Adhyaya 1

Verse 1

श्रीमुनय ऊचुः । दक्षिणार्णवतीरेषु यानि तीर्थानि पंच च । तानि ब्रूहि विशालाक्ष वर्णयंत्यति तानि च

မြတ်သော မုနိတို့က ဆိုကြသည်– «ဒက္ခိဏာရ္ဏဝ ကမ်းခြေများတွင် သန့်ရှင်းရေချိုး တီရ္ထာ ငါးခု ရှိသည်။ မျက်လုံးကျယ်သူရေ၊ ထိုတီရ္ထာတို့ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြ၍ ထင်ရှားသကဲ့သို့ ဖော်ပြပါ»။

Verse 2

सर्वतीर्थफलं येषु नारदाद्य वदंति च । तेषां चरितमाहात्म्यं श्रोतुमिच्छामहे वयम्

ထိုတီရ္ထာတို့သည် နာရဒနှင့် အခြား မုနိများက တီရ္ထာအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုတို့၏ သန့်ရှင်းသော ဇာတ်ကြောင်းနှင့် မဟာတ్మျကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြားလိုပါသည်။

Verse 3

उग्रश्रवा उवाच । श्रृणुध्वचत्यद्भुतपुण्यसत्कथं कुमारनाथस्य महाप्रभावम् । द्वैपायनो यन्मम चाह पूर्वं हर्षाबुरोमोद्गमचर्चितांगः

ဥဂ္ဂရရှ္ရဝါ (စူတ) က ဆိုသည်– «ကူမာရနာထ၏ မဟာအာနုဘော်ကို ဖော်ပြသော အံ့ဖွယ် သန့်ရှင်း၍ မြတ်သော ကထာကို နားထောင်ကြလော့။ ယခင်က ဒွైပာယန (ဗျာသ) သည် ငါ့အား ပြောခဲ့ပြီး၊ ငါ့ကိုယ်လည်း ပျော်ရွှင်ရင်ခုန်မှုဖြင့် တုန်လှုပ်ခဲ့၏»။

Verse 4

कुमारगीता गाथात्र श्रूयतां मुनिसत्तमाः । या सर्वदेवैर्मुनिभिः पितृभिश्च प्रपूजिता

အမြတ်ဆုံး ရသေ့တို့၊ ဤနေရာ၌ «ကူမာရဂီတာ» ဟုခေါ်သော သီချင်း-ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ကြပါ။ ၎င်းကို နတ်အပေါင်း၊ ရသေ့များနှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့ကလည်း အလွန်ပူဇော်ကန်တော့ကြသည်။

Verse 5

मध्वाचारस्तं भतीर्थं यो निषेवेत मानवः । नियतं तस्य वासः स्याद्ब्रह्मलोके यथा मम

စည်းကမ်းတကျ အကျင့်အကြံဖြင့် ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (ဘုရားဖူးရေချိုးရာ) ကို သွားရောက်မှီခို၍ ဝတ်ပြုထမ်းဆောင်သူသည် မလွဲမသွေ ဗြဟ္မလောက၌ နေထိုင်ခွင့်ရမည်—ငါ (ပြောသူ) ကဲ့သို့ပင်။

Verse 6

ब्रह्मलोकाद्विष्णुलोकस्तस्मादपि शिवस्य च । पुत्राप्रियत्वात्तस्यापि गुहलोको महत्तमः

ဗြဟ္မလောကထက် မြင့်သည်မှာ ဗိဿနုလောက၊ ထိုထက်ပင် မြင့်သည်မှာ သီဝ၏ ကိုယ်ပိုင်လောကဖြစ်သည်။ သို့သော် သီဝသည် သားတော်ကို အထူးချစ်မြတ်နိုးသဖြင့် ဂုဟလောက (ဂုဟ/စကန္ဒ၏ လောက) ကို အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 7

अत्राश्चर्यकथा या च फाल्गुनस्य पुरेरिता । नारदेन मुनिश्रेष्ठास्तां वो वक्ष्यामि विस्तरात्

အမြတ်ဆုံး ရသေ့တို့၊ နာရဒ မုနိက အရင်က ပြောကြားခဲ့သော ဖာလ္ဂုန၏ အံ့ဩဖွယ်ဇာတ်လမ်းကို ယခု ငါသည် သင်တို့အား အသေးစိတ် ပြန်လည်ဟောပြောမည်။

Verse 8

पुरा निमित्ते कस्मिंश्चित्करीटी मणिकूटतः । समुद्रे दक्षिणेऽभ्यागात्स्नातुं तीर्थानि पंच च

တစ်ခါတုန်းက အခါအခွင့်တစ်ရပ်တွင် မကွတ် (မဏိကူဋ) မှ မကွတ်တော်ဆင်ထားသော သူရဲကောင်းသည် ထွက်ခွာ၍ တောင်ဘက်ပင်လယ်သို့ ရောက်လာကာ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ ငါးခုတွင် ရေချိုးရန် ရည်ရွယ်하였다။

Verse 9

वर्जयंति सदा यानि भयात्तीर्थानि तापसाः । कुमारेशस्य पूर्वं च तीर्थमस्ति मुनेः प्रियम्

ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် တပသ (တရားကျင့်သူ) များ အမြဲရှောင်ကြဉ်သော တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) များမှာ ဤသို့ ဖြစ်၏။ ကုမာရေးရှ (Kumāreśa) ၏ အရှေ့ဘက်၌ မုနိ (ရသေ့) များ ချစ်မြတ်နိုးသော တီရ္ထ တစ်ခု ရှိ၏။

Verse 10

स्तंभेशस्य द्वितीयं च सौभद्रस्य मुनेः प्रियम् । बर्करेश्वरमन्यच्च पौलोमीप्रियमुत्तमम्

ဒုတိယ တီရ္ထမှာ စတမ္ဘေရှ (Stambheśa) ၏ တီရ္ထ ဖြစ်၍ ဆောဘဒြ (Saubhadra) မုနိ ချစ်မြတ်နိုးသော အရာ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဘာကရေရှဝရ (Barkareśvara) ဟူသော အခြားတစ်ခုလည်း ရှိပြီး ပေါလိုမီ (Paulomī) ချစ်မြတ်နိုးသော အထူးမြတ် တီရ္ထ ဖြစ်၏။

