Adhyaya 20

Verse 1

सूत उवाच । अथ रुद्राक्षमाहात्म्यं वर्णयामि समासतः । सर्वपापक्षयकरं शृण्वतां पठतामपि

စူတက ပြောသည်—ယခု ငါသည် ရုဒ္ရాక్ష၏ မဟာတန်ခိုးကို အကျဉ်းချုပ် ဖော်ပြမည်။ ဤကထာသည် နားထောင်သူတို့အတွက်လည်းကောင်း၊ ရွတ်ဖတ်သူတို့အတွက်လည်းကောင်း အပြစ်အားလုံးကို ပျက်စီးစေသည်။

Verse 2

अभक्तो वापि भक्तो वा नीचो नीचतरोपि वा । रुद्राक्षान्धारयेद्यस्तु मुच्यते सर्वपातकैः

မယုံကြည်သူဖြစ်စေ ယုံကြည်သူဖြစ်စေ၊ နိမ့်ကျသူဖြစ်စေ နိမ့်ကျထက်နိမ့်ကျသူဖြစ်စေ—ရုဒ္ရాక్షကို ဆောင်ထားသူသည် မဟာအပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 3

रुद्राक्षधारणं पुण्यं केन वा सदृशं भवेत् । महाव्रतमिदं प्राहुर्मुनयस्तत्त्वदर्शिनः

ရုဒ္ရాక్ష ဆောင်ခြင်း၏ ပုဏ္ဏ—၎င်းနှင့် တူညီနိုင်သည့် အရာ မည်သို့ရှိမည်နည်း။ တတ္တဝကို မြင်သော မုနိတို့က ဤအရာကို ‘မဟာဝရတ’ ဟု ကြေညာကြသည်။

Verse 4

सहस्रं धारयेद्यस्तु रुद्राक्षाणां धृतव्रतः । तं नमंति सुराः सर्वे यथा रुद्रस्तथैव सः

သီလကတိကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်း၍ ရုဒ္ရাক্ষ တစ်ထောင်ကို ဆောင်ထားသူကို နတ်ဒေဝတားအားလုံးက ဦးညွှတ်ကန်တော့ကြသည်။ ရုဒ္ရကို ကန်တော့သကဲ့သို့ ထိုသူကိုလည်း ထိုနည်းတူ—ထိုသူသည်လည်း ရုဒ္ရနှင့် တူညီလာသည်။

Verse 5

अभावे तु सहस्रस्य बाह्वोः षोडश षोडश । एकं शिखायां करयोर्द्वादश द्वादशैव हि

ရုဒ္ရాక్ష တစ်ထောင် မရရှိနိုင်လျှင် လက်မောင်းနှစ်ဖက်တွင် တစ်ဖက်စီ ၁၆ လုံးစီ ဆောင်; ဆံထုံး (သိခါ) တွင် ၁ လုံး; လက်နှစ်ဖက်တွင် တစ်ဖက်စီ ၁၂ လုံးစီ အမှန်တကယ် ဆောင်ရမည်။

Verse 6

द्वात्रिंशत्कंठदेशे तु चत्वारिंशत्तु मस्तके । एकैक कर्णयोः षट् षट् वक्षस्यष्टोत्तरं शतम् । यो धारयति रुद्राक्षान्रुद्रवत्सोपि पूज्यते

လည်ပင်းနေရာတွင် ရုဒ္ရాక్ష ၃၂ လုံး ဆောင်ရမည်၊ ခေါင်းပေါ်တွင် ၄၀ လုံး; နားတစ်ဖက်စီ ၆ လုံးစီ; ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ၁၀၈ လုံး။ ဤသို့ ရုဒ္ရాక్షကို ဆောင်သူသည် ရုဒ္ရကဲ့သို့ပင် ပူဇော်ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 7

मुक्ताप्रवालस्फटिकरौप्यवैदूर्यकांचनैः । समेतान्धारयेद्यस्तु रुद्राक्षान्स शिवो भवेत्

မုတိ၊ ပုလဲကျောက် (coral)၊ စဖတိက် (crystal)၊ ငွေ၊ ဝိုင်ဒူရျ (ကြောင်မျက်လုံးရတနာ) နှင့် ရွှေတို့နှင့်အတူ ရုဒ္ရాక్షကို ဆောင်သူသည် သီဝကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည် (သီဝအခြေအနေသို့ ရောက်သည်)။

Verse 8

केवलानपि रुद्राक्षान्यथालाभं बिभर्ति यः । तं न स्पृशंति पापानि तमांसीव विभावसुम्

ရုဒ္ရాక్షကိုသာ မိမိရနိုင်သမျှအတိုင်း ဆောင်သူကို ပာပကံ မထိနိုင်၊ အမှောင်သည် နေကို မထိနိုင်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 9

रुद्राक्षमालया जप्तो मंत्रोऽनंतफलप्रदः । अरुद्राक्षो जपः पुंसां तावन्मात्रफलप्रदः

ရုဒ္ရాక్షမလာဖြင့် ဂျပ်သော မန္တရသည် အဆုံးမရှိသော အကျိုးဖလကို ပေးသည်။ သို့သော် ရုဒ္ရాక్షမပါဘဲ လူတို့၏ ဂျပ်သည် ထိုမျှသာ ကန့်သတ်အကျိုးဖလကိုပင် ပေးသည်။

Verse 10

यस्यांगे नास्ति रुद्राक्ष एकोपि बहुपुण्यदः । तस्य जन्म निरर्थं स्यात्त्रिपुंड्ररहितं यदि

ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် ပုဏ္ဏကျေးဇူးကြီးမားစေသော ရုဒ္ရాక్ష တစ်လုံးတောင် မရှိဘဲ၊ ထို့ပြင် တြိပုဏ္ဍရ (ပြာသန့်သုံးကြောင်း) မပါလျှင်၊ ထိုသူ၏ မွေးဖွားခြင်းသည် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 11

रुद्राक्षं मस्तके बद्ध्वा शिरःस्नानं करोति यः । गंगास्नानफलं तस्य जायते नात्र संशयः

မိမိခေါင်းပေါ်တွင် ရုဒ္ရాక్ష ကိုချည်ကပ်ပြီးနောက် ခေါင်းကိုရေချိုးသန့်စင်သူသည် ဂင်္ဂါမြစ်၌ ရေချိုးသကဲ့သို့ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 12

