் இருந்து, பாப கிரகங்கள் நடுநிலைகளில் இருந்தால் ‘சர்ப்ப’ எனும் யோகம் என அறிவிக்கப்படுகிறது।

Verse 194

ईर्य्युरध्वरुची रज्ज्वां मुसले धनमानयुक् । व्यंगा स्थिरा लोनलजो मोनीस्रग्जोहिजोर्द्दितः ॥ १९४ ॥

அவன் விரைவாகச் செல்லுபவன்; யாகங்களில் பேரார்வம் உடையவன்; கயிறும் உலக்கையும் போல உறுதியானவன். செல்வமும் மரியாதையும் பெற்றவன்; குறையற்றவன்; அசையாத நிலைத்தவன். உப்பும் தீயும் சார்ந்த பிறப்புடையவன்; மௌன முனி, மாலையணிந்தவன், யாகத்தை அறிவிப்பவன் எனப் போற்றப்படுகிறான்।

Verse 195

वीणोद्भवोतिनिपुणागीतनृत्यरुचिर्भृशम् । दाता समृद्धो दामास्थः पाशजो धनशीलयुक् ॥ १९५ ॥

அவன் வீணையிலிருந்து எழும் இசையில் மிகுந்த தேர்ச்சி பெறுவான்; பாடலும் நடனமும் மீது பெரும் விருப்பம் கொள்வான். தானம் செய்பவன், செழிப்புடையவன், தொழிலில் நிலைத்தவன்; பாசம் தொடர்புடைய குலத்தில் பிறந்தவன்; செல்வமும் நற்குணமும் உடையவன்।

Verse 196

केदारोत्थः कृषिकरः शूले शूरोक्षतो धनः । युगं पाषंडयुर्गोले विधनो मलिनस्तथा ॥ १९६ ॥

கேதாரத்தில் பிறந்தால் அவன் விவசாயம் செய்து வாழ்வான்; சூல யோகத்தில் வீரனாக இருந்தாலும் காயமடைந்தவன்; செல்வத்தில் வளமுடையவன். ஆனால் பாசண்டமும் குழப்பமும் நிறைந்த யுக-கோல நிலையில் அவன் வறியவனாகவும் நடத்தையில் மாசுடையவனாகவும் ஆகிறான்।

Verse 197

भूपवंद्यपदश्चक्रे समुद्रे नृपभोगयुक् । सुभगांगोर्द्धचंपात्सुखीशूरश्च चामरः ॥ १९७ ॥

அவன் கடலில் அரசர்கள் வணங்கும் பாதமுடைய இடத்தை அமைத்தான். அரசபோகங்களால் நிறைந்தவன் உடலில் அழகுற்றான்; ‘அர்த்த-சம்பா’ தீர்த்தப் புண்ணியத்தால் மகிழ்வுற்ற வீரனாகவும் சாமரதாரியாகவும் ஆனான்।

Verse 198

मित्रो पकारकृच्छत्रे कूटे चानृतबंधराट् । तौजः सकीर्तिः सुखभाक् मानवो भवति ध्रुवम् ॥ १९८ ॥

உண்மையான நண்பனாகவும் உதவி செய்பவனாகவும் இருந்து, வஞ்சகத்தை நாடாதவனும் பொய்யின் தலைவனாகாதவனும் ஆனவன்—அவன் நிச்சயமாகத் தேஜஸ், நற்கீர்த்தி, இன்பம் ஆகியவற்றால் நிறைவான்।

Verse 199

त्यागी यज्वात्मवान् यूथे हिंस्रो गुह्याधिपः शरैः । शक्तौ नीचोऽलसो निःस्वो दण्डे प्रियवियोगभाक् ॥ १९९ ॥

அம்புகளின் பயனால் மனிதன் தியாகி, யாகம் செய்பவன், தன்னடக்கமுடையவன் ஆகிறான்; கூட்டம்/படையில் வன்முறையுடையவனாகவும் ரகசியச் செயல்களின் தலைவனாகவும் ஆகிறான். ஈட்டியால் கீழ்மை, சோம்பல், வறுமை உண்டாகும்; தண்டத்தால் பிரியவியோகம் ஏற்படும்।

Verse 200

व्यर्कैः स्वांत्योभयगतैः खेटैः स्यात्सुनफानफा । दुरुधरा चैव विधौ ज्ञेयः केमुद्रुमोऽन्यथा ॥ २०० ॥

சந்திரனிலிருந்து இரண்டாம், பன்னிரண்டாம் அல்லது இரண்டிலும் (சூரியனைத் தவிர) கிரகங்கள் இருந்தால் சுனபா, அனபா (மற்றும் இரண்டின் சேர்க்கை) யோகங்கள் உண்டாகும். இதே விதியில் துருதரா யோகமும் அறியப்பட வேண்டும்; இல்லையெனில் கேமத்ருமம் ஆகும்।