Verse 11

चतुर्थं च महाकालं करंधम नृपप्रिययम् । भरद्वाजस्य तीर्थं च सिद्धेशाख्यं हि पंचमम्

စတုတ္ထ တီရ္ထမှာ မဟာကာလ (Mahākāla) ဖြစ်၏၊ ထို့အပြင် မင်းများ ချစ်မြတ်နိုးသော ကရံဓမ (Karaṃdhama) လည်း ရှိ၏။ ပဉ္စမမှာ ဘရဒ္ဝါဇ (Bharadvāja) ၏ တီရ္ထ ဖြစ်၍ စိဒ္ဓေရှ (Siddheśa) ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 12

एतानि पंच तीर्थानि ददर्श कुरुपुंगवः । तपस्विभिर्वर्जितानि महापुण्यानि तानि च

ကူရုတို့အနက် နွားထီးကဲ့သို့ အထက်မြတ်သူ (Kurupuṅgava) သည် ဤတီရ္ထ ငါးခုကို မြင်တွေ့၏။ တပသဝင်များက ရှောင်ကြဉ်သော်လည်း ထိုနေရာများသည် မဟာပုဏ္ဏ (အလွန်ကြီးမြတ်သော ကုသိုလ်) ပြည့်ဝသော အရာများ ဖြစ်၏။

Verse 13

दृष्ट्वा पार्श्वे नारदीयानपृच्छत महामुनीन् । तीर्थानीमानि रम्याणि प्रभावाद्भुतवंति च

အနီး၌ နာရဒ (Nārada) ကဲ့သို့သော မဟာမုနိများကို မြင်သဖြင့် သူသည် မဟာမုနိတို့အား မေးလေ၏—“ဤတီရ္ထများသည် လှပချမ်းမြေ့၍ ၎င်းတို့၏ အာနုဘော်သည်လည်း အံ့ဩဖွယ် အမှန်ပင် ဖြစ်၏။”

Verse 14

किमर्थं ब्रूत वर्ज्यंते सदैव ब्रह्मवादिभिः । तापसा ऊचुः । ग्राहः पंच वसंत्येषु हरंति च तपोधनान्

«ဘယ်အကြောင်းကြောင့် ဘရဟ္မဝါဒိတို့က အမြဲရှောင်ကြဉ်သနည်း၊ ပြောပါ» ဟု မေးသော်၊ တပသတို့က «ဤနေရာတို့၌ မိကျောင်းငါးကောင် နေထိုင်၍ တပဿာဓနရှိသူတို့ကို ဆွဲယူသွားတတ်သည်» ဟု ဖြေကြား하였다။

Verse 15

अत एतानि वर्ज्यंते तीर्थानि कुरुनंदन । इति श्रुत्वा महाबाहुर्गमनाय मनो दधे

«ထို့ကြောင့်ပင် ဤတီရ္ထတို့ကို ကုရုတို့၏အပျော်အပါးဖြစ်သူရေ၊ ရှောင်ကြဉ်ကြသည်» ဟုဆိုကြ၏။ ထိုစကားကိုကြားသော် လက်မောင်းကြီးသူသည် ထိုနေရာသို့ သွားရန် စိတ်ကူးတည်မြဲ하였다။

Verse 16

ततस्तं तापसाः प्रोचुथंतुं नार्हसि फाल्गुन । बहवो भक्षिता ग्राहै राजानो मुनयस्तथा

ထို့နောက် တပသတို့က သူ့အား «ဖာလ္ဂုနာရေ၊ မသွားသင့်ပါ။ မိကျောင်းတို့က ဘုရင်များစွာနှင့် မုနိတို့ကိုပါ ကိုက်စားခဲ့ပြီ» ဟု ပြောကြား하였다။

Verse 17

तत्त्व द्वारशवर्षाणि तीर्थानामर्बुदेष्वपि । स्नातः किमेतैस्तीर्थैस्ते मा पतंगव्रतो भव

«တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်—မရေမတွက်နိုင်သော တီရ္ထများအကြား၌ပင်—သင်သည် ရေချိုးကာ သန့်စင်ပြီးသား။ ဤတီရ္ထတို့ကို သင်အဘယ်လိုအပ်သနည်း။ မီးထဲသို့ ပျံဝင်သည့် ပိုးဖလံကဲ့သို့ သစ္စာဝတ် (ဗြတ) မဖြစ်စေနှင့်» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 18

अर्जुन उवाच । यदुक्तं करुणासारैः सारं किं तदिहोच्यताम् । धर्मार्थी मनुजो यश्च न स वार्यो महात्मभिः

အర్జုနက ပြောသည်– «ကရုဏာသည် သင်တို့၏အနှစ်သာရဖြစ်သကဲ့သို့၊ သင်တို့ပြောခဲ့သမျှ၏ အနှစ်ချုပ်အမှန်ကို ဤနေရာ၌ ပြောကြားပါ။ ဓမ္မကို ရှာဖွေလိုသော လူကို မဟာသတ္တဝါတို့က မတားဆီးသင့်» ဟု။

Verse 19

धर्मकामं हि मनुजं यो वारयति मंदधीः । तदाश्रितस्य जगतो निःश्वासैर्भस्मसाद्भवेत्

ဓမ္မကိုလိုလားသော လူတစ်ဦးကို တားဆီးသော ဉာဏ်မပြည့်သူသည်—သူ၏ အသက်ရှူသံတင်ဖြင့်ပင် သူ့အပေါ် မူတည်နေသော လောကကို ပြာဖြစ်စေပါစေ။

Verse 20

यज्जीवितं चाचिरांशुसमानक्षणभंगुरम् । तच्चेद्धर्मकृते याति यातु दोषोऽस्ति को ननु

အသက်တာသည် နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ ခဏတစ်ခဏပင် ပျက်လွယ်ပျက်မြန်၏။ ထိုအသက်ကို ဓမ္မအတွက် သုံးစွဲသွားလျှင် သွားပါစေ—အပြစ်ဟူ၍ ဘာရှိမည်နည်း။

