Sukta 30

Mantra 1

दीघायुष्यम्। आ॒वत॑स्त आ॒वतः॑ परा॒वत॑स्त आ॒वतः॑ । इ॒हैव भ॑व॒ मा नु गा॒ मा पूर्वा॒ननु॑ गाः पि॒तॄनसुं॑ बध्नामि ते दृ॒ढम्

ദീർഘായുസ്സിനായി. നിനക്കായി സമീപത്തിൽ നിന്ന്—സമീപത്തിൽ നിന്ന്; നിനക്കായി ദൂരത്തിൽ നിന്ന്—സമീപത്തിൽ നിന്ന്. ഇവിടെ തന്നേ നിശ്ചയമായി ഇരിക്ക; അകലെ പോകരുത്, മുൻപുള്ളവരായ പിതൃന്മാരുടെ പിന്നാലെ പോകരുത്. നിന്റെ ശ്വാസം, നിന്റെ പ്രാണൻ—നിനക്കായി ഞാൻ ദൃഢമായി ബന്ധിക്കുന്നു.

Mantra 2

यत् त्वा॑भिचे॒रुः पुरु॑षः॒ स्वो यदर॑णो॒ जनः॑ । उ॒न्मो॒च॒न॒प्र॒मो॒च॒ने उ॒भे वा॒चा व॑दामि ते

നിനക്കെതിരായി ഏതൊരു പുരുഷൻ അഭിചാരം ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ—അവൻ സ്വന്തം ആളായാലും അന്യജനമായാലും—ഉന്മോചനത്തിനും പ്രമോചനത്തിനുമായി ഞാൻ നിനക്കു വാക്കിലൂടെ ദ്വിവിധ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 3

यद् दु॒द्रोहि॑थ शेपि॒षे स्त्रि॒यै पुं॒से अचि॑त्त्या । उ॒न्मो॒च॒न॒प्र॒मो॒च॒ने उ॒भे वा॒चा व॑दामि ते

അംഗവിഷയമായ കാര്യത്തിൽ നീ കുറ്റം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ—സ്ത്രീക്കെതിരെയായാലും പുരുഷനെതിരെയായാലും—അശ്രദ്ധയാൽ: ഉന്മോചനത്തിനും പ്രമോചനത്തിനുമായി ഞാൻ നിനക്കു വാക്കിലൂടെ ദ്വിവിധ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 4

यदेन॑सो मा॒तृकृ॑ता॒च्छेषे॑ पि॒तृकृ॑ताच्च॒ यत्। उ॒न्मो॒च॒न॒प्र॒मो॒च॒ने उ॒भे वा॒चा व॑दामि ते

മാതാവ് ചെയ്ത കുറ്റത്തിൽ നിന്നു ശേഷിക്കുന്ന ദോഷവും, പിതാവ് ചെയ്ത കുറ്റത്തിൽ നിന്നു ശേഷിക്കുന്ന ദോഷവും—അഴിച്ചുവിടലിനും പൂർണ്ണ വിമോചനത്തിനുമായി, ഇരുവിധ വാക്കുകളാൽ ഞാൻ നിനക്കായി ഉച്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 5

यत् ते मा॒ता यत् ते पि॒ता जा॒मिर्भ्राता॑ च॒ सर्ज॑तः । प्र॒त्यक् से॑वस्व भेष॒जं ज॒रद॑ष्टिं कृणोमि त्वा

നിന്റെ മാതാവ്, നിന്റെ പിതാവ്, ബന്ധുവും സഹോദരനും പുറപ്പെടുവിച്ച് അയച്ചതെല്ലാം—തിരികെ തള്ളിക്കളക. ഭേഷജം (ഔഷധി)യെ ആശ്രയിക്ക; ഞാൻ നിന്നെ ജരദഷ്ടി—വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ ദണ്ഡം കൈവശമുള്ളവൻ—ആക്കുന്നു.

Mantra 6

इ॒हैधि॑ पुरुष॒ सर्वे॑ण॒ मन॑सा स॒ह। दू॒तौ य॒मस्य॒ मानु॑ गा॒ अधि॑ जीवपु॒रा इ॑हि

ഹേ പുരുഷാ, മുഴുവൻ മനസ്സും ഒന്നാക്കി ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്ക. യമന്റെ രണ്ടു ദൂതന്മാരെ പിന്തുടരരുത്; ജീവനുള്ളവരുടെ കോട്ടകളുടെ/ആശ്രയങ്ങളുടെ മീതെ കയറി ഇവിടെ വരിക.

