ബ്രഹ്മാവ് in the Ramayana

പൈതാമഹന്റെ അതുല്യ വരദാനബലാൽ അസ്ത്രബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് താൻ വിമുക്തനാണെന്ന് അറിഞ്ഞ്, വീരൻ ബന്ധിതരാക്കിയ രാക്ഷസന്മാരെ തന്റെ ലക്ഷ്യസിദ്ധിക്കനുസരിച്ച് സഹിച്ചു. പിന്നെ മൈഥിലിയായ സീതയെ അക്ഷതയായി വിട്ട് ലങ്കാപുരി ദഹിപ്പിച്ച്, രാമനോട് പ്രിയവാർത്ത…

അപ്പോൾ ലോകസൃഷ്ടികർത്താവായ സ്വയം പ്രഭു, ചതുര്മുഖനും മഹാതേജസ്സുമായ ബ്രഹ്മാവ്, ആ മുനിപുംഗവനെ ദർശിക്കുവാൻ സ്വയം എത്തി.

അവനെ കണ്ട ഉടൻ വാക്സംയമനായ വാൽമീകി പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു; പ്രാഞ്ജലിയായി, ശുദ്ധനും സമാധാനചിത്തനുമായി, പരമ വിസ്മയത്തോടെ അവിടെ നിന്നു.

അദ്ദേഹം ആ ദേവനെ പാദ്യം, അർഘ്യം, ആസനം, വന്ദനം എന്നിവയാൽ വിധിപൂർവ്വം പൂജിച്ചു; നിയമപ്രകാരം നമസ്കരിച്ചു, അവ്യയനായ പരമേശ്വരന്റെ ക്ഷേമം ചോദിച്ചു.

പിന്നീട് ഭഗവാൻ പരമാര്ചിതമായ ആസനത്തിൽ ഉപവിഷ്ടനായി; തുടർന്ന് മഹർഷി വാൽമീകിക്കായി ആസനം നിർദ്ദേശിച്ചു.

ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുവാദം ലഭിച്ചിട്ട് അവനും ആസനത്തിൽ ഇരുന്നു. സർവ്വലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് അവിടെ ഉപവിഷ്ടനായിരുന്നിട്ടും, വാൽമീകി അതേ സംഭവത്തിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ച് ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായി നിന്നു.

പിന്നീട് ബ്രഹ്മാവ് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുനിശ്രേഷ്ഠനോട് പറഞ്ഞു: “ഇത് നിനക്കാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട ശ്ലോകം തന്നെയാണ്; ഇവിടെ സംശയിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല.”

ഹേ ബ്രഹ്മർഷേ! എന്റെ ഇച്ഛയാൽ തന്നേ നിനക്കുള്ളിൽ ഈ സരസ്വതി (വാണി) ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട്, ഹേ ഋഷിശ്രേഷ്ഠാ, രാമന്റെ സമ്പൂർണ്ണചരിതം നീ രചിക്കൂ.

ധർമ്മാത്മാവും ഗുണവാനും ലോകത്തിൽ സ്ഥിരനുമായ ബുദ്ധിമാനുമായ രാമന്റെ ധീരജീവിതവൃത്താന്തം, നീ നാരദനിൽ നിന്ന് കേട്ടതുപോലെ തന്നെ വിവരിക്കൂ.

ആ ബുദ്ധിമാനായ രാമന്റെ—സൗമിത്രി (ലക്ഷ്മണൻ) സഹിതം—രാക്ഷസന്മാരെ സംബന്ധിച്ച് എല്ലാതരത്തിലും രഹസ്യമായോ പ്രസിദ്ധമായോ സംഭവിച്ചതെല്ലാം; അതുപോലെ വൈദേഹി (സീത)യെ സംബന്ധിച്ച് പ്രസിദ്ധമായോ ഗൂഢമായോ ഉണ്ടായതെല്ലാം—മുമ്പ് നിനക്കറിയാത്തതുപോലും ഉൾപ്പെടെ…

ഈ കാവ്യത്തിൽ നിന്റെ വാക്കുകളിൽ ഒരു വചനവും അസത്യമാകുകയില്ല. ശ്ലോകബന്ധിതവും മനോഹരവും പുണ്യവുമായ രാമകഥ നീ രചിക്കൂ.

ഭൂമിയിൽ പർവതങ്ങളും നദികളും നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം, അത്രത്തോളം രാമായണകഥ ലോകങ്ങളിൽ പരന്നു നിലനിൽക്കും.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവ് അവിടെയേ തന്നെ അന്തർധാനം ചെയ്തു. തുടർന്ന് ശിഷ്യന്മാരോടുകൂടിയ ഭഗവാൻ മുനി വാൽമീകി അത്യന്തം വിസ്മയത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു.

ആ സഭയിൽ ദേവന്മാർ യഥാന്യായം ഒന്നിച്ചു കൂടി, ലോകസ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവിനോട് ഗൗരവമുള്ള മഹാവചനത്തോടെ അഭ്യർത്ഥിച്ചു.

“ഭഗവൻ, അങ്ങയുടെ പ്രസാദം മൂലം ശക്തനായ രാവണൻ എന്ന രാക്ഷസൻ തന്റെ പരാക്രമത്താൽ ഞങ്ങളെയെല്ലാം പീഡിപ്പിക്കുന്നു; അവനെ നിയന്ത്രിക്കുവാനോ ശിക്ഷിക്കുവാനോ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയുന്നില്ല.”

ഭഗവനേ! മുൻപ് പ്രസന്നനായി നീ അവനു ആ വരം നൽകിയിരുന്നു; അതിനെ നിത്യവും മാനിച്ച്, അവന്റെ എല്ലാ അതിക്രമങ്ങളും ക്ഷമിച്ചു ഞങ്ങൾ സഹിക്കുന്നു.

ദുർമതിയായ അവൻ ത്രിലോകത്തെയും വിറപ്പിക്കുന്നു; ഉയർന്ന നിലയിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരെ ദ്വേഷിക്കുന്നു; ത്രിദശരാജനായ ശക്രൻ—ഇന്ദ്രനെയ്ക്കും ആക്രമിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

വരദാനങ്ങളുടെ ദാനത്തിൽ മോഹിതനായി ദുർധർഷനായ അവൻ പരിധി ലംഘിക്കുന്നു—ഋഷിമാർ, യക്ഷർ, ഗന്ധർവർ, അസുരർ, ബ്രാഹ്മണർ ഇവരെയെല്ലാം പോലും അതിക്രമിക്കുന്നു.

സൂര്യൻ അവനെ ചൂടുകൊണ്ട് ദഹിപ്പിക്കുന്നില്ല; കാറ്റും അവന്റെ അരികിൽ വീശുന്നില്ല. ചഞ്ചല തരംഗമാലകളാൽ മൂടപ്പെട്ട സമുദ്രം പോലും അവനെ കണ്ടാൽ നിശ്ചലമാകുന്നു.

ആ ഭീകരദർശനനായ രാക്ഷസനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് മഹാഭയം വന്നിരിക്കുന്നു. ഭഗവൻ, അവന്റെ വധത്തിനുള്ള ഉപായം ആലോചിച്ച് ചെയ്യേണ്ടത് നിങ്ങളാണ്.