Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 196
Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
केदारोत्थः कृषिकरः शूले शूरोक्षतो धनः । युगं पाषंडयुर्गोले विधनो मलिनस्तथा ॥ १९६ ॥
kedārotthaḥ kṛṣikaraḥ śūle śūrokṣato dhanaḥ | yugaṃ pāṣaṃḍayurgole vidhano malinastathā || 196 ||
கேதாரத்தில் பிறந்தால் அவன் விவசாயம் செய்து வாழ்வான்; சூல யோகத்தில் வீரனாக இருந்தாலும் காயமடைந்தவன்; செல்வத்தில் வளமுடையவன். ஆனால் பாசண்டமும் குழப்பமும் நிறைந்த யுக-கோல நிலையில் அவன் வறியவனாகவும் நடத்தையில் மாசுடையவனாகவும் ஆகிறான்।
Narada (in dialogue context with Sanatkumara tradition)
Vrata: none
Primary Rasa: vira
Secondary Rasa: karuna
FAQs
It highlights how time (yuga) and prevailing adharma influence a person’s outward fortunes and inner purity, urging vigilance in conduct when society is overtaken by pāṣaṇḍa and confusion.
By implying that worldly status can swing from wealth to destitution in a corrupt age, it indirectly points to seeking steadiness through dharma and devotion rather than relying on unstable external conditions.
The verse is yuga-oriented and aligns most closely with Jyotiṣa-style thinking (time/age effects), offering a practical takeaway: assess the ‘spirit of the age’ and strengthen dharmic disciplines accordingly.