Verse 21

जीवितं च धनं दाराः पुत्राः क्षेत्रगृहाणि च । यान्ति येषआं धर्मकृते त एव भुवि मानवाः

ဓမ္မက တောင်းဆိုသည့်အခါ အသက်၊ ဥစ္စာ၊ ဇနီး၊ သားသမီး၊ လယ်မြေ၊ အိမ်ယာတို့ကို စွန့်လွှတ်နိုင်သူတို့သာ မြေပြင်ပေါ်၌ အမှန်တကယ် လူဟု ခေါ်ထိုက်ကြသည်။

Verse 22

तापसा ऊचुः । एवं ते ब्रुवतः पार्थ दीर्घमायुः प्रवर्धताम् । सदा धर्मे रतिर्भूयाद्याहि स्वं कुरु वांछितम्

တပသီတို့က ဆိုကြသည်—“အို ပါရ္ထ၊ သင်ဤသို့ ပြောဆိုသဖြင့် သင်၏ အသက်ရှည်ခြင်း တိုးပွားပါစေ။ ဓမ္မ၌ အမြဲပျော်ရွှင်မှု ရှိပါစေ။ ယခု သွားလော့—သင့်တော်သော ဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေပါ။”

Verse 23

एवमुक्तः प्रणम्यैतानाशीर्भिरभिसंस्तुतः । जगाम तानि तीर्थानि द्रष्टुं भरतसत्तमः

ထိုသို့ ဆိုကြသဖြင့် ဘာရတဝంశ၏ အထူးမြတ်သူသည် သူတို့အား ဦးညွှတ်ကန်တော့၍၊ ကောင်းချီးမင်္ဂလာတို့ဖြင့် ချီးမွမ်းခံရကာ ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထများကို မြင်တွေ့ရန် ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 24

ततः सौभद्रमासाद्य महर्षेस्तीर्थुमुत्तमम् । विगाह्य तरसा वीरः स्नानं चक्रे परंतपः

ထို့နောက် ရန်သူကိုလောင်ကျွမ်းစေသော သူရဲကောင်း အာర్జုနသည် မဟာရိရှီ၏ အထွတ်အမြတ် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ရေကူးကမ်း) စောဘဒြသို့ ရောက်၍ အလျင်အမြန် ရေထဲသို့ ဆင်းကာ သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 25

अथ तं पुरुषव्याघ्रमंतर्जलचरो महान् । निजग्राह जले ग्राहः कुंतीपुत्रं धनंजयम्

ထို့နောက် ရေအောက်တွင် လှုပ်ရှားသွားလာသော အင်အားကြီး မကာရ (ဂြာဟ) တစ်ကောင်သည် မြစ်ရေထဲ၌ လူတို့အနက် ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့သော ကုန္တီ၏သား ဓနဉ္ဇယကို ဖမ်းဆီးယူ하였다။

Verse 26

तमादायैव कौतेयो विस्फुरंतं जलेचरम् । उदतिष्ठन्महाबाहुर्बलेन बलिनां वरः

ထိုရေသတ္တဝါသည် ရေထဲတွင် တုန်ခါလှုပ်ရှားနေစဉ် ကုန္တီ၏သား ကောတေယသည် လက်မောင်းကြီးသူ၊ အင်အားရှင်တို့အနက် အထူးထက်မြက်သူဖြစ်၍ အင်အားတည်းဖြင့် ထိုကောင်ကို မြှောက်ယူကာ ထတက်လာ하였다။

Verse 27

उद्धृतश्चैव तु ग्राहः सोऽर्जुनेन यशस्विना । बभूव नारी कल्याणी सर्वाभरणभूषिता

ထိုဂြာဟသည် ဂုဏ်သတင်းကြီးသော အာర్జုနက ရေထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သော် သုခမင်္ဂလာရှိသော မိန်းမတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလှဆင်အလှပစ္စည်း အစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား하였다။

Verse 28

दीप्यमानशिखा विप्रा दिव्यरूपा मनोरमा । तदद्भुतं महद्दृष्ट्वा कुंतीपुत्रो धनंजयः

မီးလျှံကဲ့သို့ တောက်ပသော ဆံပင်ရောင်ခြည်ရှိ၍ ဒေဝရုပ်သဏ္ဌာန် အလွန်လှပစွာ စိတ်ကိုဖမ်းစားသော ထိုဗြာဟ္မဏမိန်းမ၏ အံ့ဩဖွယ် မဟာအဖြစ်ကို မြင်သော် ကုန္တီ၏သား ဓနဉ္ဇယသည် အလွန်အံ့အားသင့်하였다။

Verse 29

तां स्त्रियं परमप्रीत इदं वचनमब्रवीत् । का वै त्वमसि कल्याणि कुतो वा जलचारिणी

အလွန်ပီတိဖြစ်၍ သူသည် ထိုမိန်းမအား ဤစကားကို ပြော၏။ «မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ သင်သည် အမှန်တကယ် မည်သူနည်း။ ရေထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားလာ၍ မည်သည့်နေရာမှ လာသနည်း»

Verse 30

किमर्थं च महात्पापमिदं कृतवती ह्यसि । नार्युवाच । अप्सरा ह्यस्मि कौतेय देवारण्यनिवासिनी

«အဘယ်ကြောင့် ဤကြီးမားသော အပြစ်ကို သင်ပြုခဲ့သနည်း» ဟု မေး၏။ မိန်းမက ပြန်လည်ဆိုသည်။ «ကွန်တီ၏သားရေ၊ ကျွန်မသည် အပ္စရာ ဖြစ်၏၊ နတ်တော၌ နေထိုင်သူ ဖြစ်၏»

