
ഈ അധ്യായം വിവാഹത്തെ ന്യായാധിപനിയന്ത്രിതമായ കരാറാക്കി മാറ്റുന്നു: ഇത് ദാമ്പത്യബന്ധത്തെ തരംതിരിക്കുകയും, അധികാരം/സമ്മതം പരിശോധിക്കുകയും, ആഭ്യന്തര സംഘർഷം പൊതുശല്യമാകുന്നത് തടയാൻ ശൂൽക്കയും സ്ത്രീധനവും നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എട്ട് വിവാഹരൂപങ്ങൾ സാധുതയ്ക്കും വിധിനിർണ്ണയത്തിനുമായി നിയമപരമായ വർഗ്ഗീകരണം നൽകുന്നു. ആദ്യത്തെ നാലെണ്ണം ധർമ്യങ്ങളായും പിതൃാധികൃതമായും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; പിന്നീടുള്ള രൂപങ്ങൾക്ക് വഞ്ചനയോ നിർബന്ധമോ ഒഴിവാക്കാൻ രണ്ട് മാതാപിതാക്കളുടെയും അധികാരം ആവശ്യമാണ്. ശൂൽക്ക നിയമങ്ങൾ വധുവിലയെ വാങ്ങൽ രേഖപ്പെടുത്താവുന്ന കൈമാറ്റങ്ങളാക്കി മാറ്റുന്നു. സ്ത്രീധനം ഒരു സ്ത്രീയുടെ നടപ്പിലാക്കാവുന്ന സ്വത്താവകാശമായി നിർവചിക്കപ്പെടുന്നു, ഇത് പ്രവചനീയമായ തർക്കപരിഹാരത്തെ സാധ്യമാക്കുന്നു. ന്യായാധിപീയ ഏകീകരണം രാജാവിന്റെ ദണ്ഡനീതിയിൽ അനന്തരാവകാശ തുടർച്ച, പരിപാലന പ്രതീക്ഷകൾ, ജനപദ സ്ഥിരത എന്നിവ സംരക്ഷിക്കുന്നു.
Sutra 1
विवाहपूर्वो व्यवहारः ॥
ഭാര്യയെ സംബന്ധിച്ച നിയമ ഇടപാടുകൾ (അവകാശങ്ങൾ-ബാധ്യതകൾ) സാധുവായ വിവാഹത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ്।
Sutra 2
कन्यादानं कन्यामलंकृत्य ब्राह्मो विवाहः ॥
കന്യയെ (ഉചിതമായി) അലങ്കരിച്ച് അവളെ വരന് ദാനം ചെയ്യുന്നതാണ് ബ്രാഹ്മ വിവാഹം।
Sutra 3
सहधर्मचर्या प्राजापत्यः ॥
സഹധർമ്മചര്യ (ധർമ്മം ചേർന്ന് അനുഷ്ഠിക്കൽ) ഏറ്റെടുക്കുന്നതാണ് പ്രാജാപത്യ വിവാഹം।
Sutra 4
गोमिथुनादानादार्षः ॥
ഒരു ജോടി കന്നുകാലികളെ (ഗോ-മിഥുനം) നൽകുന്നതിലൂടെ ആർഷ വിവാഹം എന്നു പറയുന്നു।
Sutra 5
अन्तर्वेद्यामृत्विजे दानाद्दैवः ॥
യജ്ഞവേദിയിൽ കര്മ്മനിരതനായ ഋത്വിജന് കന്യാദാനം ചെയ്താൽ അതിനെ ദൈവവിവാഹം എന്നു പറയുന്നു.
Sutra 6
मिथःसमवायाद्गान्धर्वः ॥
ഇരുവരുടെയും പരസ്പരസമ്മതത്തോടെ ഉണ്ടായ ഐക്യത്തിൽ നിന്ന് ഗാന്ധർവവിവാഹം ഉണ്ടാകുന്നു.
Sutra 7
शुल्कादानादासुरः ॥
ശുല്കം (വധൂമൂല്യം) നൽകിക്കൊണ്ട് നടക്കുന്ന വിവാഹം ആസുരവിവാഹം ആണ്.