Mantra 7

अनु॑हूतः॒ पुन॒रेहि॑ वि॒द्वानु॒दय॑नं प॒थः । आ॒रोह॑णमा॒क्रम॑णं॒ जीव॑तोजीव॒तोऽय॑नम्

വിളിക്കപ്പെട്ട ശേഷം, ഹേ വിജ്ഞാനവാനേ, വീണ്ടും മടങ്ങിവരിക—ഉദയത്തിന്റെ പാതയിലൂടെ. കയറൽ, ഉറച്ച പാദവെയ്പ്—ഇത് ജീവനുള്ളവരിൽ നിന്ന് ജീവനുള്ളവരിലേക്കുള്ള ഗതി.

Mantra 8

0 मा बि॑भे॒र्न म॑रिष्यसि ज॒रद॑ष्टिं कृणोमि त्वा । निर॑वोचम॒हं यक्ष्म॒मङ्गे॑भ्यो अङ्गज्व॒रं तव॑

ഭയപ്പെടേണ്ട; നീ മരിക്കുകയില്ല. ജര തന്നെ ദണ്ഡമായിരിക്കുന്നവനായി (ജരദഷ്ടി) ഞാൻ നിന്നെ ആക്കുന്നു. നിന്റെ അംഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള യക്ഷ്മത്തെ, നിന്റെ അവയവങ്ങളിൽ കുടിയിരിക്കുന്ന ജ്വരത്തെ ഞാൻ ഉച്ചരിച്ച് പുറത്താക്കി നീക്കിയിരിക്കുന്നു.

Mantra 9

अ॒ङ्ग॒भे॒दो अ॑ङ्गज्व॒रो यश्च॑ ते हृदयाम॒यः । यक्ष्मः॑ श्ये॒न इ॑व॒ प्राप॑प्तद् वा॒चा सा॒ढः प॑रस्त॒राम्

അംഗഭേദം—അവയവങ്ങളെ കീറുന്ന വേദന, അംഗജ്വരം, നിനക്കുള്ള ഏതു ഹൃദയരോഗവും—യക്ഷ്മം പരുന്തുപോലെ നിന്മേൽ പാഞ്ഞിറങ്ങിയിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ വാക്കാൽ വശപ്പെട്ട്, അത് ഇനിയും അകലേക്ക് തള്ളിപ്പോകട്ടെ.

Mantra 10

ऋषी॑ बोधप्रतीबो॒धाव॑स्व॒प्नो यश्च॒ जागृ॑विः । तौ ते॑ प्रा॒णस्य॑ गो॒प्तारौ॒ दिवा॒ नक्तं॑ च जागृताम्

രണ്ട് ഋഷിമാർ—ബോധവും പ്രതിബോധവും; നിദ്രാഹീനതയും ജാഗ്രതാപാലനവും—ഇവർ നിന്റെ പ്രാണത്തിന്റെ കാവൽക്കാരായി, പകലും രാത്രിയും നിന്നെ കാത്ത് ജാഗരിക്കട്ടെ.

Mantra 11

अ॒यम॒ग्निरु॑प॒सद्य॑ इ॒ह सूर्य॒ उदे॑तु ते । उ॒देहि॑ मृ॒त्योर्ग॑म्भी॒रात् कृ॒ष्णाच्चि॒त् तम॑स॒स्परि॑

ഇവിടെ ഈ അഗ്നിയുണ്ട്—സമീപിച്ചു ഇരുന്ന് ആരാധിക്കേണ്ടത്; നിനക്കായി സൂര്യൻ ഉദിക്കട്ടെ. മരണത്തിന്റെ ആഴമുള്ള കുഴിയിൽ നിന്ന്—അതെ, കറുത്ത അന്ധകാരത്തിൽ നിന്നുമെല്ലാം—ചുറ്റുമുള്ള തമസ്സിൽ നിന്ന് പുറത്ത് എഴുന്നേൽക്കുക.