रुद्राक्षं पूजयेद्यस्तु विना तोयाभिषेचनम् । यत्फलं लिंगपूजायास्तदेवाप्नोति निश्चितम्

သို့ရာတွင် ရေဖြင့် အဘိသေက မလုပ်ဘဲပင် ဘက္တိဖြင့် ရုဒ္ရాక్ష ကိုပူဇော်သူသည်၊ သေချာစွာပင် ရှိဝလင်္ဂ ပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးဖလတူကို ရရှိသည်။

Verse 13

एकवक्त्राः पंचवक्त्रा एकादशमुखाः परे । चतुर्दशमुखाः केचिद्रुद्राक्षा लोकपूजिताः

ရုဒ္ရాక్ష အချို့မှာ မျက်နှာတစ်မျက်နှာ၊ အချို့မှာ မျက်နှာငါးမျက်နှာ၊ အခြားအချို့မှာ မျက်နှာတစ်ဆယ့်တစ်မျက်နှာ; ထို့ပြင် မျက်နှာတစ်ဆယ့်လေးမျက်နှာရှိသည့်အချို့လည်း ရှိပြီး၊ ဤရုဒ္ရాక్షတို့ကို လောကက ပူဇော်ကြသည်။

Verse 14

भक्त्या संपूजितो नित्यं रुद्राक्षः शंकरात्मकः । दरिद्रं वापि कुरुते राजराजश्रियान्वितम्

ဘက္တိဖြင့် နေ့စဉ်ပူဇော်ခံရသော ရုဒ္ရाक्ष သည်—ရှင်ကရာ၏ သဘာဝတရားဖြစ်သောကြောင့်—ဆင်းရဲသူကိုပင် မင်းမဟာမင်းတော်ကဲ့သို့ ရာဇသီရိနှင့် ပြည့်စုံစေနိုင်သည်။

Verse 15

अत्रेदं पुण्यमाख्यानं वर्णयंति मनीषिणः । महापापक्षयकरं श्रवणात्कीर्त्तनादपि

ဤနေရာ၌ ပညာရှိတို့က ဤပုဏ္ဏကထာကို ရွတ်ဆိုဖော်ပြကြသည်။ ကြားရုံသာမက ကီရတနာဖြင့် ရွတ်ဆိုသော်လည်း မဟာအပြစ်များကို ပျက်စီးစေသည်။

Verse 16

राजा काश्मीरदेशस्य भद्रसेन इति श्रुतः । तस्य पुत्रो ऽभवद्धीमान्सुधर्मानाम वीर्यवान्

ကာရှမီးရဒေသ၌ ဘဒ္ဒရစေန ဟု နာမည်ကျော်သော မင်းတစ်ပါးရှိ하였다။ သူ၏သားမှာ စုဓမ္မာ ဟု ခေါ်၍ ဉာဏ်ပညာရှိပြီး သတ္တိဗလကြီးသူ ဖြစ်သည်။

Verse 17

तस्यामात्यसुतः कश्चित्तारको नाम सद्गुणः । बभूव राजपुत्रस्य सखा परमशोभनः

ထိုမင်း၏ အမတ်တစ်ဦး၏သား တာရက ဟု အမည်ရ၍ ကောင်းဂုဏ်များပြည့်ဝသူသည် မင်းသား၏ မိတ်ဆွေ အလွန်လှပသင့်တော်သူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 18

तावुभौ परमस्निग्धौ कुमारौ रूपसुन्दरौ । विद्याभ्यासपरौ बाल्ये सह क्रीडां प्रचक्रतुः

ထိုကလေးမင်းသားနှစ်ဦးသည် အလွန်ချစ်ခင်ရင်းနှီး၍ ရုပ်ရည်လှပကြသည်။ ကလေးဘဝ၌ ပညာလေ့ကျင့်မှုကို အားထုတ်ကာ အတူတကွ ကစားကြ하였다။

Verse 19

तौ सदा सर्वगात्रेषु रुद्राक्षकृतभूषणौ । विचेरतुरुदारांगौ सततं भस्मधारिणौ

သူတို့သည် ကိုယ်အင်္ဂါအစုံ၌ ရုဒ္ရాక్ష မဏိအလှဆင်များကို အမြဲတမ်း ဝတ်ဆင်ကြသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာမြတ်နိုးဖွယ်ရှိ၍ ဗိဘူတိ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ကို အစဉ်သယ်ဆောင်လိမ်းထားကာ သွားလာကြသည်။

Verse 20

हारकेयूरकटककुंडलादिविभूषणम् । हेमरत्नमयं त्यक्त्वा रुद्राक्षान्दधतुश्च तौ

ရွှေ၊ ရတနာဖြင့် ပြုလုပ်သော လည်ဆွဲ၊ လက်မောင်းကွင်း၊ လက်ကောက်၊ နားကပ် စသည့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို စွန့်လွှတ်၍ ထိုနှစ်ဦးသည် ရုဒ္ရాక్ష မဏိပုတီးများကို ဝတ်ဆင်ကြ၏။

Verse 21

रुद्राक्षमालितौ नित्यं रुद्राक्षकरकंकणौ । रुद्राक्षकंठाभरणौ सदा रुद्राक्षकुंडलौ

သူတို့သည် အမြဲတမ်း ရုဒ္ရాక్ష မာလာဖြင့် အလှဆင်ထားကြပြီး လက်ပတ်အလှဆင်လည်း ရုဒ္ရాక్ష၊ လည်ပင်းအလှဆင်လည်း ရုဒ္ရాక్ష၊ နားကပ်တောင် အစဉ် ရုဒ္ရాక్షပင် ဖြစ်၏။

Verse 22

हेमरत्नाद्यलंकारे लोष्टपाषाणदर्शनौ । बोध्यमानावपि जनैर्न रुद्राक्षान्व्यमुंचताम्

သူတို့အတွက် ရွှေ၊ ရတနာအလှဆင်များသည် မြေတုံးနှင့် ကျောက်တုံးကဲ့သို့သာ မြင်ရပြီး လူများက တားမြစ်သော်လည်း ရုဒ္ရাক্ষကို မစွန့်လွှတ်ကြ။

Verse 23

तस्य काश्मीरराजस्य गृहं प्राप्तो यदृच्छया । पराशरो मुनिवरः साक्षादिव पितामहः

ကံအားလျော်စွာ ကာရှမီးရဘုရင်၏ အိမ်သို့ မဟာမုနိ ပရာရှရ ရောက်လာခဲ့သည်—ပိတာမဟ ဘြဟ္မာကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းလာသကဲ့သို့။