Sutra 8
प्रसह्यादानाद् राक्षसः ॥
ബലപ്രയോഗത്തോടെ കന്യയെ കൊണ്ടുപോകുന്നത് രാക്ഷസവിവാഹം ആണ്.
Sutra 9
सुप्तमत्तादानात्पैशाचः ॥
സ്ത്രീ ഉറക്കത്തിലോ മദ്യമത്തത്തിലോ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവളെ നേടുക/കൊണ്ടുപോകുക—ഇതാണ് പൈശാച (കുറ്റമയമായ) വിവാഹരൂപം।
Sutra 10
पितृप्रमाणाश्चत्वारः पूर्वे धर्म्याः मातापितृप्रमाणाः शेषाः ॥
പിതൃ-പ്രമാണ (മാതാപിതാക്കളുടെ അധികാരം/പ്രമാണം) അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള നാല് തരങ്ങളുണ്ട്; അവയിൽ ആദ്യത്തവ ധർമ്മസമ്മതം; ശേഷിക്കുന്നവ മാതാവിന്റെയും പിതാവിന്റെയും സമ്മതി/പ്രമാണം പ്രകാരം നടക്കുന്നു.
Sutra 11
तौ हि शुल्कहरौ दुहितुः अन्यतराभावेऽन्यतरो वा ॥
കാരണം (മാതാപിതാക്കൾ) മകളുടെ ശുൽക്കത്തിന്റെ സ്വീകരകരാണ്; ഒരാൾ ഇല്ലെങ്കിൽ മറ്റാൾ ഒറ്റയ്ക്ക് തന്നെ അത് സ്വീകരിക്കാം.
Sutra 12
द्वितीयं शुल्कं स्त्री हरेत ॥
രണ്ടാമത്തെ ശുൽക്ക-പണം സ്ത്രീ തന്നെ സ്വീകരിക്കണം.
Sutra 13
सर्वेषां प्रीत्यारोपणमप्रतिषिद्धम् । इति विवाहधर्मः ॥
എല്ലാ (വിവാഹരൂപങ്ങളിലും) സ്നേഹത്തോടെ നൽകൽ/അലങ്കരിക്കൽ നിരോധിതമല്ല. ഇതാണ് വിവാഹധർമ്മം.
Sutra 14
वृत्तिराबन्ध्यं वा स्त्रीधनम् ॥
സ്ത്രീധനം എന്നത് പരിപാലനത്തിനുള്ള ഏർപ്പാട് (വൃത്തി) അല്ലെങ്കിൽ വിറ്റഴിക്കാനാകാത്ത/സുരക്ഷിതമായി ബന്ധിച്ച നിധി (ആബന്ധ്യ) ആകുന്നു.
Sutra 15
परद्विसाहस्रा स्थाप्या वृत्तिः आबन्ध्यानियमः ॥
രണ്ടായിരം (പണ) തുകയിലുള്ള പരിപാലനവൃത്തി സ്ഥാപിക്കണം; കൂടാതെ അത് ‘ആബന്ധ്യ’—അഥവാ വിറ്റഴിക്കാനോ കൈമാറ്റം ചെയ്യാനോ പണയപ്പെടുത്താനോ കഴിയാത്തതായി—കണക്കാക്കണമെന്നതാണ് നിയമം।
Sutra 16
तदात्मपुत्रस्नुषाभर्मणि प्रवासाप्रतिविधाने च भार्याया भोक्तुमदोषः प्रतिरोधकव्याधिदुर्भिक्षभयप्रतीकारे धर्मकार्ये च पत्युः सम्भूय वा दम्पत्योर्मिथुनं प्रजातयोः ॥
ആ (വൃത്തി/സ്ത്രീധനം) സംബന്ധിച്ച്—ഭർത്താവ് പ്രവാസത്തിലായിരിക്കെ യാതൊരു ക്രമീകരണവും ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിൽ—ഭാര്യയ്ക്ക് സ്വന്തം, സ്വന്തം പുത്രന്റെ, മരുമകളുടെ പോഷണത്തിനായി, കൂടാതെ തടസ്സം, രോഗം, ദുര്ഭിക്ഷം, ഭയം എന്നിവയ്ക്കുള്ള പ്രതിവിധിക്കായി, ഭർത്താവിന്റെ ധർമ്മകാര്യങ്ങൾക്കായി അതുപയോഗിച്ചാലും ദോഷമില്ല। അല്ലെങ്കിൽ ദമ്പതികളുടെ പരസ്പര സമ്മതത്തോടെ ദാമ്പത്യജീവിതത്തിനും സന്താനാർത്ഥവും അതുപയോഗിക്കാം।
