
Sukta 8.29
A single deity-power presented as 'the One' (likely Agni/Indra-type heroic power; identification uncertain from isolated verses)
ఈ సూక్తం “ఏకుడు” అని పిలువబడే ఏకైక వీర దైవశక్తిని ధ్యానిస్తుంది. అతడు ప్రత్యేకంగా సంచరిస్తాడు, స్వర్ణకాంతితో తనను తాను ఆవరిస్తాడు, రహస్య మార్గాలనూ అంతర్లీన “నిధుల”నూ ఎరుగుతాడు. ఆ ఏకుణ్ణి ఋషుల ప్రేరిత సామగానంతో (సామన్) అనుసంధానించి, ఆ గానద్వారా మరుగున ఉన్న వెలుగు ప్రత్యక్షమై, సూర్యుడు ప్రకాశించునట్లు చేస్తుందని చెబుతుంది—దాచుదలపై ప్రకాశం గెలిచే అంతర్ముఖ, గూఢ విజయాన్ని సూచిస్తూ.
Mantra 1
बभ्रुरेको विषुणः सूनरो युवाञ्ज्यङ्क्ते हिरण्ययम् ॥
ఒక్కడే—బభ్రు (తామ్ర-గోధుమ), తన గమనంలో విశిష్టుడు—ఆ యువ బలవంతుడు; స్వర్ణమయ తేజస్సుతో తనను అభ్యంజనం చేసి అలంకరించుకొంటాడు.
Mantra 2
योनिमेक आ ससाद द्योतनोऽन्तर्देवेषु मेधिरः ॥
ఒక్కడే యోని (ఆధారం/మూలం) లోకి వచ్చి ఆసీనుడయ్యాడు; దేవుల అంతరంలో ప్రకాశిస్తూ, అతడు మేధావి—బుద్ధికి వివేకపూర్వక నియంత.
Mantra 3
वाशीमेको बिभर्ति हस्त आयसीमन्तर्देवेषु निध्रुविः ॥
ఒక్కడే తన చేతిలో ఇనుప వాశీ (అడ్జ్/కొడలి) ని ధరించాడు; దేవుల అంతరంలో అతడు దృఢంగా—అచల స్థాపకుడు, కార్యాన్ని స్థిరపరచువాడు.
Mantra 4
वज्रमेको बिभर्ति हस्त आहितं तेन वृत्राणि जिघ्नते ॥
ఒకడు (ఇంద్రుడు) తన చేతిలో స్థాపితమైన వజ్రాన్ని ధరించుచున్నాడు; దానితోనే అతడు వృత్రాలను—కాంతి, బల ప్రవాహాన్ని అడ్డుకునే సమస్త ఆవరణాలను—వధించుచున్నాడు.
Mantra 5
तिग्ममेको बिभर्ति हस्त आयुधं शुचिरुग्रो जलाषभेषजः ॥
ఒకడు (ఇంద్రుడు) తన చేతిలో తీక్ష్ణమైన ఆయుధాన్ని ధరించుచున్నాడు; అతడు శుచి, ఉగ్రుడు—జలాష-భేషజుడు, జీవజలాన్ని మళ్లీ ప్రవహింపజేసే ఔషధవైద్యుడు.
Mantra 6
पथ एकः पीपाय तस्करो यथाँ एष वेद निधीनाम् ॥
ఒకడే మార్గాలను ఎరిగి వాటిని చలనంతో పుష్టిపరచుచున్నాడు; నిధులను ఎరిగిన దొంగవలె—ఈ శక్తి మనలోని గుప్త నిక్షేపాలను ఎరుగుతుంది.
Mantra 7
त्रीण्येक उरुगायो वि चक्रमे यत्र देवासो मदन्ति ॥
విస్తృత గమనముగల ఏక (పరమ) ఉరుగాయుడు మూడు లోకాలను కొలిచి విస్తరించాడు; అక్కడ దేవులు ఆనందించి ప్రకాశమయ మదం (పరవశం)లో రమిస్తారు.
Mantra 8
विभिर्द्वा चरत एकया सह प्र प्रवासेव वसतः ॥
అనేక శక్తులచే ఇద్దరు చలిస్తారు; అయినా ఏకునితో కలిసి ముందుకు సాగుతారు; వారు నివసించి పురోగమించేది, ఆత్మయాత్ర యొక్క దూరదీప్త విస్తారంలో ఉన్నట్లుగా.
Mantra 9
सदो द्वा चक्राते उपमा दिवि सम्राजा सर्पिरासुती ॥
రెండు ‘సదస్’ (ఆసనాలు) వారు నిర్మించారు—దివిలో అపూర్వమైనవి; రెండు సమ్రాట్లు, సర్పి (నెయ్యి) ధారను పోస్తారు—ప్రకాశమయ పోషణను హవిగా అర్పిస్తూ.
Mantra 10
अर्चन्त एके महि साम मन्वत तेन सूर्यमरोचयन् ॥
కొంతమంది తమ స్తోత్రాగ్ని జ్వాలచేత ఆ మహా సామన్ను గ్రహించారు; దానివల్లనే వారు సూర్యుణ్ని ప్రకాశింపజేశారు—దాగిన వెలుగును ప్రత్యక్షం చేశారు.
The hymn opens by presenting a solitary, tawny, youthful force that arrays itself in golden splendor—an image of concentrated divine radiance.
It develops the One as a guide and penetrator of hidden ways, knowing secret ‘treasures’ and inner deposits, suggesting both cosmic and psychological discovery.
The revelatory peak appears when inspired chanters conceive the great Sāman and, by that power of chant, make the Sun shine forth—light made manifest.
It settles into the assurance that right praise and inner alignment with the One lead to illumination, guidance on the paths, and the recovery of concealed wealth/light.
babhruḥ ekaḥ
nidhīnām
tena sūryam arocayan
The hymn points to a single divine Power called “the One” (Eka). From the imagery—golden radiance, youthful strength, guidance on paths—it can be read as an Agni/Indra-like heroic light, but the identification remains fluid.
It suggests concealed stores of wealth and power—both outer resources and inner capacities. The One is portrayed as knowing where these are hidden and how to bring them into use.
It expresses a Vedic idea that inspired sound is creative and revelatory. When seers form the true chant, it ‘brings out’ the hidden light—symbolically making the Sun (clarity and truth) appear.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.