Verse 24

तमर्चयित्वा विधिवद्राजा धर्मभृतां वरः । प्रपच्छ सुखमासीनं त्रिकालज्ञं महामुनिम्

ထုံးတမ်းအတိုင်း လျော်ကန်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော ဘုရင်သည် သက်သာစွာ ထိုင်နေသော သုံးကာလသိ မဟာမုနိအား မေးမြန်း၏။

Verse 25

राजोवाच । भगवन्नेष पुत्रो मे सोपि मंत्रिसुतश्च मे । रुद्राक्षधारिणौ नित्यं रत्नाभरणनिःस्पृहौ

မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်– “အို ဘဂဝန်၊ ဤသူသည် ကျွန်ုပ်၏ သားဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူသည် ကျွန်ုပ်၏ မန္တ្រី၏ သားဖြစ်သည်။ နှစ်ယောက်စလုံး အမြဲ ရုဒ္ရాక్ష မဏိကို ဆောင်ထား၍ ရတနာအလှဆင်ပစ္စည်းတို့ကို မလိုလားကြ”။

Verse 26

शास्यमानावपि सदा रत्नाकल्पपरिग्रहे । विलंघितास्मद्वचनौ रुद्राक्षेष्वेव तत्परौ

ရတနာအလှဆင်ပစ္စည်းများကို လက်ခံရန် အမြဲတမ်း သင်ကြားဆုံးမခံရသော်လည်း၊ သူတို့သည် ကျွန်ုပ်၏ စကားကို မလိုက်နာဘဲ ရုဒ္ရాక్షပေါ်တွင်သာ စိတ်တည်ကြည်နေကြသည်။

Verse 27

नोपदिष्टाविमौ बालौ कदाचिदपि केनचित् । एषा स्वाभाविकी वृत्तिः कथमासीत्कुमारयोः

ဤကလေးနှစ်ယောက်ကို မည်သူမျှ မည်သည့်အချိန်တွင်မျှ မသင်ကြားမဆုံးမခဲ့ပါ။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ယုវကနှစ်ယောက်တွင် ဤသဘာဝကျသော စိတ်ဓာတ်သည် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း။

Verse 28

पराशर उवाच । शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि तव पुत्रस्य धीमतः । यथा त्वं मंत्रिपुत्रस्य प्राग्वृत्तं विस्मयावहम्

ပရာရှရက မိန့်တော်မူသည်– “အို မင်းကြီး၊ နားထောင်ပါ။ သင်၏ ဉာဏ်ပညာရှိသော သား၏ အတိတ်အကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ မန္တရီ၏ သား၏ အံ့ဩဖွယ် အတိတ်ကိုလည်းကောင်း ငါရှင်းပြမည်”။

Verse 29

नंदिग्रामे पुरा काचिन्महानंदेति विश्रुता । बभूव वारवनिता शृंगारललिताकृतिः

အတိတ်ကာလ၌ နန္ဒီဂြာမ၌ မဟာနန္ဒာဟု နာမည်ကျော်သော အပျော်အပါးမိန်းမတစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ သူမသည် ရုပ်ရည်လှပနူးညံ့၍ အလှဆင်အနုပညာနှင့် ဆွဲဆောင်မှု၌ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။

Verse 30

छत्रं पूर्णेंदुसंकाशं यानं स्वर्णविराजितम् । चामराणि सुदंडानि पादुके च हिरण्मये

လပြည့်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ခေါင်းမိုး(ချတ်တရ)၊ ရွှေဖြင့် တင့်တယ်လှပသော ယာဉ်၊ လက်ကိုင်ခိုင်မာသော ချာမရ ပန်ကာများနှင့် ရွှေပာဒုကာ စန်ဒယ်များ—ဤသို့ နန်းတော်ဆန်သော ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်သည်။

Verse 31

अंबराणि विचित्राणि महार्हाणि द्युमंति च । चंद्ररश्मिनिभाः शय्या पर्यंकाश्च हिरण्मयाः

အလှပုံစံမျိုးစုံရှိ၍ တန်ဖိုးကြီးကာ တောက်ပသော အဝတ်အစားများရှိပြီး၊ လရောင်ကဲ့သို့ နူးညံ့တောက်ပသော အိပ်ရာများနှင့် ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကုတင်၊ ထိုင်ခုံများလည်း ရှိသည်။

Verse 32

गावो महिष्यः शतशो दासाश्च शतशस्तथा

နွားများနှင့် ကျွဲများ ရာချီရှိပြီး၊ ထိုနည်းတူ အစေခံများလည်း ရာချီရှိသည်။

Verse 33

सर्वाभरणदीप्तांग्यो दास्यश्च नवयौवना । भूषणानि परार्ध्याणि नवरत्नोज्ज्वलानि च

နုပျိုသစ်လွင်သော အစေခံမိန်းကလေးများသည် အလှဆင်အဆင်တန်ဆာအမျိုးမျိုးဖြင့် တောက်ပနေကြပြီး၊ တန်ဖိုးအလွန်မြင့်သော နဝရတန (ရတနာကိုးမျိုး) တောက်ပသည့် အလှဆင်ပစ္စည်းများလည်း ရှိသည်။

Verse 34

गन्धकुंकुमकस्तूरीकर्पूरागुरुलेपनम् । चित्रमाल्यावतंसश्च यथेष्टं मृष्टभोजनम्

အနံ့သာနှင့် လိမ်းဆေးများ—ဇာဖရန်(ကေသရ)၊ ကုင်ကူမ၊ ကတ်စတူရီ၊ ကမ္ဖာနှင့် အဂရု(အလောဝုဒ်) လိမ်းပျစ်; ပန်းကုံးနှင့် ဆံပင်အလှဆင်အရောင်စုံ၊ ထို့ပြင် စိတ်ကြိုက် အရသာရှိသော အစားအစာများလည်း ရှိသည်။

