Opening the text

Sukta 8.29
A single deity-power presented as 'the One' (likely Agni/Indra-type heroic power; identification uncertain from isolated verses)
ଏହି ସୂକ୍ତରେ ଏକମାତ୍ର ବୀର ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି—“ଏକ” ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖିତ—ଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରାଯାଇଛି; ସେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଭାବେ ଗତି କରନ୍ତି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଶ୍ମିର ଦୀପ୍ତି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଗୁପ୍ତ ପଥ ଓ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ “ନିଧି”ଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଣନ୍ତି। ଏହି “ଏକ”ଙ୍କୁ ଋଷିମାନଙ୍କ ପ୍ରେରିତ ସାମନ୍-ଗାନ ସହ ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଗୁପ୍ତ ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶରେ ଆସେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦ୍ଭାସିତ ହୁଏ—ଅର୍ଥାତ୍ ଗୋପନତା ଉପରେ ଆଲୋକର ଗୁହ୍ୟ ବିଜୟ ସୂଚିତ ହୁଏ।
Mantra 1
बभ्रुरेको विषुणः सूनरो युवाञ्ज्यङ्क्ते हिरण्ययम् ॥
ଏକମାତ୍ର—ବଭ୍ରୁ (ତାମ୍ର-ଭୂରା ବର୍ଣ୍ଣର), ଗତିରେ ବିଶିଷ୍ଟ; ଯୁବା, ବଳବାନ ସୂନର: ସେ ନିଜକୁ ହିରଣ୍ୟମୟ ତେଜରେ ଅଭିଷିଞ୍ଚନ କରି ଶୋଭିତ କରେ।
Mantra 2
योनिमेक आ ससाद द्योतनोऽन्तर्देवेषु मेधिरः ॥
ଏକମାତ୍ର ଯୋନିରେ (ମୂଳ ସ୍ରୋତରେ) ଆସନ ଗ୍ରହଣ କଲା; ଦେବମାନଙ୍କ ଅନ୍ତରେ ଦ୍ୟୋତିତ, ସେ ମେଧିର—ବୁଦ୍ଧିର ବିବେକୀ ବିନ୍ୟାସକ।
Mantra 3
वाशीमेको बिभर्ति हस्त आयसीमन्तर्देवेषु निध्रुविः ॥
ଏକମାତ୍ର ହସ୍ତରେ ବାଶୀମ୍ (କୁହାଡ଼ି/ଅଡ୍ଜ) ଧାରଣ କରେ—ଆୟସୀ (ଲୋହାର); ଦେବମାନଙ୍କ ଅନ୍ତରେ ସେ ନିଧ୍ରୁବିଃ—ଅଚଳ, କାର୍ଯ୍ୟର ସ୍ଥିର ସ୍ଥାପକ ଭାବେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।
Mantra 4
वज्रमेको बिभर्ति हस्त आहितं तेन वृत्राणि जिघ्नते ॥
ଏକମାତ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର) ନିଜ ହାତରେ ସ୍ଥାପିତ ବଜ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି; ସେହିଦ୍ୱାରା ସେ ବୃତ୍ରମାନଙ୍କୁ—ଆଲୋକ ଓ ଶକ୍ତିର ପ୍ରବାହକୁ ଅଟକାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଆବରଣକୁ—ବିଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି।
Mantra 5
तिग्ममेको बिभर्ति हस्त आयुधं शुचिरुग्रो जलाषभेषजः ॥
ଏକମାତ୍ର ନିଜ ହାତରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଆୟୁଧ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଶୁଚି ଓ ଉଗ୍ର ସେ ଜଲାଶ-ଭେଷଜ—ଜୀବନର ଜଳକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପନ କରୁଥିବା ଔଷଧଧାରୀ ଚିକିତ୍ସକ—ଅଟନ୍ତି।
Mantra 6
पथ एकः पीपाय तस्करो यथाँ एष वेद निधीनाम् ॥
ଏକମାତ୍ର ପଥମାନଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଗତିଦ୍ୱାରା ଫୁଲାନ୍ତି—ଯେପରି ଚୋର ଗୁପ୍ତ ନିଧିମାନଙ୍କୁ ଜାଣେ; ସେପରି ଏହି ଶକ୍ତି ଆମ ଭିତରର ଗୁହ୍ୟ ନିଧାନମାନଙ୍କୁ ଜାଣେ।
Mantra 7
त्रीण्येक उरुगायो वि चक्रमे यत्र देवासो मदन्ति ॥
ଉରୁଗାୟ—ବିଶାଳ ଗତି ଓ ମହାନ୍ ସ୍ୱରୂପ ଥିବା ସେ ଏକ ତିନି ଲୋକକୁ ମାପି ସ୍ଥାପନ କଲେ; ସେଠାରେ ଦେବମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ତେଜୋମୟ ମଦରେ ମଗ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
Mantra 8
विभिर्द्वा चरत एकया सह प्र प्रवासेव वसतः ॥
ବିଭିଃ—ଅନେକ ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ଦୁଇ ଚଳନ କରନ୍ତି; ତଥାପି ଏକଙ୍କ ସହ ସେମାନେ ଏକାତ୍ମ ଭାବେ ଗତି କରନ୍ତି; ଆତ୍ମଯାତ୍ରାର ଦୂର-ପ୍ରକାଶମାନ ବିସ୍ତାର ପରି ସେମାନେ ବସନ୍ତି ଓ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି।
Mantra 9
सदो द्वा चक्राते उपमा दिवि सम्राजा सर्पिरासुती ॥
ସଦଃ—ସେମାନେ ଦୁଇ ଆସନ ଗଢ଼ିଲେ, ଦ୍ୟୌରେ ଉପମା-ରହିତ; ଦୁଇ ସମ୍ରାଟ ସର୍ପିଃ—ଘୃତମୟ ସମୃଦ୍ଧି—କୁ ତେଜୋମୟ ପୋଷଣର ଅର୍ପଣ ଭାବେ ଢାଳନ୍ତି।
Mantra 10
अर्चन्त एके महि साम मन्वत तेन सूर्यमरोचयन् ॥
କେତେକେ ନିଜ ସ୍ତୁତି-ଗାନର ଜ୍ୱାଳାଦ୍ୱାରା ମହାନ ସାମନକୁ ମନନ କଲେ; ସେହି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶିତ କଲେ—ଗୁପ୍ତ ଆଲୋକକୁ ପ୍ରକଟ କରିଦେଲେ।
The hymn points to a single divine Power called “the One” (Eka). From the imagery—golden radiance, youthful strength, guidance on paths—it can be read as an Agni/Indra-like heroic light, but the identification remains fluid.
It suggests concealed stores of wealth and power—both outer resources and inner capacities. The One is portrayed as knowing where these are hidden and how to bring them into use.
It expresses a Vedic idea that inspired sound is creative and revelatory. When seers form the true chant, it ‘brings out’ the hidden light—symbolically making the Sun (clarity and truth) appear.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.