Verse 31

इष्टा धनपतेर्नित्यं वर्चानाम महाबल । मम सख्यश्चतस्रोऽन्याः सर्वाः कामगमाः शुभाः

«အင်အားကြီးသူရေ၊ ကျွန်မသည် ဓနပတိ (ကူဗေရ) ၏ အမြဲတမ်း ချစ်ခင်ခံရသူ ဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်မအမည်မှာ ဝရ္စာ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် မိတ်ဆွေမိန်းမလေးဦး ရှိ၍ အားလုံး မင်္ဂလာရှိကာ စိတ်ကြိုက် သွားလာနိုင်သူများ ဖြစ်ကြသည်»

Verse 32

ताभिः सार्धं प्रयातास्मि देवराजनिवेशनात् । ततः पश्यामहे सर्वा ब्राह्मणं चानिकेतनम्

«သူတို့နှင့်အတူ ကျွန်မသည် နတ်ဘုရင်၏ နေရာတော်မှ ထွက်ခွာလာ၏။ ထို့နောက် ကျွန်မတို့အားလုံးသည် အိမ်အမြဲမရှိသော ဗြာဟ္မဏ တစ်ပါးကို တွေ့မြင်ကြ၏»

Verse 33

रूपवंतमधीयानमेकमेकांतचारिणम् । तस्य वै तपसा वीर तद्वनं तेजसावृतम्

«သူသည် ရုပ်ရည်လှပ၍ သာသနာစာပေကို လေ့လာနေသူ၊ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ကာ တိတ်ဆိတ်ရာ၌ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်၏။ သူရဲကောင်းရေ၊ သူ၏ တပဿ (တပ) အားကြောင့် ထိုတောသည် တေဇောဖြင့် လွှမ်းခြုံနေ၏»

Verse 34

आदित्य इव तं देशं कृत्स्नमेवान्व भासयत् । तस्य दृष्ट्वा तपस्तादृग्रूपं चाद्भुतदर्शनम्

နေမင်းကဲ့သို့ သူသည် ထိုဒေသတစ်လျှောက်လုံးကို ထွန်းလင်းစေ하였다။ ထိုသို့သော တပဿယာ၏ အင်အားနှင့် အံ့သြဖွယ် မြင်ရသည့် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်လျှင်—

Verse 35

अवतीर्णास्ति तं देशं तपोविघ्नचिकीर्षया । अहं च सौरभेयी च सामेयी बुद्बुदालता

သူ၏ တပဿယာကို အနှောင့်အယှက်ပြုလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုနေရာသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်နှင့် စော်ရဘေယီ၊ စာမေယီ၊ ဘုဒ္ဘုဒ္ဒာလတာ—

Verse 36

यौगपद्येन तं विप्रमभ्यगच्छाम भारत । गायंत्यो ललमानाश्च लोभयंत्यश्च तं द्विजम्

အချိန်တပြိုင်နက်တည်း ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုဗြာဟ္မဏကို ချဉ်းကပ်သွားကြသည်၊ အို ဘာရတ—သီချင်းဆိုကာ ကစားကာ၊ ထိုနှစ်ကြိမ်မွေးသူကို လှည့်ဖျားဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားလျက်။

Verse 37

स च नास्मासु कृतवान्मनोवीरः कथंचन । नाकंपत महातेजाः स्थितस्तपसि निर्मले

သို့သော် စိတ်ဓာတ်သူရဲကောင်းဖြစ်သော သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို မည်သို့မျှ အာရုံမစိုက်ခဲ့။ တေဇောကြီးသူသည် မလှုပ်မယှက်၊ သန့်ရှင်းသော တပဿယာ၌ တည်မြဲနေ하였다။

Verse 38

सोऽशपत्कुपितोऽस्मासु ब्राह्मणः क्षत्रियर्षभ । ग्राहभूता जले यूयं भविष्यथ शतं समाः

အို က္ଷတ္တရိယတို့အနက် နွားထီးကဲ့သို့ မြတ်သောသူရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ဒေါသထွက်သော ဗြာဟ္မဏသည် ကျိန်စာချခဲ့သည်—“ရေထဲ၌ သင်တို့သည် မိကျောင်းဝိညာဉ်များ ဖြစ်လိမ့်မည်၊ နှစ်တစ်ရာတိုင်အောင် ထိုသို့နေကြလိမ့်မည်” ဟု။

Verse 39

ततो वयं प्रव्यथिताः सर्वा भरतसत्तम । आयाताः शरणं विप्रं तपोधनमकल्मषम्

ထို့နောက် ဗရတဝంశ၏ အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားကြောက်ရွံ့လျက် တပဿာ၏ ရတနာဖြစ်၍ အပြစ်ကင်းစင်သော ဘြာဟ္မဏကို အားကိုးရာအဖြစ် ခိုလှုံလာကြပါသည်။

Verse 40

रूपेण वयसा चैव कंदर्पेण च दर्पिताः । अयुक्तं कृतवत्यः स्म क्षंतुमर्हसि नो द्विज

အလှအပ၊ လူငယ်အရွယ်နှင့် ကာမ၏ မာနကြောင့် မာန်တက်လျက် မသင့်တော်သော အမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြုမိပါသည်။ အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။

Verse 41

एष एव वधोऽस्माकं स पर्याप्तस्तपोधन । यद्वयं शंसितात्मानं प्रलोब्धुं त्वामुपागताः

ဤအရာတင်ပင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် လုံလောက်သော အပြစ်ဒဏ်ဖြစ်ပါသည်၊ အို တပဿာ၏ ရတနာရေ—အပြစ်ကင်းစင်သော သင်ကို လှည့်ဖြားရန် ရည်ရွယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 42

अवध्याश्च स्त्रियः सृष्टा मन्यंते धर्मचिंतकाः । तस्माद्धर्मेण धर्मज्ञ एष वादो मनीषिणाम्

ဓမ္မကို စဉ်းစားသူတို့က မိန်းမတို့ကို သတ်မရသူများအဖြစ် ဖန်ဆင်းထားသည်ဟု ယူဆကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဓမ္မကို သိမြင်သူရေ၊ ဤသည်မှာ ပညာရှိတို့၏ အကြောင်းပြချက်ရှိသော အမြင်ဖြစ်သည်—ဓမ္မဖြင့် ဓမ္မကို လိုက်နာပါစေ။