Mantra 12

नमो॑ य॒माय॒ नमो॑ अस्तु मृ॒त्यवे॒ नमः॑ पि॒तृभ्य॑ उ॒त ये नय॑न्ति । उ॒त्पार॑णस्य॒ यो वेद॒ तम॒ग्निं पु॒रो द॑धे॒ऽस्मा अ॑रिष्टता॑तये

യമനു നമസ്കാരം; മരണത്തിനു നമസ്കാരം ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ; പിതൃകൾക്കും, (ജീവനെ) കൊണ്ടുപോകുന്നവർക്കും നമസ്കാരം. ‘ഉത്പാരണ’—രക്ഷാകരമായ കടന്നുപോകൽ—ആർക്കറിയാമോ, അവൻ ഈ മനുഷ്യന്റെ അരിപ്പ്ടതാതയേ (അപായമില്ലാത്ത സുരക്ഷയ്ക്കായി) അഗ്നിയെ മുന്നിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 13

ऐतु॑ प्रा॒ण ऐतु॑ मन॒ ऐतु॒ चक्षु॒रथो॒ बल॑म्। शरी॑रमस्य॒ सं वि॑दां॒ तत् प॒द्भ्यां प्रति॑ तिष्ठतु

പ്രാണൻ മടങ്ങിവരട്ടെ; മനസ് മടങ്ങിവരട്ടെ; ചക്ഷു (ദൃഷ്ടി) മടങ്ങിവരട്ടെ, ബലവും കൂടെ. ഈ മനുഷ്യന്റെ ശരീരം—സമ്പൂർണ്ണമായി ഞാൻ അതിനെ തിരിച്ചറിയുന്നു—അത് തന്റെ പാദങ്ങളിൽ ദൃഢമായി നിലകൊള്ളട്ടെ.

Mantra 14

प्रा॒णेना॑ग्ने चक्षु॑षा॒ सं सृ॑जे॒मं समी॑रय त॒न्वा॒३सं बले॑न । वेत्था॒मृत॑स्य॒ मा नु गा॒न्मा नु भूमि॑गृहो भुवत्

പ്രാണത്താൽ, ഹേ അഗ്നേ, ദൃഷ്ടിയാൽ കൂടി—ഈ മനുഷ്യനെ ക്രമബദ്ധമായ സംയോഗത്തിൽ ചേർക്കുക; ശരീരത്താലും ബലത്താലും അവനെ ഉണർത്തുക। അമൃതത്വത്തിന്റെ വഴി നീ അറിയുന്നു: ഇനി അവൻ പോകാതിരിക്കട്ടെ; ഭൂമി-ഗൃഹം (കല്ലറ) അവന്റെ വാസസ്ഥലം ആകരുത്।

Mantra 15

मा ते॑ प्रा॒ण उप॑ दस॒न्मो अ॑पा॒नोऽपि॑ धायि ते । सूर्य॒स्त्वाधि॑पतिर्मृ॒त्योरु॒दाय॑च्छतु र॒श्मिभिः॑

നിന്റെ പ്രാണം താഴേക്ക് പതിക്കാതിരിക്കട്ടെ; നിന്റെ അപാനവും നിന്മേൽ ചുമത്തപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ। സൂര്യൻ—നിന്റെ അധിപതി—തന്റെ രശ്മികളാൽ നിന്നെ മരണത്തിൽ നിന്ന് മുകളിലേക്ക് വലിച്ചുയർത്തട്ടെ।

Mantra 16

इ॒यम॒न्तर्व॒दति जि॒ह्वा ब॒द्धा प॑निष्प॒दा। त्वया॒ यक्ष्मं॒ निर॑वोचं श॒तं रोपी॑श्च त॒क्मनः॑

ഈ (മന്ത്രം) അകത്തുനിന്ന് സംസാരിക്കുന്നു; നാവ് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ഒളിഞ്ഞ ചുവടുകളോടെ നീങ്ങുന്നു. നിന്റെ ശക്തിയാൽ ഞാൻ യക്ഷ്മം (ക്ഷയം) പുറത്തുപറഞ്ഞ് പുറത്താക്കി—നൂറു ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങുന്ന രോഗങ്ങളെയും തക്മൻ (ജ്വരം) നെയും കൂടി.

Mantra 17

अ॒यं लो॒कः प्रि॒यत॑मो दे॒वाना॒मप॑राजितः । यस्मै॒ त्वमि॒ह मृ॒त्यवे॑ दि॒ष्टः पु॑रुष जज्ञि॒षे। स च॒ त्वानु॑ ह्वयामसि॒ मा पु॒रा ज॒रसो॑ मृथाः

ഈ ലോകം ദേവന്മാർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയം, അജേയമാണ്. ഹേ പുരുഷാ, ആരുടെ നിമിത്തം നീ ഇവിടെ മരണത്തിനായി നിയുക്തനായിരുന്നു—അതിനായിട്ടാണ് നീ ജനിച്ചത്. ആ മരണത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ നിന്നെ തിരികെ വിളിക്കുന്നു; വാർദ്ധക്യത്തിന് മുമ്പ് മരിക്കരുത്.