Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 30
Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
निशींदुकुजसौराश्च सर्वदा क्षोह्नि चापरे । क्रूराः कृष्णे सिते सौम्याः मतं कालबलं बुधैः ॥ ३० ॥
niśīṃdukujasaurāśca sarvadā kṣohni cāpare | krūrāḥ kṛṣṇe site saumyāḥ mataṃ kālabalaṃ budhaiḥ || 30 ||
இரவு, சந்திரன், செவ்வாய், சனி ஆகியோர் எப்போதும் கடுமையுடையோர் எனக் கருதப்படுகின்றனர்; சிலர் கலக்கம் ஏற்பட்டால் கடுமையடைவார்கள். கிருஷ்ணபட்சத்தில் அவர்கள் தீவிரம், சுக்லபட்சத்தில் மென்மை—இதுவே காலபலத்தைப் பற்றிய ஞானிகளின் கருத்து।
Sanatkumara (teaching Narada in the Moksha Dharma context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
It teaches that spiritual and ritual actions should respect kāla (time) and its strength, since timing—especially lunar fortnight dynamics—affects the ease or intensity (saumya/krūra) of outcomes.
While not directly prescribing bhakti, it supports devotional practice by advising wise timing for vrata, japa, and worship—reducing obstacles by aligning sādhana with favorable kāla-bala.
Jyotiṣa (Vedāṅga astrology): assessment of kāla-bala through pakṣa (dark/bright fortnight) and the functional nature of grahas like Chandra, Mangala, and Shani for selecting auspicious periods.