Sukta 50

Mantra 1

आ मां मित्रावरुणेह रक्षतं कुलाययद्विश्वयन्मा न आ गन् । अजकावं दुर्दृशीकं तिरो दधे मा मां पद्येन रपसा विदत्त्सरुः ॥

O Mitra i Varuṇa, chrońcie mnie tu. Niech wszechprzenikająca wroga siła nie padnie na nas. Odsuwam z oczu szkodliwe ajakāva, trudne do dostrzeżenia; niech cichy cios ciemności nie znajdzie mnie swym krokiem i nagłym atakiem.

Mantra 2

यद्विजामन्परुषि वन्दनं भुवदष्ठीवन्तौ परि कुल्फौ च देहत् । अग्निष्टच्छोचन्नप बाधतामितो मा मां पद्येन रपसा विदत्त्सरुः ॥

Jeśli, o Wszechruchomy, powstaje w stawach kalectwo spazmatyczne, wiążąc wokół kostek i pięt, wtedy niech Agni, płonący swą lumnijną mocą, przepędzi to stąd; niech moc żądląca nie znajdzie mnie skrytym krokiem ani gwałtownym napadem.

Mantra 3

यच्छल्मलौ भवति यन्नदीषु यदोषधीभ्यः परि जायते विषम् । विश्वे देवा निरितस्तत्सुवन्तु मा मां पद्येन रपसा विदत्त्सरुः ॥

Czy to trucizna pojawi się w drzewie śalmali, czy w rzekach, czy zrodzi się z roślin, niech wszyscy bogowie wycisną ją i przepędzą stąd; niech wroga moc żądląca nie dosięgnie mnie skrytym krokiem ani gwałtownym atakiem.

Mantra 4

याः प्रवतो निवत उद्वत उदन्वतीरनुदकाश्च याः । ता अस्मभ्यं पयसा पिन्वमानाः शिवा देवीरशिपदा भवन्तु सर्वा नद्यो अशिमिदा भवन्तु ॥

Niech wszystkie Wody, te ze zboczy, z nizin, z wyżyn; te bogate w oceaniczną rozległość i te o mniejszym przepływie, nabrzmiewając dla nas pożywną słodyczą, staną się łaskawymi boginiami nieczyniącymi szkody na kroku; niech wszystkie rzeki staną się dawczyniami tego, co nie rani i nie tnie.