Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
शुक्रार्क्रौ मातृपितरौ दिवा नक्तं शशीनजौ । मातृष्वसृपितृव्याख्यौ वा पद्मेजि समे शुभौ ॥ ४५ ॥
śukrārkrau mātṛpitarau divā naktaṃ śaśīnajau | mātṛṣvasṛpitṛvyākhyau vā padmeji same śubhau || 45 ||
சுக்கிரன், சூரியன் தாய்-தந்தை என அறியப்பட வேண்டும்; பகலும் இரவும் சந்திரனின் இரு புதல்வர்கள் போலக் கூறப்பட்டுள்ளன. அல்லது, ஓ பத்மஜா! மாத்ருஸ்வஸா (மாமி/மாமி) மற்றும் பித்ருவ்ய (சித்தப்பா/மாமா) சமமாக (வலிமை/நிலை) இருந்தால் சுபம் எனச் சொல்லப்படுகின்றனர்।
Narada (teaching, in dialogue context with Sanatkumara tradition; addressed here to Brahma as 'Padmeji')
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It frames cosmic order through familial symbolism—planets and time-units are treated as relational powers—teaching that harmony (samatā) is a mark of śubha (auspiciousness) aligned with dharma.
Indirectly: by emphasizing auspicious order and balance in worldly timing and relationships, it supports disciplined, sattvic living—an enabling foundation for steady Vishnu-bhakti and vrata observance.
Jyotiṣa (Vedāṅga astrology): the verse uses graha-identifications and the principle of 'sama' (equal strength/balance) to indicate favorable conditions, a typical astrological criterion for selecting shubha-kāla.