Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 46
इति तां वररत्नाढ्य सस्पृहां करभूषणे । वाक्ष्योदारमतिर्वैश्यः सस्मितं समभाषत
iti tāṃ vararatnāḍhya saspṛhāṃ karabhūṣaṇe | vākṣyodāramatirvaiśyaḥ sasmitaṃ samabhāṣata
ထို့နောက် အကောင်းဆုံးရတနာများဖြင့် ပြည့်စုံ၍ လက်အလှဆင်ကို လိုလားနေသော သူမကို မြင်သော်၊ စိတ်ရင်းကျယ်ဝန်းသော ဝိုင်ရှျယသည် အပြုံးဖြင့် သူမကို မိန့်ကြားလေ၏။
Narrator (contextual, unspecified in snippet)
Scene: A smiling merchant (vaiśya) addresses a jewel-adorned woman who looks toward a hand-ornament; the moment captures negotiation wrapped in charm.
FAQs
A dharmic story often turns on how one responds to another’s craving—through generosity, restraint, or moral discernment.
No tīrtha is mentioned in this verse.
None explicitly; the theme suggests forthcoming discussion of giving and moral exchange.