Sutra 17
त्रिवर्षोपभुक्तं च धर्मिष्ठेषु विवाहेषु नानुयुञ्जीत ॥
ധർമ്മസമ്മതമായ വിവാഹങ്ങളിൽ മൂന്ന് വർഷം ഉപഭോഗിച്ച/ഉപയോഗിച്ച (ധനം/വസ്തു) സംബന്ധിച്ച് കേസ്/അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കരുത്।
Sutra 18
गान्धर्वासुरोपभुक्तं सवृद्धिकमुभयं दाप्येत राक्षसपैशाचोपभुक्तं स्तेयं दद्यात् ॥
ഗാന്ധർവമോ ആസുരമോ ആയ വിവാഹരൂപങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടായ ഉപഭോഗം/കൈവശംവെക്കൽ സംബന്ധിച്ച കേസുകളിൽ മൂലധനത്തോടൊപ്പം വർദ്ധി/പലിശ—ഇരണ്ടും—അടപ്പിക്കണം. എന്നാൽ രാക്ഷസമോ പൈശാചമോ ആയ രൂപങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഉപഭോഗം/കൈവശംവെക്കൽ മോഷണമായി കണക്കാക്കി അതനുസരിച്ച് ശിക്ഷിക്കണം।
Sutra 19
मृते भर्तरि धर्मकामा तदानीमेव स्थाप्याभरणं शुल्कशेषं च लभेत ॥
ഭർത്താവ് മരിച്ചാൽ ധർമ്മനിഷ്ഠയായ ഭാര്യയ്ക്ക് ഉടൻ തന്നെ നിക്ഷേപിച്ച ആഭരണങ്ങളും ശുൽക്കം (വധൂമൂല്യം) ബാക്കിയുള്ള ശേഷവും ലഭിക്കാം।
Sutra 20
लब्ध्वा वा विन्दमाना सवृद्धिकमुभयं दाप्येत ॥
അവൾ അവ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അല്ലെങ്കിൽ അവ വീണ്ടെടുക്കുന്ന പ്രക്രിയയിൽ ആണെങ്കിൽ, രണ്ടും പലിശസഹ അടയ്ക്കേണ്ടതാക്കണം.
Sutra 21
कुटुम्बकामा तु श्वशुरपतिदत्तं निवेशकाले लभेत ॥
എന്നാൽ കുടുംബം നിലനിർത്താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ഭാര്യ (കുടുംബകാമാ) താമസം സ്ഥാപിക്കുന്ന സമയത്ത് (നിവേശകാലേ) ശ്വശുരനും ഭർത്താവും നൽകിയതു സ്വീകരിക്കാം.
Sutra 22
निवेशकालं हि दीर्घप्रवासे व्याख्यास्यामः ॥
കാരണം ‘താമസം സ്ഥാപിക്കുന്ന സമയം’ (നിവേശകാലം) ‘ദീർഘപ്രവാസം’ (ദീർഘകാല അഭാവം) എന്ന വിഷയത്തിൽ വിശദീകരിക്കും.
Sutra 23
श्वशुरप्रातिलोम्येन वा निविष्टा श्वशुरपतिदत्तं जीयेत ॥
അവൾ ശ്വശുരന്റെ അധികാരം/ആജ്ഞയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായി പെരുമാറി താമസം സ്ഥാപിച്ചാൽ, ശ്വശുരനും ഭർത്താവും നൽകിയതു അവൾ നഷ്ടപ്പെടണം.