Verse 35

नानाचित्रवितानाढ्यं नानाधान्यमयं गृहम् । बहुरत्नसहस्राढ्यं कोटिसंख्याधिकं धनम्

သူမ၏အိမ်သည် အရောင်အသွေးစုံလင်သော မိုးကာအလှဆင်များဖြင့် ပြည့်စုံ၍ အမျိုးမျိုးသော စပါးနှံနှင့် သီးနှံများဖြင့်လည်း ပြည့်ဝနေသည်။ ရတနာအမျိုးအစားစုံ ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ကြွယ်ဝကာ၊ ကုဋိ (ကရိုး) ထက်မက ရေတွက်မဆုံးသော ဥစ္စာဓနလည်း ရှိသည်။

Verse 36

एवं विभवसंपन्ना वेश्या कामविहारिणी । शिवपूजारता नित्यं सत्यधर्मपरायणा

ဤသို့ မဟာဓနအင်အားဖြင့် ပြည့်စုံသော ထိုဝေရှာမသည်၊ ကာမပျော်ရွှင်မှုများအတွင်း လှုပ်ရှားနေသော်လည်း၊ နိစ္စတမ်း ရှိဝ (Śiva) ကို ပူဇော်ရာတွင် ရတနာကဲ့သို့ စိတ်နှလုံးတင်ကာ၊ သစ္စာနှင့် ဓမ္မကို အခိုင်အမာ လိုက်နာသူ ဖြစ်သည်။

Verse 37

सदाशिवकथासक्ता शिवनामकथोत्सुका । शिवभक्तांघ्र्यवनता शिवभक्तिरतानिशम्

သူမသည် စဒါရှီဝ (Sadāśiva) ၏ ကထာများတွင် စိတ်ကပ်လျက်၊ ရှိဝနာမ (Śiva-nāma) အကြောင်း ပြောကြားမှုများကို ကြားနာလိုစိတ်ပြင်းပြသည်။ ရှိဝဘက္တများ၏ ခြေတော်၌ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ၊ နေ့ညမပြတ် ရှိဝဘက္တိ၌ ပျော်မြူးရတနာကဲ့သို့ ရတနေသည်။

Verse 38

विनोदहेतोः सा वेश्या नाट्यमण्डपमध्यतः । रुद्राक्षैभूषयित्वैकं मर्कटं चैव कुक्कुटम्

ပျော်ရွှင်ဖျော်ဖြေရန်အတွက် ထိုဝေရှာမသည် ကပြခန်းအလယ်မှနေ၍ မျောက်တစ်ကောင်နှင့် ကြက်ဖတစ်ကောင်ကို ရုဒ္ရాక్ష (rudrākṣa) ပုတီးများဖြင့် အလှဆင်ပေး하였다။

Verse 39

करतालैश्च गीतैश्च सदा नर्तयति स्वयम् । पुनश्च विहसंत्युच्चैः सखीभिः परिवारिता

လက်ခုပ်တီးသံနှင့် သီချင်းသံတို့ဖြင့် သူမကိုယ်တိုင် အမြဲတမ်း သူတို့ကို ကခုန်စေသည်။ ထို့နောက် မိတ်သဟာယမများ ဝိုင်းရံလျက်၊ သူမသည် အသံမြင့်မြင့်ဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ရယ်မောလေသည်။

Verse 40

युग्मम् । रुद्राक्षैः कृतकेयूरकर्णाभरणभूषणः । मर्कटः शिक्षया तस्याः सदा नृत्यति बालवत्

ရုဒ္ရాక్ష မဏိများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်ကောက်နှင့် နားအလှဆင်ကို ဝတ်ဆင်လျက်၊ သူမ၏ သင်ကြားမှုကြောင့် မျောက်သည် ကလေးငယ်ကဲ့သို့ အမြဲတမ်း ကပြနေ၏။

Verse 41

शिखायां बद्धरुद्राक्षः कुक्कुटः कपिना सह । चिरं नृत्यति नृत्यज्ञः पश्यतां चित्रमावहन्

ခေါင်းပေါ်ဆံထုံးတွင် ရုဒ္ရాక్షကို ချည်ထားသော၊ ကပြတတ်ကျွမ်းသော ကြက်ဖသည် မျောက်နှင့်အတူ အချိန်ကြာကြာ ကကာ ကြည့်ရှုသူများအတွက် အံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းကို ဖန်တီး၏။

Verse 42

एकदा भवनं तस्याः कश्चिद्वैश्यः शिवव्रती । आजगाम सरुद्राक्षस्त्रिपुंड्री निर्ममः कृती

တစ်ခါက သီဝဝရတကို ထိန်းသိမ်းသော ဝေဿယတစ်ဦးသည် သူမ၏အိမ်သို့ ရောက်လာ၏—ရုဒ္ရাক্ষကို ဆင်မြန်း၍၊ သန့်ရှင်းသော ဘသ္မဖြင့် တြိပုဏ္ဍြ အမှတ်တံဆိပ်ထားကာ၊ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ကင်းပြီး အကျင့်စည်းကမ်းတည်ကြည်သူဖြစ်၏။

Verse 43

स बिभ्रद्भस्म विशदे प्रकोष्ठे वरकंकणम् । महारत्नपरिस्तीर्णं ज्वलंतं तरुणार्कवत्

သူသည် တောက်ပသန့်ရှင်းသော ဝိဘူတိ(ဘသ္မ)ကို လိမ်းထားပြီး၊ လက်မောင်းပေါ်တွင် အလွန်မြတ်သော လက်ကောက်တစ်စုံ—မဟာရတနာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၍—နွယ်အာရုဏ်နေကဲ့သို့ တောက်လက်နေ၏။

Verse 44

तमागतं सा गणिका संपूज्य परया मुदा । तत्प्रकोष्ठगतं वीक्ष्य कंकणं प्राह विस्मिता

သူရောက်လာသော် ထိုဂဏိကာသည် အလွန်ပီတိဖြင့် ကြိုဆိုကာ ဂုဏ်ပြုပူဇော်၏; ထို့နောက် သူ၏လက်မောင်းပေါ်ရှိ လက်ကောက်ကို မြင်၍ အံ့ဩကာ ပြောလေ၏။

Verse 45

महारत्नमयः सोऽयं कंकणस्त्वत्करे स्थितः । मनो हरति मे साधौ दिव्यस्त्रीभूषणोचितः

သင်၏လက်ပေါ်ရှိ ဤလက်ကောက်သည် မဟာရတနာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ အကျင့်သီလကောင်းသောသူမရေ၊ ၎င်းသည် ငါ့စိတ်ကို ဆွဲဆောင်လျက်—နတ်သမီးတော်ကဲ့သို့သော မိန်းမအတွက် တိဗ္ဗအလှဆင်အဖြစ် သင့်တော်၏။

