ഇന്ദ്രൻ in the Ramayana

അഗസ്ത്യന്റെ വചനപ്രകാരം പരമാനന്ദത്തോടെ രാമൻ ഇന്ദ്രദത്തമായ ധനുസ്സും ശരാസനവും സ്വീകരിച്ചു; കൂടാതെ ഖഡ്ഗവും, അക്ഷയശരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ തൂണുകളും ഏറ്റുവാങ്ങി.

മഹാരാജ്യത്തിന്റെ സമൃദ്ധി വർധിപ്പിച്ച രാജാവ് ദശരഥൻ, ദേവപതി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കുന്നതുപോലെ, ആ പുരിയിൽ വസിച്ചു.

രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട പർവ്വതസമാന പ്രാസാദങ്ങളാൽ അത് ശോഭിച്ചു; ഉയർന്ന കൂറ്റാഗാരങ്ങളാൽ സമ്പൂർണ്ണമായി, ഇന്ദ്രന്റെ അമരാവതിയെപ്പോലെ ദീപ്തമായി തിളങ്ങി.

അയോധ്യാ നഗരിയിൽ ദശരഥൻ എന്ന രാജാവ് വസിച്ചു—വേദവിദ്യയിൽ നിപുണൻ, സമ്പത്തിലും വിഭവങ്ങളിലും സമൃദ്ധൻ, ദീർഘദർശിയും മഹാതേജസ്വിയും, നഗരജനത്തിനും ജനപദത്തിനും പ്രിയൻ. ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിലെ അതിരഥൻ, യജ്ഞകർതാവ്, ധർമ്മപരായണനും സംയമശീലനുമായ ഭരണാധികാരി…

സത്യത്തിൽ അചഞ്ചലനായി ത്രിവർഗ്ഗത്തെ യഥാവിധി അനുഷ്ഠിക്കുന്ന ആ രാജാവാൽ ആ ശ്രേഷ്ഠപുരി ഇന്ദ്രൻ അമരാവതിയെപ്പോലെ പാലിക്കപ്പെട്ടു.

സത്യനാമമുള്ള, ദൃഢമായ തോരണങ്ങളും അർഗളകളും കൊണ്ട് സുരക്ഷിതമായ, വിചിത്രമായ ഗൃഹങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, ശുഭമായ, ആയിരക്കണക്കിന് ജനങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ അയോധ്യാ പുരിയെ ശക്രസമനായ ഭൂമിപതി ദശരഥൻ ദൃഢമായി ഭരിച്ചു.

അവന്‍ തനിക്കു മേലായോ തുല്യനായോ ഒരു ശത്രുവിനെയും കണ്ടില്ല. മിത്രസമ്പന്നനായി, സമീപരാജാക്കളെ വിനയിപ്പിച്ച്, പ്രതാപംകൊണ്ട് മുള്ളുപോലെയുള്ള വൈരികളെ തകർത്ത ആ ജഗദ്രാജാവ് ദേവപതി സ്വർഗ്ഗം ഭരിക്കുന്നതുപോലെ ലോകം ഭരിച്ചു.

ഇങ്ങനെ അങ്കദേശാധിപൻ ഗണികമാരെ ഉപായമായി ഉപയോഗിച്ച് ഋഷിയുടെ പുത്രനെ കൊണ്ടുവന്നു; തുടർന്ന് ദേവൻ മഴ പെയ്തു, ശാന്തയെ അവനു വിവാഹാർത്ഥമായി സമർപ്പിച്ചു.

ഇന്ദ്രസദൃശമായ കർമ്മങ്ങളുള്ള നരേന്ദ്രൻ ആദരത്തോടെ നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിപ്പിച്ച ആ ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാ നഗരവാസികളും അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു.

ഇന്ദ്രന്റെ അംശമായ ഹവിസ് വിധിപൂർവ്വം അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു; നിർദോഷമായ സോമം പിഴിഞ്ഞെടുത്തു. തുടർന്ന് യാഗക്രമപ്രകാരം മധ്യാഹ്ന സവനം യഥാക്രമം ആരംഭിച്ചു.