Verse 43

शरणं च प्रपन्नानां शिष्टाः कुर्वंति पालनम् । शरण्यं त्वां प्रपन्नाः स्मस्तस्मात्त्वं क्षंतुमर्हसि

အကျင့်သိက္ခာကောင်းသူတို့သည် ခိုလှုံလာသူများကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြသည်။ ခိုလှုံရာပေးသူဖြစ်သော သင်ထံ ကျွန်ုပ်တို့ ခိုလှုံလာပြီဖြစ်သဖြင့် ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။

Verse 44

एवमुक्तस्तु धर्मात्मा ब्राह्मणः शुभकर्मकृत् । प्रसादं कृतवाञ्छूररविसोमसमप्रभः

ဤသို့ ပြောဆိုခံရသော် ထိုဓမ္မသတ္တဝါ ဘြာဟ္မဏ—ကောင်းမြတ်သော ကုသိုလ်ကမ္မကို ပြုသူ—သည် ကြင်နာသနားမှုကို ပေးကာ နေ၊ လ တို့ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ သူရဲကောင်းသရဖူတင့်တယ်လျက် ရှိ၏။

Verse 45

ब्राह्मण उवाच । भवतीनां चरित्रेण परिमुह्यामि चेतसि । अहो धार्ष्ट्यमहो मोहो यत्पापाय प्रवर्तनम्

ဘြာဟ္မဏက ပြော၏—“သင်တို့၏ အပြုအမူကြောင့် ငါ့စိတ်သည် မူးဝေရှုပ်ထွေး၏။ အို—ရဲတင်းလွန်းပါ၏! အို—မောဟလွန်းပါ၏! ထိုအရာက ပာပသို့ ဦးတည်စေသည်!”

Verse 46

मस्त कस्थायिनं मृत्युं यदि पश्येदयं जनः । आहारोऽपि न रोचेत किमुताकार्यकारिता

လူတစ်ယောက်က မိမိခေါင်းပေါ်၌ သေမင်းရပ်နေသည်ကို မြင်လျှင် အစားအစာတောင် မနှစ်သက်တော့မည်—မတရားသော အလုပ်ကို ဘယ်လိုလုပ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 47

आहो मानुष्यकं जन्म सर्वजन्मसु दुर्लभम् । तृणवत्क्रियते कैश्चिद्योषिन्मूढैर्दुराधरैः

အို—လူ့ဘဝမွေးဖွားခြင်းသည် မွေးဖွားမှုအားလုံးအနက် အလွန်ရှားပါး၏။ သို့ရာတွင် အချို့သော မိန်းမများ—မိုက်မဲ၍ ထိန်းမနိုင်သူများ—က မြက်တစ်စည်းကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆက်ဆံကြ၏။

Verse 48

तान्वयं समपृच्छामो जनिर्वः किंनिमित्ततः । को वा लाभो विचार्यैतन्मनासा सह प्रोच्यताम्

ငါတို့သည် သင်တို့ကို တိုက်ရိုက်မေး၏—ဤအမြင်သည် သင်တို့တွင် အဘယ်အကြောင်းကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာသနည်း။ စိတ်ဖြင့် သေချာစွာ စဉ်းစားပြီး ပြောကြလော့—၎င်းတွင် အကျိုးအမြတ် မည်သို့ရှိသနည်း။

Verse 49

न चैताः परिनिन्दामो जनिर्यार्भ्यः प्रवर्तते । केवलं तान्विनिंदामो ये च तासु निरर्गलाः

ဤမိန်းမတို့ကို မပြစ်တင်ပါ။ သူတို့၏အပြုအမူသည် သဘာဝနှင့် ကြီးပြင်းလာမှုမှ ဖြစ်ပေါ်သည်။ သို့ရာတွင် သူတို့အပေါ် ထိန်းချုပ်မဲ့စွာ ပြုမူသူတို့ကိုသာ ကျွန်ုပ်တို့ ကန့်ကွက်ပြစ်တင်သည်။

Verse 50

यतः पद्मभुवा सृष्टं मिथुनं विश्ववृद्धये । तत्तथा परिपाल्यं वै नात्र दोषोऽस्ति कश्चन

ပဒ္မဘူဝါ (ဗြဟ္မာ) သည် လောကတိုးပွားစေရန် အဖော်အတွဲကို ဖန်ဆင်းခဲ့သဖြင့် ထိုသို့ပင် ဓမ္မအတိုင်း ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရမည်။ ဤအရာ၌ အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာ မရှိ။

Verse 51

या बांधवैः प्रदत्ता स्याद्वह्निद्विजसमागमे । गार्हस्थ्यपालनं धन्यं तया साकं हि सर्वदम्

ဆွေမျိုးတို့က သန့်ရှင်းသော မီးအရှေ့နှင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေးအပ်သော မိန်းမနှင့်အတူ ဂါဟသ္ထဘဝကို ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် မင်္ဂလာတရားပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ဇနီးနှင့်အတူ နေထိုင်ခြင်းသည် ကောင်းကျိုးအလုံးစုံကို ပေးစွမ်းသည်။

Verse 52

यथाप्रकृति पुंयोमो यत्नेनापि परस्परम् । साध्यामानो गुणाय स्यादगुणायाप्यसाधितः

မိမိတို့၏ သဘာဝအတိုင်း ယောက်ျားနှင့် မိန်းမသည် အချင်းချင်းအပေါ် ကြိုးစားသော်လည်း၊ မှန်ကန်စွာ ပြုပြင်ညွှန်ကြားလျှင် ကုသိုလ်ဂုဏ်၏ အကြောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ မပြုပြင်မညွှန်ကြားလျှင် အပြစ်အနာအဆာ၏ အကြောင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

