Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 160
Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
चंद्राद्वीशार्थगोस्तेषु मन्दाद्धीत्रिषडंत्यगः । गोब्धिधीषट्खखाद्या ये ज्ञात्सद्यूने विलग्नतः ॥ १६० ॥
caṃdrādvīśārthagosteṣu mandāddhītriṣaḍaṃtyagaḥ | gobdhidhīṣaṭkhakhādyā ye jñātsadyūne vilagnataḥ || 160 ||
சந்திரனைத் தொடக்கமாகக் கொண்டு, அதிபதி-அர்த்தம்-‘கோ’ முதலான எண்/சங்கேதப் பெயர் அமைப்புகளில், மும்மை மற்றும் அறுகூட்டத்திற்குப் பின் வரும் கடைசி எழுத்தை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்; மேலும் ‘கோ, ப்தி, தீ, ஷட், க, க’ முதலியவற்றை அறிந்தால், லக்ன இணைப்பின்படி பலன் உடனே உறுதியாகும்।
Sanatkumara (in instruction to Narada, within Moksha-Dharma/technical exposition)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
FAQs
It reflects the Purana’s use of Vedāṅga-style technical methods (especially Jyotiṣa and coded notation) to systematize knowledge—showing that disciplined understanding supports dharma and ultimately mokṣa.
Indirectly: it does not teach bhakti as emotion or worship here, but supports the disciplined, scriptural approach that traditionally complements devotion—right understanding (jñāna) and right method (vidhi) strengthening one’s dharmic practice.
Jyotiṣa-oriented technical enumeration/coding—using planetary references (Moon/Saturn), ‘lagna’ language, and marker-words (go, bdhi, dhī, ṣaṭ, kha…) resembling bhūta-saṅkhyā/phonetic-encoded instruction.