Sutra 24
ज्ञातिहस्तादभिमृष्टाया ज्ञातयो यथागृहीतं दद्युः ॥
അവളുടെ സ്വത്ത് അവളുടെ ബന്ധുക്കളുടെ കൈകളിലായാൽ, ബന്ധുക്കൾ സ്വീകരിച്ചതുപോലെ തന്നെയായി അത് തിരികെ നൽകണം.
Sutra 25
न्यायोपगतायाः प्रतिपत्ता स्त्रीधनं गोपयेत् ॥
നിയമാനുസൃത നിലയിൽ (ന്യായോപഗത) പ്രവേശിച്ച സ്ത്രീയുടെ സ്ത്രീധനം ചുമതലയുള്ളവൻ/സംരക്ഷകൻ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.
Sutra 26
पतिदायं विन्दमाना जीयेत ॥
അവൾ ഭർത്താവിന്റെ ദാനം/വിഹിതം (പതിദായ) അവകാശപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, അവൾ (ചില) അവകാശങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടും.
Sutra 27
धर्मकामा भुञ्जीत ॥
ധർമ്മനിഷ്ഠയായ ഭാര്യയ്ക്ക് (നിയമപ്രകാരം) സ്വത്ത് അനുഭവിക്കാനും/ഉപയോഗിക്കാനും കഴിയും.
Sutra 28
पुत्रवती विन्दमाना स्त्रीधनं जीयेत ॥
പുത്രവതിയായ സ്ത്രീ നിശ്ചിത ക്രമത്തിന് വിരുദ്ധമായി സ്ത്രീധനം കൈവശപ്പെടുത്താൻ/നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ, അവൾ അത് നഷ്ടപ്പെടും.
Sutra 29
तत्तु स्त्रीधनं पुत्रा हरेयुः ॥
അത് (സ്വത്ത്) സ്ത്രീധനമാണ്; പുത്രന്മാർ അത് ഏറ്റെടുക്കണം (അവകാശമായി).
Sutra 30
पुत्रभरणार्थं वा विन्दमाना पुत्रार्थं स्फातीकुर्यात् ॥
അല്ലെങ്കിൽ സ്ത്രീധനം ലഭിക്കുമ്പോൾ, പുത്രന്മാരുടെ പോഷണത്തിനും ക്ഷേമത്തിനുമായി അത് വർധിപ്പിക്കണം.
Sutra 31
बहुपुरुषप्रजानां पुत्राणां यथापितृदत्तं स्त्रीधनमवस्थापयेत् ॥
പല പുരുഷന്മാരിൽ നിന്നു ജനിച്ച പുത്രന്മാരുടെ കാര്യത്തിൽ, സ്ത്രീധനം ഓരോരുത്തനും അവന്റെ-അവന്റെ പിതാവ് നൽകിയതനുസരിച്ച് നിശ്ചയിക്കണം.
Sutra 32
कामकरणीयमपि स्त्रीधनं विन्दमाना पुत्रसंस्थं कुर्यात् ॥
സ്വകാര്യ ആസ്വാദനത്തിനായി ലഭിച്ച സ്ത്രീധനവും, ലഭിക്കുമ്പോൾ, പുത്രന്മാർക്കായി സുരക്ഷിതമായി നിലനിൽക്കുന്നവിധം ക്രമീകരിക്കണം.
Sutra 33
अपुत्रा पतिशयनं पालयन्ती गुरुसमीपे स्त्रीधनमायुःक्षयाद्भुञ्जीत ॥
പുത്രനില്ലാത്ത സ്ത്രീ, ഭർത്താവിന്റെ ശയ്യ സംരക്ഷിച്ച് (അഥവാ വിശ്വസ്തയായി തുടരുകയും), മുതിർന്നവരുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ ജീവിതാവസാനം വരെ തന്റെ സ്ത്രീധനം ഉപയോഗിക്കാം.
Sutra 34
आपदर्थं हि स्त्रीधनम् ॥
കാരണം സ്ത്രീധനം ദുരിതകാലത്തിനായുള്ളതാണ്.
Sutra 35
ऊर्ध्वं दायादं गच्छेत् ॥
അതിനുശേഷം (അവളുടെ മരണത്തിനു ശേഷം) അത് അവകാശികൾക്കു ലഭിക്കും.
