Adhyaya 84: Description of the Northern Regions: Ramyaka, Hiraṇmaya, Uttarakuru, Candradvīpa, Sūryadvīpa, and Rudrākara

Verse 1

रुद्र उवाच । उत्तराणां च वर्षाणां दक्षिणानां च सर्वशः । आचक्षते यथान्यायं ये च पर्वतवासिनः । तच्छृणुध्वं मया विप्राः कीर्त्यमानं समाहिताः ॥ ८४.१ ॥

Rudra rzekł: "O północnych regionach oraz podobnie o południowych regionach w ich całości, zgodnie z właściwą konwencją, jak opisują je mieszkańcy gór, słuchajcie, o uczeni, mojego opowiadania, które jest recytowane; pozostańcie uważni."

Verse 2

दक्षिणेन तु श्वेतस्य नीलस्य चोत्तरेण च । वायव्यां रम्यकं नाम जायन्ते तत्र मानवाः । मतिप्रधानाः विमला जरादौर्गन्ध्यवर्जिताः ॥ ८४.२ ॥

Na południe od Śvety i na północ od Nīli, w północno-zachodniej ćwiartce, leży region zwany Ramyaka. Ludzie tam urodzeni są najwybitniejsi w intelekcie, czyści i wolni od starości oraz przykrego zapachu.

Verse 3

तत्रापि सुमहान् वृक्षो न्यग्रोधो रोहितः स्मृतः । तत्फलाद् रसपानाद्धि दशवर्षसहस्रिणः । आयुषा सर्वमनुजा जायन्ते देवरूपिणः ॥ ८४.३ ॥

Tam również wspomina się o bardzo wielkim drzewie: nyagrodha (banian) znany jako Rohita. Zaprawdę, pijąc sok pozyskany z jego owoców, wszyscy ludzie rodzą się z długością życia dziesięciu tysięcy lat, nosząc boską postać.

Verse 4

उत्तरेण च श्वेतस्य त्रिशृङ्गस्य च दक्षिणे । वर्षं हिरण्मयं नाम तत्र हैरण्वती नदी । यक्षाः वसन्ति तत्रैव बलिनः कामरूपिणः ॥ ८४.४ ॥

Na północ od Śvety i na południe od Triśṛṅgi leży region zwany Hiraṇmaya. Tam płynie rzeka Hairaṇvatī i tam istotnie mieszkają Yakṣy, potężne istoty zdolne przybierać formy według woli.

Verse 5

एकादशहस्त्राणि समानां तेन जीवते । शतान्यन्यानि जीवन्ते वर्षाणां दश पञ्च च ॥ ८४.५ ॥

Według tej miary żyje się jedenaście tysięcy samā (lat). Inni żyją dodatkowe setki, mianowicie dziesięć i pięć lat więcej (to jest piętnaście).

Verse 6

लकुचाः क्षुद्रसा वृक्षास्तस्मिन् देशे व्यवस्थिताः । तत्फलप्राशमानाः हि तेन जीवन्ति मानवाः ॥ ८४.६ ॥

W tym regionie rosną drzewa lakuca o skąpym soku (lub skąpym plonie), mocno tam zakorzenione. Zaprawdę, ludzie żywiąc się ich owocami, dzięki nim żyją.

Verse 7

Tak więc na Trishringdze o trzech szczytach, wierzchołki są ułożone w porządku, zrobione z kamieni mani, złota i wszelkich klejnotów; a od jej północnego szczytu, na skraju południowego oceanu, leżą Uttarakurowie. Tam szaty i ozdoby pojawiają się jakby na samych drzewach; są tam drzewa dające mleko, i napoje z soku podobne do mleka. Ziemia jest z klejnotów, a piasek ze złota. Tam mieszkają ludzie, którzy spadli z nieba, których życie trwa trzynaście tysięcy lat. Na zachód od tej samej wyspy, po przebyciu czterech tysięcy jodżan, ze świata dewów pojawia się Czandradwipa, okrągła, o obwodzie tysiąca jodżan. Pośrodku niej stoją dwie góry o nazwach Czandrakanta i Surjakanta; a między nimi płynie wielka rzeka Czandrawati, obfitująca w wiele drzew i owoców, wypełniona wieloma strumieniami, to jest Kuruwarsza. Po jej północnej stronie, po przekroczeniu oceanu bogatego w girlandy fal na pięć tysięcy jodżan, ze świata dewów pojawia się Surjadwipa, okrągła, o obwodzie tysiąca jodżan. W jej centrum jest wspaniała góra, szeroka na sto jodżan i tak samo wysoka; z niej wypływa rzeka zwana Surjawarta. Tam Słońce jest ustanowione, i tam żyją ludzie o barwie podobnej do słońca, oddani bóstwu słonecznemu, o życiu trwającym dziesięć tysięcy lat. Na zachód od tej wyspy, po przebyciu czterech tysięcy jodżan, jest wyspa o okrągłym zasięgu dziesięciu tysięcy jodżan, zwana Rudrakara. Tam jest pomyślny tron Waju, przyozdobiony wieloma klejnotami; i Waju, ucieleśniony, przebywa tam. Jego ludzie są barwy rafinowanego złota i żyją pięć tysięcy lat.