Verse 46

इति तां वररत्नाढ्य सस्पृहां करभूषणे । वाक्ष्योदारमतिर्वैश्यः सस्मितं समभाषत

ထို့နောက် အကောင်းဆုံးရတနာများဖြင့် ပြည့်စုံ၍ လက်အလှဆင်ကို လိုလားနေသော သူမကို မြင်သော်၊ စိတ်ရင်းကျယ်ဝန်းသော ဝိုင်ရှျယသည် အပြုံးဖြင့် သူမကို မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 47

वैश्य उवाच । अस्मिन्रत्नवरे दिव्ये यदि ते सस्पृहं मनः । तमेवादत्स्व सुप्रीता मौल्यमस्य ददासि किम्

ဝိုင်ရှျယက ပြောသည်—“ဤတိဗ္ဗအထူးရတနာကို သင်၏နှလုံးသားက လိုလားပါက ပျော်ရွှင်စွာ ယူသွားပါ။ ၎င်း၏တန်ဖိုးအဖြစ် သင်ဘာပေးမည်နည်း?”

Verse 48

वेश्यो वाच । वयं तु स्वैरचारिण्यो वेश्यास्तु न पतिव्रताः । अस्मत्कुलोचितो धर्मो व्यभिचारो न संशयः

ကဏိကာက ပြောသည်—“ကျွန်မတို့သည် လွတ်လပ်စွာနေထိုင်သော မိန်းမများဖြစ်၍ ကဏိကာတို့သည် ပတိဗြတ မဟုတ်ကြ။ ကျွန်မတို့အစုအဖွဲ့၏ ထုံးတမ်းဓမ္မမှာ အိမ်ထောင်ပြင်ပ ဆက်ဆံရေးပင် ဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။”

Verse 49

यद्येतद्रत्नखचितं ददासि करभूषणम् । दिनत्रयमहोरात्रं तव पत्नी भवाम्यहम्

“ဤရတနာတန်ဆာဆင်ထားသော လက်အလှဆင်ကို သင်ပေးပါက သုံးရက်သုံးညအတွင်း ကျွန်မသည် သင်၏ဇနီးဖြစ်မည်” ဟုဆို၏။

Verse 50

वैश्य उवाच । तथास्तु यदि ते सत्यं वचनं वारवल्लभे । ददामि रत्नवलयं त्रिरात्रं भव मद्वधूः

ဝေဿယက ပြောသည်– “ထိုသို့ဖြစ်စေ—အို ချစ်သူ ကဏိကာမ၊ သင်၏စကားမှန်ကန်လျှင်။ ကျွန်ုပ်သည် ရတနာကွင်းကို ပေးမည်; သုံးညတိုင်တိုင် ကျွန်ုပ်၏ ဇနီးဖြစ်ပါ”

Verse 51

एतस्मिन्व्यवहारे तु प्रमाणं शशिभास्करौ । त्रिवारं सत्यमित्युक्त्वा हृदयं मे स्पृश प्रिये

“ဤအပြန်အလှန်သဘောတူညီမှုတွင် လနှင့် နေသည် သက်သေဖြစ်ကြမည်။ ‘အမှန်တရား’ ဟု သုံးကြိမ်ဆိုပြီး၊ ချစ်သူရေ၊ ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးကို ထိပါ”

Verse 52

वेश्योवाच । दिनत्रयमहोरात्रं पत्नी भूत्वा तव प्रभो । सहधर्मं चरामीति सा तद्धृदयमस्पृशत्

ကဏိကာမက ပြောသည်– “အို သခင်၊ သုံးရက်သုံးညတိုင်တိုင် သင်၏ ဇနီးဖြစ်၍ သင်နှင့်အတူ သဟဓမ္မကို လိုက်နာမည်” ဟုဆိုကာ သူ၏ နှလုံးကို ထိလေ၏။

Verse 53

अथ तस्यै स वैश्यस्तु प्रददौ रत्नकङ्कणम् । लिंगं रत्नमयं चास्या हस्ते दत्त्वेदमब्रवीत्

ထို့နောက် ဝေဿယက သူမအား ရတနာကွင်းကို ပေး၏။ ထို့ပြင် ရတနာဖြင့်ပြုလုပ်သော ရှိဝလင်္ဂကို သူမလက်ထဲ ထားပေးပြီး ဤသို့ မိန့်ဆိုလေ၏။

Verse 54

इदं रत्नमयं शैवं लिंगं मत्प्राणसंनिभम् । रक्षणीयं त्वया कांते तस्य हानिर्मृतिर्मम

“ဤရတနာဖြင့်ပြုလုပ်သော ရှဲဝလင်္ဂသည် ကျွန်ုပ်၏ အသက်နှင့်တူအောင် ချစ်မြတ်နိုးရာဖြစ်သည်။ ချစ်သူရေ၊ သင်က ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းရမည်; ၎င်းပျောက်ဆုံးခြင်းသည် ကျွန်ုပ်၏ သေခြင်းတရားပင်”

Verse 55

एवमस्त्विति सा कांता लिंगमादाय रत्नजम् । नाट्यमण्डपिकास्तंभे निधाय प्राविशद्गृहम्

“ဤအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟု ချစ်သူမက ဆို၏။ ရတနာမှ ပေါ်ထွန်းသော လိင်္ဂကို ယူ၍ အကန့်အသတ်သေးသည့် နတ်ယမဏ္ဍပ၏ တိုင်အတွင်း ထားသွင်းကာ ထို့နောက် အိမ်သို့ ဝင်လေ၏။

Verse 56

सा तेन संगता रात्रौ वैश्येन विटधर्मिणा । सुखं सुष्वाप पर्यंके मृदुतल्पोपशोभिते

ထိုည၌ သူမသည် အကျင့်ပျက်သဘောရှိသော ကုန်သည်နှင့် အတူနေခဲ့ပြီး၊ နူးညံ့သော အိပ်ရာခင်းဖြင့် လှပသည့် ခုံပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်စွာ အိပ်ပျော်လေ၏။

Verse 57

ततो निशीथसमये नाट्यमण्डपिकांतरे । अकस्मादुत्थितो वह्निस्तमेव सहसावृणोत्

ထို့နောက် သန်းခေါင်ယံအချိန်၌ နတ်ယမဏ္ဍပအတွင်း မီးသည် ရုတ်တရက် ထလောင်ကာ လျင်မြန်စွာ ထိုနေရာကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေ၏။