Verse 53

एवं यत्नात्साध्यमानं स्वकं गार्हस्थ्यमुत्तमम् । गुणाय महते भूयादगुणायाप्यसाधितम्

ထို့ကြောင့် မိမိ၏ အထူးကောင်းမြတ်သော ဂါဟသ္ထဘဝကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ သေချာစွာ ပြုစုပျိုးထောင်လျှင် ကုသိုလ်ဂုဏ်ကြီး၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်လာမည်။ မပြုစုပျိုးထောင်ဘဲ ထားလျှင် အပြစ်ဒုစရိုက်၏ အရင်းအမြစ်လည်း ဖြစ်လာမည်။

Verse 54

पुरे पंचमुखे द्वाःस्थ एकादशभटैर्युतः । साकं नार्या बह्वपत्यः स कथं स्यादचेतनः

ပဉ္စမုခမြို့၌ တံခါးစောင့်တစ်ဦးသည် စစ်သားကာကွယ်သူ ၁၁ ယောက်နှင့်အတူရှိ၍ မယားနှင့် သားသမီးများစွာပါရှိသော်လည်း—ထိုသူသည် မသိမမြင်၊ တာဝန်မခံသူ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။

Verse 55

यश्चस्त्रिया समायोगः पंचयज्ञादिकर्मभिः । विश्वोपकृतये सृष्टा मूढैर्हा साध्यतेऽन्यथा

မယားနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းသည် ပဉ္စမဟာယဇ္ဉာတို့မှ စတင်သော ကမ္မများနှင့်အတူ လောကအကျိုးအတွက် ဖန်ဆင်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ အို—မောဟရှိသူတို့က ထိုအရာကို လွဲမှားစွာ လိုက်လံကျင့်ကြသနည်း။

Verse 56

अहो श्रृणुध्वं नो चेद्वः शुश्रूषा जायते शुभा । तथापि बाहुमुद्धृत्य रोरूयामः श्रृणोति कः

အို—နားထောင်ကြပါ။ သင်တို့တွင် ကျွန်ုပ်တို့စကားကို နာခံလိုသော ကောင်းမြတ်သည့် စိတ်မပေါ်လာလျှင်တောင်၊ ထိုသို့ပင် လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ အော်ဟစ်ငိုကြွေးမည်။ သို့သော် အမှန်တကယ် နားထောင်မည့်သူကား မည်သူနည်း။

Verse 57

षड्धातुसारं तद्वीर्यं समानं परिहाय च । विनिक्षेपे कुयोनौ तु तस्येदं प्रोक्तवान्यमः

ထိုသုတ်ရည်သည် ဓာတ်ခြောက်ပါး၏ အနှစ်သာရဖြစ်၍ အားတန်ခိုးတူညီသည်။ သို့သော် မသင့်တော်သော သားအိမ်၌ ချထားလျှင်၊ ထိုသူအကြောင်းကို ယမမင်းက ဤသို့ မိန့်ကြားထားသည်။

Verse 58

प्रथमं चौषधीद्रोग्धा आत्मद्रोग्धा ततः पुनः । पितृद्रोग्धा विश्वद्रोग्धा यात्यंधं शाश्वतीः समाः

ပထမဦးစွာ ဆေးပင်ကုသရေးကို သစ္စာဖောက်သူ၊ ထို့နောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သစ္စာဖောက်သူ၊ ထို့နောက် ဘိုးဘွားပိတೃတို့ကို သစ္စာဖောက်သူ၊ နောက်ဆုံးတွင် လောကတစ်ခုလုံးကို သစ္စာဖောက်သူ ဖြစ်လာသည်။ ထိုသူသည် မျက်ကန်းမှောင်မိုက်သို့ အဆုံးမရှိသော နှစ်ကာလများစွာ ကျရောက်သွားသည်။

Verse 59

मनुष्यं पितरो देवा मुनयो मानवास्तथा । भृतानि चोपजीवंति तदर्थं नियतो भवेत्

လူတစ်ယောက်၏အထောက်အပံ့ကြောင့် ဘိုးဘွားပိတೃများ၊ ဒေဝတများ၊ မုနိများ၊ အခြားလူသားများနှင့် မှီခိုသူအပေါင်းတို့ အသက်ရှင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့အတွက် စည်းကမ်းတကျ ရည်ရွယ်ချက်ရှိစွာ နေထိုင်သင့်သည်။

Verse 60

वचसा मनसा चैव जिह्वया करश्रोत्रकैः । दांतमाहुर्हि सत्तीर्थं काकतीर्थमतः परम्

စကားဖြင့်လည်း၊ စိတ်ဖြင့်လည်း၊ လျှာဖြင့်လည်း၊ လက်နှင့် နားဖြင့်လည်း—ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်ခြင်းကိုသာ အမှန်တကယ်သော သန့်ရှင်းတီရ္ထ (sat-tīrtha) ဟု ကြေညာကြသည်။ ထို့အပြင်မှာတော့ “ကာက-တီရ္ထ” ဟူသော နိမ့်ကျ မသန့်ရှင်းရာသာ ရှိသည်။

Verse 61

काकप्राये नरे यस्मिन्रमंते तामसा जनाः । हंसोऽयमिति देवानां कोऽर्थस्तेन विचिंत्यताम्

တမသိက လူများက “ကာကာကဲ့သို့” လူတစ်ယောက်၌ ပျော်မွေ့နေသော်၊ ဒေဝတများအတွက် သူကို “ဟံသာ” ဟု စဉ်းစားပေးရန် အကျိုးရှိမည်လား။ ဤအရာကို စဉ်းစားသုံးသပ်ကြပါစေ။

Verse 62

एवंविधं हि विश्वस्य निर्माणं स्मरतोहृदि । अपि कृते त्रिलोक्याश्च कथं पापे रमेन्मनः

ဤကမ္ဘာ၏ အံ့ဩဖွယ် ဖန်ဆင်းတည်ဆောက်မှု—သုံးလောကတိုင်အောင်—ကို နှလုံး၌ သတိရနေသူအတွက် စိတ်သည် အပြစ်၌ မည်သို့ ပျော်မွေ့နိုင်မည်နည်း။

