Sukta 173

Mantra 1

गायत्साम नभन्यं यथा वेरर्चाम तद्वावृधानं स्वर्वत् । गावो धेनवो बर्हिष्यदब्धा आ यत्सद्मानं दिव्यं विवासान् ॥

ಗೀತ (ಗಾಯತ್) ಸ್ವರ್ಗಜನ್ಯ ಸಾಮನನ್ನು ಹಾಡಲಿ; ನಾವು ಹೇಗೆ ಸ್ತುತಿಸುವೆವೋ ಹಾಗೆಯೇ, ಸ್ವರ್ವತ್ (ಸೌರ-ವಿಸ್ತಾರದಿಂದ ತುಂಬಿದ) ಸದಾ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವ ಆ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಚಿಸೋಣ. ಗೋವುಗಳಂತೆ ಪೋಷಿಸುವ ಧೇನುವಿನಂತೆ ಕಿರಣಗಳು, ಬರ್ಹಿಷ್ (ಯಜ್ಞಾಸನ) ಮೇಲೆ ದೋಷರಹಿತವಾಗಿ, ನಾವು ಸೇವಿಸಿ ಅದನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನಗೊಳಿಸುವಾಗ, ದಿವ್ಯ ಸದ್ಮಾನ (ನಿವಾಸ)ಕ್ಕೆ ಬಂದು ಆಸೀನವಾಗುತ್ತವೆ.

Mantra 2

अर्चद्वृषा वृषभिः स्वेदुहव्यैर्मृगो नाश्नो अति यज्जुगुर्यात् । प्र मन्दयुर्मनां गूर्त होता भरते मर्यो मिथुना यजत्रः ॥

ವೃಷಾ (ಬಲಿಷ್ಠ ವೃಷಭ)ನನ್ನು ವೃಷಭಿಗಳು—ಬಲಿಷ್ಠರು—ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಅರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಹವ್ಯವು ಸ್ವಯಂ ಆನಂದರೂಪವಾದವರಿಂದ. ಅವನನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಮೃಗದಂತೆ ಅವನು ಭಕ್ಷಕನನ್ನೂ ಮೀರಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರೇರಿತನೂ ಉತ್ಸುಕನೂ ಆದ ಹೋತೃ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾನೆ; ಯಜ್ಯತ್ರನಾದ ಯುವ ಯಜಮಾನನು ಮಿಥುನಾ (ಜೋಡಿ) ಅರ್ಪಣಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಾನೆ.

Mantra 3

नक्षद्धोता परि सद्म मिता यन्भरद्गर्भमा शरदः पृथिव्याः । क्रन्ददश्वो नयमानो रुवद्गौरन्तर्दूतो न रोदसी चरद्वाक् ॥

ನಕ್ಷದ್ಧೋತೃ—ಹೋತೃ—ಮಿತವಾದ ಸದ್ಮ (ನಿವಾಸ)ವನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಆವರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಪೃಥಿವಿಯ ಶರದ್‌ ಋತುಗಳಿಂದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಾನೆ. ಮುನ್ನಡೆಸಲ್ಪಡುವ ಹಿನ್ನೆಯುವ ಅಶ್ವದಂತೆ, ಮತ್ತು ಗರ್ಜಿಸುವ ಗೋವೃಷಭದಂತೆ, ವಾಕು ಒಳಗೇ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ—ರೋದಸೀ (ದ್ಯೌ ಮತ್ತು ಪೃಥಿವಿ) ಎಂಬ ಎರಡು ಲೋಕಗಳ ನಡುವೆ ದೂತನಂತೆ—ವಾಕರೂಪವಾಗಿ ದ್ಯೌ-ಪೃಥಿವಿಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 4

ता कर्माषतरास्मै प्र च्यौत्नानि देवयन्तो भरन्ते । जुजोषदिन्द्रो दस्मवर्चा नासत्येव सुग्म्यो रथेष्ठाः ॥

