Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 86
Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
चंद्रास्तसुखगः पापैर्मातुः पीडां समादिशेत् । जीर्णोद्धृतं गृहं मंदे सृजि दग्धं न वा विधौ ॥ ८६ ॥
caṃdrāstasukhagaḥ pāpairmātuḥ pīḍāṃ samādiśet | jīrṇoddhṛtaṃ gṛhaṃ maṃde sṛji dagdhaṃ na vā vidhau || 86 ||
பாபகிரகங்களால் கெடுபிடிக்கப்பட்ட சந்திரன் அஸ்த-சுகக நிலையில் சென்றால், அது தாய்க்கு துன்பம் எனக் குறிக்கும். மேலும் சனி பலவீனமாக இருந்தால், பழுதடைந்து பின்னர் சீரமைக்கப்பட்ட வீடு குறிக்கப்படும்—அது தீயில் எரியவும் পারে, அல்லது விதிவசத்தால் நிலைத்திருக்காமலும் போகலாம்.
Sanatkumāra (teaching Nārada)
Vrata: none
Primary Rasa: karuna
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
It frames worldly suffering (especially harm to one’s mother and instability of one’s home) as karmically signaled through graha-doṣa, encouraging dharmic living and śānti (pacificatory) conduct rather than fatalism.
While the verse is primarily Jyotiṣa-based, its implied teaching supports Bhakti indirectly: recognizing misfortune as a call to humility, prayer, and righteous restraint, one turns to the Lord for steadiness and inner detachment.
Jyotiṣa (a Vedāṅga): the verse gives predictive rules linking Candra affliction to maternal distress and Śani weakness to damage/instability of dwellings, used for timing caution and performing śānti measures.