Sutra 36
जीवति भर्तरि मृतायाः पुत्रा दुहितरश्च स्त्रीधनं विभजेरनपुत्राया दुहितरः तदभावे भर्ता ॥
ഭർത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കെ ഭാര്യ മരിച്ചാൽ, അവളുടെ സ്ത്രീധനം പുത്രന്മാരും പുത്രിമാരും വിഭജിക്കണം. പുത്രന്മാർ ഇല്ലെങ്കിൽ പുത്രിമാർ എടുക്കും; അവരും ഇല്ലെങ്കിൽ ഭർത്താവ് എടുക്കും.
Sutra 37
शुल्कमन्वाधेयमन्यद्वा बन्धुभिर्दत्तं बान्धवा हरेयुः । इति स्त्रीधनकल्पः ॥
ശുൽകം, അന്വാധേയം അല്ലെങ്കിൽ ബന്ധുക്കൾ നൽകിയ മറ്റേതെങ്കിലും സ്വത്ത്—അത് ബന്ധുക്കൾ (അവകാശികളായി) ഏറ്റെടുക്കണം. ഇങ്ങനെ സ്ത്രീധനനിയമങ്ങൾ സമാപിക്കുന്നു.
Sutra 38
वर्षाण्यष्टावप्रजायमानामपुत्रां वन्ध्यां चाकाङ्क्षेत दश निन्दुम् द्वादश कन्याप्रसविनीम् ॥
എട്ട് വർഷം ഗർഭം ധരിക്കാതിരുന്നാൽ ഭാര്യയെ സന്താനരഹിത/വന്ധ്യയായി കണക്കാക്കാം; പത്ത് വർഷം (പുനഃപുനഃ) ഗർഭപാതം/മൃതജനനം സംഭവിച്ചാൽ; പന്ത്രണ്ട് വർഷം പെൺകുട്ടികളേ പ്രസവിക്കുന്നവളായി കണക്കാക്കാം.
Sutra 39
ततः पुत्रार्थी द्वितीयां विन्देत ॥
അതിന് ശേഷം, പുത്രനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ രണ്ടാമത്തെ ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കാം.
Sutra 40
तस्यातिक्रमे शुल्कं स्त्रीधनमर्धं चाधिवेदनिकं दद्यात् चतुर्विंशतिपणपरं च दण्डम् ॥
ആ നിയമം ലംഘിച്ചാൽ അവൻ ശുൽകം (വധൂമൂല്യം)യും സ്ത്രീധനവും തിരികെ നൽകണം; കൂടാതെ അധിവേദനിക നഷ്ടപരിഹാരമായി അതിന്റെ പകുതിയും നൽകണം; കൂടാതെ പരമാവധി ഇരുപത്തിനാലു പണ പിഴയും വിധിക്കും.
Sutra 41
शुल्कं स्त्रीधनमशुल्कस्त्रीधनायास्तत्प्रमाणमाधिवेदनिकमनुरूपां च वृत्तिं दत्त्वा बह्वीरपि विन्देत ॥
ശുൽകവും സ്ത്രീധനവും നൽകി—ശുൽകം/സ്ത്രീധനം ഇല്ലാത്ത സ്ത്രീയുടെ കാര്യത്തിൽ അതിന് തുല്യമായ തുക അധിവേദനികയായി നൽകി—അവളുടെ സ്ഥാനത്തിന് അനുയോജ്യമായ പരിപാലനം (വൃത്തിയ്) നൽകി, അവൻ പല ഭാര്യമാരെയും സ്വീകരിക്കാം.
Sutra 42
पुत्रार्था हि स्त्रियः ॥
കാരണം (വിവാഹത്തിൽ) സ്ത്രീകൾ പുത്ര/സന്താനലാഭം എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
Sutra 43
तीर्थसमवाये चासां यथाविवाहं पूर्वोढां जीवत्पुत्रां वा पूर्वं गच्छेत् ॥
തീർത്ഥ-സമവായത്തിൽ (പൊതു/പുണ്യസംഗമത്തിൽ) അവൻ അവരെ വിവാഹക്രമം അനുസരിച്ച് സമീപിക്കണം—ആദ്യം മുൻപ് വിവാഹിതയായ ഭാര്യയെ, അല്ലെങ്കിൽ (പ്രത്യേകിച്ച്) ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന പുത്രനുള്ള ഭാര്യയെ ആദ്യം സമീപിക്കണം.