ದೇವಯಂತಃ—ದಿವ್ಯತೆಯ ಕಡೆಗೆ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಸುವವರು—ಅವನಿಗಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿಪಕ್ವವಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಚ್ಯೌತ್ನ (ಪ್ರಬಲ ಉಪಕ್ರಮ/ಪ್ರಯತ್ನ)ಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ತರುತ್ತಾರೆ. ದಸ್ಮವರ್ಚಾಃ—ಅದ್ಭುತ ತೇಜಸ್ಸಿನ—ಇಂದ್ರನು ಅವನ್ನು ಜುಜೋಷತ್ (ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಸಂತೋಷಿಸಲಿ); ನಾಸತ್ಯರಂತೆ ಸುಗ್ಮ್ಯಃ—ಸರಿಯಾದ ಗತಿಯಲ್ಲಿ ತ್ವರಿತ—ಮತ್ತು ರಥೇಷ್ಠಾಃ—ರಥದಲ್ಲಿ ದೃಢ—ಆಗಲಿ.

Mantra 5

तमु ष्टुहीन्द्रं यो ह सत्वा यः शूरो मघवा यो रथेष्ठाः । प्रतीचश्चिद्योधीयान्वृषण्वान्ववव्रुषश्चित्तमसो विहन्ता ॥

ಆ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸು—ಯಾವನು ಸತ್ವಾ (ಸತ್ಯ-ಬಲ) ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಯಾವನು ಶೂರ; ಯಾವನು ಮಘವಾ (ದಾನಶೀಲ ಸ್ವಾಮಿ); ಯಾವನು ರಥೇಷ್ಠಾಃ (ರಥದಲ್ಲಿ ದೃಢ). ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತ ಪ್ರತಿರೋಧಗಳ ಮೇಲೂ ಅವನು ಯೋಧೀಯಾನ್ (ಇನ್ನಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಯೋಧ); ವೃಷಣ್ವಾನ್—ವೃಷಭದಂತೆ ಪರಾಕ್ರಮಿ—ಮತ್ತು ವವವ್ರುಷಃ ಚಿತ್ತಮಸಃ ವಿಹಂತಾ—ಆವರಿಸುವ ಅಂಧಕಾರವನ್ನೂ ಹೊಡೆದು ದೂರಮಾಡುವವನು.

Mantra 6

प्र यदित्था महिना नृभ्यो अस्त्यरं रोदसी कक्ष्ये नास्मै । सं विव्य इन्द्रो वृजनं न भूमा भर्ति स्वधावाँ ओपशमिव द्याम् ॥

ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವನು ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಅವಕಾಶವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವಾಗ, ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ ಎಂಬ ಎರಡು ಲೋಕಗಳು ಅವನಿಗೆ ಕಿರಿದಾದ ಆವರಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದ್ರನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿಯಂತೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನದ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸ್ವಧಾ-ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಆಧಾರಬಂಧದಂತೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 7

समत्सु त्वा शूर सतामुराणं प्रपथिन्तमं परितंसयध्यै । सजोषस इन्द्रं मदे क्षोणीः सूरिं चिद्ये अनुमदन्ति वाजैः ॥

ಸಮರಗಳಲ್ಲಿ, ಹೇ ಶೂರ, ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ—ಸತ್ಯವಂತರ ಬಲಿಷ್ಠ ಆನಂದರೂಪನನ್ನು; ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮುನ್ನಡೆಯುವವನನ್ನು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು. ಮದದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಶಕ್ತಿಗಳು ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅನುಮೋದನೆ ನೀಡುತ್ತವೆ; ವಾಜ (ಬಲ-ಸಮೃದ್ಧಿ)ಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿತ ನಾಯಕರು (ಸೂರಿ) ಸಹ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 8

एवा हि ते शं सवना समुद्र आपो यत्त आसु मदन्ति देवीः । विश्वा ते अनु जोष्या भूद्गौः सूरीँश्चिद्यदि धिषा वेषि जनान् ॥

ಹೌದು, ನಿಜವಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಸವನಗಳು (ಸೋಮಪೀಡನೆ) ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಶುಭಕರವಾಗಿವೆ—ದೇವಿಯರಾದ ಆಪಃ (ದಿವ್ಯ ಜಲಗಳು) ತಮ್ಮೊಳಗೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮದಿಸುವಾಗ. ಆಗ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಅನುಜೋಷ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಗೌಃ (ಪ್ರಕಾಶಕಿರಣ) ಸಹ—ನೀನು ಧಿಷಾ (ಪ್ರೇರಿತ ಬುದ್ಧಿ)ಯಿಂದ ಜನರನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಸಿದರೆ—ಸೂರಿಗಳು (ಪ್ರಕಾಶಿತ ನಾಯಕರು) ಕೂಡ ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 9