Verse 63

तदिदं चान्यमर्त्यानां शास्त्रदृष्टमहो स्त्रियः । यमलोके मया दृष्टं मुह्ये प्रत्यक्षतः कथम्

ဤအရာကို အခြားသေတတ်သောသူများသည် သာသနာကျမ်းများမှသာ သိကြသည်—အို မိန်းမတို့! သို့သော် ငါသည် ယမလောက၌ ကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့ပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် မျက်မြင်တင်ပြနေသည့်အခါ ငါ မည်သို့ မောဟဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 64

भवतीषु च कः कोपो ये यदर्थे हि निर्मिताः । ते तमर्थं प्रकुर्वंति सत्यमस्तुभमेव च

သင်တို့အပေါ် အမျက်ထွက်စရာ ဘာရှိမည်နည်း၊ သတ္တဝါတို့သည် ဖန်ဆင်းထားသည့် ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ထိုရည်ရွယ်ချက်ကိုပင် ပြည့်စုံစေကြသည်—ဤသည်ကို အမှန်တရားဟု လက်ခံပါစေ။

Verse 65

शतं सहस्रं विश्वं च सर्वमक्षय वाचकम् । परिमाणं शतं त्वेव नैतदक्षय्यवाचकम्

«တစ်ရာ», «တစ်ထောင်», «ကမ္ဘာလောကအလုံးစုံ» ဟူသည့် စကားများသည် မကုန်ခန်းနိုင်သောအရာကို ညွှန်းဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် «တစ်ရာ» ကို တိတိကျကျ အတိုင်းအတာအဖြစ် ပြောလျှင် မကုန်ခန်းနိုင်ဟု ခေါ်သော စကားမဟုတ်။

Verse 66

यदा च वो ग्राहभूता गृह्णतीः पुरुषाञ्जले । उत्कर्षति जलात्कश्चित्स्थले पुरुषसत्तमः

ထို့နောက် သင်တို့သည် မိကျောင်းကဲ့သို့ ဖမ်းဆီးနေသော ရေထဲရှိ လူတို့ကို မြေခြောက်ပေါ်မှ လူမြတ်တစ်ဦးက ဆွဲထုတ်ကယ်တင်သောအခါ…

Verse 67

तदा यूयं पुनः सर्वाः स्वं रूपं प्रतिपत्स्यथ । अनृतं नोक्तपूर्वं मे हसतापि कदाचन । कल्याणस्य सुपृक्तस्य शुद्धिस्तद्वद्वरा हि वः

ထိုအခါ သင်တို့အားလုံးသည် မိမိတို့၏ အမှန်ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်ရရှိကြလိမ့်မည်။ ငါသည် ယခင်ကတည်းက မုသာမပြောခဲ့—ဟာသအဖြစ်တောင် မည်သည့်အခါမျှ မပြောခဲ့။ မင်္ဂလာသောအရာကို ကောင်းစွာရောနှောထားလျှင် သန့်ရှင်းမှုသည် ထိုနည်းတူ ပေါ်ထွန်းသည်; ထို့ကြောင့် သင်တို့၏ အကောင်းဆုံးအကျိုးဖြစ်သည်။

Verse 68

नार्युवाच । ततोभिवाद्य तं विप्रं कृत्वा चैव प्रदक्षिणम्

မိန်းမက ပြောသည်—«ထို့နောက် ထိုဗြာဟ္မဏကို ရိုသေစွာ ဦးချပြီး၊ ထို့ပြင် သူ့ကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ကာ»။

Verse 69

अचिंतयामापसृत्य तस्माद्देशात्सुदुःखिताः । क्व नु नाम वयं सर्वाः कालेनाल्पेन तं नरम्

ထိုနေရာမှ ဆုတ်ခွာထွက်လာကြ၍ အလွန်ဝမ်းနည်းကြကာ စဉ်းစားမိသည်— «အချိန်တိုအတွင်း ငါတို့အားလုံးက ထိုယောက်ျားကို ဘယ်မှာ ရှာတွေ့နိုင်မလဲ»

Verse 70

समागच्छेम यो नः स्वं रूपमापादयेत्पुनः । ता वयं चिंतयित्वेह मुहूर्तादिव भारत

«ငါတို့နှင့် တွေ့ဆုံနိုင်ရန်၊ ငါတို့၏ မူလရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်ပေးနိုင်သူ ထိုသူကို» ဟူ၍။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ ခဏလေးမျှသာ ထင်ရသည့်အချိန်အတွင်း စဉ်းစားနေကြ၏၊ အို ဘာရတ။

Verse 71

दृष्टवत्यो महाभागं देवर्षिमथ नारदम् । सर्वा दृष्टाः स्म तं दृष्ट्वा देवर्षिममितद्युतिम्

ထို့နောက် ကံကောင်းကြီးသော ဒေဝရ္ဓိ နာရဒကို မြင်တွေ့ကြ၏။ အလင်းရောင်မတိုင်းမတာရှိသော ထိုဒေဝရ္ဓိကို မြင်လျှင် ငါတို့အားလုံး မျက်စိမခွာဘဲ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

Verse 72

अभिवाद्य च तं पार्थ स्थिताः स्मो व्यथिताननाः । स नोऽपृच्छद्दृःखमूलमुक्तवत्यो वयं च तम्

ထိုသူကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီး၊ အို ပါရ္ထ၊ မျက်နှာများနာကျင်ဝမ်းနည်းလျက် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေကြ၏။ သူက ငါတို့၏ ဒုက္ခ၏ အရင်းအမြစ်ကို မေးမြန်းသဖြင့် ငါတို့လည်း သူ့အား ပြောပြလိုက်ကြ၏။

Verse 73

श्रुत्वा तच्च यथातत्त्वमिदं वचनमब्रवीत् । दक्षिणे सागरेऽनूपे पंच तीर्थानि संतिवै

ထိုအကြောင်းကို အမှန်တကယ်အတိုင်း ကြားသိပြီးနောက် သူက ဤသို့ မိန့်ကြားသည်— «တောင်ဘက် ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်း၊ သာယာသော ကမ်းနားဒေသ၌ တီရ္ထ (tīrtha) ငါးခု အမှန်တကယ် ရှိ၏»။

