കുംഭകർണ്ണൻ

പിന്നീട് മഹാബലനായ കുംഭകർണൻ സമീപത്തു ചെന്നു സഹോദരന്റെ പാദങ്ങളിൽ വന്ദനം ചെയ്ത്, “എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?” എന്നു ചോദിച്ചു.

ഹേ കുംഭകർണാ! ഉന്നതകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും നീ ധൃഷ്ടനും നീചദൃഷ്ടിയുള്ളവനുമാണ്; അഹങ്കാരത്തിൽ മദിച്ച നീ, ഏതു കാര്യത്തിലും ചെയ്യേണ്ടത് എന്തെന്നു തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല.

അതേവിധം അവിടെ ഞാൻ നിശാചരനായ കുംഭകർണനെയും കണ്ടു; രാവണന്റെ പുത്രന്മാരെയൊക്കെയും കണ്ടു—അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ എണ്ണ പുരട്ടപ്പെട്ടവയായിരുന്നു.

മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ കുംഭകർണൻ അനുചരന്മാരോടുകൂടെ നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു; മുൻനിരയിൽ ജിതകാശി നിലകൊള്ളുന്ന ആ വാനരസൈന്യത്തെ അവൻ കണ്ടു.

വളരെ ദീർഘമായി നിശ്വാസം വിട്ടതുപോലെ നിട്ടുസിരിട്ട്, ഉത്തമാസനത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് അവൻ പറഞ്ഞു—“കുംഭകർണന്റെ നിയതകർമ്മകാലം ഇതാ എത്തിയിരിക്കുന്നു.”

പുഷ്പോത്കടയിൽ നിന്ന് രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു—രാക്ഷസേശ്വരന്മാരായ കുംഭകർണ്ണനും ദശഗ്രീവനും—ബലത്തിൽ ഭൂമിയിൽ അപരിമിതർ।

അപ്പോൾ ഈ കുംഭകർണ്ണൻ ആരാണ്? ആ ദുഷ്ടാത്മാവിന്റെ ജന്മജാതി എന്ത്—അവൻ ദേവനോ, ദൈത്യനോ, പിശാചോ, അല്ലെങ്കിൽ രാക്ഷസനോ, ഹേ മഹാമുനേ?

മഹാത്മാവായ സുഗ്രീവൻ മഹോദരനെയും അതികായനെയും വധിച്ചു; ഇവിടെയേ ലക്ഷ്മണൻ എന്റെ കുംഭകർണനെയും, ഇന്ദ്രജിത്തിനെയും കൂടി സംഹരിച്ചു.

ഉർവശീ തീർത്ഥവും സോമാശ്രമവും പ്രാപിച്ച്, കുംഭകർണാശ്രമത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത ജ്ഞാനി ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യരാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു।

വിദ്യുത്കൈശ, തടിജ്ജിഹ്വ, മഹാബലനായ രാവണൻ; കൂടാതെ ദുരാധർഷനായ കുംഭകർണൻ, പ്രതാപവാനായ വേഗദർശി।

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു—“മുമ്പ് കുംഭകർണ്ണൻ എന്നു പ്രസിദ്ധനായ ഒരു നിശാചരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. രാമന്റെ ബാണങ്ങളാൽ ആ ദുർമതി വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവന്റെ ശിരസ് ഛേദിക്കപ്പെട്ടു.”

അതിനുശേഷം ലങ്കാധിപൻ ശയിച്ചിരുന്ന കുംഭകർണനെ ഉണർത്തി; ഉണർന്ന ഉടൻ രാവണൻ അവനെ യുദ്ധത്തിനായി അയച്ചു।