Verse 58

मण्डपे दह्यमाने तु सहसोत्थाय संभ्रमात् । सा वेश्या मर्कटं तत्र मोचयामास बंधनात्

မဏ္ဍပ မီးလောင်နေစဉ် သူမသည် အလန့်တကြားဖြင့် ချက်ချင်း ထလေ၏။ ထိုနေရာ၌ အပျော်မယ်က မျောက်တစ်ကောင်ကို ချည်နှောင်ထားရာမှ လွှတ်ပေးလေ၏။

Verse 59

स मर्कटो मुक्तबंधः कुक्कुटेन सहामुना । भीतो दूरं प्रदुद्राव विधूयाग्निकणान्बहून्

ထိုမျောက်သည် ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် ထိုကြက်နှင့်အတူ ကြောက်ရွံ့ကာ အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွား၍ မီးစက်များစွာကို လှုပ်ခါ၍ ချွတ်ချလေ၏။

Verse 60

स्तंभेन सह निर्दग्धं तल्लिंगं शकलीकृतम् । दृष्ट्वा वेश्या च वैश्यश्च दुरंतं दुःखमापतुः

တိုင်ခံတံနှင့်အတူ လင်္ဂသည် မီးလောင်ကာ အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ကွဲကြေသွားသည်ကို မြင်လျှင်၊ ကဏိကာမိန်းမနှင့် ဝိုင်ရှျယကုန်သည်တို့သည် မခံနိုင်သော ဝမ်းနည်းမှုကြီးတွင် ကျရောက်ကြသည်။

Verse 61

दृष्ट्वा प्राणसमं लिंगं दग्धं वैश्यपतिस्तथा । स्वयमप्याप्तनिर्वेदो मरणाय मतिं दधौ

အသက်တမျှချစ်မြတ်နိုးသော လင်္ဂ မီးလောင်သွားသည်ကို မြင်၍ ကုန်သည်အုပ်ချုပ်သူ ဝိုင်ရှျယပတိသည် နိဗ္ဗေဒအလွန်နက်ရှိုင်းကာ သေခြင်းသို့ စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

Verse 62

निर्वेददान्नितरां खेदाद्वैश्यस्तामाह दुःखिताम् । शिवलिंगे तु निर्भिन्ने नाहं जीवितुमुत्सहे

နိဗ္ဗေဒနှင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် ဝိုင်ရှျယကုန်သည်သည် ဝမ်းနည်းနေသော မိန်းမအား ပြောသည်—“ရှီဝလင်္ဂ ကွဲပျက်သွားပြီဆိုလျှင် ငါ မအသက်ရှင်နိုင်တော့။”

Verse 63

चितां कारय मे भद्रे तव भृत्यैर्बलाधिकैः । शिवे मनः समावेश्य प्रविशामि हुताशनम्

“အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ သင်၏ အားကောင်းသော အစေခံများဖြင့် ငါ့အတွက် မီးသင်္ဂြိုဟ်စင် (ချိတား) ကို ပြုလုပ်ပေးပါ။ ရှီဝ၌ စိတ်တည်ကာ ငါ မီးထဲသို့ ဝင်မည်။”

Verse 64

यदि ब्रह्मेंद्रविष्ण्वाद्या वारयेयुः समेत्य माम् । तथाप्यस्मिन्क्षणे धीरः प्रविश्याग्निं त्यजाम्यसून्

“ဗြဟ္မာ၊ အိန္ဒြ၊ ဗိဿနု စသည့် အခြားသမားတော်များ စုပေါင်းလာ၍ ငါ့ကို တားဆီးကြသော်လည်း၊ ဤခဏတည်းမှာပင် ငါသည် တည်ကြည်စွာ မီးထဲဝင်ကာ အသက်ရှူကို စွန့်လွှတ်မည်။”

Verse 65

तमेवं दृढबंधं सा विज्ञाय बहुदुःखिता । स्वभृत्यैः कारयामास चितां स्वनगराद्बहिः

သူသည် ဤသို့ ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ရှိကြောင်း သိမြင်သဖြင့် မိန်းမသည် အလွန်ဝမ်းနည်းကာ မိမိအမှုထမ်းတို့အား မြို့ပြင်၌ မီးသင်္ဂြိုဟ်စင် (ချိတာ) တည်ဆောက်စေ하였다။

Verse 66

ततः स वैश्यः शिवभक्तिपूतः प्रदक्षिणीकृत्य समिद्धमग्निम् । विवेश पश्यत्सु जनेषु धीरः सा चानुतापं युवती प्रपेदे

ထို့နောက် ရှိဝဘုရားကို ဘက်တိဖြင့် သန့်စင်လာသော ဗိုက်ရှျာသည် မီးလောင်တောက်ပနေသော အဂ္နိကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်လည်ကာ လူအများမြင်နေစဉ် တည်ငြိမ်စွာ မီးထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။ ထိုယုဝတီမိန်းမသည် မီးတောက်သကဲ့သို့သော နောင်တဖြင့် ဖိစီးခံရ하였다။

Verse 67

अथ सा दुःखिता नारी स्मृत्वा धर्मं सुनिर्मलम् । सर्वान्बन्धून्समीक्ष्यैव बभाषे करुणं वचः

ထို့နောက် ဝမ်းနည်းနေသော မိန်းမသည် သန့်ရှင်းသည့် ဓမ္မကို သတိရကာ ဆွေမျိုးအပေါင်းတို့ကို ကြည့်ပြီး ကရုဏာပြည့်ဝသော စကားကို ပြော하였다။

Verse 68

रत्नकंकणमादाय मया सत्यमुदाहृतम् । दिनत्रयमहं पत्नी वैश्यस्यामुष्य संमता

“ရတနာတပ် လက်ကောက်ကို ကိုင်ယူ၍ ငါသည် အမှန်တရားကို ထုတ်ဖော်ပြောခဲ့သည်—သုံးရက်တိုင်တိုင် ငါကို ထိုဗိုက်ရှျာ၏ ဇနီးဟု လက်ခံခဲ့ကြသည်။”

Verse 69

कर्मणा मत्कृतेनायं मृतो वैश्यः शिवव्रती । तस्मादहं प्रवेक्ष्यामि सहानेन हुताशनम् । सधर्मचारिणीत्युक्तं सत्यमेतद्धि पश्यथ