ദുർമതിയായ അവൻ ത്രിലോകത്തെയും വിറപ്പിക്കുന്നു; ഉയർന്ന നിലയിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരെ ദ്വേഷിക്കുന്നു; ത്രിദശരാജനായ ശക്രൻ—ഇന്ദ്രനെയ്ക്കും ആക്രമിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

അഹങ്കാരത്തിൽ ഉന്നതനും ഉഗ്രതേജസ്സും ദർപ്പത്തിൽ വീർപ്പുമുട്ടിയവനും, ത്രിദശേശ്വരനായ ഇന്ദ്രന്റെ വൈരിയും, ലോകങ്ങളെ കരയിപ്പിക്കുന്നവനും, സദ്ഗുണമുള്ള തപസ്വികളുടെ വഴിയിലെ മുള്ളും, തപസ്വികൾക്കു ഭയാവഹനുമായ ആ ഭീകര രാവണനെ വേരോടെ പിഴുതെറിയണമേ.

ലോകങ്ങളെ വിലപിപ്പിക്കുന്ന ആ രാവണനെ—അവന്റെ സൈന്യത്തോടും ബന്ധുബലത്തോടും കൂടി—വധിക്ക; പിന്നെ ദീർഘകാല ദുഃഖജ്വരത്തിൽ നിന്നു മോചിതനായി, ഇന്ദ്രന്റെ കാവലിലുള്ളതും സർവ്വ ദോഷ-കല്മഷങ്ങളിൽ നിന്നു ശുദ്ധമായതുമായ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവരിക.

അപ്പോൾ രാജാവ് ഗർഭം ഉറച്ച തന്റെ പത്നിമാരെ കണ്ടു മനസ്സിന് ശാന്തി ലഭിച്ചു; സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇന്ദ്രനും സിദ്ധ-ഋഷിഗണങ്ങളും ആരാധിക്കുന്ന ഹരി (വിഷ്ണു) പോലെ അദ്ദേഹം അത്യന്തം ആനന്ദിതനായി.

ഇന്ദ്രൻ മഹേന്ദ്രപർവതസമാനമായ ദീപ്തിയും ബലവും ഉള്ള വാനരേന്ദ്രൻ വാലിയെ ജനിപ്പിച്ചു; പ്രകാശികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ തപനസൂര്യൻ സുഗ്രീവനെ ജനിപ്പിച്ചു.

സൂര്യപുത്രൻ സുഗ്രീവനും ശക്രപുത്രൻ വാലിയും—ആ രണ്ടു സഹോദരന്മാരുടെ സന്നിധിയിൽ എല്ലാ ഹരീശ്വരന്മാരും സേവയ്ക്കായി എത്തി; നലൻ, നീലൻ, ഹനൂമാൻ എന്നിവരും മറ്റു ഹരിയൂഥപന്മാരും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.

അമിതതേജസ്സുള്ള ആ പുത്രനാൽ കൗസല്യ ദീപ്തിയായി; ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വജ്രപാണിയായ ഇന്ദ്രനാൽ അദിതി ശോഭിച്ചതുപോലെ.

അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദശരഥൻ, പുരോഹിതന്മാരോടുകൂടെ മനസ്സു സംയമിച്ചു ഹർഷത്തോടെ അദ്ദേഹത്തെ വരവേൽക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു—വാസവൻ (ഇന്ദ്രൻ) ബ്രഹ്മാവിനെ സ്വീകരിക്കാൻ പോകുന്നതുപോലെ.

“ഹേ രാമ, പുരാകാലത്ത് വൃത്രവധത്തിനു ശേഷം സഹസ്രാക്ഷനായ ഇന്ദ്രനെ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം പിടികൂടി; അവൻ മലിനതയും ക്ഷുധയും കൊണ്ട് കൂടി ആകുലനായി.”

ദേവന്മാരും തപോധനരായ ഋഷിമാരും കലശങ്ങളിലെ ജലത്തോടെ ഇന്ദ്രനെ സ്നാനിപ്പിച്ചു; അതുവഴി അവന്റെ ദേഹമലിനത നീക്കി.