Verse 74

पुण्यानि रमणीयानि तानि गच्छत मा चिरम् । तत्रस्थाः पुरुषव्याघ्रः पांडवो वो धनंजयः

ထိုနေရာများသည် ပုဏ္ဏားသဒ္ဓါနှင့် လှပချမ်းမြေ့သောနေရာများဖြစ်၏—မနှောင့်နှေးဘဲ သွားကြလော့။ ထိုနေရာ၌ လူတို့အကြား ကျားသဖွယ်သူရဲကောင်း သင်တို့၏ ပाण्डဝ သနဉ္ဇယ ရှိနေ၏။

Verse 75

मोक्षयिष्यति शुद्धात्मा दुःखा दस्मान्न संशयः । तस्य सर्वा वयं वीर श्रुत्वा वाक्यमिहागताः

စင်ကြယ်သောအတ္တရှိသူသည် ငါတို့ကို ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်စေမည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။ သူ၏စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ သူရဲကောင်းရေ၊ ငါတို့အားလုံး ဤနေရာသို့ သူ့ထံ လာရောက်ခဲ့ကြ၏။

Verse 76

त्वमिदं सत्यवचनं कर्तुमर्हसि पांडव । त्वद्विधानां हि साधूनां जन्म दीनोपकारकम्

အို ပाण्डဝ၊ ဤစကားသစ္စာကို အမှန်တကယ်ဖြစ်စေရန် သင်က ထိုက်တန်၏။ သင်ကဲ့သို့ သာဓုသဘောရှိသူတို့၏ မွေးဖွားခြင်းသည် အားနည်း၍ အကူအညီလိုသူတို့ကို မြှင့်တင်ရန်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 77

श्रुत्वेति वचनं तस्याः सस्नौ तीर्थेष्वनुक्रमात् । ग्राहभूताश्चोज्जहार यथापूर्वाः स पांडवः

သူမ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ထိုပाण्डဝသည် တီရ္ထများ၌ အစဉ်လိုက် တစ်ခုချင်းစီ ရေချိုးသန့်စင်၏။ ထို့နောက် ‘ဂြာဟ’ ဝိညာဉ်က ဖမ်းဆီးထားသူတို့ကို ထုတ်ယူကယ်တင်၍ မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်စေ하였다။

Verse 78

ततः प्रणम्य ता वीरं प्रोच्यमाना जयाशिषः । गंतुं कृताभिलाषाश्च प्राह पार्थो धनंजयः

ထို့နောက် သူသည် ထိုသူရဲကောင်းတို့အား ဦးချ၍ နမಸ್ಕာရပြုကာ အောင်မြင်ခြင်း၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို လက်ခံ၏။ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာလာသော ပါရ္ထ သနဉ္ဇယသည် ထိုအခါ စကားဆို၏။

Verse 79

एष मे हृदि संदेहः सुदृढः परिवर्तते । कस्माद्वोनारदमुनिरनुजज्ञे प्रवासितुम्

ဤသံသယသည် ခိုင်မာ၍ မပြတ်မလပ် ငါ့နှလုံး၌ လှည့်လည်နေ၏။ အဘယ်ကြောင့် ရှင်နာရဒ မုနိသည် သင်အား ထွက်ခွာ၍ လှည့်လည်သွားရန် ခွင့်ပြုခဲ့သနည်း။

Verse 80

सर्वः कोऽप्यतिहीनोऽपि स्वपूज्यस्यार्थसाधकः । स्वपूज्यतीर्थेष्वावासं प्रोक्तवान्नारदः कथम्

မည်သူမဆို—အားနည်းလွန်သူတောင်—မိမိကိုးကွယ်သည့် ဒေဝတာ၏ အလိုတော်ကို ပြည့်စုံစေနိုင်၏။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် နာရဒသည် သင်အား မိမိကိုးကွယ်ရာ ဒေဝတာ၏ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများ၌ နေထိုင်ရန် မည်သို့ ပြောခဲ့သနည်း။

Verse 81

तथैव नवदुर्गासु सतीष्वतिबलासु च । सिद्धेशे सिद्धगणपे चापि वोऽत्र स्थितिः कथम्

ထိုနည်းတူပင် နဝဒုရ္ဂာများနှင့် အလွန်အင်အားကြီးသော စတီများအကြား၌လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် စိဒ္ဓေရှနှင့် စိဒ္ဓဂဏပ၏ ရှေ့တော်၌ပင် သင်သည် ဤနေရာ၌ မည်သို့ နေနိုင်သနည်း။

Verse 82

एकैक एषां शक्तो हि अपि देवान्निवारितुम् । तीर्थसंरोधकारिण्यः सर्वा नावारयत्कथम्

သူတို့တစ်ဦးချင်းစီသည် ဒေဝများကိုတောင် တားဆီးနိုင်စွမ်းရှိ၏။ တီရ္ထသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို ပိတ်ဆို့နိုင်သူများ အားလုံးဖြစ်သော်လည်း သင်ကို မည်သို့ မတားဆီးခဲ့သနည်း။

Verse 83

इति चिंतयते मह्यं भृशं दोलायते मनः । महन्मे कौतुकं जातं सत्यं वा वक्तुमर्हथ

ဤသို့ စဉ်းစားနေစဉ် ငါ့စိတ်သည် အလွန်တုန်လှုပ်လှည့်လည်၏။ ငါ၌ ကြီးမားသော စူးစမ်းလိုစိတ် ပေါ်ပေါက်လာပြီ—အမှန်တရားကို ပြောကြားရန် သင့်တော်ပါ၏။

Verse 84

अप्सरस ऊचुः । योग्यं पृच्छसि कौन्तेय पुनः पश्योत्तरां दिशम्

အပ္ဆရာတို့က ဆိုကြသည်– «ကွန်တီ၏သားရေ၊ သင်မေးသည်မှာ သင့်လျော်၏။ မြောက်ဘက်သို့ ထပ်မံကြည့်လော့»။