“ငါပြုခဲ့သော ကမ္မကြောင့် ဤဗိုက်ရှျာ—ရှိဝဝရတကို စောင့်ထိန်းသူ—သေဆုံးသွား하였다။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သူနှင့်အတူ ဟုတာရှန (သန့်ရှင်းသော မီး) ထဲသို့ ဝင်မည်။ ‘သဓမ္မချာရိဏီ’ ဟူသည်မှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်—ဤအမှန်တရားကို ကြည့်ရှုကြလော့။”

Verse 70

सत्येन प्रीतिमायांति देवास्त्रिभुवनेश्वराः । सत्यासक्तिः परो धर्मः सत्ये सर्वं प्रतिष्ठितम्

သစ္စာကြောင့် သုံးလောက၏ အရှင်ဖြစ်သော ဒေဝတော်တို့ ပီတိဖြစ်ကြသည်။ သစ္စာကို စွဲမြဲခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးသော ဓမ္မဖြစ်၍ အရာအားလုံးသည် သစ္စာပေါ်တွင် တည်မြဲနေသည်။

Verse 71

सत्येन स्वर्गमोक्षौ च नासत्येन परा गतिः । तस्मासत्यं समाश्रित्य प्रवेक्ष्यामि हुताशनम्

သစ္စာဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မောက္ခ နှစ်ပါးလုံးကို ရနိုင်သည်။ မသစ္စာဖြင့် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိ မရှိ။ ထို့ကြောင့် သစ္စာကို အားကိုး၍ ငါသည် မီးထဲသို့ ဝင်မည်။

Verse 72

इति सा दृढनिर्बंधा वार्यमाणापि बंधुभिः । सत्यलोपभयान्नारी प्राणांस्त्यक्तुं मनो दधे

ဤသို့ ဆွေမျိုးများက တားဆီးသော်လည်း သူမသည် ဆုံးဖြတ်ချက်၌ မလှုပ်မယှက် တည်ကြည်နေ하였다။ သစ္စာပျက်မည်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ထိုမိန်းမသည် အသက်ကို စွန့်ရန် စိတ်တည်မတ်하였다။

Verse 73

सर्वस्वं शिवभक्तेभ्यो दत्त्वा ध्यात्वा सदाशिवम् । तमग्निं त्रिः परिक्रम्य प्रदेशाभिमुखी स्थिता

ရှင်ဗဟုဒ္ဓိမဟုတ်၊ သီဝဘုရား၏ ဘက္တများအား မိမိ၏ အရာအားလုံးကို လှူဒါန်းပြီး စဒါရှီဝကို ဓ్యာန်ပြုကာ ထိုမီးကို သုံးကြိမ် ပရိက్రమာ လှည့်လည်ပြီးနောက် မီးဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ ရပ်နေ하였다။

Verse 74

तां पतंतीं समिद्धेऽग्नौ स्वपदार्पितमानसाम् । वारयामास विश्वात्मा प्रादुर्भूतः शिवः स्वयम्

သူမသည် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးထဲသို့ ကျရောက်မည်ဟု ဖြစ်လာစဉ်၊ စိတ်ကို သူ၏ ခြေတော်၌ အပ်နှံထားပြီးသားဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ကမ္ဘာလောက၏ အတ္တမန်ဖြစ်သော ရှီဝဘုရားသည် ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းလာ၍ သူမကို တားဆီး하였다။

Verse 75

सा तं विलोक्याखिलदेव देवं त्रिलोचनं चन्द्रकलावतंसम् । शशांकसूर्यानलकोटिभासं स्तब्धेव भीतेव तथैव तस्थौ

သူမသည် ထိုအရှင်ကို မြင်လျှင်—ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ မျက်စိသုံးပါးရှင်၊ လကွေးတံဆိပ်ကို ခေါင်းပေါ်တင်ဆင်ထားသော—လ၊ နေ၊ မီး အရေအတွက် ကုဋိများကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၍၊ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ မလှုပ်မယှက် ရပ်တည်နေ하였다။

Verse 76

तां विह्वलां परित्रस्तां वेपमानां जडी कृताम् । समाश्वास्य गलद्बाष्पां करे गृह्याब्रवीद्वचः

သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှား၍ ကြောက်ရွံ့ကာ တုန်ခါပြီး မသိမသာ မောင့်မောင့်တိတ်တိတ် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သော်၊ အရှင်သည် သက်သာစေ၍ အားပေးလေ၏။ မျက်ရည်စီးကျနေစဉ် သူမ၏လက်ကို ကိုင်ကာ ဤစကားကို မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 77

शिव उवाच । सत्यं धर्मं च ते धैर्यं भक्तिं च मयि निश्चलाम् । निरीक्षितुं त्वत्सकाशं वैश्यो भूत्वाहमागतः

ရှီဝမဟာဒေဝ မိန့်တော်မူသည်– “သင်၏ သစ္စာ၊ သင်၏ ဓမ္မ၊ သင်၏ မတုန်မလှုပ် သတ္တိနှင့် ငါ့အပေါ် မလျော့မယွင်းသော ဘက္တိကို မြင်စေရန်၊ ငါသည် ဝိုင်ရှျယ (ကုန်သည်) အဖြစ် အသွင်ယူကာ သင့်အနီးသို့ လာခဲ့သည်။”

Verse 78

माययाग्निं समुत्थाप्य दग्धवान्नाट्यमंडपम् । दग्धं कृत्वा रत्नलिंगं प्रवृष्टोस्मि हुताशनम्

“ငါ၏ မာယာဖြင့် မီးကို ထူထောင်ကာ နတ်ပြဇာတ်မဏ္ဍပကို မီးရှို့ခဲ့သည်။ ရတနာလင်္ဂကို မီးလောင်သကဲ့သို့ ထင်မြင်စေပြီးနောက်၊ စမ်းသပ်မှုအဖြစ် ဟုတာရှန—မီးထဲသို့ ငါဝင်ရောက်ခဲ့သည်။”

Verse 79

वेश्याः कैतवकारिण्यः स्वैरिण्यो जनवंचकाः । सा त्वं सत्यमनुस्मृत्य प्रविष्टाग्निं मया सह

