Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 46
Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
पापदृष्टे शुभे क्षीणे तुंगे वा लग्नगेयमे । क्षीणेंदुकुजसंदृष्टे मृत्युमेत्य गता ध्रुवम् ॥ ४६ ॥
pāpadṛṣṭe śubhe kṣīṇe tuṃge vā lagnageyame | kṣīṇeṃdukujasaṃdṛṣṭe mṛtyumetya gatā dhruvam || 46 ||
ஒரு சுபகிரகம் பாபத் திருஷ்டியால் பாதிக்கப்பட்டு பலம் குன்றி, உச்சத்தில் இருந்தாலும் அல்லது லக்னத்தில் இருந்தாலும்; மேலும் குன்றிய சந்திரன் மற்றும் செவ்வாயின் பார்வையும் பட்டால்—நிச்சயமாக மரண யோகம் என அறிய வேண்டும்।
Sanatkumara (teaching Narada in a technical, Vedanga-aligned context)
Vrata: none
Primary Rasa: bhayanaka
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It emphasizes that external strength (like exaltation or ascendant placement) is not sufficient if a factor is spiritually/causally “afflicted”; adverse influences can override apparent auspiciousness, reflecting the Purana’s karmic realism about consequences.
Indirectly, it reminds the reader not to rely solely on technical or worldly supports; in Moksha Dharma contexts, such warnings encourage taking refuge in dharma and steady devotion to transcend fear and instability indicated by adverse conditions.
Vedanga Jyotisha: assessment of planetary dignity (exaltation/tuṅga), strength (kṣīṇa), ascendant placement (lagna), and aspects (dṛṣṭi), showing how affliction and specific combinations are used for judgment.