असाम यथा सुषखाय एन स्वभिष्टयो नरां न शंसैः । असद्यथा न इन्द्रो वन्दनेष्ठास्तुरो न कर्म नयमान उक्था ॥

ನಾವು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸುಸಖರಾಗಿರೋಣ—ಸುಸ್ಥಿರ ಆಧಾರ ಹೊಂದಿದವರಾಗಿ—ಯೋಗ್ಯ ಶಂಸ (ಸ್ತುತಿ)ಗಳಿಂದ ನರರು (ಆಧಾರ ಪಡೆಯುವಂತೆ) ಹಾಗೆ. ನಮ್ಮ ವಂದನಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿರಲಿ; ತುರ (ವೇಗವಂತ)ನಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯಲಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಉಕ್ಥಗಳನ್ನು ಫಲಸಿದ್ಧಿಯ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸಲಿ.

Mantra 10

विष्पर्धसो नरां न शंसैरस्माकासदिन्द्रो वज्रहस्तः । मित्रायुवो न पूर्पतिं सुशिष्टौ मध्यायुव उप शिक्षन्ति यज्ञैः ॥

ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ ನರರಂತೆ, ನಮ್ಮ ಶಂಸ-ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ವಜ್ರಹಸ್ತ ಇಂದ್ರನು ನಮ್ಮವನಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಆಸನಗೊಳ್ಳಲಿ. ಮಿತ್ರನ ಸಹಚರರು ಸುಶಿಷ್ಟ ಶಾಸನದಲ್ಲಿ ಪೂರಪತಿಯನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಡುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಧ್ಯಾಯುವ (ವಿಕಸಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳು) ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಉಪದೇಶಿಸಿ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 11

यज्ञो हि ष्मेन्द्रं कश्चिदृन्धञ्जुहुराणश्चिन्मनसा परियन् । तीर्थे नाच्छा तातृषाणमोको दीर्घो न सिध्रमा कृणोत्यध्वा ॥

ಯಜ್ಞವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬಲ್ಲದು—ಯಾರೋ (ಯಜಮಾನ), ಜುಹುರಾಣ (ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾ) ಇದ್ದರೂ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪರಿಯಾನ (ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ) ಇರುವವನು. ತೀರ್ಥವನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಸೇರುವಂತೆ ಅದು ಇಷ್ಟವಾದ ಓಕ (ನಿವಾಸ)ವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ; ದೀರ್ಘ ಮಾರ್ಗದಂತೆ ಅದು ಗುರಿಯ ಕಡೆಗೆ ನೇರ ಪಥವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 12

मो षू ण इन्द्रात्र पृत्सु देवैरस्ति हि ष्मा ते शुष्मिन्नवयाः । महश्चिद्यस्य मीळ्हुषो यव्या हविष्मतो मरुतो वन्दते गीः ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ದೇವರ ನಡುವಿನ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡಬೇಡ; ಏಕೆಂದರೆ, ಹೇ ಶೂಷ್ಮವಂತನೇ, ನಿನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿವೆ. ಮಹಾನ್ ಆ ಕೃಪಾಳು ದಾತನು; ಅವನ ಪ್ರಾಚೀನವಾಗಿ ಅರ್ಪಿತ ಹವಿಷನ್ನು ಮರುತರು ತಮ್ಮ ಗೀತದಿಂದ ವಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 13

एष स्तोम इन्द्र तुभ्यमस्मे एतेन गातुं हरिवो विदो नः । आ नो ववृत्याः सुविताय देव विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ನಿನಗಾಗಿ ಇದೆ; ಹೇ ಹರಿವಃ, ಇದರ ಮೂಲಕ ನಮಗಾಗಿ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿ. ಹೇ ದೇವ, ಸುಗತಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕಡೆ ತಿರುಗು; ನಾವು ಈ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನೂ ವೇಗವಾಗಿ ದಾನಿಸುವ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ.