Sukta 173

Mantra 1

गायत्साम नभन्यं यथा वेरर्चाम तद्वावृधानं स्वर्वत् । गावो धेनवो बर्हिष्यदब्धा आ यत्सद्मानं दिव्यं विवासान् ॥

Niech śpiew opiewa zrodzony w niebiosach Sāman, tak jak chwalilibyśmy To, co jest zawsze wzrastające i pełne słonecznej szerokości. Promienie, karmiące jak krowy, bez skazy na miejscu ofiary, przychodzą do boskiego mieszkania, gdy je czcimy i uobecniamy.

Mantra 2

अर्चद्वृषा वृषभिः स्वेदुहव्यैर्मृगो नाश्नो अति यज्जुगुर्यात् । प्र मन्दयुर्मनां गूर्त होता भरते मर्यो मिथुना यजत्रः ॥

Byk jest chwalony przez byki, przez tych, których ofiarą jest ich własna rozkosz; jak dziki zwierz przechodzi on poza tego, kto zjada, gdy ma zostać przebudzony. Natchniony i gorliwy Hotar niesie naprzód myśl; młody ofiarnik przynosi parowane ofiary, godne czci.

Mantra 3

नक्षद्धोता परि सद्म मिता यन्भरद्गर्भमा शरदः पृथिव्याः । क्रन्ददश्वो नयमानो रुवद्गौरन्तर्दूतो न रोदसी चरद्वाक् ॥

Hotar dociera i ogarnia zmierzone mieszkanie, gdy niesie embrion z pór roku ziemi. Jak rżący koń prowadzony naprzód, jak ryczący byk, słowo porusza się wewnątrz, jak posłaniec między dwoma światami, wędrując w mowie między Niebem a Ziemią.

Mantra 4

ता कर्माषतरास्मै प्र च्यौत्नानि देवयन्तो भरन्ते । जुजोषदिन्द्रो दस्मवर्चा नासत्येव सुग्म्यो रथेष्ठाः ॥

Oni, dążąc ku Boskości, przynoszą mu naprzód te coraz bardziej doskonałe dzieła i potężne przedsięwzięcia. Niech Indra, o cudownej jasności, przyjmie je - szybki we właściwym ruchu, pewny na rydwanie jak Nāsatyowie, bliźniacze moce pewnego przybycia.

Mantra 5

तमु ष्टुहीन्द्रं यो ह सत्वा यः शूरो मघवा यो रथेष्ठाः । प्रतीचश्चिद्योधीयान्वृषण्वान्ववव्रुषश्चित्तमसो विहन्ता ॥

Wychwalajcie tego Indrę - on, który jest prawdziwą siłą bytu, bohaterem, hojnym panem, pewnym na rydwanie. Nawet przeciw temu, co staje naprzeciw i opiera się, on jest silniejszym walczącym; byczy w mocy, uderza i odpędza nawet otaczającą ciemność.

Mantra 6

प्र यदित्था महिना नृभ्यो अस्त्यरं रोदसी कक्ष्ये नास्मै । सं विव्य इन्द्रो वृजनं न भूमा भर्ति स्वधावाँ ओपशमिव द्याम् ॥

Gdy bowiem dzięki jego wielkości jest dość miejsca dla ludzi, oba światy nie są dla niego ciasną zagrodą. Indra rozpostarł się w pełni; jak szeroka ziemia niesie pole naszej walki, a dzięki własnej wrodzonej mocy podtrzymuje niebo jak opaską podpierającą.

Mantra 7

समत्सु त्वा शूर सतामुराणं प्रपथिन्तमं परितंसयध्यै । सजोषस इन्द्रं मदे क्षोणीः सूरिं चिद्ये अनुमदन्ति वाजैः ॥

W zmaganiach szukamy ciebie, o bohaterze, silnej rozkoszy prawdziwych; najdalej idącego na ścieżkach, by zostać w pełni ogarniętym i posiądanym. W uniesieniu moce ziemi zgadzają się na Indrę w zjednoczeniu; nawet oświeceni przywódcy radują się za nim pełniami siły.

Mantra 8

एवा हि ते शं सवना समुद्र आपो यत्त आसु मदन्ति देवीः । विश्वा ते अनु जोष्या भूद्गौः सूरीँश्चिद्यदि धिषा वेषि जनान् ॥

Tak rzeczywiście twoje wyciskania są błogością w oceanie: gdy boskie wody znajdują rozkosz w tobie wewnątrz nich. Wtedy wszystkie rzeczy stają się zgodne z tobą; a Krowa, promień oświecenia, również - jeśli dzięki natchnionemu zrozumieniu szukasz i prowadzisz ludy, nawet oświeceni przywódcy podążają.

Mantra 9

असाम यथा सुषखाय एन स्वभिष्टयो नरां न शंसैः । असद्यथा न इन्द्रो वन्दनेष्ठास्तुरो न कर्म नयमान उक्था ॥

Obyśmy byli w ten sposób dobrymi towarzyszami - dobrze wspieranymi - jak ludzie dzięki właściwym pochwałom. Oby Indra był dla nas ustanowiony w naszych aktach czci, popychając nasze dzieła naprzód z szybkością, prowadząc nasze hymny do ich skutecznego wypełnienia.

Mantra 10

विष्पर्धसो नरां न शंसैरस्माकासदिन्द्रो वज्रहस्तः । मित्रायुवो न पूर्पतिं सुशिष्टौ मध्यायुव उप शिक्षन्ति यज्ञैः ॥

Dzięki naszym pochwałom, jak te ludzi rywalizujących, oby Indra o ręce z piorunem stał się naszym. Jak towarzysze Mitry szkolą pana miasta w dobrej dyscyplinie, tak średni młodzi, rosnące moce, pouczają i zbliżają się przez ofiary.

Mantra 11

यज्ञो हि ष्मेन्द्रं कश्चिदृन्धञ्जुहुराणश्चिन्मनसा परियन् । तीर्थे नाच्छा तातृषाणमोको दीर्घो न सिध्रमा कृणोत्यध्वा ॥

Ofiara bowiem może rzeczywiście zdobyć Indrę - ktoś, nawet składając ofiarę, poruszając się wokół myślą. Jak do brodu podejście, osiąga pożądany dom; jak długa droga przygotowuje prosty przejazd do swego celu.

Mantra 12

मो षू ण इन्द्रात्र पृत्सु देवैरस्ति हि ष्मा ते शुष्मिन्नवयाः । महश्चिद्यस्य मीळ्हुषो यव्या हविष्मतो मरुतो वन्दते गीः ॥

Nie opuszczaj nas tutaj, o Indro, w bitwach pośród bogów; albowiem prawdziwie, o potężny, twoje opieki są obecne. Wielki jest rzeczywiście ten łaskawy dawca, którego starożytna, ofiarowana obłoga Marutowie pozdrawiają swoją pieśnią.

Mantra 13

एष स्तोम इन्द्र तुभ्यमस्मे एतेन गातुं हरिवो विदो नः । आ नो ववृत्याः सुविताय देव विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

To jest hymn, o Indro, dla ciebie pośród nas; dzięki niemu, o panie czerwonawych koni, poznaj dla nas ścieżkę. Zwróć się ku nam dla dobrego przejścia, o boże, abyśmy mogli znaleźć to aktywne pole i szybko dającą obfitość.