Walmiki

W tym mieście nikt nie był widziany bez kolczyków, bez ozdoby na głowie czy bez girland; nikt nie żył z niedostatkiem rozkoszy, i nikt nie jawił się nieczysty, niepomałowany czy bez woni na ciele.

Błogosławiony mędrzec Walmiki, obdarzony duchowym wglądem, ułożył w cudownie zróżnicowanych wersetach pełny opis Ramy, który odzyskał swoje królestwo.

Tamten wielkoduszny król z rodu Ikśwaku miał ministrów bogatych w cnoty, biegłych w radzeniu, biegłych w odczytywaniu intencji z zewnętrznych znaków i zawsze zatroskanych o to, co było miłe i pożyteczne dla ich pana.

Lakṣmaṇa rzekł: „Teraz udaję się do Rāmy; gdy tam dotrę, poinformuję go o wszystkim. Blisko ciebie, o mędrcze, znajduje się wielki erem wālmīkiego.”

Śeṣa rzekł: Dowiedziawszy się od Sumatiego, że dwoje dzieci w pustelni Vālmīkiego były jego własnymi synami, udał się do Vālmīkiego.

W świętym pustelni Vālmīkiego, na brzegu Gangi w wielkim lesie, promienny władca oddalił kobietę brzemienną w zgromadzeniu mędrców.

Był tam najwybitniejszy czciciel Paśupati, słynący jako Vālmīki. Ów mędrzec praktykował ascezę, oddając cześć Kapardīśie (Śiwie) z najgłębszą czcią.

Devala ustanowił Lingam wykonany z jęczmienia; nosi on imię Pati, co oznacza "Pan". Vālmīki ustanowił Lingam uformowany z mrowiska; nazywa się on Ciravāsī, co oznacza "Wiecznie Przebywający".

Kauṇḍinya i Puṇḍarīka, Raibhya i Tṛṇabindu, Vālmīki i Nārada, a także Vahni i Dṛḍhamanyu - ci również tam się zgromadzili, czcząc Arunaćalę.

Rama pokłonił się do ziemi przed mędrcem, a najlepszy z braminów udzielił mu swojego błogosławieństwa. Ujrzawszy piękność Ramy, jego oczy ochłodziły się i ucieszyły; przyjął go z czcią i wprowadził do pustelni. Wielki mędrzec, zyskawszy…

Owoc świętej kąpieli widać natychmiast: kruk staje się kukułką, czapla łabędziem. Niech nikt się nie dziwi na to słysząc; chwała świętego towarzystwa nie jest ukryta. Vālmīki, Nārada i mędrzec z dzbana, każdy opowiedział z własnych ust…

Mędrcy czczą tę poezję, która jest prosta, i tę sławę, która jest nieskalana, tak że nawet nieprzyjaciel, zapominając o swojej naturalnej wrogości, słucha jej i recytuje ją z pochwałą. To nie może się dokonać bez czystego intelektu, a mój…