Sutra 44
तीर्थगूहनागमने षण्णवतिर्दण्डः ॥
തീർത്ഥത്തിലേക്ക് രഹസ്യമായി പോകൽ/അവിടെ കൂടിക്കാഴ്ച—ഇതിന് തൊണ്ണൂറ്റാറ് (പണ) പിഴ.
Sutra 45
पुत्रवतीं धर्मकामां वन्ध्यां निन्दुं नीरजस्कां वा नाकामामुपेयात् ॥
അവളുടെ ഇച്ഛയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായി, പുത്രവതിയായ, ധർമ്മനിഷ്ഠയായ, വന്ധ്യയായ, രോഗിണിയായ അല്ലെങ്കിൽ മാസവിരാമമില്ലാത്ത സ്ത്രീയെ സമീപിക്കരുത്।
Sutra 46
न चाकामः पुरुषः कुष्ठिनीमुन्मत्तां वा गच्छेत् ॥
കൂടാതെ, ഒരു പുരുഷനെ അവന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായി, കുഷ്ഠം/ഗുരുതര ചർമ്മരോഗമുള്ള സ്ത്രീയിലേക്കോ ഉന്മത്തയായ സ്ത്രീയിലേക്കോ പോകാൻ നിർബന്ധിക്കരുത്।
Sutra 47
स्त्री तु पुत्रार्थमेवं भूतं वोपगच्छेत् ॥
എന്നാൽ സ്ത്രീ, പുത്രലാഭത്തിനായി, അത്തരം അവസ്ഥയിലുള്ള പുരുഷനെയെങ്കിലും സമീപിക്കാം।
Sutra 48
नीचत्वं परदेशं वा प्रस्थितो राजकिल्बिषी । प्राणाभिहन्ता पतितस्त्याज्यः क्लीबोऽपि वा पतिः ॥
അല്ലെങ്കിൽ (അവൻ) അധഃപതിച്ചിരിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ വിദേശത്തേക്ക് പോയിരിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ രാജദ്രോഹക്കുറ്റക്കാരനായിരിക്കാം। ജീവന് അപകടമാകുന്ന വിധം ഹിംസിക്കുന്ന, പതിതൻ (നീതിഭ്രഷ്ടൻ), അല്ലെങ്കിൽ നപുംസകൻ ആയ ഭർത്താവ്—പരിത്യജ്യൻ.
Marriage, if treated as mere ritual or private custom, generates disputes over consent, guardianship authority, legitimacy, and women’s property—spilling into public disorder and weakening property continuity in the janapada.
Kauṭilya makes marriage a legally cognizable transaction by (1) classifying eight forms of marriage as a court-usable taxonomy for validity and consent, (2) imposing authorization rules (first four dharmyāḥ with father’s authority; remaining forms requiring both parents’ authority) as an administrative screen against coercion and fraud, and (3) specifying allocation of śulka and defining strīdhana so domestic transfers become enforceable claims.
By converting marital practice into adjudicable categories and property rules, the state contains disputes, stabilizes inheritance and maintenance expectations, and protects social reproduction—thereby strengthening productivity and the king’s legitimacy through predictable daṇḍa in judicial form.
Territory (Janapada) — social order, inheritance regularity, and household stability as the productive base of the realm.
Standardizing marriage as a legal institution to manage consent, guardianship authority, and women’s property (strīdhana) for dispute containment and property continuity.
Primarily prescriptive definitions (legal taxonomy) with allocative rules (property/consideration).
Reduced domestic litigation and coercion, clearer consent/guardianship standards, and protected women’s property—yielding stable households, orderly succession, and a more governable, productive population base.
This excerpt does not specify a discrete daṇḍa schedule; enforcement is via court invalidation/denial of claims, compelled restitution of śulka/strīdhana, and application of general judicial penalties under the Dharmasthīya framework when fraud, coercion, or unlawful taking is proven.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.