Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 161
Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
आशु तेशाष्टगोष्वंगःत्सांतेष्वब्जात्सितः शुभः । स्वात्सज्ञेषु त्रिधीगोब्धी दिक्छिद्रासिगतोर्कजात् ॥ १६१ ॥
āśu teśāṣṭagoṣvaṃgaḥtsāṃteṣvabjātsitaḥ śubhaḥ | svātsajñeṣu tridhīgobdhī dikchidrāsigatorkajāt || 161 ||
விரைவாக அந்த எட்டங்கங்களிலும் ‘கோ’ இடங்களிலும், தாமரையில் பிறந்த நன்மைமிகு வெண்மை (சாத்த்விக) தத்துவத்தைத் தியானித்து நிறுவ வேண்டும். அவர்களது சொந்த தொழில்நுட்பப் பெயர்களால் குறிக்கப்படும் இடங்களில், மும்மைத் தீயையும் ‘கோப்தி’யையும் திசை, இடைவெளி, வாள் போன்றப் பிரிவுகள் படி, அர்க (சூரிய) பரம்பரையின் போதனைப்படி அமைக்க வேண்டும்।
Sanatkumara (in dialogue instruction to Narada; technical moksha-dharma/nyasa-style teaching)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It emphasizes disciplined inner installation (nyāsa/bhāvanā) and structured contemplation—placing auspicious, sattvic principles in an ordered way—so the practitioner’s body-mind becomes a fit support for moksha-oriented practice.
Though technical, it supports bhakti by prescribing orderly contemplation/installation of the auspicious divine principle; such ritualized remembrance steadies the mind for sustained devotion and single-pointed worship.
It reflects applied ritual-technology using directional mapping (dik), structured divisions (chidra/asi), and technical nomenclature—skills aligned with Kalpa (ritual procedure) and, indirectly, Jyotiṣa-style spatial/directional correspondences.