“ကဏိကာ (ဝေရှျာ) များသည် မကြာခဏ လှည့်စားတတ်၊ စိတ်လိုလက်ရ လုပ်တတ်၍ လူတို့ကို လှည့်ဖြားတတ်ကြသည်။ သို့သော် သင်သည် သစ္စာကို သတိရကာ ငါနှင့်အတူ မီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။”

Verse 80

अतस्ते संप्रदास्यामि भोगांस्त्रिदशदुर्लभान् । आयुश्च परमं दीर्घमारोग्यं च प्रजोन्नतिम् । यद्यदिच्छसि सुश्रोणि तत्तदेव ददामि ते

ထို့ကြောင့် နတ်တို့တောင် ရခဲသော ဘောဂသုခများကို သင့်အား ပေးအပ်မည်—အလွန်ရှည်လျားသော အသက်တာ၊ ရောဂါကင်းစင်ခြင်းနှင့် သားသမီးအောင်မြင်တိုးတက်ခြင်း။ အို ခါးလှသောသူမ၊ သင်လိုချင်သမျှကို ထိုအတိုင်းပင် သင့်အား ပေးမည်။

Verse 81

सूत उवाच । इति ब्रुवति गौरीशे सा वेश्या प्रत्यभाषत

စူတက ပြောသည်—ဂေါရီ၏ အရှင်က ထိုသို့ မိန့်တော်မူသောအခါ ထိုဝေရှျာမိန်းမက ပြန်လည် ဖြေကြား하였다။

Verse 82

वेश्योवाच । न मे वांछास्ति भोगेषु भूमौ स्वर्गे रसातले । तव पादांबुजस्पर्शादन्यत्किंचिन्न वै वृणे

ဝေရှျာမိန်းမက ပြောသည်—မြေပြင်၌ဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ဖြစ်စေ၊ အောက်လောက၌ဖြစ်စေ ဘောဂသုခတို့ကို မလိုလားပါ။ သင်၏ ကြာပန်းကဲ့သို့သော ခြေတော်တို့၏ ထိတွေ့မှုမှတပါး အခြားအရာကို မရွေးချယ်ပါ။

Verse 83

एते भृत्याश्च दास्यश्च ये चान्ये मम बांधवाः । सर्वे त्वदर्चनपरास्त्वयि संन्यस्तवृत्तयः

ဤအမှုထမ်းများနှင့် အမှုထမ်းမိန်းမများ၊ ထို့ပြင် ကျွန်မ၏ အခြားဆွေမျိုးများအားလုံး—သူတို့အားလုံး သင်၏ ပူဇော်အာရాధနာ၌ တည်မြဲစေ၍ မိမိတို့၏ ဘဝလမ်းစဉ်အားလုံးကို သင်ထံ အပ်နှံဆက်ကပ်စေပါစေ။

Verse 84

सर्वानेतान्मया सार्धं नीत्वा तव परं पदम् । पुनर्जन्मभयं घोरं विमोचय नमोस्तु ते

ဤသူတို့အားလုံးကို ကျွန်မနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်၍ သင်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာတော်သို့ ပို့ဆောင်ပါ။ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဘေးမှ ကျွန်မတို့ကို လွတ်မြောက်စေပါ။ သင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 85

तथेति तस्या वचनं प्रतिनंद्य महेश्वरः । तान्सर्वांश्च तया सार्धं निनाय परमं पदम्

“ဤသို့ပင် ဖြစ်စေ” ဟု မဟေရှ္ဝရက သူမ၏စကားကို ချီးမွမ်းအတည်ပြုပြီး၊ သူမနှင့်အတူ အားလုံးကို အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘရမပဒသို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော်မူ၏။

Verse 86

पराशर उवाच । नाट्यमंडपिकादाहे यौ दूरं विद्रुतौ पुरा । तत्रावशिष्टौ तावेव कुक्कुटो मर्कटस्तथा

ပရာရှရက ဆိုသည်– ယခင်က အကပြဇာတ်မဏ္ဍပငယ် မီးလောင်စဉ် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားသူ နှစ်ကောင်ရှိ၏။ သို့ရာတွင် ထိုနေရာ၌ ကျန်ရစ်နေသူတို့က အဲဒီနှစ်ကောင်ပင်—ကြက်ဖနှင့် မျောက်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 87

कालेन निधनं यातो यस्तस्या नाट्यमर्कटः । सोभूत्तव कुमारोऽसौ कुवकुटो मंत्रिणः सुतः

ကာလကြာသော် ထိုနာဋ္ယမဏ္ဍပ၏ မျောက်သည် သေဆုံးသွား၏။ ထိုကောင်ပင် သင်၏ ဤသားဖြစ်လာပြီး၊ ယခင်ကြက်ဖသည် မန္တ្រី၏ သားဖြစ်လာ၏။

Verse 88

रुद्राक्षधारणोद्भूतात्पुण्यात्पूर्वभवार्जितात् । कुले महति संजातौ वर्तेते बालकाविमौ

ရုဒ္ရాక్షကို ဆောင်ထားခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော ပုဏ္ဏ—ယခင်ဘဝ၌ စုဆောင်းခဲ့သော ကုသိုလ်ကြောင့်—ဤကလေးနှစ်ယောက်သည် မဟာမြတ်သော မျိုးရိုးအိမ်ထောင်၌ မွေးဖွားကာ ထိုအိမ်ထောင်၌ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 89

पूर्वाभ्यासेन रुद्राक्षान्दधाते शुद्धमानसौ । अस्मिञ्जन्मनि तं लोकं शिवं संपूज्य यास्य तः

ယခင်က အလေ့အကျင့်၏ အားကြောင့် စိတ်သန့်ရှင်းလျက် ရုဒ္ရాక్షကို ဆောင်ကြ၏။ ဤဘဝ၌ပင် ရှိဝကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ကာ ထိုရှိဝလောကသို့ သွားရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 90

एषा प्रवृत्तिस्त्वनयोर्बालयोः समुदाहृता । कथा च शिवभक्ताया किमन्यत्प्रष्टुमिच्छसि

ဤသို့ ကလေးနှစ်ဦး၏ အကြောင်းအရာကို ပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီး၊ သီဝဘုရားကို သဒ္ဓါတရားဖြင့် ကိုးကွယ်သော ဘက္တ၏ ဇာတ်လမ်းလည်း ဆိုပြီးပြီ။ ယခု သင်သည် အခြားဘာကို မေးလိုသနည်း။